Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Που θα προσεύχονταν οι Μουσουλμάνοι σε ένα σωστά δομημένο κράτος.?

17.11.2010 | 10:07
Το Γενάρη του 2002, βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη σε μια μίνι αποστολή από το κανάλι που εργαζόμουν τότε για να καλύψω τον καθαγιασμό των υδάτων. 'Ήταν των Φώτων και για πρώτη φορά, μετά από χρόνια ο αγιασμός θα γινόταν στον κόλπο του Κεράτιου και όχι στο Βόσπορο, η σε κάποια λίμνη, όπως ακριβώς γινόταν επί Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ακριβώς έξω από το Φανάρι.

Ο Παναγιότατος τέλεσε τη λειτουργία στο ναό του Αγίου Γεωργίου και αμέσως μετά σε πομπή βγήκαμε όλοι και διασχίσαμε 300 μέτρα από το Πατριαρχείο μέχρι την εξέδρα όπου θα έριχνε τον Σταυρό στα νερά του Κεράτιου κόλπου.
Έλληνες της Πόλης, Ρωμιοί, λίγοι πιστοί από τη μητέρα Ελλάδα, φυσικά πολικοί και δημοσιογράφοι ήμασταν δεν ήμασταν 200 άτομα. Μπροστά ο Παναγιότατος να ψέλνει και να ευλογεί και πίσω όλοι εμείς. Στο πέρασμα του στα σοκάκια του Φαναρίου, οι Τούρκοι απλά έκαναν στην άκρη. Κάποιοι άλλοι μας κοίταζαν με περιέργεια και λίγο πιο πέρα πίσω από τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις κάποιοι με τσιγκελωτά μουστάκια στο σχήμα της ημισελήνου, και κόκκινες σημαίες, ελάχιστοι η αλήθεια είναι, κάτι φώναζαν αλλά μέχρι εκεί...

Μόλις στρίψαμε εν πομπή από το στενό του Πατριαρχείου δεξιά, για να βγούμε στη λεωφόρο και να περάσουμε στον Κεράτιο ο Πατριάρχης έψελνε, και οι βυζαντινές μελωδίες έφταναν μέχρι τον μουντό ουρανό της Πόλης, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, από όλα τα μεγάφωνα των Τζαμιών της περιοχής ακούστηκε η φωνή του Μουεζίνη να καλεί τους πιστούς σε προσευχή. Το Εζάνι τους προσπαθούσε να καλύψει τη φωνή του Παναγιότατου.
Ο Πατριάρχης συνηθισμένος, χαμογέλασε και συνέχισε πιο δυνατά να ψέλνει. Η πομπή μας διέσχισε τα τελευταία 100 μέτρα μέχρι τη θάλασσα υπο τους ήχους του “Αλλαχου Ακμπαρ”.

Εκεί όλα σταμάτησαν και η τελετή συνεχίστηκε κανονικά... Το συναίσθημα όμως που νιώσαμε όλοι ήταν απερίγραπτο. Θέλαμε ήρεμα να προσευχηθούμε στο θεό μας, να κάνουμε την τελετή μας, δεν ενοχλήσαμε κανένα και κάποιοι φανατικοί προσπάθησαν να προσβάλλουν το θρησκευτικό μας συναίσθημα. Οργή, περιέργεια και μετά περιφρόνηση στους ελάχιστους “βάρβαρους” που θεώρησαν πως θα μας προσβάλλουν με τα όσα έκαναν...

Σας θυμίζει κάτι? Εμένα πολλά. Ειδικά με αυτά που είδα να γίνονται χθες στο κέντρο της Αθήνας.

Είμαι υπερήφανος που γεννήθηκα σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Είμαι υπερήφανος που μεγάλωσα με την ιστορία αυτού του τόπου. Είμαι υπερήφανος για όλα τα καλά και γιατί όχι και για τα κακά που συμβαίνουν και τα οποία στην καθημερινότητα προσπαθώ να αντιμετωπίσω. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας.

Δεν είμαι υπερήφανος σε καμία περίπτωση όμως όταν το κράτος που ζω δεν έχει μεριμνήσει για κάποιους ανθρώπους να προσευχηθούν στο θεό που πιστεύουν. Όταν αυτό το κράτος ενώ ξέρει οτι κάποιοι στις τάδε του μήνα θα γιορτάσουν κάτι και κάποιοι άλλοι θα το θεωρήσουν πρόκληση και θα προσπαθήσουν να το αποτρέψουν δεν κάνει τίποτε να προλάβει τα γεγονότα. Ένα σοβαρό και σωστά δομημένο κράτος τι λέει? Το εξής απλό. Κύριοι στις 16 του Νοέμβρη οι μουσουλμάνοι θα γιορτάσουν το κουρμπαν Μπαιράμ. Μάλιστα. Ενημερώνουν τη μουσουλμανική κοινότητα και τους λένε. “Φυσικά να προσευχηθείτε και για για το λόγο αυτό το τάδε γήπεδο είναι ανοιχτό στη διάθεση σας. Συγκεντρωθείτε εκεί και υμνήστε το θεό σας”

Θα ήμουν υπερήφανος εάν γινόταν αυτό το πολύ απλό. Και όχι να γεμίζουν οι πλατείες και να οξύνονται τα πνεύματα. Και δεν καταπατά κανείς ούτε προσβάλλει το συναίσθημα κανενός και η μάζα ελέγχεται ευκολότερα (παρά να είναι διασκορπισμένοι σε πλατείες) και κανείς δεν γίνεται για άλλη μια φορά ρεζίλι. Όπως γίναμε χθες . Οι εικόνες του μουσουλμάνου που ενω προσεύχεται ήρεμα, ξαφνικά σηκώνεται, μαζεύει το χαλί του που έχει γεμίσει αυγά τα οποία κάποιοι του έχουν πετάξει από τα μπαλκόνια και τρέχει να προστατευθεί , έκαναν το γύρο του κόσμου. Όπως επίσης η εικόνα τριών χαριτωμένων μεσήλικων γυναικών που απο το μπαλκόνι τους μουτζώνουν και χοροπηδάνε κρατώντας την Εληνική σημαία, ενώ έχουν στη διαπασών Λευτέρη Πανταζή ,δεν μας τιμά.

Τα προβλήματα στις περιοχές του κέντρου είναι τεράστια. Ο κόσμος φοβάται, ο κόσμος δεν μπορεί να κυκλοφορήσει και δεν φταίει σε τίποτε. Αλλά αυτό από την εικόνα των 3 γυναικών που μουτζώνουν και βρίζουν απέχει παρασάγγες.
Ένα σωστά οργανωμένο κράτος προστατεύει τους πολίτες του και δεν αφήνει τους πολίτες του να αυτοπροστατευτούν. Τότε η κατάσταση ξεφεύγει και τότε αρχίζουν τα δύσκολα και δυστυχώς βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή.



Βενιζέλος Λεβεντογιάννης
Tags:

 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook