Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Αποστολή ΝΙΚΗ: Noratlas, τα μεταγωγικά που έγραψαν ιστορία - Μέρος Πρώτο

20.07.2017 | 22:03
Οι περισσότεροι θυμούνται τα «Νοράτλας» ως προβληματικά αεροπλάνα, καταπονημένα και επιχειρησιακά ξεπερασμένα. Με αυτά, οι Έλληνες πήγαν το ’74 στον πόλεμο.

του Αλέξανδρου Θεολόγου

Καταπονημένα και με επιχειρησιακούς περιορισμούς, τα αεροσκάφη αποκτήθηκαν εξ αρχής ως μεταβατική λύση μέχρι την προμήθεια ενός σύγχρονου μεταγωγικού καθώς οι Ντακότες έδειχναν πια την ηλικία τους. Ωστόσο τα προβλήματα υποστήριξης και η έλλειψη ιπταμένων μηχανικών ποτέ δεν ξεπεράσθηκαν.

Τα N2501D Noratlas που αποδεσμεύθηκαν από τα πλεονάσματα της δυτικογερμανικής Luftwaffe το 1968 για την Ελλάδα ήταν εφοδιασμένα με διπλές ραδιοπυξίδες, έναν δέκτη VOR, TACAN, δύο ασυρμάτους VHF και έναν UHF, ραδιοϋψόμετρο, αυτόματο πιλότο και σύστημα ενόργανης προσγείωσης ILS. Όμως δεν διέθεταν ραντάρ ή συμπιεζόμενη καμπίνα.



Η απουσία ραντάρ και η αδυναμία πτήσης πάνω από τα 12.000 πόδια λόγω έλλειψης συμπίεσης περιόριζαν σημαντικά την εκμετάλλευσή τους, θυμούνται χειριστές με εκατοντάδες ώρες πτήσης στον τύπο. «Επιρρεπή στις αναταράξεις, χωρίς ραντάρ και συμπίεση, σε συνδυασμό με τον καιρό πάνω από το Αιγαίο και την μορφολογία του ελληνικού εδάφους, ήταν ό,τι χειρότερο για τις ελληνικές συνθήκες» λένε χαρακτηριστικά.

Η χαμηλή διαθεσιμότητα εξαιτίας των προβλημάτων συντήρησης και υποστήριξης και η βιβλιογραφία που ήταν στα γερμανικά –γλώσσα που λίγοι γνώριζαν τότε– έκαναν τα πράγματα δυσκολότερα. Πριν παραδοθούν τα «Νοράτλας» (είχε προηγηθεί η εκπαίδευση πληρωμάτων στην Γερμανία) πέρασαν από γενική επιθεώρηση IRAN στην Δυτ. Γερμανία και το Ισραήλ αλλά η δυσχέρεια εξεύρεσης ανταλλακτικών παρέμεινε πρόβλημα, ιδίως από την στιγμή που παραγωγή των αεροσκαφών είχε σταματήσει.



Η απρόσμενη απώλεια ενός ικανού αποθέματος ανταλλακτικών κατά την άφιξή του στην Ελλάδα ήταν η «χαριστική βολή». Πολλά αεροσκάφη χαρακτηρίσθηκαν «Κατηγορίας Ζ» (α/φη σε μακρά απόθεση). Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 35-40 αεροσκάφη που υπήρχαν στην Ελευσίνα αρκετά «κανιβαλίστηκαν», καθιστάμενα πηγή ανταλλακτικών για να διατηρηθούν πτήσιμα τα υπόλοιπα.

Στις 6 Μαΐου 1974 το «Νοράτλας 155» γράφει ακουσίως αεροπορική ιστορία όταν εν πτήσει προς την Σούδα για την παραλαβή υλικών –πλήρωμα Επγός (Ι) Σφήκας, Επγός (Ι) Κυριακόπουλος, Ανθστής (ΤΜΣ) Καγιαμπάκης– κοντά στην Φαλκονέρα ο αριστερός κινητήρας ξεκολλά ολόκληρος από την βάση του! Μετά από μια πτήση θρίλερ με έναν μόνο κινητήρα και χάνοντας διαρκώς ύψος, το αεροπλάνο μόλις που καταφέρνει να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Ελληνικού μετά από 59 ατελείωτα λεπτά…



Ο στόλος των «Νοράτλας» καθηλώθηκε άμεσα και τα αεροπλάνα άρχισαν να επιθεωρούνται ένα-ένα από τεχνικούς του Κρατικού Εργοστασίου Αεροπλάνων και της μονάδας. Οι έλεγχοι διήρκεσαν μέχρι τις αρχές Ιουλίου, με την 354 ΜΜ ουσιαστικά αποδιοργανωμένη και το προσωπικό αποσπασθέν ως πλεονάζον σε άλλες Μοίρες.

Αποφασίσθηκε τα αεροπλάνα που αποδεσμεύοντο να πετούν μόνο αποστολές μεταφοράς υλικού κι αυτές υπό περιορισμούς: για λόγους ασφαλείας, το μέγιστο βάρος κατά την απογείωση από τα 20.600 κιλά σε περίοδο ειρήνης περιορίσθηκε στα 19.600 κιλά, με αντίστοιχο βάρος σε περίοδο πολέμου τα 21.700 κιλά. Η μεταφορά προσωπικού πλην αλεξιπτωτιστών απαγορεύθηκε.



Η αποκόλληση του κινητήρα του «155» ήταν το τελικό χτύπημα στην αξιοπιστία των κουρασμένων Ν2501D, φέρνοντας την ηγεσία της Πολεμικής Αεροπορίας αντιμέτωπη με ένα επιχειρησιακό αδιέξοδο. Προβληματισμένη, άρχισε να ασκεί πιέσεις για την προμήθεια ενός νέου, σύγχρονου μεταγωγικού το συντομότερο δυνατόν.

Ο Ιούλιος του ’74 άλλαξε τα πάντα. Τα πληρώματα της Μοίρας «Πήγασος» θα πήγαιναν στον πόλεμο με ό,τι είχαν: πείρα, θάρρος και τα καταπονημένα «Νοράτλας».

ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ


 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