*του Κώστα Σαρικά
Η μάχη για το νέο υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού αποκτά πλέον σαφέστερα χαρακτηριστικά, καθώς η γαλλική Naval Group έχει ήδη καταθέσει την πρότασή της προς την ελληνική πλευρά, προβάλλοντας ως αιχμή του δόρατος το συμβατικό υποβρύχιο Blacksword Barracuda.
Πρόκειται για μια σχεδίαση που οι Γάλλοι θεωρούν ότι ταιριάζει περισσότερο στις απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού σε σχέση με άλλες λύσεις της ίδιας οικογένειας, όπως το Scorpène, επειδή συνδυάζει μεγάλο επιχειρησιακό εκτόπισμα, αυξημένο οπλικό φορτίο, δυνατότητες παρατεταμένης παραμονής σε κατάδυση και κυρίως μια διαφορετική φιλοσοφία πρόωσης, βασισμένη στις μπαταρίες ιόντων λιθίου και όχι στην κλασική αναερόβια τεχνολογία AIP.
Η ίδια η Naval Group παρουσιάζει επισήμως το Blacksword Barracuda ως νέο μέλος της οικογένειας Barracuda, με σαφή στόχευση σε ναυτικά που αναζητούν ένα υποβρύχιο μεγάλων αποστάσεων, με δυνατότητα wide area surveillance, land strike και ειδικών επιχειρήσεων, ενώ η πρώτη μεγάλη επιτυχία αυτής της λογικής ήρθε ήδη από την Ολλανδία, η οποία επέλεξε την γαλλική λύση για την αντικατάσταση των Walrus.
Σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert, το Πολεμικό Ναυτικό εκδήλωσε ενδιαφέρον τον Σεπτέμβριο του 2025 και η Naval Group κατέθεσε την πρότασή της τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, δηλώνοντας ότι είναι έτοιμη να προχωρήσει σε περαιτέρω συζητήσεις με την ελληνική πλευρά. Οι Γάλλοι επιμένουν ότι το Blacksword Barracuda δεν είναι απλώς μια ακόμα υποψηφιότητα για τον ελληνικό στόλο, αλλά μια λύση που μπορεί να καλύψει το σύνολο των απαιτήσεων του Πολεμικού Ναυτικού για την επόμενη ημέρα του υποβρυχιακού του όπλου. Υποβρύχιο που καλύπτει απόλυτα από τη διατήρηση της αποτρεπτικής υπεροχής στο Αιγαίο έως τη δυνατότητα επιχειρήσεων μεγάλης ακτίνας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο στηρίζεται και η βασική τους επιχειρηματολογία, με δεδομένο ότι το Πολεμικό Ναυτικό δεν αναζητά απλώς έναν διάδοχο των σημερινών υποβρυχίων, αλλά μια πλατφόρμα με αντοχές, εμβέλεια, ισχύ πυρός και επιχειρησιακό βάθος που θα του επιτρέπουν να επιχειρεί σε ένα πολύ ευρύτερο και πιο απαιτητικό γεωστρατηγικό περιβάλλον.
Γιατί οι Γάλλοι προτείνουν το Barracuda και όχι το Scorpène
Η επιλογή της Naval Group να κατεβάσει την πρόταση για το Blacksword Barracuda και όχι μια μικρότερη σχεδίαση, όπως το Scorpène, δεν είναι τυχαία. Οι Γάλλοι θεωρούν ότι το Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται ένα υποβρύχιο με oceanic χαρακτηριστικά, μεγαλύτερη αυτονομία, υψηλότερο απόθεμα ενέργειας και μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία.
H Naval Group περιγράφει το Blacksword Barracuda ως ένα conventionally powered submarine σχεδιασμένο για να επιχειρεί σε μεγάλες θαλάσσιες ζώνες, με αυξημένο endurance και δυνατότητα προβολής ισχύος σε μεγάλες αποστάσεις. Δεν απευθύνεται δηλαδή μόνο σε ναυτικά που θέλουν ένα «σιωπηλό κυνηγό» παράκτιας άμυνας σε κλειστές θάλασσες, αλλά σε εκείνα που επιζητούν μια υποβρύχια πλατφόρμα στρατηγικού ρόλου.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα καθώς ναι μεν το Αιγαίο παραμένει ο φυσικός χώρος δράσης του υποβρύχιου στόλου, όμως πλέον το επιχειρησιακό κάδρο δεν σταματά εκεί. Η Ανατολική Μεσόγειος, οι αποστολές επιτήρησης σε μεγάλα θαλάσσια βάθη, η ανάγκη διαρκούς παρουσίας σε εκτεταμένες περιοχές ενδιαφέροντος και η προοπτική στρατηγικού πλήγματος δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο.
Σε αυτό το περιβάλλον, το μικρότερο μέγεθος του Scorpène δεν θεωρείται από τους Γάλλους επαρκές για το πλήρες φάσμα των ελληνικών απαιτήσεων, σε αντίθεση με το Blacksword Barracuda που προβάλλεται ως πολύ πιο κοντά στη φιλοσοφία που θέλει το Πολεμικό Ναυτικό για το μέλλον του. Οι Γάλλοι επιχειρούν ουσιαστικά να πείσουν την Αθήνα ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα υποβρύχιο που να συνδυάζει τη διακριτικότητα με την ακτίνα, την αντοχή και τη δυνατότητα να μεταφέρει βαρύτερο οπλικό φορτίο.
Η μεγάλη διαφορά: Μπαταρίες λιθίου αντί για AIP
Το πραγματικό σημείο καμπής στη γαλλική πρόταση είναι η τεχνολογία πρόωσης και ειδικότερα η επιλογή των μπαταριών ιόντων λιθίου αντί της αναερόβιας τεχνολογίας AIP. Η Naval Group τα τελευταία χρόνια δίνει όλο και μεγαλύτερο βάρος στη λογική των full lithium-ion batteries, όχι μόνο για το Blacksword Barracuda αλλά και για νεότερες εκδόσεις άλλων εξαγωγικών της προϊόντων.
Ήδη από το 2020 είχε καταγράψει ότι επενδύει σε τεχνολογίες Li-Ion ώστε να αντικαταστήσει τις παραδοσιακές μπαταρίες μολύβδου-οξέος, ενώ από το 2024 και μετά παρουσίασε με πολύ πιο σαφή τρόπο την εξέλιξη αυτή ως βασικό άξονα της μελλοντικής της στρατηγικής στα συμβατικά υποβρύχια. Παράλληλα, το συμβόλαιο με την Ινδονησία για δύο Scorpène Evolved Full LiB αποτέλεσε σαφές μήνυμα ότι η Naval Group θεωρεί πλέον το lithium-ion configuration ώριμη και εμπορικά βιώσιμη λύση.
Οι Γάλλοι υποστηρίζουν ότι η τεχνολογία λιθίου υπερτερεί της AIP γιατί προσφέρει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα, πολύ ταχύτερη φόρτιση, υψηλότερη διαθεσιμότητα ισχύος και πολύ καλύτερη συμπεριφορά σε υψηλές ταχύτητες. Με απλά λόγια, το υποβρύχιο δεν είναι υποχρεωμένο να επιλέγει ανάμεσα στη μακρά παραμονή σε κατάδυση και στην τακτική ευκινησία. Μπορεί να έχει και τα δύο.
Εξειδικευμένες ναυτικές αναλύσεις έχουν ήδη επισημάνει ότι οι μπαταρίες λιθίου προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι των κλασικών τεχνολογιών αποθήκευσης ενέργειας και σε πολλές περιπτώσεις δίνουν στο συμβατικό υποβρύχιο δυνατότητες που έως πρόσφατα θεωρούνταν δύσκολο να συνδυαστούν, όπως υψηλότερες «σιωπηρές» ταχύτητες, δυνατότητα μεγαλύτερης ενεργειακής εκμετάλλευσης, ταχύτερους κύκλους επαναφόρτισης και βελτιωμένη επιχειρησιακή ευελιξία.
Αυτό είναι και το κύριο επιχείρημα της Naval Group έναντι των 214. Η AIP παραμένει εξαιρετική τεχνολογία για παρατεταμένη κατάδυση με χαμηλές ταχύτητες και ακραία οικονομία ενέργειας. Όμως η γαλλική πλευρά θεωρεί ότι το μέλλον του υποβρυχιακού πολέμου δεν περιορίζεται πλέον σε αυτό το προφίλ. Το υποβρύχιο της νέας εποχής πρέπει να έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να κρύβεται, αλλά και να μετακινείται γρήγορα, να αλλάζει θέση, να αναπτύσσει ταχύτητα χωρίς να αυξάνει υπέρμετρα το ακουστικό του ίχνος, να επαναφορτίζει ταχύτερα τις μπαταρίες του και να επανέρχεται γρήγορα σε πλήρη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να προβάλλει η Naval Group με το Blacksword Barracuda.
Πάνω από 12 ημέρες σε κατάδυση και ταχύτητες έως 20 κόμβους
Η γαλλική επιχειρηματολογία γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν περνά στα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά.
Η Naval Group αναφέρει ότι οι μπαταρίες τελευταίας γενιάς επιτρέπουν στο Blacksword Barracuda να παραμένει κάτω από την επιφάνεια για πολλές ημέρες, ενώ γίνεται λόγος για χρόνο παραμονής σε κατάδυση που μπορεί να ξεπερνά τις 12 ημέρες, ακόμα και με πιο απαιτητικά προφίλ πλου, καθώς και για δυνατότητα ανάπτυξης ταχυτήτων έως περίπου 20 κόμβους.
Εδώ ακριβώς οι Γάλλοι τονίζουν ότι η τεχνολογία λιθίου αλλάζει τα δεδομένα, επειδή το υποβρύχιο μπορεί να διατηρεί υψηλή ταχύτητα για μεγαλύτερο διάστημα και να επανέρχεται πιο γρήγορα σε κατάσταση πλήρους φόρτισης, δεν είναι αναγκασμένο να κινείται διαρκώς σε «οικονομικό» προφίλ όπως συμβαίνει σε άλλες αρχιτεκτονικές.
Πολύ σημαντικό είναι και το ζήτημα της φόρτισης. Η γαλλική λογική δεν βασίζεται στην ανάγκη επιστροφής σε βάση ή σε λιμάνι για επαναφορά σε πλήρη διαθεσιμότητα. Το υποβρύχιο μπορεί να ανεβαίνει με snorkel στην επιφάνεια, να ενεργοποιεί τα ντίζελ, να φορτίζει τις μπαταρίες του μέσα σε λίγες ώρες και να επιστρέφει σε κατάσταση πολύ χαμηλής παρατηρησιμότητας.
Αυτή η δυνατότητα δημιουργεί, κατά τους Γάλλους, έναν πολύ πιο ελαστικό κύκλο επιχειρήσεων από εκείνον που προσφέρει ένα υποβρύχιο το οποίο εξαρτάται περισσότερο από περιορισμούς ενέργειας σε υψηλές ταχύτητες. Για ένα ναυτικό που θέλει ταχύτατη αντίδραση, αλλαγή περιοχής περιπολίας και μεγάλες ακτίνες δράσης, το χαρακτηριστικό αυτό παρουσιάζεται ως καθοριστικό.
Χαμηλό ακουστικό ίχνος, ακόμη και σε υψηλές ταχύτητες
Εξίσου κρίσιμο στοιχείο για το ΠΝ είναι η ακουστική υπογραφή. Οι Γάλλοι δίνουν μεγάλη έμφαση στο γεγονός ότι η σχεδίαση του Blacksword Barracuda αξιοποιεί την τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί από την οικογένεια Barracuda του γαλλικού ναυτικού.
