Μέχρι σήμερα, η ένοπλη επέμβαση επί του γερμανικού εδάφους σε περίπτωση τρομοκρατικής απειλής ανήκε στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δυνάμεων της αστυνομίας, με στόχο την απόλυτη διάκριση των επιχειρήσεων εθνικής ασφαλείας του στρατού και των επιχειρήσεων εσωτερικής ασφαλείας της αστυνομίας.
Η αυστηρή διάκριση αυτή οφείλεται στους φόβους για ανάληψη δράσης του στρατού κατά του πληθυσμού, έπειτα από τις καταχρήσεις του ναζιστικού καθεστώτος. Σύμφωνα με το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, ο γερμανικός στρατός θα έχει τη δυνατότητα στο εξής να αναλαμβάνει δράση επί γερμανικού εδάφους «σε περίπτωση έκτακτης κατάστασης καταστροφικής φύσης», για πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από την ρύθμιση αυτή αποκλείεται η επέμβαση του στρατού σε περίπτωση «κινδύνων που προέρχονται από πλήθος που διαδηλώνει».
Ο στρατός δεν έχει επίσης την άδεια να καταρρίψει αεροπλάνο που μεταφέρει πολίτες και έχει καταληφθεί από τρομοκράτες. Έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει προειδοποιητικά πυρά για να το αναγκάσει να προσγειωθεί.
Η χρήση στρατιωτικής βίας δεν είναι δυνατή παρά ως ύστατο μέσον, σύμφωνα με το γερμανικό Σύνταγμα. Εναπόκειται στην κυβέρνηση στο σύνολό της να εκτιμήσει μία περίπτωση εξαιρετικά επείγοντος χαρακτήρα που θα δικαιολογεί μία τέτοιου είδους επιχείρηση. Η απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί από τον υπουργό Άμυνας.
Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου τροποποιεί παλαιότερη απόφαση του 2006, η οποία απέκλειε κάθε επιχείρηση του γερμανικού στρατού σε περίπτωση εσωτερικού κινδύνου.
