Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προχωρά στην ανάπτυξη μιας νέας έκδοσης του πυραύλου αέρος – αέρος AIM-9X Sidewinder, το Compact Variant (CV), μιας μικρότερης έκδοσης με στόχο την αύξηση του εσωτερικού φορτίου οπλισμού σε stealth μαχητικά αεροσκάφη και μελλοντικά μη επανδρωμένα συστήματα μάχης.
Η νέα έκδοση του AIM-9X σχεδιάζεται ώστε να προσφέρει μεγαλύτερο «βάθος γεμιστήρα» όταν μεταφέρεται εσωτερικά από προηγμένα αεροσκάφη, διατηρώντας παράλληλα βελτιωμένες επιδόσεις και αυξημένη εμβέλεια. Για το οικονομικό έτος 2027, το αμερικανικό Ναυτικό ζητά χρηματοδότηση ύψους 83,3 εκατομμυρίων δολαρίων για την ανάπτυξη του προγράμματος.
Το AIM-9X Compact Variant περιλαμβάνεται επίσης στον προτεινόμενο προϋπολογισμό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ για το 2027, αν και η USAF δεν προβλέπεται να συνεισφέρει άμεσα χρηματοδότηση πριν από το οικονομικό έτος 2028. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια ευρύτερη κοινή προσπάθεια των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων για ενίσχυση της ισχύος αέρος-αέρος και αύξηση του διαθέσιμου οπλισμού στις επιχειρήσεις επόμενης γενιάς.
Ο νέος συμπαγής πύραυλος επιχειρεί να αντιμετωπίσει έναν από τους σημαντικότερους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν σήμερα πλατφόρμες όπως τα F-22 Raptor, F-35 Lightning II αλλά και τα μελλοντικά Collaborative Combat Aircraft (CCA), τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που θα επιχειρούν ως «loyal wingman» στα μαχητικά 5ης και 6ης γενιάς. Στα stealth αεροσκάφη, ο περιορισμένος εσωτερικός χώρος οπλισμού επηρεάζει άμεσα τόσο την αντοχή σε παρατεταμένες αερομαχίες όσο και τον αριθμό των στόχων που μπορούν να εμπλακούν σε μία αποστολή.
Στην πράξη, το Compact Variant δεν αποτελεί απλώς έναν μικρότερο πύραυλο, αλλά μια λύση σε ένα κρίσιμο τακτικό πρόβλημα. Τα stealth αεροσκάφη χάνουν σημαντικό μέρος του πλεονεκτήματος χαμηλής παρατηρησιμότητας όταν μεταφέρουν όπλα στο εξωτερικό τους. Αντίθετα, η εσωτερική μεταφορά οπλισμού διατηρεί τη μειωμένη υπογραφή ραντάρ, αλλά περιορίζει δραστικά τον αριθμό και το μέγεθος των πυραύλων που μπορούν να μεταφερθούν.
Ένας Sidewinder μικρότερων διαστάσεων θα μπορούσε να επιτρέψει τη μεταφορά περισσότερων πυραύλων ανά αποστολή ή να απελευθερώσει πολύτιμο εσωτερικό χώρο για μικτά φορτία οπλισμού. Αυτά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πυραύλους υπέρυθρης καθοδήγησης, AIM-120 AMRAAM, τους μελλοντικούς AIM-260 ή και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Πηγή: The WarZone