Επιλέξτε Σώμα: Color 1 Color 2 Color 3
Youtube Twitter Facebook Rss

ΑΠΟΨΗ

Οι "χακί συνδικαλιστές" και ο στρουθοκαμηλισμός μας μετά από την "γέννηση" της ΠΟΕΣ

09.04.2014 | 00:01
Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Έχοντας τον ρόλο του συντονιστή στο συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών ,είχα και το άγχος να πω δυο λόγια στους πολλούς στρατιωτικούς που είχαν έρθει απ΄ όλη την Ελλάδα . Γνωρίζοντας πόσο βαρετοί είναι οι “συντονιστές” είπα δυο λόγια “από καδιάς” μεταξύ των οποίων ήταν και η άποψή μου ότι οι στρατιωτικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τον όρο “συνδικαλισμός” σ΄ αυτό που κάνουν. Όχι επειδή έχω κάτι με τον συνδικαλισμό αλλά επειδή “συνδικαλισμός και Ένοπλες Δυνάμεις” δεν μπαίνουν στην ίδια πρόταση στην Ελλάδα.

Πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι στην μεγάλη κατάμεστη αίθουσα όπου γινόταν το συνέδριο είχα εκφράσει την πιο “συντηρητική” άποψη. Το κατάλαβα όταν ακόμη και ο πρόεδρος της “θεσμικής” Ένωσης Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού Αντιναύαρχος ε.α Σπύρος Περβαινάς είπε στον χαιρετισμό του ότι “αισθάνεται συνδικαλιστής”.

Είναι δεδομένο ότι οι εξελίξεις μας έχουν ξεπεράσει .Και οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης επιτάχυναν εξελίξεις που ίσως να έρχονταν αργότερα.

Οι στρατιωτικοί σ΄ όλη την Ευρώπη έχουν εδώ και χρόνια πολλά λειτουργήσει με επιτυχία και χωρίς καμία απολύτως επίπτωση στην πειθαρχία και την αποτελεσματικότητα των στρατευμάτων τους το μοντέλο των Ενώσεων Στρατιωτικών οι οποίες ασχολούνται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με τα εργασιακά ζητήματα . Στην Ελλάδα ακόμη το ξορκίζουμε και εξακολουθούμε να “στρουθοκαμηλίζουμε”.

Ναι , δεν είναι εύκολο να το δεχτούμε. Μας φαίνεται περίεργο και μας φοβίζει. Βλέπουμε με καχυποψία την προσπάθεια που κάνουν Έλληνες στρατιωτικοί χωρίς να βλέπουμε ότι ολα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιούνται τηρούν απολύτως κανόνες και παραδόσεις. Μπορεί να φταίει το παρελθόν μας, μπορεί να φταίει ο “αρρωστημένος συνδικαλισμός” που ζήσαμε στην Ελλάδα αλλά τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν έχουν σχέση με όσα χειροπιαστά δείγματα γραφής μας έχουν δώσει οι στρατιωτικοί μας. Για κάποιο λόγο αρνούμαστε να τους εμπιστευθούμε χωρίς να τους εξηγούμε το γιατί.

Το πιο παράδοξο; Αντί οι κυβερνήσεις να σπεύσουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα που δεν μπορεί να αλλάξει, αντί να νομοθετήσουν άμεσα για να καθορίσουν τα όρια μέσα στα οποία θα κινηθούν όλοι αυτοί οι φορείς, “ξορκίζουν” το κακό με μεθόδους άλλων δεκαετιών και παρακολουθούν ως θεατές δεκάδες σωματεία και ενώσεις να “ξεφυτρώνουν” κάθε μέρα. Δεν μπορεί να εξηγηθεί με την λογική πως μπορούν να πιστεύουν ότι αυτή η ενεργοποίηση και η οργάνωση στρατιωτικών μπορεί να σταματήσει με απαγορεύσεις και τρομοκρατία. Ειδικά μετά από την καταιγίδα της κρίσης που έχει σαρώσει τα πάντα στις ΕΔ.

Ακόμη και το κουραστικά επαναλαμβανόμενο επιχείρημα ότι “οι στρατιωτικοί μπορούν να αναφέρονται στην ιεραρχία τους για τα οποια προβλήματα έχουν” δεν το υποστηρίζουν στην πράξη όσοι διαρκώς το επικαλούνται. Ποια ιεραρχία ασχολήθηκε με τα προβλήματα του προσωπικού; Εδώ φθάσαμε στο απίστευτο σημείο, ανώτατος αξιωματικός να ζητήσει  ακρόαση από τους ανωτέρους του και τελικά αποστρατεύθηκε!

Η κατάσταση στον χώρο των ΕΔ δεν αναμένεται να βελτιωθεί σύντομα. Και τα προβλήματα που οι στρατιωτικοί καλούνται να διαχειριστούν στην καθημερινότητά τους γίνονται διαρκώς περισσότερα, μεγαλύτερα και πιεστικά. Επιπλέον μετά από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ακόμη και στρατιωτικοί που έβλεπαν με δυσπιστία την δράση των Ενώσεων Στρατιωτικών “πέρασαν στην άλλη όχθη”. Εκεί που το “μοντέλο του σιωπηλού στρατιώτη” , αντικαταστάθηκε με τον στρατιωτικό ο οποίος υπακούει και υπηρετεί ΑΠΟΛΥΤΩΣ τους νόμους, το Σύνταγμα και την Εθνική Ασφάλεια των πολιτών ,αλλά έχει δικαίωμα να θέτει τους προβληματισμούς του για τα εργασιακά του θέματα.

Στην άλλη όχθη παραμένουν όσοι εξακολουθούν να προτιμούν να βάζουν το κεφάλι μέσα στο χώμα πιστεύοντας ότι όλα θα λυθούν από μόνα τους.




 

Στην ίδια κατηγορία

ΣΧΟΛΙΑ


 

Κάντε Like: Onalert.gr στο Facebook