Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Η πειθαρχία στο στράτευμα και ο συνδικαλισμός.Άρθρο του Γ.Ντουνιαδάκη

11.08.2011 | 18:40


Του ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΟΥΝΙΑΔΑΚΗ
Υποναύαρχος ε.α ΠΝ
Μέλος ΚΕΘΑ



Με αφορμή την αναμενόμενη απόφαση του Αρείου Πάγου για το συνδικαλισμό στις Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς και ένα κείμενο της Ανεξάρτητης Ένωσης Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝΕΑΕΔ), έγινε εκτεταμένη συζήτηση στο διαδίκτυο, στα ΜΜΕ ακόμα και στη Βουλή! Το κείμενο της ΑΝΕΑΕΔ, που μάλιστα είχε την μορφή επιστολής - εξώδικου «στο όνομα του ελληνικού λαού», σχολίαζε την πολιτική κατάσταση και κατέληγε καλώντας τους εν ενεργεία συναδέλφους «…να βρίσκονται σε πλήρη υπηρεσιακή ετοιμότητα για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Πατρίδας μας και να μη παραχωρήσουν νομιμότητα σε καμία πολιτική πράξη οποιασδήποτε εξουσίας, η οποία θα αντιστρατεύεται τους νόμους του Ελληνικού κράτους αλλά πάνω απ’ όλα δεν θα υπηρετεί πιστά το Σύνταγμα της Χώρας. …»!

Τα δύο πιο πάνω γεγονότα έτυχαν «κατάλληλης» αξιοποίησης! Από τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης, έγινε ιδιαίτερη προβολή αρνητικών απόψεων για τον συνδικαλισμό! Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κατά την συζήτηση στη βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, συνδύασε τα περί συνδικαλισμού με την έκκληση της ΑΝΕΑΕΔ και, δίνοντας μεγάλη διάσταση στο θέμα, κινδυνολόγησε, προσπαθώντας να διασπείρει ακόμα περισσότερο τον φόβο, τόσο στους ένστολους πολίτες των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ), όσο και τον λαό γενικότερα. «Εν χορώ»: Υπουργός, αξιωματική αντιπολίτευση και κάποιοι απόστρατοι από την συχνότητα συγκεκριμένου ιδιωτικού καναλιού κανοναρχούσαν περίπου: «Είναι ευαίσθητο θέμα. Χρήζει ιδιαίτερης προσοχής»! «Εγκυμονούνται κίνδυνοι για την πειθαρχία στο στράτευμα!


Την ίδια χρονική περίοδο συνέπεσε, η κρατική τηλεόραση να προβάλει επετειακό αφιέρωμα για τις δίκες, φυλακίσεις και εκτελέσεις ανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος της περιόδου του εμφύλιου . Οι επιζώντες από τους καταδικασμένους δήλωναν στην τηλεόραση, ότι τίποτα ανατρεπτικό δεν πρέσβευαν και μίλαγαν για στημένες δίκες, αλλά και εκτελέσεις σκοπιμότητας! Στις δύσκολες εκείνες εποχές η κρατική εξουσία επέλεξε τις δίκες και το εκτελεστικό απόσπασμα, για να τρομοκρατεί το λαό και να «θωρακίζει» τις Ένοπλες Δυνάμεις από τους ηττημένους ενός εμφυλίου και τους «συνοδοιπόρους» τους! Σήμερα, που ευτυχώς δεν έχουμε εμφύλιο, η κυβέρνηση εξυπηρετείται αρκετά με την επικοινωνιακή εκμετάλευση γεγονότων και τη δημιουργία κλίματος!

Οι φωνές που εκφράστηκαν κατά του συνδικαλισμού στις ΕΔ έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, ότι εφόσον επιτραπεί, θα διασαλευτεί η πειθαρχία στο στράτευμα! Υπήρχαν βέβαια και κάποιοι, που ψιθύριζαν κάτι για δημοκρατικά δικαιώματα, αλλα … μόλις ακούγονταν! Ποιος όμως, μπορεί να μη συμφωνήσει, ότι η πειθαρχία είναι αναγκαία για το στράτευμα; Αναμφίβολα είναι αναγκαία! Το ζήτημα όμως είναι, πως εξασφαλίζεται η πειθαρχία!