Η Naval Group μιλά για βελτιστοποιημένη υδροδυναμική, καινοτόμα υλικά, ειδική εγκατάσταση συστημάτων ώστε να μειώνονται οι κραδασμοί και συνολικά για μια αρχιτεκτονική που περιορίζει σημαντικά το ακουστικό ίχνος. Στο γαλλικό αφήγημα, το Blacksword Barracuda δεν είναι απλώς γρήγορο και ανθεκτικό ενεργειακά. Είναι και εξαιρετικά διακριτικό, ακόμη και όταν καλείται να κινηθεί πιο επιθετικά.
Αυτό είναι ίσως το πιο κρίσιμο σημείο της όλης πρότασης. Γιατί αν πράγματι η σχεδίαση επιτρέπει στο υποβρύχιο να αναπτύσσει ταχύτητες της τάξης των 20 κόμβων χωρίς να «ανοίγει» σημαντικά το ακουστικό του ίχνος, τότε μιλάμε για ένα υποβρύχιο που αλλάζει το ισοζύγιο μεταξύ διακριτικότητας και τακτικής ελευθερίας. Σε κλασικές συνθήκες, το υποβρύχιο που θέλει να παραμείνει αθέατο αναγκάζεται να αποδεχθεί πιο χαμηλούς ρυθμούς πλου.
Οι Γάλλοι υποστηρίζουν ότι η δική τους λύση δίνει στο πλοίο μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών χωρίς να θυσιάζει τη stealth συμπεριφορά. Για το Πολεμικό Ναυτικό, που στηρίζει διαχρονικά τη δύναμη των υποβρυχίων του στην αφάνεια και στην αιφνιδιαστική κρούση, αυτή η παράμετρος είναι εξόχως σημαντική.
Το βαρύ οπλικό φορτίο και η προοπτική στρατηγικού πλήγματος
Ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα που προβάλλει η Naval Group αφορά την οπλική ισχύ του Blacksword Barracuda. Η εταιρεία αναφέρει ότι το υποβρύχιο μπορεί να μεταφέρει σχεδόν 30 βαρέα όπλα, δηλαδή τορπίλες, πυραύλους και νάρκες, ενώ σε αμυντικές αναλύσεις που ακολούθησαν την επίσημη παρουσίασή του γίνεται λόγος για έξι τορπιλοσωλήνες και δυνατότητα ενσωμάτωσης όπλων στρατηγικού πλήγματος.
Αυτή είναι μια τελείως διαφορετική φιλοσοφία από εκείνη ενός υποβρυχίου που προορίζεται αποκλειστικά για κυνηγετικό ρόλο κατά πλοίων ή υποβρυχίων. Οι Γάλλοι ουσιαστικά προτείνουν στο Πολεμικό Ναυτικό μια πλατφόρμα που θα μπορεί να ασκεί αποτροπή σε πολλαπλά επίπεδα.
Στο ελληνικό ενδιαφέρον ξεχωρίζει ιδιαίτερα η δυνατότητα μεταφοράς όπλων στρατηγικού πλήγματος. Η ίδια η Naval Group δεν έχει δημοσιοποιήσει πλήρες και οριστικό πακέτο όπλων για κάθε πιθανό πελάτη, άρα οι τελικές επιλογές θα εξαρτηθούν από τις διαπραγματεύσεις και τις αποδεσμεύσεις.
Ωστόσο, το γεγονός ότι το Blacksword Barracuda προβάλλεται ως υποβρύχιο με land strike δυνατότητες, και μάλιστα σε μια περίοδο που το Πολεμικό Ναυτικό εξετάζει πολύ σοβαρά το ζήτημα στρατηγικών όπλων μακρού πλήγματος, δίνει στη γαλλική πρόταση ιδιαίτερο ειδικό βάρος. Στην ουσία, το Παρίσι εμφανίζεται έτοιμο να βάλει στο τραπέζι όχι απλώς ένα νέο υποβρύχιο, αλλά μια νέα υποβρύχια ικανότητα.
Το ολλανδικό προηγούμενο για τα τέσσερα υποβρύχια
Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν οι Γάλλοι στην Ολλανδία, καθώς εκεί θεωρούν ότι απέδειξαν πως η οικογένεια Barracuda μπορεί να κερδίσει ένα από τα πιο απαιτητικά ευρωπαϊκά προγράμματα. Η ολλανδική κυβέρνηση επέλεξε τη Naval Group τον Μάρτιο του 2024 για την αντικατάσταση των υποβρυχίων κλάσης Walrus, ενώ η σύμβαση υπεγράφη στις 30 Σεπτεμβρίου 2024.
Το ολλανδικό υπουργείο Άμυνας είχε διευκρινίσει ότι τα δύο πρώτα υποβρύχια προβλέπεται να παραδοθούν εντός δέκα ετών από την υπογραφή, δηλαδή ως το 2034, κάτι που προσφέρει ένα σαφές δείγμα του χρονοδιαγράμματος που θεωρεί ρεαλιστικό η Naval Group για μια τέτοιας κατηγορίας σχεδίαση. Το γεγονός ότι μια χώρα με πολύ υψηλές απαιτήσεις, μακρά ναυτική κουλτούρα και έμφαση σε επιχειρήσεις μεγάλης ακτίνας επέλεξε τη γαλλική πρόταση, δίνει στην Naval Group ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα και απέναντι στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Οι Γάλλοι ουσιαστικά λένε στην Αθήνα ότι η σχεδίαση που προτείνουν στο Πολεμικό Ναυτικό δεν είναι θεωρητική, αλλά ήδη αποτελεί βάση υλοποιούμενου μεγάλου ευρωπαϊκού προγράμματος. Αυτό ενισχύει σημαντικά την αξιοπιστία της πρότασης, μειώνει τον βαθμό τεχνολογικού ρίσκου που συνήθως συνοδεύει μια νέα σχεδίαση και επιτρέπει στη Naval Group να εμφανίζεται βέβαιη ότι μπορεί να παραδώσει το πρώτο ελληνικό υποβρύχιο μέσα σε 5-6 χρόνια από τη στιγμή που θα ληφθούν αποφάσεις και θα υπογραφούν συμβάσεις, πάντα ανάλογα με το τελικό βιομηχανικό και επιχειρησιακό πακέτο.
Ναυπήγηση στην Ελλάδα και «γαλλικό άνοιγμα» στη βιομηχανία
Στο βιομηχανικό πεδίο, η Naval Group επιδιώκει να εμφανιστεί απόλυτα συμβατή με τη βασική απαίτηση της Αθήνας για ισχυρό ελληνικό αποτύπωμα. Οι Γάλλοι δηλώνουν ανοιχτοί είτε στην κατασκευή και των τριών υποβρυχίων στην Ελλάδα είτε σε ένα μικτό μοντέλο με το πρώτο στη Γαλλία και τα επόμενα δύο στη χώρα μας. Αυτό είναι ίσως το πιο ελκυστικό στοιχείο της πρότασης σε πολιτικό και βιομηχανικό επίπεδο, καθώς συνδέει το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων όχι μόνο με την απόκτηση μέσων αλλά και με την αναζωογόνηση της ελληνικής ναυπηγικής βάσης.
Η Naval Group έχει ήδη υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με τη METLEN για προγράμματα υποβρυχίων και φρεγατών στις διεθνείς αγορές, ενώ έχει ενισχύσει σημαντικά την παρουσία της στην Ελλάδα μέσω της Naval Group Hellas και ευρύτερων βιομηχανικών συνεργασιών στο πρόγραμμα των FDI HN.
Παράλληλα, έχει καταγραφεί και συμφωνία συνεργασίας με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στοιχείο που δείχνει ότι η γαλλική πλευρά προετοιμάζει από τώρα το έδαφος για ένα σχήμα με ουσιαστική ελληνική συμμετοχή. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι η εταιρεία δηλώνει πρόθυμη να συνεργαστεί και με άλλες ελληνικές επιχειρήσεις, κάτι που ευθυγραμμίζεται με τη γενικότερη απαίτηση της Αθήνας για μέγιστη δυνατή εγχώρια προστιθέμενη αξία στα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα.
