Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

"Όταν η Ελλάδα καίγεται,ποιος "κόπτεται" για τις κρίσεις των αξιωματικών";Άρθρο-άποψη

02.03.2012 | 15:10


Του Σεραφείμ Χ. Μηχιώτη


Οι Έλληνες, ώς λαός, ώς πολίτες με κοινό σημείο αναφοράς το όμαιμον, είμαστε υπερήφανοι άνθρωποι. Με ελεύθερο φρόνημα, πίστιν εις την Δημοκρατίαν και ευαίσθητοι γιά τις τύχες του κοινού μας σπιτιού, της Πατρίδας μας, της Ελλάδας μας. Η μακραίωνη ιστορία μας προσφέρει πλείστες όσες μαρτυρίες ως προς αυτό. Έχουμε δώσει τόσους και τόσους δύσκολους, όπως και νικηφόρους, αγώνες εναντίον υπερτέρων εχθρών και αντιπάλων. Όπως, όμως, υπάρχουν και μαρτυρίες περί του αντιθέτου, όταν βρεθήκαμε Έλληνες εναντίον Ελλήνων, συνεπεία των οποίων φευθήκαμε εθνικές καταστροφές. Όπως, ακριβώς, συνέβη μετά τον 40ετή εμφύλιο πόλεμο Αθηναίων-Σπαρτιατών ή τον εμφύλιο πόλεμο, που διαδέχθηκε την Εθνική Αντίσταση κατά της Γερμανικής-Ιταλικής κατοχής.

Εκ παραλλήλου, όμως, μας χαρακτηρίζει και ένα εγγενές ελάττωμα. Εκτός εξαιρέσεων, οι περισσότεροι θεωρούμε ότι είμαστε καλύτεροι παντός άλλου, περίπου αλάνθαστοι. Συνεπεία αυτού, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι κάποιος άλλος μπορεί να μας υπερσκελίσει Συνεπώς αδικούμεθα, εάν, φευ, αυτό μάς συμβεί και ζητούμε «δικαίωση». Και, όποτε το μπορούμε, πράττουμε ό,τι θεωρούμε εφικτό, προκειμένου να αποφύγουμε την επερχόμενη αδικία. Είτε πρόκειται γιά αλαζονεία, είτε πρόκειται γιά υστερόβουλη επιδίωξη να μην αποδεχθούμε ότι υστερούμε, αποστερώντας την πρόοδο σε υπερτέρους μας, γεγονός είναι ότι αυτό συμβαίνει. Είναι, κατά κανόνα, κοινός τόπος.

Απόρροια των ανωτέρω, αποτελεί η δημιουργία μιάς καλώς κρατούσης ιδιόρρυθμης πολιτικής αγοράς, εντός της οποίας οι περισσότεροι Έλληνες και Ελληνίδες αποζητούν τον πέπλον προστασίας "πολιτικών φίλων". Αυτή είναι η διάχυτη υποκειμενική μας αδυναμία, η οποία σχετίζεται και επαυξάνεται με την έλλειψη ενός αντικειμενικού πλαισίου επιλογής και ανέλιξης των εργαζομένων, πρωτευόντως εις το Δημόσιο Τομέα, συνεπεία των οποίων ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα αναζητούσε, κατά περίπτωσιν, να εντοπίσει ποίοι είναι "οι δικοί μας". Μία ακατανόητη κοινωνική συμπεριφορά αυτού του περιεχομένου, μέσω πολλαπλών εκφάνσεων έχει επισκιάσει το βίο μας.

O χώρος των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί αυτού του πλαισίου, κάτι που δεν προσιδιάζει, βεβαίως, με ένα κράτος δικαίου, μία Πολιτεία σύγχρονη και δημοκρατική, ένα κράτος-μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης. Είναι η εικόνα ενός κατ’ εξοχήν πελατειακού κράτους.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η γείτονική μας Ιταλία, αν και δοκιμάσθηκε από πυκνότατες εναλλαγές κυβερνήσεων, συνεπεία της απλής αναλογικής και της συνακόλουθης αδυναμίας να προκύψουν μακρόβιες και σταθερές κυβερνήσεως, διέθετε και διαθέτει πάντοτε μία αξιόπιστη, κατά κανόνα, Δημόσια Διοίκηση, σεβαστή από τους πολίτες και ανεξάρτητη επιρροών από τους πολιτικούς, ώστε να μην καταφεύγουν οι πολίτες της εις "πλάγια μέσα", προκειμένου να εξυπηρετήσουν εαυτούς ή να προωθήσουν τις υποθέσεις τους. Ο Προϊστάμενος π.χ. μίας αντίστοιχης ΔΟΥ δεν αλλάζει, όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις. Γνωρίζει τα καθήκοντα του και αξιολογείται μόνον εν σχέσει με την τήρησιν της νομιμότητος και την εκπλήρωσιν των στόχων/καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, ώς προς τα δημόσια έσοδα.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε, ότι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε, έστω και αναγκαστικώς, να ισχύσει παρ' ημίν. Αυτή η δυστυχία, μάλιστα, επαυξάνεται εκ του γεγονότος, ότι το πλαίσιον της τρικομματικής, αρχικώς, δικομματικής, μετέπειτα, κυβερνήσεως Παπαδήμου, συνεπώς με ευρυτάτην κυβερνητικήν πλειοψηφίαν, θα μπορούσε να θεσμοθετήσει και να εγγυηθεί ένα πλαίσιον αξιοκρατίας και διαφάνειας, έστω και εις τα πρώτα του βήματα. Αλλά αυτό δεν προχώρησε. Θα αποτελούσε κάτι τέτοιο δημοκρατικό κεκτημένο πρώτου μεγέθους. Αλλά όμως....

Ο κ. ΥΕΘΑ, εκ της ΝΔ, της κυβέρνησης Παπαδήμου, εισηγήθηκε εις το Υπουργικό Συμβούλιο, πρότασις που έτυχε ομόφωνης αποδοχής και έλαβε την μορφήν ΠΥΣ, όπως οι τακτικές κρίσεις εις τις Ένοπλες Δυνάμεις και προφανώς και εις τα Σώματα Ασφαλείας μετατεθούν γιά τον προσεχή Μάϊο. Δεν θα πρόκειται, βεβαίως, γιά κρίσεις των κ.κ. Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων, της Ελληνικής Αστυνομίας κ.ο.κ., οι οποίοι επελέγησαν προ ελαχίστων μηνών, αλλά από τους αμέσως επομένους συναδέλφους τους κατά βαθμό και προς τα κάτω. Προς τι αυτή η επιλογή του κ. Δημ. Αβραμόπουλου; Είτε προήλθε από "δικούς του" ενστόλους, είτε προήλθε εκ των κύκλων του πολυπληθούς Επιτελείου του, το οποίο τον συνοδεύει εις τις εκάστοτε δημόσιες θέσεις που έχει λάβει, είτε και εκ των δύο, πρόκειται περί ατυχούς επιλογής, παλαιοκομματικού χαρακτήρα. Και εφ’ όσον φέρει την υπογραφή του, υπόκειται και εις την κρίσιν όλων.

Σημειωτέον, σε το αντίθετο πεδίο είχε κινηθεί η άποψη του παραιτηθέντος Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου να διεκδικήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κ. Χρ. Παπουτσή, δηλαδή να γίνουν όπως προβλέπεται οι κρίσεις από την 1η Μαρτίου και μετά, αλλά αυτό πλέον παρέλκει. Άλλωστε, κατά τον εκπρόσωπον της ΝΔ, ο κ. Σαμαράς είχε συμφωνήσει (εννοούσε την χρονική μετάθεση των τακτικών κρίσεων των ενστόλων) έπ' αυτού με τον Πρωθυπουργό κ. Παπαδήμο. Κάποιοι, πάντως, εκτιμούν ότι το θέμα της μεταθέσεως ή μη του χρόνου των τακτικών κρίσεων εις τα ΣΑ δεν έχει κριθεί και ότι αναμένεται, ακόμη, η σχετική απόφαση του κ. Πρωθυπουργού.

Εξ αυτού του γεγονότος, προκύπτουν πολλά ερωτήματα κσι ανακύπτουν έκδηλες ανησυχίες:

ΠΡΩΤΟΝ: Με ποία λογική συνεφώνησε ο κ. Πρωθυπουργός με την εισήγηση του κ. ΥΕΘΑ; Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την είχε αποδεχθεί; Και πέραν αυτού, πώς και γιά ποιούς λόγους συνεφώνησαν οι λοιποί Υπουργοί της Κυβερνήσεως και οπωσδήποτε οι προερχόμενοι εκ του ΠΑΣΟΚ επί τούτου; Δεν συνεκτίμησαν ότι μεταθέτουν μίαν τυπική και απολύτως προβλεπόμενη διαδικασία, υπέρ εκδήλων σκοπιμοτήτων; Η κυβέρνηση, άλλωστε, δεν είναι ακόμη υπηρεσιακή και η ΒτΕ λειτουργεί, δεν έχουν προκηρυχθεί εκλογές. Συνεπώς αν εγίνοντο κρίσεις, θα υπήρχε λειτουργούσα Βουλή. Αλλά και αν δεν υπήρχε Βουλή, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να γίνουν τακτικές κρίσεις των Αξιωματικών των ΕΔ και των ΣΑ, διότι αποτελούν θεσμοθετημένη εσωτερική τους υπόθεση, ώς ορίζεται από την κειμένη νομοθεσία. Το ΣΑΓΕ υπό την προεδρίαν του εκάστοτε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και με την συμμετοχήν των κ.κ. Αρχηγών των Γ.Ε. έχει την ευθύνην των κρίσεων γιά τους Αντιστρατήγους- Υποναυάρχους-Υποπτεράρχους και εν συνεχεία τα Ανώτατα Συμβούλια Στρατού- Ναυτικού- Αεροπορίας, εις δε την ΕΛΑΣ αντίστοιχο Συμβούλιο Κρίσεων υπό την προεδρία του Α/ΕΛΑΣ, με τη συμμετοχή αρχικώς δύο Αντιστρατήγων του ΣΞ γιά την κρίση των ομοιοβάθμων Αντιστρατήγων της ΕΛΑΣ κ.ο.κ., αρχομένων αυτών των τακτικών κρίσεων εντός του πρώτου 10ημέρου του Μαρτίου κατ’ έτος. Δεν ήτο διόλου αναγκαίο να παρακαμφθεί αυτή η διαδικασία και προφανώς, είτε υποτιμάται, πράγμα ακατανόητο, η κρίση των στρατιωτικών ηγητόρων, που γνωρίζουν εκ θέσεως τους υφισταμένους τους, βάσει των υπηρεσιακών τους ατομικών φακέλλων, είτε θα επιχειρηθεί να καθυποταχθεί η κρίση τους, υπό το καθεστώς "βολικότερων" διά το κόμμα της ΝΔ πολιτικών συνθηκών μετεκλογικώς. Απλά πράγματα. Εις ό,τι αφορά δε το ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές, ότι, με την στάση των Υπουργών του, παραδίδει "βορά" εις τις διαθέσεις της συγκυβερνώσης ΝΔ την στρατιωτικήν ηγεσίαν, την οποίαν αυτό διαμόρφωσε από το 2009, όταν επανήλθε εις την εξουσία.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Υπό το αυτό πρίσμα, αποτελεί ανεπίτρεπτη παρέμβαση του κ. ΥΕΘΑ η «οδηγία» προς το ΣΑΓΕ, να μην προχωρήσει εις την συζήτηση αιτήσεων επανακρίσεως αποστρατευθέντων Αξιωματικών, κατά την διαρρεύσασα διετία, διότι «δεν ήθελε επαναφορά αποστράτων». Ήσαν τόσον άπειροι οι νομικοί σύμβουλοι του κ. ΥΕΘΑ, ώστε να μην του γνωστοποιήσουν ότι η θετική απάντηση επί αιτήσεων επανακρίσεως, δεν συνεπάγεται αυτομάτως επαναφορά των δικαιωθησομένων εις την ενεργό υπηρεσία; Τυχόν θετική απόκριση από το ΣΑΓΕ θα σήμαινε απλώς αναδρομική δικαίωση και απονομή νέου(υψηλότερου) αποστρατευτικού βαθμού, συνακολούθως δε και μικρή αύξηση της απονεμόμενης μηνιαίας συντάξεως, αλλά αυτό μπορούσε να κρατηθεί λόγω της συγκυρίας. Πέραν αυτού, όσοι θα ελάμβαναν αρνητική απάντησι θα εδικαιούντο να προσφύγουν εις την δευτέραν κρίσιν του ΔΕΑ, την οποία, ακόμη και αν κέρδιζαν, ομοίως δεν θα επανεντάσσοντο αυτομάτως εις το Στράτευμα. Συνεπώς ποίον το «δείγμα νέας γραφής» Αβραμόπουλου, όπως εκτιμήθηκε σε δημοσίευμα εις τα φύλλα της περασμένης Κυριακής;

Οι καιροί που διανύουμε, μπορεί να μονοπωλούν τα φώτα της δημοσιότητος ώς προς την οικονομική-κοινωνική κρίση, από την οποίαν χειμάζεται η πατρίδα μας. Ωστόσο, κάποια «εφήμερα», όπως η λειτουργία των ΕΔ και των ΣΑ δίχως κομματικές επιρροές και παλαιοκομματικές εξαρτήσεις πρέπει να αποτελέσει απαράβατο κανόνα, σεβαστό από τους κυβερνώντες, όπως και από τους κρινομένους. Οι ΕΔ και τα ΣΑ διαθέτουν άξια και προβεβλημένα στελέχη, πλήρως αφοσιωμένα εις την αποστολή τους και τον όρκο που έχουν δώσει να υπερασπίζονται την Πατρίδα. Δεν τους χρειάζονται έξωθεν συστάσεις, προκειμένου να τύχουν ακώλυτης υπηρεσιακής εξέλιξης, αναλόγως με τις υποκειμενικές δυνατότητες καθενός και τις αντικειμενικές ανάγκες των θέσεων ευθύνης, που θα κληθούν να αναλάβουν. Και βεβαίως θεματοφύλακα αυτού του πλαισίου αποτελούν τα μέλη του ΣΑΓΕ, ο προεδρεύων Α/ΓΕΕΘΑ και οι Αρχηγοί ΓΕΣ-ΓΕΝ-ΓΕΑ γιά τις ΕΔ, όπως και οι αντίστοιχοι Αρχηγοί εις τα ΣΑ.

Να θυμήσουμε σχετικώς και τη θέση του προεκλογικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, εν όψει των εκλογών του 2009, ότι θα πρέπει να αποκλεισθεί μελλοντικώς η επαναφορά εις την ενέργεια εφέδρων Αξιωματικών γιά οποιοδήποτε λόγον, πλην υγείας. Δεν χρειάζεται π.χ. ανακεκλημένος αντιστράτηγος ή ομοιόβαθμός του ώς εκπρόσωπος της Ελλάδος εις την Στρατιωτική Επιτροπή του Βορειοατλαντικού Συμφώνου ή ώς Διοικητής του Πολεμικού Μουσείου. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει, έστω και στο «παρά πέντε» της προκηρύξεως των εκλογών, να ζητήσει την δέσμευση της ΝΔ έπ’ αυτού και τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα είτε πριν, είτε μετά τις εκλογές, αυτό να το θεσμοθετήσουν.

Ένας άλλος πολιτικός πολιτισμός χρειάζεται στο χώρο των ΕΔ και αυτό το αναγνωρίζουν όλο και περισσότεροι. Τον Αύγουστο του 2009, λίγο προ των τότε εκλογών που έφεραν εκ νέου το ΠΑΣΟΚ εις την κυβέρνηση, ο τότε ΥΕΘΑ της κυβερνήσεως της ΝΔ κ. Ευάγ. Μεϊμαράκης προέβη εις αλλαγή Αρχηγών Επιτελείων, με σκοπόν να προκαταλάβει την επομένην κυβέρνησιν. Ο επόμενος του ΥΕΘΑ κ. Ευάγ. Βενιζέλος δεν προχώρησε σε αλλαγές αρχηγών (πλήν του Α/ΓΕΝ) και είχε άριστη συνεργασία με την Στρατιωτική Ηγεσία που συνάντησε, ενώ και οι Αρχηγοί λειτούργησαν ευόρκως και παραγωγικώς. Μόλις τον Νοέμβριο του 2011, ο διάδοχος ΥΕΘΑ κ. Μπεγλίτης προέβη σε αλλαγή και των τεσσάρων Αρχηγών, δύο και πλέον έτη μετά τις έκτακτες κρίσεις του θέρους του 2009, αν και αυτές οι κρίσεις θα μπορούσαν να γίνουν πιο πριν και όχι την ημέρα που η κυβέρνηση Γ.Α. Παπανδρέου, άρχιζε τις συζητήσεις προς μετάβαση εις το κυβερνητικό σχήμα υπό τον Γ. Παπαδήμο.

Είναι συνεπώς εύλογο και η επόμενη κυβέρνηση της χώρας να δείξει την οφειλόμενη εμπιστοσύνη και να δώσει τον απαιτούμενο χρόνο εις την σημερινή στρατιωτική ηγεσία, ώστε να παραγάγει το σημαντικό έργο που απαιτείται προς το συμφέρον του τόπου, αξιοποιούσα εξ ίσου όλο το διατιθέμενο Προσωπικό των ΕΔ, Στρατιωτικό και Πολιτικό. Βεβαίως το αυτό ισχύει και γιά τα ΣΑ.

Αν οι ευχές είχαν και την εφαρμογή που τους πρέπει, τότε τα πράγματα θα ήσαν εύκολα. Αλλά οι πράξεις αφίστανται συνήθως και αυτός που ισχυροποιεί την πολιτικήν του θέση ομιλεί πλέον με «άλλη γλώσσα», δηλαδή με ισχύ και επιβολή, με λογική «ημετέρων». Θα ήταν κανείς αφελής, αν έτρεφε κάποια «κρυφή ελπίδα» ότι οι μεταχρονολογημένες κρίσεις στις Ε.Δ. και τα Σ.Α.-με απόφαση Αβραμόπουλου- θα μπορούσαν να είναι πιό χειραφετημένες, από τις εντολές των κομματικών ιερατείων; Ή θα επιβεβαιωθεί η θλιβερή πεπατημένη του παρελθόντος;

Όταν η σημερινή κυβέρνηση ψηφίζει νόμους, των οποίων οι συνέπεις θα σφραγίζουν την πορεία της χώρας γιά πολλά χρόνια μετά την αποχώρησή της από την εξουσία, αποτελεί δείγμα ελλείψεως σοβαρότητος να αφιερώνει χρόνον και να λαμβάνει αποφάσεις γιά μετάθεση του προβλεπομένου χρόνου των κρίσεων των Αξιωματικών κατά δύο μήνες.

Όταν προέχει η σωτηρία της χώρας από την πτώχευση, τα παλαιοκομματικά «τερτίπια» δεν έχουν θέση. Είναι θέμα αξιοπιστίας προθέσεων. Οι ένστολοι των ΕΔ και των ΣΑ πρέπει να αισθάνονται ένστολοι πολίτες και όχι εντολοδόχοι περαστικών από τους υπουργικούς θώκους, τους οποίους οι τελευταίοι υποβλέπουν 37 έτη μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Ο Έλληνας πολίτης υπολογίζει πάντοτε στο αίσθημα ασφαλείας της Πατρίδας και της ασφάλειας του καθημερινού βίου, υψηλά αγαθά που καλούνται να εγγυηθούν, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και δραστικούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, οι ΕΔ και τα ΣΑ. Συνεπώς ας αφεθεί το Προσωπικό τους απερίσπαστο στην εκπλήρωση της αποστολής, λυτρωμένο από την ανάγκη, υπαρκτή ή κατασκευασμένη, εξωυπηρεσιακών εξαρτήσεων.

•Ο υπογράφων έχει διατελέσει Διευθυντής Τύπου του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Αμύνης κ. Κάρ. Παπούλια (1989-1990) και των Υφυπουργών Εθνικής Αμύνης κ.κ. Πτεράρχων Ν. Κουρή και Δημ. Αποστολάκη, Λ. Αποστολίδη και Θ. Κοτσώνη (Οκτώβριος 1993- Μάρτιος 2004)

smichio@otenet.gr




 

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook