Οι τρομοκρατικές επιθέσεις του Σαββάτου στην πόλη Ρεϊχανλι της Τουρκίας όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 50 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 100 προκαλούν μεγάλο σκεπτικισμό.
Η Άγκυρα με μεγάλη ευκολία ρίχνει την ευθύνη της επίθεσης στον Άσαντ και η Δαμασκός επιστρέφει τις ευθύνες στον Ερντογάν.
Αυτό που μπορούμε να διαπιστώσουμε πάντως εικόνα της πόλης Ρείχανλι, με νεκρούς, τραυματίες, δεκάδες κτίρια κατεστραμμένα , θυμίζει Λίβανο και η Τουρκία με την επιθετική και προκλητική πολιτική της εναντίον του Άσαντ, ουσιαστικά έχει εμπλακεί στον πόλεμο της περιοχής.
Από το 2012 πολλοί σύλλογοι και οργανώσεις της Αντιόχειας, είχαν προειδοποιήσει πως τα σύνορα Συρίας-Τουρκία ήταν εκτός ελέγχου και οι ένοπλοι ισλαμιστές αντάρτες περνούσαν τα σύνορα ανενόχλητοι, κυκλοφορούσαν στην Αντιόχεια και πως η ευρύτερη περιοχή είχε μετατραπεί σε κέντρο προμηθειών της Αλ Κάιντα.
Κανείς δεν έδωσε σημασία.
Οι διαδηλώσεις για να σταματήσει αυτή η κατάσταση καταδικάστηκαν από τον Ερντογάν που χαρακτήρισε τους διαδηλωτές ως «υποστηρικτές του Άσαντ»!
Τώρα πληρώνει το τίμημα.
Όπως και πριν από 3 μήνες στο συνοριακό φυλάκιο Τζιλβέγκιοζου όπου είχαν σκοτωθεί 14 άνθρωποι, έτσι και τώρα έσκασαν οι βόμβες μέσα στην πόλη. Αν δεχθούμε τη θεωρία της Άγκυρας πως οι επιθέσεις είναι έργο του Άσαντ, τότε η κυβέρνηρη Ερντογάν έχει γίνει όχι ηγέτης, αλλά «ο σάκος του μποξ» της Μέσης Ανατολής.
Το καλοκαίρι τους 2012 είχε καταρριφθεί το τουρκικό RF-4 από την αεράμυνα της Συρίας. Η Τουρκία είχε δηλώσει πως θα απαντήσει με κατάλληλο τρόπο. Δεν έκανε τίποτα.
Μέσα στο 2012 δυο φορές οβίδες από το πυροβολικό της Συρίας έπεσαν σε τουρκικό έδαφος με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δεκάδες άνθρωποι. Η Άγκυρα δεν απάντησε.
Στις βομβιστικές επιθέσεις συνέβη ακριβώς το ίδιο, λεκτικές απειλές.
Η Τουρκία εδώ και μήνες απομακρύνεται από την Ευρώπη. Έχει στρέψει την προσοχή της στην Μέση Ανατολή. Το «τόξο Σουνιτών» που ονειρεύεται να δημιουργήσει στην ευρύτερη περιοχή ο Αχμέτ Νταβούτογλου έχει γίνει βασικός στόχος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
Και τελευταίες βομβιστικές επιθέσεις , όπως και οι καταρρίψεις αεροσκαφών, οβίδων που πέφτουν στα εδάφη της είναι το τίμημα του ρόλου του ηγέτη που θέλει να παίξει η Τουρκία στη Μέση Ανατολή.
Στην περιοχή αυτή δυστυχώς δεν υπάρχει ήθος, δίκαιο, διαφάνεια. Υπάρχει μια θολούρα και αβεβαιότητα. Το σημαντικότερο, στη Μέση Ανατολή δοκιμάζουν με τον πιο σκληρό τρόπο τη δύναμη όσων θέλουν να ισχυρίζονται πως είναι ισχυροί.
Καλωσόρισες Τουρκία, στη Μέση Ανατολή!
