Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΓΕΣ

"Δεν είμαστε προνομιούχοι"

10.10.2010 | 14:20
Στην ...αντεπίθεση περνάνε έστω και διατηρώντας την ανωνυμία τους οι στρατιωτικοί ,εκφράζοντας την αντίθεσή τους στις περικοπές των αποδοχών τους,αλλά κυρίως στην προσπάθεια που γίνεται να παρουσιαστούν περίπου ως προνομιούχοι. Η περιγραφή της ζωής ενός στρατιωτικού από τη στιγμή που αποφοιτά από τη Σχολή είναι γλαφυρή στο άρθρο που ακολουθεί:


“Ένα από τα πρώτα μελήματα, όπως κάθε εργαζόμενου, είναι να συμπληρώσει του απαιτούμενα δικαιολογητικά για να αρχίσει να τρέχει ο μισθός που ξεκινάει για έναν άγαμο Ανθλγό, από 1450 € μικτά ή 1100 € καθαρά (μυθικό ποσό συγκρινόμενο με εκείνο της περίφημης γενιάς των 700 €) για εκτοξευθεί μετά από 12 χρόνια, σαν Λοχαγός πλέον (έγγαμος με ένα παιδί), στο αστρονομικό ποσό των 2100 € μικτά ή 1500 € καθαρά, και μετά από άλλα 10 χρόνια ήτοι συνολικά 26 χρόνια (4 σχολή + 22 Αξκού) με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη στο ιλιγγιώδες ποσό των 3150 € μικτά ή 2100 € καθαρά (έγγαμος με δύο παιδιά).
Από το ποσό των 3.150 € τα 890 € είναι επιδόματα τα οποία δεν υπολογίζονται στη σύνταξη. Επομένως αν υποθέσουμε ότι κάποιος παραιτείται μετά από 26 χρόνια αναγνωρίζοντας ως συντάξιμα και 5 έτη υπηρεσίας σε μονάδες εκστρατείας (βλ. άρθρο 40 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων) ήτοι συνολικά 31 συντάξιμα θα πάρει σύνταξη περίπου 1800 € μικτά ή 1600 € καθαρά η οποία μαζί με τα μερίσματα του αντίστοιχου μετοχικού ταμείου θα φθάσει κοντά στα 2000 €. Επιπλέον θα πάρει και περίπου 80000 € εφάπαξ από το ταμείο αλληλοβοηθείας.
Εάν ο ίδιος στρατιωτικός εξαντλήσει το μέγιστο χρόνο παραμονής (35 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας) θα φύγει κατ΄ ελάχιστο με το βαθμό του Συνταγματάρχη και αποδοχές Αντιστρατήγου (βλ. Ν. 2838/2000 και 3016/2002 «Περί μισθολογικών προαγωγών») και η σύνταξή του θα είναι 2400 € μικτά ή 2000 € καθαρά που μαζί με τα μερίσματα θα φθάσει περίπου 2600€ και το εφάπαξ περίπου 125000 €.
Γιατί άραγε κλωτσάνε την τύχη τους λαμβάνοντας περίπου 600 € λιγότερα το μήνα εφ΄ όρου ζωής και περίπου 45000 λιγότερο εφάπαξ;
Παρατηρώντας το μικτό ποσό (που είναι τελικά και το ποσό με το οποίο επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του δημοσίου) διαπιστώνεται ότι η επιβάρυνση του δημοσίου στο παραπάνω παράδειγμα είναι 3150 € στην περίπτωση του εν ενεργεία Αντισυνταγματάρχη και 1800 € στην περίπτωση του συνταξιούχου. Δηλαδή η διαφορά (3150-1800=1350 €) είναι όσες σχεδόν  οι μικτές αποδοχές ενός Ανθυπολοχαγού!
Πού είναι λοιπόν η ζημία του δημοσίου από τις πρόωρες αποχωρήσεις; Μήπως τελικά προκύπτει και όφελος;
Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στη «χλιδάτη» διαβίωση των στρατιωτικών.
Ο καθένας από αυτούς κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του θα πάρει κατά μέσο όρο από 10 έως 15 μεταθέσεις με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική και οικονομική και οικογενειακή του ζωή. (Εργασία συζύγου, εύρεση και συντήρηση κατοικίας, ανάγκη αντικατάστασης οικοσκευής, αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος των παιδιών, κόστος μετακινήσεων λόγω απόστασης από τον τόπο καταγωγής, αδυναμία εκμετάλλευσης οποιασδήποτε μορφής ατομικής περιουσίας προς συμπλήρωση του εισοδήματος κ.λ.π.).
Επίσης κατά μέσο όρο, τουλάχιστον μέχρι το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, θα «χτυπάει» 3 με 4 υπηρεσίες (ή βάρδιες για το ΠΝ) το μήνα που στα 26 χρόνια υπηρεσίας αντιστοιχούν σε 936 έως 1248 ημέρες 24ωρης παραμονής εντός του χώρου υπηρεσίας και φυσικά χωρίς καμία επιπλέον αποζημίωση (με εξαίρεση τα τελευταία χρόνια τις Κυριακές, που καταβάλλεται σε ορισμένες περιπτώσεις αποζημίωση υπό μορφή ημερών εκτός έδρας 26 €).
Αν θεωρήσουμε την απασχόληση πέραν του ωραρίου (δηλαδή 24-7,5=16,5 ώρες) κατά τις υπηρεσίες ως υπερωριακή απασχόληση και την αποζημιώναμε με το ωρομίσθιο του νεοδιοριζόμενου υπαλλήλου υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απόφοιτου δημοτικού) (3,5 € αναώρα), θα έπρεπε να καταβάλλεται ποσό τουλάχιστον 16,5Χ3,5=57,75 € χωρίς να υπολογίζονται προσαυξήσεις νυκτερινών αργιών κ.λ.π. Το αντίστοιχο ποσό ανέρχεται σε 67,5 € για απόφοιτο λυκείου (ΔΕ) και 80 € για πτυχιούχο πανεπιστημίου (ΠΕ) όπως είναι το σύνολο των Αξιωματικών.
Αυτή είναι άλλη μία πτυχή των υψηλά αμειβόμενων στρατιωτικών.
Ένα άλλο θέμα επίσης που ακούγεται στα διάφορα «πηγαδάκια» των στρατιωτικών είναι το θέμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού που αποτελεί άλλο ένα μνημείο ανευθυνότητας, κακοδιαχείρισης και ατολμίας με τις ευλογίες της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας.
Μετά την επεισοδιακή επιχορήγηση προκειμένου να καταβληθεί το μέρισμα του τελευταίου τριμήνου υπό την αυστηρή προειδοποίηση του κ. Υπ. Οικ. ότι είναι η τελευταία φορά, λες και απευθύνεται σε επαίτες, το ερώτημα που απασχολεί τους ένστολούς είναι «Θα προλάβουμε άραγε να πάρουμε μέρισμα;».
Πού ήταν ο κ. υπουργός όταν ο προκάτοχός του κ . Παπαντωνίου καταργούσε τους πόρους των μετοχικών ταμείων; (N. 2913/01).
Πού ήταν ο κ. υπουργός όταν μετά την ένταξη των ΕΠΥ και ΕΠΟΠ στα μετοχικά ταμεία ο προκάτοχός ενέκρινε αυξήσεις της τάξεως του 15 και 20%, αντί να δημιουργηθεί ένα ενισχυμένο αποθεματικό προκειμένου να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις αυξημένες μελλοντικές απαιτήσεις.
Που ήταν ο κ. υπουργός όταν έγινε μετά την ενοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας (Αστυνομίας Πόλεων και Χωροφυλακής) διατηρήθηκε ή ερμαφρόδιτη κατάσταση της συμμετοχής των 2/3 του προσωπικού της ΕΛ.ΑΣ. στο ΜΤΣ με ελλειμματική συμμετοχή στα έσοδα του ταμείου και του 1/3 στα κλαδικά τους ταμεία.
Ποιά απάντηση θα μπορούσε να δώσει κανείς σ΄ αυτούς τους ανθρώπους που από την πρώτη μέρα της κατάταξής τους μέχρι τη μέρα της οριστικής τους διαγραφής πληρώνουν μέχρι κεραίας τις ασφαλιστικές τους εισφορές όταν σε όλους τους άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς οργιάζει η εισφοροδιαφυγή;
Επομένως από όποια πλευρά κι αν εξετάσουμε το θέμα, βλέπουμε ότι δεν είναι και τόσο τραγικές οι συνέπειες των πρόωρων αποχωρήσεων των στρατιωτικών από την ενεργό υπηρεσία, ενώ αντιθέτως βαίνουν συνεχώς δυσμενέστερες οι συνθήκες παραμονής.
Ας πάψουν λοιπόν να εθελοτυφλούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις και ας αναζητήσουν τις πραγματικές αιτίες της πρόωρης αποχώρησης των στρατιωτικών, αντί να αναλώνονται από τη μία σε λεονταρισμούς τύπου Λοβέρδου, που πυροδοτούν κάθε φορά νέο κύμα παραιτήσεων και πετυχαίνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα (Θυμηθείτε τι έγινε επί Μεϊμαράκη πριν ενάμισι χρόνο όταν τέθηκε το ίδιο θέμα) και εν συνεχεία αναδιπλώσεις τύπου Βενιζέλου.
Σε τελική ανάλυση αν πρέπει κάτι να αλλάξει σε βάθος χρόνου ας γίνουν οι απαιτούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις με έναρξη εφαρμογής για τους νεοεισερχόμενους ώστε να γνωρίζουν εξ αρχής τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένη κι ευνομούμενη πολιτεία που σέβεται τους πολίτες της.
Εξάλλου μία από τις ανέξοδες δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης είναι ότι όλα τα μεγάλα θέματα και οι σοβαρές αποφάσεις θα τίθενται υπό διαβούλευση. Ας θέσουν λοιπόν και τα θέματα των στρατιωτικών σε διαβούλευση μέσω διαδικτύου, δεδομένου ότι στις Ε.Δ. δεν υφίσταται (ευτυχώς) ο «ιερός» θεσμός του συνδικαλισμού ούτε το δικαίωμα της απεργίας και ως εκ τούτου δεν κινδυνεύουν ούτε από καταλήψεις και πορείες, ούτε από προπηλακισμούς, ούτε από αποκλεισμούς δρόμων που είναι τα προσφιλή μέσα διεκδίκησης των λοιπών κοινωνικών ομάδων.
Εκτός κι αν ενοχλεί το γεγονός ότι ο θεσμός του Στρατού διατηρεί τα υψηλότερα ποσοστά εμπιστοσύνης και αποδοχής στην ελληνική κοινωνία μετά την κατάρρευση όλων των υπολοίπων (πολιτικής, θρησκείας, δικαιοσύνης κ.λ.π.) και ανέλαβαν κάποιοι εργολαβικά να τον αποδομήσουν.


Tags:

 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook