Ο Τσαβούσογλου δήλωσε χθες, Κυριακή, κατά την διάρκεια συνέντευξής του, ότι η Τουρκία δεν έχει ανάγκη τα αμερικανικά μαχητικά και δεν επιθυμεί να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35. «Δεν επιδιώκουμε να μπούμε πίσω στο πρόγραμμα. Αυτό που θέλουμε είναι να πάρουμε πίσω τα λεφτά που δώσαμε πριν αποκλειστούμε από αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι πλέον η Τουρκία κατασκευάζει τα δικά της εθνικά μαχητικά.

Σήμερα, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, κατά την διάρκεια της ενημέρωσης Τύπου, και ερωτώμενος για τις δηλώσεις του Τούρκου αξιωματούχου δήλωσε: «Οι συνθήκες δεν έχουν αλλάξει για την αναστολή συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και είναι γνωστές. Η προμήθεια των S-400 από τη Ρωσία έρχεται σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν όλοι οι σύμμαχοι του NATO για τη μείωση της εξάρτησης από τα ρωσικά συστήματα».

Επίσης, σχολιάζοντας τις επιθέσεις του Τούρκου υπουργού Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ο εκπρόσωπος τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ξεκαθάρισε ότι οι ΗΠΑ δεν παίρνει τη θέση του ενός ή του άλλου υποψηφίου στις επικείμενες εκλογές. «Θα παρακολουθήσουμε στενά την εκλογική διαδικασία, η οποία θα πρέπει να είναι ελέυθερη και δίκαιη», πρόσθεσε.

Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος ΥΠΕΞ αποκάλυψε χθες ότι οι ΗΠΑ πρότειναν στην Τουρκία να δώσει τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400 ως στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, αλλά η Άγκυρα αρνήθηκε.

The post F-35: Η απάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις δηλώσεις Τσαβούσογλου για τα μαχητικά appeared first on OnAlert.

Σήμερα, ο CDR Christopher «POPS» Papaioanu είναι ο διοικητής της σημαντικής για τις ΗΠΑ και δίχως αμφιβολία της διασημότερης παγκοσμίως σχολής για κορυφαίους χειριστές μαχητικών αεροσκαφών στον κόσμο, του «TOP GUN» και «…υπερηφανεύεται πως μπορεί να διαβάσει στα ελληνικά καθώς τιμά την καταγωγή του», όπως λέει ο Δημήτρης Βασιλόπουλος, επικεφαλής του εκδοτικού πρότζεκτ «Έλληνες σε ξένα κόκπιτ» (Greeks In Foreign Cockpits), μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9», με αφορμή ειδικό θέμα για τον κορυφαίο «Top Gunner» του πλανήτη σήμερα.

Ο πραγματικός «Maverick» είναι Έλληνας

Εάν ο κινηματογραφικός Pete Mitchell «Maverick» είναι ένα πρόσωπο φανταστικό, ο Christopher «POPS» Papaioanu είναι μια προσωπικότητα πέρα για πέρα αληθινή. Η πορεία του διοικητή του TOP GUN του Αμερικανικού Ναυτικού (σ.σ. βρίσκεται στον τρίτο χρόνο της θητείας του σήμερα) ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, σε μια ημέρα παγκόσμιας τραγωδίας. Συγκεκριμένα, όταν ήταν 10 ετών, ο Christopher Papaioanu είχε μια εμπειρία που θα άλλαζε την πορεία της ζωής του. Μαθητής δημοτικού σχολείου του Lincoln, στην Corona της California, συγκλονίστηκε, όταν την 28η Ιανουαρίου 1986 παρακολούθησε μαζί με τους συμμαθητές του το δυστύχημα του διαστημικού λεωφορείου Challenger, σε μια φορητή τηλεόραση που είχε φέρει στην τάξη μια αναπληρώτρια δασκάλα.

«Ήταν εκείνη η ημέρα που αποφάσισε ότι ήθελε να πετάξει το διαστημικό λεωφορείο. Με ένα πάθος που ποτέ δεν είχε δείξει στο σχολείο μέχρι τότε, διερεύνησε και σχεδίασε όλα όσα θα έπρεπε να πετύχει ώστε να γίνει αστροναύτης», περιγράφει ο κ. Βασιλόπουλος. Γι’ αυτούς που ήθελαν να πετάξουν το διαστημικό λεωφορείο, η NASA τότε είχε θεσπίσει αριθμό ωρών πτήσης σε μαχητικά αεροπλάνα υψηλών επιδόσεων και έπρεπε να αποφασίσει εάν θα το κάνει ως χειριστής για την Αμερικανική Αεροπορία ή το Αμερικανικό Ναυτικό.

«Μετά ήλθε το καλοκαίρι του 1986, όπου μετά την προβολή της ταινίας TOP GUN, εξερχόμενος του κινηματογράφου είχε πάρει την απόφαση. Έπρεπε να είναι το Ναυτικό! Στο μυαλό του, εάν θα αφοσιωνόταν σε αυτό, ήθελε να ήμουν ένας από τους καλύτερους. Για το υπόλοιπο της παιδικής του ηλικίας και των κολεγιακών χρόνων, ό,τι έκανε, το έκανε με γνώμονα να γίνει χειριστής μαχητικών και εν τέλει αστροναύτης», προσθέτει ο ειδικός ιστορικός ερευνητής.

Για τον Christopher «POPS» Papaioanu, μετά το κολέγιο ήρθε η αρχική φάση πτητικής εκπαίδευσης, όπου η απόδοσή του ως εκπαιδευόμενου έδειχνε τον δρόμο που θα μπορούσε να ακολουθήσει (μαχητικά, ελικοφόρα, ελικόπτερα) καθώς το να επιλεγεί κάποιος χειριστής για τα μαχητικά ήταν η επιθυμία για όλους μεν, πραγματικότητα για μικρό ποσοστό δε. «Το ρητό που επικρατούσε ήταν ότι μόνο οι τυχεροί πάνε στα τζετ. Αυτό που θα διαπίστωνε στα αλήθεια ήταν ότι οι περισσότεροι εκ των εκπαιδευομένων δεν έβαζαν την απαιτουμένη επιμέλεια στη μελέτη. Με «όπλο» τη σκληρή δουλειά ήρθε η επιλογή του Christopher «POPS» Papaioanu στα μαχητικά και τελικά επιλέχθηκε για τον τύπο του F/A-18E Super Hornet. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας με το αεροπλανοφόρο USS Nimitz, το έτος 2003, είχε την πρώτη του επαφή σε πολεμικές επιχειρήσεις, συμμετέχοντας στην επιχείρηση «Iraqi Freedon»», σημειώνει ο κ. Βασιλόπουλος.

Αναφέρει ακόμη πως ο νυν διοικητής του Top Gun είχε πάντα την ελληνική του καταγωγή ως θεμέλιο για την πορεία του. «Είχαν και έναν ελληνορθόδοξο ιερέα μαζί τους στο πλοίο. Στην παράδοση της Ναυτικής Αεροπορίας υπάρχει ένας όρος που ονομάζεται «Holy Upgrade». Έπρεπε να προσνηωθούν σε ένα αεροπλανοφόρο και να βαθμολογηθούν από τον Αξιωματικό Προσνηώσεων Καταστρώματος (Landing Signals Officer). Μεταξύ όλων, οι αεροπόροι στο Ναυτικό συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον και αυτό είναι εμφανές στη βαθμολογία τους στην προσνήωση σε αεροπλανοφόρο. Ο ορισμός «Holy Upgrade» αφορά τον χειριστή που προσνηώνεται την ώρα της νυχτερινής προσευχής στο αεροπλανοφόρο και αυτός ο χειριστής λαμβάνει αυτομάτως άριστα, με τον βαθμό 4.0. Αυτή η νυχτερινή προσευχή δινόταν πάντα από τον φίλο του Έλληνα ορθόδοξο ιερέα, τη στιγμή που άρχιζε η δική του προσέγγιση για προσνήωση. Μια πράξη αδελφοσύνης, που ο Christopher Papaioanu εκτιμά ακόμα μέχρι σήμερα…», σημειώνει ο κ. Βασιλόπουλος.

Από την αγροτική παραγωγή στην ταχύτητα του ήχου

Η αγροτική οικογένεια του νυν διοικητή του TOP GUN δεν είχε σχέση με τους ουρανούς. Στις προηγούμενες γενιές της είχε ξεκινήσει μια επιχείρηση με εσπερειδοειδή, μεταφέροντας φρούτα από το Λος Άντζελες μέχρι το Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, σε αγορές αλλά και σε οικογένειες. Ο παππούς και η γιαγιά του Christopher Papaioanu είχαν τρία αγόρια: τον Σπύρο, τον Γιώργο και τον Νίκο. Ο Σπύρος υπηρέτησε στο Σώμα των Αμερικανών Πεζοναυτών και στην πορεία του ως εκπαιδευτής όπλων και ασκήσεων δοκιμάστηκε στην απόβαση της Incheon και στη μάχη του Chosin Reservoir, στην Κορέα. Ο Νίκος έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Caltech, στην Pasadena, ενώ ο πατέρας του ελληνικής καταγωγής κορυφαίου πιλότου είχε κλίση στα αυτοκίνητα, έτρεχε σε αγώνες ταχύτητας με τροποποιημένα αυτοκίνητα από την ηλικία των 13 ετών, ώσπου μια σειρά από γεγονότα τον οδήγησαν, μαζί με τη μητέρα του Christopher Papaioanu, να ιδρύσει εταιρεία μεταφορικών φορτηγών. Μια οικογένεια, δηλαδή, χωρίς στρατιωτική ή πτητική παράδοση.

«Ο Christopher «POPS» από τα παιδικά του χρόνια μπήκε στα βαθιά της ελληνικής κουλτούρας- στην αμερικανικής της εκδοχή. Είχε πάρα πολλά ξαδέλφια με την ίδια καταγωγή, η ελληνορθόδοξη εκκλησία ήταν το εναλλακτικό δεύτερο σπίτι του και πάντα τονίζει πως η ελληνική ιστορία ήταν για αυτόν η σημαντικότερη από όλες τις γνώσεις που απολάμβανε να μαθαίνει στο σχολείο. Πίστευε μικρός πως εάν δεν ήσουν Έλληνας, μπορεί να ήσουν καλός, αλλά όχι τόσο… καλός σαν να ήσουν Έλληνας!», εξιστορεί ο κ. Βασιλόπουλος.

Με τους άσους στο TOP GUN

Στα τέλη του 2003, όταν η NASA ανακοίνωσε το τέλος του διαστημικού προγράμματος και ο Christopher Papaioanu αντιλήφθηκε πως δεν θα πετούσε το διαστημικό λεωφορείο, ακολούθησε τη συμβουλή ενός φίλου, πρώην εκπαιδευτή στο TOP GUN, ο οποίος τον προέτρεψε να κάνει αίτηση για το αμερικανικό «Σχολείο Όπλων και Τακτικής», όπως είναι η επίσημη ονομασία του «United States Navy Strike Fighter Tactics Instructor program (SFTI)» (ήτοι TOP GUN). Εκεί, ο κορυφαίος χειριστής ενημερώθηκε ότι όχι μόνο θα παρακολουθούσε τη Σχολή TOP GUN αλλά και ότι θα παρέμενε ως Εκπαιδευτής, μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή.

Στα μέσα του 2004, ο κορυφαίος χειριστής μαχητικών μετακομίζει με την οικογένεια του στο Fallon της Nevada, όπου εδρεύει η Σχολή TOP GUN, ώστε να ξεκινήσει τη θητεία του ως Εκπαιδευτής, μια θητεία που χαρακτηρίζει ακόμη και σήμερα «απίστευτη». Πετούσε με τρεις διαφορετικούς τύπους, το F/A-18E Super Hornet, το F/A-18A & D Hornet και το F-16A/B Fighting Falcon Viper απέναντι σε άλλους εξαιρετικούς χειριστές σε συνθήκες απόλυτης δυσκολίας.

«Εκεί, όποτε πετούσαν (σ.σ οι εκπαιδευόμενοι) πηγαίναν για να πολεμήσουν. Δεν υπήρχε άλλο είδος πτήσης. Το σπουδαιότερο όλων όμως ήταν ότι περιστοιχίζονταν καθημερινά από μερικούς από τους καλύτερους χειριστές μαχητικών στο κόσμο. Κάθε ημέρα που περνούσε από το κατώφλι της πόρτας ο «POPS» Papaioanu καθοδηγούνταν από ένα πάθος ώστε να είναι ο καλύτερος που θα μπορούσε να είναι, να μην απογοητεύσει κανέναν από τους συναδέλφους του. Αγωνιζόταν να φέρει εις πέρας την αποστολή του για την ομάδα, να είναι καλύτερος χειριστής μαχητικού απ’ ό,τι ήταν την προηγούμενη ημέρα», εξηγεί ο επικεφαλής του εκδοτικού πρότζεκτ «Έλληνες σε ξένα κόκπιτ».

Μετά το TOP GUN, ο Έλληνας εκπαιδευτής συνέχισε την καριέρα του σε πολλές Μοίρες Μαχητικών με αεροσκάφη F/A-18E, ανερχόμενος τη σκάλα της ιεραρχίας, συμμετέχοντας σε πολεμικές αποστολές σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Το 2014 ανέλαβε τη Διοίκηση Μοίρας και μάλιστα η Μοίρα που του ανατέθηκε να είναι διοικητής ήταν οι φημισμένοι «Argonauts», οι «Αργοναύτες» της VFA-147, που άντλησαν το όνομά τους από την ελληνική μυθολογία, από τον Ιάσωνα, που πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία. «Ήταν στον έβδομο ουρανό. Η VFA-147 είναι η μόνη Μοίρα στο Αμερικανικό Ναυτικό που το όνομά της είχε σχέση με την ελληνική Ιστορία και ο «POPS» Papaioanu θα αναλάμβανε Διοικητής της, λίγο πριν οι χειριστές της μάλιστα εμπλακούν τότε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Με άλλα λόγια, όπως ο ίδιος ανέφερε, θα έκανε ό,τι ο Ιάσωνας: θα έπαιρνε μαζί του τους «Αργοναύτες» του σε ένα επικό ταξίδι…», εξιστορεί ο κ. Βασιλόπουλος.

Οι Αργοναύτες του Christopher «POPS» Papaioanu άρπαξαν την ευκαιρία που τους δόθηκε και πολέμησαν με πάθος. Αποτελούνταν από 22 ξιωματικούς και ναύτες και είχαν δώδεκα F/A-18E στη δύναμή τους, που κόστιζαν 87 εκατ. δολάρια έκαστο. «Οι συνθήκες πάνω στο κατάστρωμα δεν μπορούσαν να είναι χειρότερες. Ο «POPS» και οι υφιστάμενοί του συναντούσαν στο κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου μια μέση θερμοκρασία των 140 βαθμών στην κλίμακα Fahrenheit και αυτό πριν χτυπήσει το σώμα το ωστικό κύμα των καυσαερίων. Οι «Αργοναύτες» εργάζονταν σε αυτόν τον …φούρνο, επτά ημέρες την εβδομάδα, για μήνες, επισκευάζοντας και προετοιμάζοντας τα αεροπλάνα, φορτώνοντάς τα με οπλισμό, απονηώνοντάς τα από το αεροπλανοφόρο και παραλαμβάνοντάς τα και πάλι στο κατάστρωμα», εξηγεί ο κ. Βασιλόπουλος. Η μονάδα του Έλληνα διοικητή ξεπέρασε εκείνη την περίοδο πολλά ρεκόρ που είχαν θεσπιστεί στην Ναυτική Αεροπορία, συμπεριλαμβανομένου του μέγιστου αριθμού αποστολών σε περίοδο ενός μηνός.

Μάλιστα, ο Christopher «POPS» Papaioanu ο ίδιος και οι άλλοι χειριστές της VFA-147 είχαν, σε σχέση με τις άλλες Μοίρες, σε εκείνο τον επιχειρησιακό πλου, απόλυτη επιτυχία στις αποστολές. «Καθώς ήμουν μέλος αυτής της ομάδας έβλεπα το πάθος και το πνεύμα ομάδος που διακατείχε τη Μοίρα καθημερινά, στοιχεία που θα έκαναν κάθε Έλληνα υπερήφανο, καθώς η ομάδα των Αργοναυτών έφερνε μαζί της αυτή την ελληνική παράδοση της μυθολογίας. Αυτό με έκανε απίστευτα ταπεινό ως Διοικητή τους!», σημείωνε με έμφαση ο Έλληνας άσος.

Εκπαιδευτής των κορυφαίων

Κοντά στο τέλος του επιχειρησιακού του βίου ως Διοικητής της VFA-147, ο Christopher Papaioanu έμαθε ότι θα αναλάμβανε τη Διοίκηση της Σχολής TOP GUN. «Επιστρέφοντας πίσω στη Σχολή TOP GUN ως Διοικητής, μια διαφορετική εμπειρία ζωής, ένιωσα ακόμα πιο ταπεινός, συγκρινόμενος με έναν νέο αξιωματικό που αναλαμβάνει χρέη εκπαιδευτή εκεί. Είχα πλέον καθήκον να προσέχω το προσωπικό μου παρά να διατηρηθώ ίσος με αυτό. Παρά το γεγονός ότι πετούσα σε εικονικές αερομαχίες μερικές φορές την εβδομάδα, έπρεπε να επιστήσω την προσοχή και το πάθος μου σε άλλο στόχο, τον διοικητικό. Έπρεπε να είμαι η φωνή της ηγεσίας του TOP GUN καθώς έπρεπε να διαβεβαιώσω ότι η Ναυτική Αεροπορία ήταν άρτια εκπαιδευμένη και ότι θα μπορούσε να ανταπεξέλθει και να κερδίσει σε έναν επόμενο μελλοντικό πόλεμο, ασχέτως από ποιος θα μπορούσε να απειλήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, ή τους συμμάχους μας…», ανέφερε ο ελληνικής καταγωγής διοικητής του TOP GUN στον κ. Βασιλόπουλο, στο πλαίσιο του ειδικού αφιερώματος που ετοιμάστηκε γι’ αυτόν.

Οι «μάχες» και σε επίπεδο διοίκησης πια για τον κορυφαίο χειριστή μαχητικών αεροσκαφών είναι εδώ και δύο και πλέον χρόνια ένα νέο πεδίο «χειρισμών», στο οποίο θα πρέπει να αριστεύει. «Σε κάποιες έχασα, σε κάποιες κέρδισα, αλλά είμαι πάντα παθιασμένος για το προσωπικό της Σχολής TOP GUN. Είμαι σίγουρος ότι θα έχω και άλλες μάχες καθώς συνεχίζω την καριέρα μου στο Αμερικανικό Ναυτικό, διότι κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να προστατεύσουμε αυτό το σπουδαίο πολίτευμα που αποκαλείται Δημοκρατία. Το πολίτευμα, το οποίο οι Αρχαίοι Έλληνες πρόγονοί μας εφηύραν πριν από 2.500 χρόνια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήμουν τυχερός στην καριέρα μου. Η τύχη μου όμως δημιουργήθηκε με το να εξασκώ τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά που εμείς οι Έλληνες κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας: σκληρή δουλειά, την ανάγκη για δημιουργία οικογένειας, ομαδική συνεργασία και ψυχωμένο πάθος. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν ένα μείγμα που ονομάζω ελληνικό μαχητικό πνεύμα…», δήλωσε στον επικεφαλής του εκδοτικού πρότζεκτ «Έλληνες σε ξένα κόκπιτ» ο ελληνικής καταγωγής TOP GUNNER.

Τέλος, όσον αφορά το εάν συμμετέχει και ο ίδιος ο Ελληνοαμερικανός άσος ως χειριστής στις σκηνές του «Top Gun: Maverick», που θα δούμε στις 27 Μαΐου στις κινηματογραφικές αίθουσες, ο κ. Βασιλόπουλος εκτιμά πως ο CDR Christopher «POPS» Papaioanu, ο κανονικός δηλαδή «Maverick» εκπαιδευτής των εκπαιδευτών, θα βρίσκεται πίσω από το στικ χειρισμού και τις μανέτες του κινητήρα ενός F/A-18E Super Hornet. «Η απάντησή του στο ερώτημα ήταν ένα… εικονικό κλείσιμο του ματιού και -το με νόημα σχόλιο- πως αυτό θα πρέπει να το δούμε όλοι στις αίθουσες του κινηματογράφου!», απαντά ο κ. Βασιλόπουλος.

Πηγή και φωτογραφίες: ΑΠΕ – ΜΠΕ

The post Christopher «POPS» Papaioanu: Η ιστορία και η πορεία του Έλληνα «Maverick» και διοικητή της Σχολής «Top Gun» appeared first on OnAlert.

Οπλισμένα drones της Τουρκίας εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1995, η παραγωγή τους όμως ήρθε για τα καλά στο προσκήνιο τα τελευταία πέντε χρόνια. Η Τουρκία χρησιμοποίησε τα drones αρχικά για να καταπολεμήσει τους Κούρδους αυτονομιστές το 2016. Έχει σκοτώσει με drones περίπου 400 Τούρκους Κούρδους πολίτες μέσα στην επικράτειά της. Τα χρησιμοποίησε στη Συρία και στη Λιβύη και σε άλλες διαμάχες. Στη διαμάχη Ναγκόρνο Καραμπάχ τα τουρκικά drones έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επικράτηση των αζέρικων στρατευμάτων.

Στο κομμάτι της τεχνολογίας η Τουρκία δεν είναι ιδιαίτερα καινοτόμα. Τα τουρκικά drones βασίζονται σε εισαγόμενη τεχνολογία και ανταλλακτικά. Ωστόσο η γείτονα χώρα είναι καινοτόμα ως προς την ενσωμάτωση των drones στις επιχειρήσεις των ενόπλων δυνάμεών της, ή συμμάχων δυνάμεων όπως το Αζερμπαϊτζάν.

Η Τουρκία θα δυσκολευτεί να κάνει το επόμενο βήμα στα drones.
Η επιτυχία της Τουρκίας οδήγησε πολλές χώρες οι οποίες έχουν πολύ σημαντικές εξοπλιστικές βιομηχανίες και ερευνητικές υποδομές σε έναν αγώνα για να δημιουργηθούν αντίμετρα κατά των drones. Η Τουρκία για να αντιμετωπίσει τα αντίμετρα τα οποία σχεδιάζονται θα πρέπει να κάνει τεχνολογικά άλματα, τα οποία ο κύριος Καμάρας κρίνει ότι δεν είναι σε θέση να πετύχει.

Στην Ελλάδα και η πολεμική αεροπορία και ο στρατός ξηράς έχουν drones, εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια, αλλά είναι απαρχαιωμένα σε σημαντικό βαθμό. Υπάρχει ωστόσο μια σημαντική συμφωνία δικαιόχρησης drones μεταξύ Ελλάδας – Ισραήλ. Τα drones αυτά είναι τα πολύ ανεπτυγμένα αλλά, απ’ όσο γνωρίζουμε από τον τύπο, όχι εξοπλισμένα. Τα ζητήματα που τίθενται είναι κατά πόσο αυτός ο στόλος θα αυξηθεί ως προς τον αριθμό και τις δυνατότητές του, δηλαδή αν θα αποκτήσει και οπλισμό όπως τα τουρκικά drones και αν ο στρατός ξηράς αποκτήσει αντίμετρα. Οι ενδείξεις που έχουμε είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση κινείται σε αυτή την κατεύθυνση.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο η καλή σχέση της Ελλάδας με χώρες όπως το Ισραήλ, και η θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Δύση της δίνουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα ως προς την πρόσβαση σε drones νέας τεχνολογίας.

H Τουρκία για να συνεχίσει να έχει πρόσβαση στην τεχνολογία και την τεχνογνωσία των συμμάχων της πρέπει να εξομαλύνει τη συμπεριφορά της. Όσο δε γίνεται αυτό θα διευρύνονται οι περιορισμοί στην εξαγωγή οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία, όπως ήδη βλέπουμε ότι γίνεται από την Αμερική.

Αν η Τουρκία συνεχίσει να είναι ο ανορθόδοξος εταίρος εντός δυτικής συμμαχίας δεν θα μπορέσει να εξελίξει τα drones, με βάση την δυτική τουλάχιστον τεχνολογία. Θα μπορεί να στραφεί σε τεχνολογίες όπως η ρωσική και η κινεζική και αυτό δημιουργεί άλλου είδους διλήμματα. Θα στραφεί ανατολικά καίγοντας τις γέφυρες με τη Δύση ή θα έχει πιο ήπια συμπεριφορά για να αναπτύξει τα οπλικά της μέσα, αλλά έτσι θα είναι πιο προβλέψιμη ως σύμμαχος και ως εταίρος;

Αυτά τα θέματα συζητάμε με τον Αντώνη Καμάρα, Επιστημονικό Συνεργάτη του ΕΛΙΑΜΕΠ και συγγραφέα του Κειμένου «Πολιτικής Drones της Τουρκίας – Προκλήσεις για την Ελλάδα».

Η συνέντευξη εντάσσεται στον κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία». Την παρουσίαση και την επιμέλεια κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post Drones της Τουρκίας – Προκλήσεις για την Ελλάδα [vid] appeared first on OnAlert.

Ταυτόχρονα η οικονομία είναι σε κρίση και η δημοτικότητα του Ερντογάν πέφτει. Είναι αυτά σημάδια του τέλους της παντοδυναμίας Ερντογάν;

Τι είναι αυτές οι διαδηλώσεις; Οι νέοι και ειδικά οι φοιτητές αντιδρούν στην κατάλυση της αυτονομίας του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, ενός από τα τελευταία ιδρύματα που υπάρχει αριστεία και φιλελεύθερη διακίνηση ιδεών, μας εξηγεί ο αν. καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Γιάννης Γρηγοριάδης.

Ο ίδιος βρίσκεται από το 2004 στην Άγκυρα, διδάσκει στο γνωστό πανεπιστήμιο Bilkent και συνεπώς γνωρίζει εις βάθος το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκίας.

«Το όνειρο μιας μικροαστικής τουρκικής οικογένειας είναι να στείλει το παιδί του στο πανεπιστήμιο του Βοσπόρου επειδή ακριβώς έχει αυτά τα χαρακτηριστικά της αριστείας και της διεθνούς αναγνώρισης».

Ο Ερντογάν σχετίζει τη φοιτητική αντίδραση με τους αριστερούς, την κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙ και το κουρδικό ζήτημα προκειμένου να συσπειρώσει του συντηρητικούς ψηφοφόρους του.

Πράγματι η δημοφιλία του Ερντογάν πέφτει, αλλά παραμένει πιο υψηλή από το ίδιο του το κόμμα, μας εξηγεί ο Γ. Γρηγοριάδης. Ωστόσο τη μείωση της δημοφιλίας δεν την καρπώνεται η αντιπολίτευση, η οποία και είναι αδύναμη. «Επίσης οι όροι της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Τουρκία δεν είναι ίσοι. Η αντιπολίτευση δεν έχει πρόσβαση όχι μόνο στα δημόσια αλλά ούτε και στα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης » μας λέει χαρακτηριστικά.

Πέραν των προβλημάτων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό, ο Ερντογάν έχει να διαχειριστεί και μία νέα δύσκολη μέρα με την Αμερική. Σε αντίθεση με την καλή προσωπική σχέση που είχε με τον Τραμπ, ο Μπάιντεν τον έχει αποκαλέσει «αυταρχικό» και έχει στο παρελθόν εκφράσει ανοιχτά την προτίμησή του στην αντιπολίτευση.

Σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, ο  νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, στο Κογκρέσο, ανέφερε την Τουρκία ως «δήθεν» στρατηγικό εταίρο.  «Αυτή είναι μια πολύ βαριά έκφραση η οποία δεν είχε προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία» σχολιάζει ο Γιάννης Γρηγοριάδης.

• Ποια ζητήματα θα τεθούν στο τραπέζι μεταξύ Τουρκίας και Αμερικής;
• Τι σημασία έχει η επανέναρξη των διερευνητικών μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας;

Αυτά τα θέματα συζητάμε με τον Γιάννη Γρηγοριάδη, αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Bilkent στην Άγκυρα και Διευθυντή του Προγράμματος για την Τουρκία στο ΕΛΙΑΜΕΠ.

Η συνέντευξη εντάσσεται στο νέο κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία». Την παρουσίαση και την επιμέλεια κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη:

The post Τουρκία: O Ερντογάν πιεσμένος ; appeared first on OnAlert.

Πόσο σίγουρη είναι η εκλογική νίκη του Μπάιντεν, ο οποίος στις εθνικές δημοσκοπήσεις προηγείται σημαντικά;

Ο Δημήτρης Καιρίδης, με την ιδιότητα του διεθνολόγου, έχοντας ζήσει πολλά χρόνια στην Αμερική, μας εξηγεί πώς λειτουργεί το σύστημα των εκλεκτόρων και σε ποιες περιοχές έχει περισσότερη δύναμη το κάθε κόμμα. Παρά την ιδιομορφία του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επικρατήσει ο Μπάιντεν. Ταυτόχρονα αναμένεται οι Δημοκρατικοί να διατηρήσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ η μάχη για την πλειοψηφία στη Γερουσία με την εκλογή 35 νέων γερουσιαστών θα είναι δύσκολη. Με την έξαρση του κορωνοϊού το σενάριο επανεκλογής Τραμπ απομακρύνεται κάθε μέρα.

Πόσο σημαντικό είναι για τη γεωπολιτική σκακιέρα να υπάρξει αλλαγή στο Λευκό Οίκο; Πώς θα επηρεάσει τον κόσμο, τη Δύση και τη χώρα μας.

Ο Αμερικάνος πρόεδρος παίζει τον πρωταγωνιστικό στην εξωτερική πολιτική και η Ευρώπη φυσικά παρακολουθεί με οξυμένο ενδιαφέρον την αναμέτρηση.

Μία νέα ηγεσία υπό τον Μπάιντεν στο Λευκό Οίκο αναμένεται να ενισχύσει τη διεθνή συνεργασία. Ο Δημήτρης Καιρίδης μας εξήγησε πόση δύναμη έχει η Δύση ενωμένη και πώς μπορεί να αντιμετωπίσει θέματα όπως η άνοδος της Κίνας. Συνεπώς μία επανασυσπείρωση της Δύσης θα έχει σημαντικές συνέπειες για εμάς στη Μεσόγειο και γι’ αυτούς που ακολουθούν αντιδυτική πολιτική, όπως ο Ερντογάν. Επίσης η ήττα Τραμπ θα έχει σημαντικές ιδεολογικοπολιτικές προεκτάσεις.

Η συνέντευξη εντάσσεται στο νέο κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία».

Την επιμέλεια και τον συντονισμό κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post Αμερικανικές Εκλογές 2020: Πώς θα επηρεάσουν τον κόσμο και την Ελλάδα appeared first on OnAlert.

Αυτά τα θέματα συζητάμε με τον διακεκριμένο καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στην Οξφόρδη, Δρ. Στάθη Καλύβα. 

Σύμφωνα με τον Στάθη Καλύβα η δίκη της Χρυσής Αυγής κινείται σε τρεις διαστάσεις: τη νομική, τη συμβολική και την πολιτική και μας ανέλυσε την πολιτική. 

Σχετικά με την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής θα μπορούσε να έχει μία διαφορετικού τύπου ιδεολογία, να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο και να έχει την ίδια απήχηση.

Δεν πρέπει να ταυτίζουμε την ακροδεξιά στην Ευρώπη με την Χρυσή Αυγή που ήταν πολύ  πιο ακραία. 

Μας ανέλυσε πόσο επικίνδυνη είναι η ακροδεξιά στην Ευρώπη και μέχρι πού μπορεί να φτάσει.

Η κατάσταση είναι διαφορετική στην Αμερική όπου οι ακραίες φωνές δεν εκφράζονται στο πολιτικό σύστημα. Ο Στάθης Καλύβας μας εξηγεί με ποιο τρόπο εκφράζονται στις ΗΠΑ οι ακραίες φωνές και τη σημασία τους. 

Η συνέντευξη εντάσσεται στο νέο κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία».

Την επιμέλεια και τον συντονισμό κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post Ακροδεξιά και φασισμός: σε άνοδο ή σε πτώση appeared first on OnAlert.

Αυτά είναι μερικά από τα θέματα συζητάμε με την Ινώ Αφεντούλη, στέλεχος της Διεύθυνσης Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ, στη συνέντευξη που μας παραχώρησε πριν λίγες μέρες.

Τον τελευταίο καιρό υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στα νότια σύνορα της Ατλαντικής Συμμαχίας. Για παράδειγμα, στη Λιβύη, με την Αμερική του Τραμπ να έχει υιοθετήσει σχετικά ουδέτερο ρόλο, η Ατλαντική Συμμαχία και η Ε.Ε. διατηρούν ήπια στάση και η Ρωσία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το κενό. Το ίδιο προσπαθεί και η Τουρκία που είναι μέλος της Συμμαχίας, σε αντίθεση πολλές φορές με τα συμφέροντα άλλων μελών του ΝΑΤΟ, όπως είναι η Γαλλία και η Ελλάδα.

Σύμφωνα με την κυρία Αφεντούλη, το ΝΑΤΟ είναι ο μόνος οργανισμός που έχει την πολιτική και αμυντική δύναμη να αντιμετωπίσει την αστάθεια στην περιοχή. Στο ερώτημα γιατί δεν έχει πιο δραστήριο ρόλο η απάντηση είναι ότι υπάρχει κόπωση από προηγούμενες επεμβάσεις. Δεν υπάρχει διάθεση εμπλοκής σε πολέμους που δεν αφορούν την καρδιά των ευρω-ατλαντικών συμφερόντων.

Ωστόσο το ΝΑΤΟ κοιτάει μπροστά και ετοιμάζεται για τα επόμενα 10 χρόνια – το ΝΑΤΟ 2030. Όσον αφορά τη σχέση του με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι στενή και διευρύνεται συνέχεια. Το να προχωρήσει η Ε.Ε. σε μία κούρσα εξοπλισμών δεν είναι ρεαλιστικό. Η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική μπορεί να λειτουργήσει σε συνεργασία και συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ και όχι σε αντιπαλότητα.

Η συνέντευξη εντάσσεται στο νέο κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία».

Την επιμέλεια και τον συντονισμό κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post ΝΑΤΟ & Μεσόγειος: Προκλήσεις στα νότια σύνορα της συμμαχίας appeared first on OnAlert.

Αυτά τα θέματα συζητάμε με τον διακεκριμένο Αμερικανό αναλυτή και αντιπρόεδρο του German Marshall Fund Δρ. Ίαν Λέσερ στη συνέντευξη που μας έδωσε πριν λίγες μέρες.

Η Τουρκία με την εμπλοκή της στη Λιβύη βρέθηκε απέναντι στη Ρωσία, όπως και στη Συρία. Ποιες δυνάμεις δρουν στην περιοχή; Πού αποσκοπεί ο Ερντογάν;

Σύμφωνα με τον Δρ. Λέσερ η Τουρκία, η οποία δεν έχει πολλούς φίλους στην περιοχή αυτόν τον καιρό, δεν αποσκοπεί σε μακροπρόθεσμη παρουσία στη Λιβύη, αλλά θέλει να έχει τη Λιβυκή κυβέρνηση με το μέρος της σε θαλάσσια θέματα κα -ι οριοθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ενώ διαφορετικές δυνάμεις δρουν στην περιοχή και η Αίγυπτος απειλεί πλέον να επέμβει στη Λιβύη απέναντι στην Τουρκία, η Ε.Ε δείχνει να είναι αδύναμη την ώρα που συζητούν για μία γεωπολιτική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ δεν έχουν απεμπλακεί από την περιοχή, όπως υποστηρίζουν κάποιοι, ωστόσο η κυβέρνηση Τραμπ στέλνει ανάμεικτα μηνύματα. Εφόσον εκλεγεί ο Μπάιντεν εκτιμάται ότι η Ουάσινγκτον θα παίξει πιο αποφασιστικό ρόλο στην περιοχή.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα; Σύμφωνα με τον Δρ. Λέσερ ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τα θέματα εξωτερικής πολιτικής για εσωτερικούς σκοπούς. Υπάρχουν κοινά συμφέροντα, όπως η ομαλή τουριστική περίοδος που βοηθούν να μην φτάσει η παρακινδυνευμένη διπλωματία της Τουρκίας στα άκρα. Ωστόσο, ο Ερντογάν έχει ένα «παράθυρο» να κλιμακώσει την ένταση μέχρι τον Ιανουάριο που ενδέχεται να αναλάβει η κυβέρνηση Μπάιντεν.

Η συνέντευξη εντάσσεται στο νέο κύκλο εκπομπών που ξεκίνησε το OnAlert με γενικό πλαίσιο «Ελλάδα: Εθνική και Διεθνής Ασφάλεια» με πρωτοβουλία του Προγράμματος «Η Ελλάδα στην Ατλαντική Συμμαχία: η προστιθέμενη αξία».

Την επιμέλεια και τον συντονισμό κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post Η παρακινδυνευμένη διπλωματία της Τουρκίας στη Μεσόγειο appeared first on OnAlert.

Στην πρώτη εκπομπή εστιάζουμε στην Ευρώπη και πώς αυτή επηρεάζεται από την κρίση κορονοϊού πολιτικά, οικονομικά και γεωστρατηγικά.

Καλεσμένος της εκπομπής είναι ο διακεκριμένος καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) Γιώργος Παγουλάτος.

Στην εκπομπή συζητάμε ποιοι παράγοντες οδήγησαν στο Σχέδιο Ανάκαμψης των 750 δις ευρώ που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και τη συμβολική και ουσιαστική σημασία του. Για την ωρίμανση του Γερμανικού πολιτικού συστήματος και τη γεωπολιτική αντίληψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τίθενται τα ερωτήματα ποια είναι η παρούσα πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ποια η γεωπολιτική διάσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μπορεί η ανάκαμψη της οικονομίας να λειτουργήσει ως ανάχωμα του λαϊκισμού στην Ευρώπη;

Tι σημαίνουν οι πρόσφατες εξελίξεις για την Ελλάδα; Πώς επηρεάζεται η ευρωτουρκική σχέση και κατ’ επέκταση ποιες είναι οι συνέπειες για τη χώρα μας; Θα έχουμε αλλαγές στην ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου;

Την επιμέλεια και τον συντονισμό κάνει η Μαριλίζα Αναστασοπούλου.

The post Πώς αλλάζει η κρίση την Ευρώπη appeared first on OnAlert.