Ας καταφύγουμε στην ιστορία, να δούμε, τι μας διδάσκει! Πριν και μετά το 1940 σε κρίσιμες δηλαδή στιγμές και όχι ομαλή λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) (δικτατορία Μεταξά – 4ης Αυγούστου, πολεμικές επιχειρήσεις, κατάρρευση του μετώπου) οι ΕΔ μεγαλούργησαν, έστω και αν μεγάλος αριθμός στελεχών είχε δημιουργήσει μυστικές και παράνομες για οργανώσεις και ομάδες, για διάφορους λόγους και σκοπούς σαν συνέχεια των κινημάτων, που είχαν προηγηθεί (π.χ. υπέρ ή κατά της βασιλείας, βενιζελικοί, αντιβενιζελικοί κ.α.)! Πολλοί ήταν εκείνοι μάλιστα, που ενώ είχαν αποταχτεί είτε από το μεταξικό καθεστώς, είτε και από πιο πριν σαν μέτοχοι των κινημάτων, ζήτησαν επανειλημμένα να πάνε στο μέτωπο για την άμυνα της πατρίδας! Το δικτατορικό καθεστώς βασιλιά - Μεταξά προτίμησε, παρά και τις παροτρύνσεις των άγγλων ακόμη, να μην ανακαλέσει εκατοντάδες ικανών στελεχών με μόνο κριτήριο την αντίθεση απέναντί στο καθεστώς τους! Έβαλαν δηλαδή πάνω από την πατρίδα το θρόνο και την καρέκλα τους ! Απ’ ότι προκύπτει μόνο κάποιοι επιλεγμένοι αξιωματικοί κλήθηκαν και επανήλθαν. Κορυφαίο παράδειγμα, εκείνος για τον οποίο πρωτομάθαμε παιδιά τραγουδώντας «του Δαβάκη τ’ άξια παλικάρια»! Όταν οι επιθέσεις του άξονα είχαν αρχίσει σε άλλες χώρες και οι Ιταλοί είχαν μπει στην Αλβανία, ο Δαβάκης, έχοντας αποστρατευτεί λόγω της αντίθεσής του με το μεταξικό καθεστώς, ανακλήθηκε και στάλθηκε στην πρώτη γραμμή. Μπροστά στον εχθρό οι διαφορές με την κρατική εξουσία και την στρατιωτική ηγεσία της εποχής δεν εμπόδισε τους μεν να ζητήσουν να τεθούν υπό τις διαταγές ενός μισητού καθεστώτος, τους δε, που ανακλήθηκαν, να πειθαρχήσουν και να δώσουν την ζωή τους σ’ ένα πατριωτικό πόλεμο! Δεν τους εμπόδισε τίποτε, να ενωθούν όλοι μπροστά στον κίνδυνο της πατρίδας! Αυτό, που τους ένωνε σε πειθαρχία και δράση, ήταν ο σκοπός και τα ιδανικά! Αναφερθήκαμε στον Δαβάκη, ως εξαιρετική προσωπικότητα δημοκρατικών πεποιθήσεων με μεγάλη στρατιωτική εκπαίδευση και ικανότητα, αλλά που αν και αντίθετος με την ηγεσία, πειθάρχησε, σπεύδοντας να υπερασπιστεί την πατρίδα!
Η περίπτωση Δαβάκη όμως, παραδειγματίζει και στη συνέχεια καθώς, ως διοικητής μονάδας, δεν πειθάρχησε «προς τας εντολάς» να υποχωρήσει! Μέχρι που τραυματίστηκε, κράτησε μαχόμενος με τους άνδρες του την Ιταλική επίθεση, αντί να δώσει «μια ντουφεκιά» και να υποχωρήσει, όπως ήταν οι επίσημες εντολές της ηττοπαθούς ηγεσίας! Το ίδιο συνέχισε να πράττει, μη πειθαρχώντας και ο αντικαταστάτης του μετά τον τραυματισμό του Δαβάκη. Όπως άλλωστε το ίδιο έπραξε και ο Κατσιμήτρος διοικητής της 8ης μεραρχίας Ηπείρου, αντί να συμπτυχθεί νοτιότερα σύμφωνα με τις εντολές !


Μετά την κατάρρευση του μετώπου ο Δαβάκης παρέμεινε στην Ελλάδα, προτρέποντας και άλλους να κάνουν το ίδιο, προκειμένου να αντισταθούν επιτόπου στον κατακτητή, μη υπακούοντας στο γενικό «ρεύμα» να φύγουν για την Μέση Ανατολή!


Την περίοδο της δικτατορίας 1967 – 74 όμως τι έχομε; Έχομε ένα μεγάλο αριθμό στελεχών, που αντιστάθηκαν! Συγκρότησαν αντιστασιακές ομάδες, παράνομες φυσικά για το καθεστώς, αγνοώντας τους κινδύνους! Δεν υπάκουσαν στην τότε εξουσία της χούντας! Ο Μουστακλής δεν πειθάρχησε ούτε με βασανιστήρια, με αποτέλεσμα να κουβαλάει στο σώμα του τα σημάδια της βίας σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή του! Αν πειθαρχούσε στις διαταγές της χούντας … τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά γι αυτόν! Ούτε ο Στάππας πειθάρχησε, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι! Ούτε το πλήρωμα του Βέλους πειθάρχησε στη δικτατορία! Πειθάρχησε όμως στην προτροπή του κυβερνήτη του Νίκου Παπά! Η δικτατορία και πάλι αντέδρασε με το γνωστό τρόπο: με πληθώρα αποστρατειών σκοπιμότητας και αποτάξεις στελεχών και φυλακίσεις και εξορίες και βασανιστήρια! Όταν όμως είχαμε την επέμβαση του Αττίλα ανεξάρτητα πως και γιατί και ποιος έφταιγε, όλοι αυτοί που μπορούσαν να βοηθήσουν έσπευσαν να τεθούν στη διάθεση της πατρίδας έτοιμοι να πειθαρχήσουν σε εντολές έστω και των βασανιστών τους, γιατί η πατρίδα ήταν σε κίνδυνο!


Οι δύο περιπτώσεις, που αναφέρθηκαν, καλύπτουν την έννοια της πειθαρχίας από διάφορες πλευρές! Μας διδάσκουν, ότι η πειθαρχία εξασφαλίζεται ανεξάρτητα κρατικής ή στρατιωτικής εξουσίας, όταν προκειται για ιδανικά και αξίες! Ανεξάρτητα μάλιστα αν τα στελέχη είναι οργανωμένα ακόμα και σε καθαρά πολιτικές ομάδες και όχι απλά σε συνδικαλιστικές! Μας διδάσκουν όμως παράλληλα, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πειθαρχία, όταν έχομε καταπάτηση ελευθεριών του ανθρώπου, ούτε όταν οι εντολές δίνονται από ηγεσίες ηττοπαθείς, ενδοτικές και υποχωρητικές ή εφόσον το καθήκον άλλα, από τις διαταγές, επιβάλει! Σε τελευταία ανάλυση το πρόβλημα δεν είναι οι οργανώσεις των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά οι πράξεις των εκάστοτε ηγεσιών, που τα οδηγούν στην συγκρότηση τους!


Οι ηγεσίες βέβαια του στρατεύματος αντέδρασαν διαφορετικά απέναντι στα στελέχη ανάλογα με τις περιστάσεις! Το 1939 – 40 μπροστά στον κίνδυνο για την πατρίδα στηρίχτηκαν έστω σε κάποια στελέχη ανεξάρτητα πεποιθήσεων και παρά τις ομαδοποιήσεις μεταξύ τους! Δεν ανακάλεσαν όμως το σύνολο των στελεχών, όπως θα επέβαλλε το πατριωτικό καθήκον, επειδή οι τότε ηγεσίες φοβόταν πιθανή ανατροπής τους! Το 1948, όταν η ηγεσία άρχισε να αισθάνεται σίγουρη και για παραδειγματισμό, έφτασε μέχρι να οδηγήσει στελέχη στο εκτελεστικό απόσπασμα! Οι φυλακίσεις και τα βασανιστήρια ήταν και τότε, όπως και αργότερα κατά την περίοδο της δικτατορίας 1967 – 74, συνηθισμένος τρόπος για να λυγίσουν – πειθαρχήσουν, όσοι «έπρεπε» να θεωρούνται ή πράγματι ήταν, αντίθετοι με τα καθεστώτα!

Στις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο τι άραγε θα πράξουν οι πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων; Σε ότι αφορά το συνδικαλισμό πάντως, ας ψάξουν να βρουν άλλο επιχείρημα σε βάρος της νόμιμης οργάνωσής του στις Ένοπλες Δυνάμεις, γιατί η επίκληση του κίνδυνου για την πειθαρχία δεν ισχύει στην περίπτωση αυτή! Εκτός εάν πράττουν ή προτίθενται να πράξουν αντίθετα με αρχές, αξίες ή ιδανικά … και θέλουν το πεδίο ελεύθερο!

Η επίτευξη υπακοής «με τον βούρδουλα», τις απαγορεύσεις και την αυταρχικότητα, δεν αποτελεί αποτέλεσμα συνειδητής πειθαρχίας. Η πειθαρχία, δεν επιβάλλεται! Η πειθαρχία διδάσκεται, ναι, αλλά κυρίως εμπνέεται από ηγεσίες, από τα ιδανικά και το σκοπό χρήσης της.





 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook