Συμπληρώθηκαν 23 χρόνια από την ημέρα που έφυγε η μεγάλη και αξεπέραστη Μελίνα Μερκούρη – 6 Μαρτίου 1994.
Ο μεγάλος της έρωτας -πριν από το σημαδιακό με το Ζυλ Ντασσέν- προερχόταν από το ΠΝ.
Ήταν ο αξιωματικός Πύρρος Σπυρομήλιος, που όπως γράφει σ΄ ένα κείμενό του ο Γιώργος Κάρτερ » ο Σπυρομήλιος ήταν ωραίος άντρας. Ο μεγάλος έρωτας της Μελίνας Μερκούρη.
Είπαν πως κάποτε πήρε το καράβι του πολεμικού ναυτικού, που κυβερνούσε ο ίδιος και πήγε στη Μασσαλία για να τη συναντήσει… Τον φέρνω στη μνήμη μου μ’ ένα κατακόκκινο γαρούφαλλο πάντα στη μπουτονιέρα του. Όπου περνούσε άφηνε ένα λεπτό άρωμα μιας διακριτικής κολόνιας».
Δεν ξέρουμε αν πράγματι ισχύει η ιστορία με το καράβι, ωστόσο το βέβαιο είναι ότι ο έρωτας υπήρξε θυελλώδης και παθιασμένος. Κράτησε επτά ολόκληρα χρόνια και η Μελίνα μιλούσε πάντα γι΄ αυτόν με θέρμη..
Ο Πύρρος Σπυρομήλιος μαθήτευε αρχικά στην Κέρκυρα και κατόπιν στην Αθήνα.
Το 1934 αποφοίτησε από τη Σχολή Δοκίμων και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ανέλαβε πολλές επικίνδυνες ναυτικές αποστολές κι όλες μ’ επιτυχία.
Κατά την γερμανική κατοχή διέφυγε στην Κρήτη κι από κει στη Μέση Ανατολή, όπου εντάσσεται στις αγωνιζόμενες ελληνικές ναυτικές δυνάμεις.
Μεταπολεμικά, ως Πλοίαρχος, υπηρέτησε στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη Μάλτα (1955 – 1957) και το 1958 πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις των Αγίων Σαράντα για τον διακανονισμό του διαύλου της Κέρκυρας. Αποστρατεύτηκε με αίτησή του το 1959, για να γίνει ένας από τους πιο αξιόλογους, αν όχι, ο πιο σημαντικός Γενικός Διευθυντής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Πέθανε το 1961.
