Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Ο συνδικαλισμός στις ΕΔ. Άποψη

14.07.2011 | 00:30


Του ΘΥΜΙΟΥ ΓΚΙΤΕΡΣΟΥ
Σμήναρχος ε.α

Μαζί με την ιστορική εξέλιξη των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων (ε.ε.δ) έρχονται και οι προσπάθειες-ιδέες των εργαζόμενων σε αυτές Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, για την καταγραφή, διεκδίκηση και λύση των όποιων επαγγελματικών και όχι μόνον, προβλημάτων που τους απασχολούν κάθε φορά. Αυτά εντοπίζονται κυρίως σε προβλήματα έκφρασης, διεκδίκησης, εκδημοκρατισμού, επαγγελματικά και οικονομικο-κοινωνικά.
Θα ήθελα κατ’ αρχή να καταθέσω, όσο γίνεται κωδικοποιημένα, την εμπειρία μου επάνω σ’ αυτό το θέμα για την περίοδο από το 1974 και μετά σε μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α) που υπηρέτησα.


Το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο εξελίσσεται η χρονική αυτή περίοδος είναι μετά την κήρυξη της γενικής επιστράτευσης το 1974, την αγορά ή την προετοιμασία για την αγορά σύγχρονων πολεμικών, εκπαιδευτικών, μεταφορικών αεροσκαφών και άλλων οπλικών συστημάτων υποστήριξης, αναγνώρισης και αναχαίτισης. Οι πολεμικές μονάδες της Π.Α θυμίζουν ...φάμπρικα (συνεχής εργασία με εναλλαγή σε βάρδιες, τεχνικός εξοπλισμός και κανονισμοί κ.ά.). Η αναλογία Αξιωματικών προς Υπαξιωματικούς, κυρίως προερχόμενους από παραγωγικές σχολές, ήταν ένα προς οκτώ περίπου. Τα προβλήματα που μας απασχολούσαν ήταν πολλά και οξυμένα (θεσμικό και νομικό πλαίσιο, συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, εκπαίδευσης, μεταθέσεις, οικονομικά κλπ), προβλήματα λίγο πολύ όμοια με αυτά που διεκδικούσαν λύσεις και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι μέσα από τα συνδικαλιστικά τους σωματεία. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, όπως είναι κατανοητό, υπήρχε έντονο έλλειμμα μηχανισμού προώθησης και λύσης συσσωρευμένων προβλημάτων, κυρίως λόγω του αντιδραστικού θεσμικού και νομικού πλαισίου που ίσχυε στις ε.δ.

Η πρακτική που ακολουθήθηκε για τη διεκδίκηση λύσης στα προβλήματα, κυρίως από τη μεγάλη μάζα των Υπαξιωματικών, ήταν μαζικές συγκεντρώσεις στις λέσχες των μονάδων και η συζήτηση των προβλημάτων με σκοπό την εξεύρεση διεξόδων για την προώθηση και τη λύση τους.
Τα πρώτα βήματα μαζικής συνδικαλιστικής διεκδίκησης των προβλημάτων από τα κάτω, από τους ίδιους τους εργαζόμενους και μέσα στον εργασιακό χώρο είχαν γίνει και μάλιστα σε όλες σχεδόν τις μεγάλες και όχι μόνον, μονάδες της Π.Α.
Μικρές ομάδες, κυρίως Υπαξιωματικών, συνευρίσκονταν και σε χώρους (σπίτια, ταβέρνες, καφετέριες κλπ), όπου η συζήτηση συνεχιζόταν, κυρίως για την αποφυγή των ρουφιάνων της ασφάλειας των μονάδων που εκείνο τον καιρό είχαν «πολλές» δουλειές.
Το κύριο θεωρητικό και πρακτικό μέλημα ήταν η χρήση του μηχανισμού των λεσχών, η δημοκρατική τροποποίηση του καταστατικού τους, ώστε να υπάρχει αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση και θεσμική κάλυψη για την προώθηση και διεκδίκηση λύσης στα προβλήματά μας. Οι τρόποι που χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη των παραπάνω ήταν ποικιλόμορφοι. Πίεση προς τους επάνω με προσωπικές αναφορές και γνωριμίες, αρθρογραφία στον έντυπο τύπο, απεύθυνση σε πολιτικά κόμματα για την υιοθέτηση και την κοινοβουλευτική προώθηση των αιτημάτων μας, απεύθυνση σε άλλους μαζικούς φορείς και προσωπικότητες δημοσίου κύρους.

Ασφαλώς και προηγήθηκε, κατά το δυνατό, μελέτη, καταγραφή, κωδικοποίηση και κατηγοριοποίηση προτεραιοτήτων των όποιων θεμάτων, όπως και μελέτη της ευρωπαϊκής και της διεθνούς εμπειρίας την οποία μπορεί κανείς να δει ανατρέχοντας στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της εποχής, αλλά και από τις συνολικές μελέτες που εισηγούνταν αρμόδιοι προς την στρατιωτική ηγεσία. Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν γινόταν χωρίς παράπλευρες απώλειες. Η ηγεσία της Π.Α συχνά πυκνά έστελνε αντιπροσώπους από το ΓΕΑ, σε πυροσβεστική αποστολή, για την καταπράυνση των οξυμένων πνευμάτων. Στις συγκεντρώσεις των κατάμεστων λεσχών που μιλούσαν και έταζαν λύσεις με ειρωνικό τρόπο, ακούγονταν μέχρι και γούχα, Εν τω μεταξύ, από την άλλη μεριά, η κρησάρα των εκδικητικών μεταθέσεων των πρωτοστατούντων και γενικότερα των συναδέλφων με δημοκρατικά φρονήματα(δηλ. όχι εθνικόφρονες), δούλευε ασταμάτητα με αποτέλεσμα να ξαναγεμίσουν πάλι τα νησιά και οι κορυφές με νεοεξόριστους. Κλίμα απογοήτευσης και παραίτησης συγχεόταν μαζί με το διεκδικητικό πνεύμα. Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική εξουσία, δημιουργείται θέση Υπαξιωματικού στο επιτελικό γραφείο του Α\ΓΕΑ, παρά τω Αρχηγώ, και για ένα εννιάμηνο του 1983-84 δημιουργήθηκε αντίστοιχη θέση, υποβαθμισμένη όμως, στο Β΄ κλάδο του ΑΤΑ. Προφανής σκοπός η εκτόνωση των αντιδράσεων, η απομαζικοποίηση και το πέρασμα των πρωτοβουλιών στη στρατιωτική ιεραρχία. Τα κατάφεραν σύντομα!
Η κυρίαρχη τότε άποψη, ότι τα γραφεία ασφάλειας (Α2) προωθούν τα προβλήματα των στελεχών στην ηγεσία προς επίλυση, ήταν όχι μόνον επιζήμια για τους εργαζόμενους στην ΠΑ, αλλά διαλυτική και ηθικά αποκρουστική.
Οι νέες εξελίξεις για τον συνδικαλισμό στις ε.δ με την ανεξάρτητη, άμεση, μαζική και δημοκρατική οργάνωση των εν ενεργεία και απόστρατων σε ενώσεις, συνδέσμους και σωματεία, φέρουν ένα δροσερό αεράκι απ’ το μέλλον. Ο Σύνδεσμος Υποστήριξης και Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων (ΣΥΣΜΕΔ) και η Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝ.Ε.Α.Ε.Δ, με όλα τα προβλήματα και τις αδυναμίες που αντιμετωπίζουν στο πεδίο της κοινωνικής πάλης, εγγυούνται αυτή την επιτυχία.



 

 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook