Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Η οικονομική κρίση στη Κύπρο. Άρθρο του Α.Θεοφάνους

08.07.2011 | 00:04


Του ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ*

Εάν η κυβέρνηση είχε προχωρήσει στη λήψη των εξαγγελθέντων μέτρων πριν δύο χρόνια όταν τα προβλήματα άρχισαν να διαφαίνονται, προφανώς οι κλυδωνισμοί και υποβαθμίσεις θα αποφεύγονταν και τα υφιστάμενα δεδομένα θα ήταν καλύτερα.  Ενώ τα μέτρα δεν θα αποτελούσαν τη λύση των προβλημάτων της οικονομίας θα κερδίζετο περισσότερος χρόνος για την ορθότερη αντιμετώπισή τους.

Το θετικό σημείο της κατάθεσής τους είναι ότι επιτέλους η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος γενικότερα έχουν κατανοήσει ότι τα δεδομένα είναι πολύ σοβαρά και ως εκ τούτου απαιτούνται άμεσα διορθωτικές κινήσεις.  Το αρνητικό είναι ότι τα εξαγγελθέντα μέτρα από μόνα τους δεν μπορούν να αποτελέσουν τη λύση στα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία. Ενδεχομένως να υπάρχει ο φόβος του πολιτικού κόστους ιδίως εν όψει των συνεχών εκλογικών αναμετρήσεων. Ούτως ή άλλως όμως, και ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, είναι ζωτικής σημασίας να αποφύγει η Κύπρος το ελλαδικό υπόδειγμα.  Ως προς τούτο καλούνται οι ηγέτες των κομμάτων και ιδίως η κυβέρνηση να πάρουν γενναίες αποφάσεις.  Το άρθρο αυτό έχει ως στόχο να υποδείξει μόνο δύο σημεία παρά το γεγονός ότι υπό τις σημερινές περιστάσεις απαιτείται μια ολοκληρωμένη κατάθεση εισηγήσεων.

Για την εξυγίανση της οικονομίας απαιτούνται ριζοσπαστικές τομές αρχίζοντας από τη σύγκλιση των όρων απασχόλησης μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε όλα τα επίπεδα. Στα πλαίσια αυτά το πρώτο ουσιαστικό βήμα είναι να προχωρήσει η κυβέρνηση χωρίς χρονοτριβή στην απόφαση όπως όλοι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα έχουν τις ίδιες αποκοπές στους μισθούς τους για το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων.  Με βάση το υφιστάμενο σύστημα οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα πληρώνουν 6,8% και στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα 3,45%.  Αυτό το δεδομένο παραβιάζει τους βασικούς κανόνες της ορθολογιστικής οικονομικής διαχείρισης καθώς και την αρχή της ισονομίας και της ισοπολιτείας.  Μπορεί αυτό να θεωρείται «κεκτημένο» αλλά δεν νομιμοποιείται η διατήρησή του καθώς αποτελεί μέρος του προβλήματος.  Με μια τέτοια κίνηση θα στείλει η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος γενικότερα το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι επιτέλους η Κύπρος προχωρεί με αποφασιστικότητα στην πραγματική εξυγίανση της οικονομίας και την επίλυση των προβλημάτων.
Επιπρόσθετα, ένα νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα αποτελεί πλέον στρατηγικό μονόδρομο.  Έτσι πέρα από τον εξορθολογισμό δημοσίων δαπανών και εσόδων είναι πολύ σημαντικό η οικονομία να αποκτήσει νέους μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης. Και τούτο επειδή είναι καθοριστικής σημασίας να δημιουργούνται νέες θέσεις απασχόλησης.  Άλλωστε δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχει μία σταδιακή αλλά σταθερή αύξηση των ανέργων.  Στα πλαίσια αυτής της λογικής υπενθυμίζω ότι έχει κατατεθεί εδώ και χρόνια η ιδέα ότι θα έπρεπε η Κύπρος να μετατραπεί σε ένα περιφερειακό ακαδημαϊκό κέντρο με προφανή οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά και κοινωνικά οφέλη. Αντί τούτου υπήρχαν μόνο διακηρύξεις ενώ η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα.  Με το υφιστάμενο μοντέλο ούτε μέχρι το 3011 δεν μπορεί να υλοποιηθεί ο στόχος της μετατροπής της Κύπρου σε περιφερειακό ακαδημαϊκό κέντρο.  Αντίθετα, τυχόν διαιώνιση του θα οδηγήσει σε μαρασμό την ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση ενώ επιπρόσθετα τα συναφή δημοσιονομικά προβλήματα τα οποία θα είναι απότοκα της πολιτικής που ακολουθείται στο θέμα αυτό θα είναι ακόμα μεγαλύτερα.  Το ζητούμενο έγκειται στην ισότιμη αντιμετώπιση πανεπιστημίων, ακαδημαϊκών και φοιτητών.  Εάν, για παράδειγμα, στα πλαίσια του υφιστάμενου προϋπολογισμού εκατανέμοντο πόροι και προς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα αποτελέσματα θα ήταν θεαματικά: μεταξύ άλλων, χαμηλότερα δίδακτρα, αναβαθμισμένη ποιότητα, περισσότεροι φοιτητές, περισσότερες θέσεις εργασίας και ορθολογιστικότερη οικονομική διαχείριση των κρατικών πανεπιστημίων.

Εν κατακλείδι έφθασε η ώρα να προχωρήσει η Κύπρος χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις και ξεπερασμένες νοοτροπίες.  Η πολιτική ηγεσία καλείται να προχωρήσει με αποφασιστικότητα, πραγματισμό και κοινωνική ευαισθησία.

*Ο Ανδρέας Θεοφάνους είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων. 
Tags:

 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook