Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αποτέλεσαν μία ακόμη ευκαιρία για όσους δεν πιστεύουν ότι το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης έχει τύχη να αναθαρρύσουν. Στην Ρωσία που αυτή την εποχή οι σχέσεις με την ΕΕ δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές λόγω Ουκρανίας, απόψεις για το τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου διατυπώνονται δημοσίως.
Ο Φιόντορ Λουκιάνοφ αρχισυντάκτης του περιοδικού «Η Ρωσία στην παγκόσμια πολιτική» γράφει:
“Θεωρούταν αυτονόητο ότι η ΕΕ θα γίνει ανεξάρτητο κέντρο παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής επιρροής, ίση με γίγαντες όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα. Ιδεολογική βάση για αυτό το άλμα ήταν η αντίληψη σχετικά με την ηθική και ιστορική ορθότητα της ένωσης, την εθελούσια εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την παραίτηση από τον εθνικισμό και τον ανταγωνισμό, ένας νέος τύπος διακρατικών σχέσεων χωρίς παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος…
Η Συνθήκη της Λισσαβόνας, που τυπικά εξέφραζε τους επιθυμητούς στόχους, και παράλληλα παραχωρούσε διευρυμένες εξουσίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν έκλεισε καν πέντε χρόνια. Κι’ όμως, την ίδια στιγμή, η Ευρώπη περνά με ισχυρές αναταράξεις την οικονομική κρίση, παντού ξεφυτρώνουν εθνικιστικές, υπερσυντηρητικές και ευρωσκεπτικιστικές διαθέσεις. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να γίνει λόγος για ηγετικό ρόλο στην παγκόσμια σκηνή. Οι προσπάθειες να παίξει αυτό το ρόλο έστω στις γειτονικές περιοχές της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής τελειώνουν μέσα σε συνθήκες σύγχυσης. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς το ρόλο της ΕΕ στην υποδαύλιση της ουκρανικής κρίσης. Το βασικότερο είναι πως ποτέ η Ευρώπη δεν ήταν τόσο διασπασμένη ψυχικά, γεγονός που απέδειξαν και οι εκλογές”.
Που αποδίδεται η αποτυχία;
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο “η Γηραιά ήπειρος δεν κατάφερε να συμβιβάσει τις φιλοδοξίες της άρχουσας τάξης, κοσμοπολίτικης και υπερεθνικής πλέον, με τις επιδιώξεις των ψηφοφόρων της. Ο απλός πολίτης δεν είχε ποτέ καθοριστικό λόγο στη λήψη αποφάσεων μέσα στην ΕΕ (η ενοποίηση ήταν ένα ξεκίνημα καθαρά σε επίπεδο ελίτ). Ωστόσο, από πριν του είχαν τάξει του είχαν πολλά οφέλη και κέρδη. Σήμερα όλο το ευρωπαϊκό «οικοδόμημα» έγινε τόσο πολύπλοκο και δυσκίνητο, που οι απλές εξηγήσεις για τη χρησιμότητά του τελείωσαν. Από την άλλη, ήδη εκφράζονται επιχειρήματα σχετικά με τη ζημιά. Γεγονός που εμφύσησε νέα πνοή και ζωή στα λαϊκιστικά κόμματα κάθε είδους, είτε αριστερά, είτε δεξιά”.
Μετάφραση από την Σύγχρονη Ρωσία
Διαβάστε ακόμη:
Ο «μαύρος χάρτης» της Ευρώπης! Παντού σηκώνει κεφάλι η ακροδεξιά
Ο εθνικισμός «νεκρανασταίνει» φασισμό και ναζισμό στην Ευρώπη που αναζητά ηγέτες