Η στρατηγική σχέση Ελλάδας – Γαλλίας ως καταλύτης
Οι Γάλλοι δεν κρύβουν ότι επενδύουν και στο ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο της ελληνογαλλικής συνεργασίας. Το προηγούμενο των φρεγατών FDI HN είναι ισχυρό. Η Ελλάδα δεν προμηθεύτηκε απλώς τρία υπερσύγχρονα πλοία, με option για τέταρτο. Δημιούργησε ένα μοντέλο συνεργασίας με τη Naval Group, το οποίο περιλαμβάνει πολιτική στήριξη, ναυπηγική συνεργασία, ελληνική βιομηχανική συμμετοχή και διαρκή επιχειρησιακή διασύνδεση.
Η πρώτη FDI HN «ΚΙΜΩΝ» παραδόθηκε στα τέλη του 2025 και η γαλλική πλευρά προβάλλει αυτό το πρόγραμμα ως απόδειξη ότι η σχέση με την Ελλάδα δεν είναι συγκυριακή αλλά στρατηγική και μακροπρόθεσμη.
Αυτό έχει βάρος και στο πρόγραμμα των υποβρυχίων. Οι Γάλλοι θεωρούν ότι το Πολεμικό Ναυτικό και συνολικά η ελληνική πολιτική ηγεσία είναι πλέον εξοικειωμένοι με το επίπεδο συνεργασίας που προσφέρει η Naval Group, με την ποιότητα των γαλλικών ναυτικών συστημάτων και με τη βούληση του Παρισιού να στηρίξει την ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Με απλά λόγια, η γαλλική πρόταση δεν εμφανίζεται ως μεμονωμένη εμπορική κίνηση, αλλά ως η συνέχεια μιας ήδη ενεργής στρατηγικής σχέσης που έχει αποδώσει καρπούς. Σε μια περίοδο κατά την οποία το Πολεμικό Ναυτικό καλείται να λάβει αποφάσεις με ορίζοντα δεκαετιών, αυτή η παράμετρος έχει ξεχωριστή σημασία.
Το κρίσιμο δίλημμα για το Πολεμικό Ναυτικό
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν το Πολεμικό Ναυτικό θα θελήσει να κάνει το επόμενο βήμα και να περάσει από τη λογική των σημερινών Type 214 σε μια νέα σχολή υποβρυχιακού πολέμου. Γιατί αυτό είναι στην πραγματικότητα το διακύβευμα.
Το Blacksword Barracuda δεν είναι απλώς μια μεγαλύτερη σχεδίαση. Είναι μια διαφορετική αντίληψη: περισσότερη ενέργεια, περισσότερη ταχύτητα, περισσότερο οπλικό φορτίο, περισσότερο στρατηγικό βάθος, περισσότερη βιομηχανική ευελιξία. Από την άλλη πλευρά, πρόκειται για μια λύση που θα πρέπει να αξιολογηθεί πολύ προσεκτικά ως προς το κόστος, το τεχνολογικό ρίσκο, την ένταξη στο υφιστάμενο δόγμα του ΠΝ, τη συμβατότητα με τις υφιστάμενες υποδομές και φυσικά τη συνολική σχέση απόδοσης και τιμής.
Είναι σαφές πάντως ότι οι Γάλλοι μπαίνουν δυνατά στη διεκδίκηση του προγράμματος. Δεν προτείνουν ένα «ασφαλές» υποβρύχιο χαμηλών προσδοκιών, αλλά μια σχεδίαση που φιλοδοξεί να δώσει στο Πολεμικό Ναυτικό άλμα γενιάς. Επενδύουν στη φιλοσοφία των μπαταριών λιθίου, προβάλλουν την ικανότητα μεγάλης παραμονής σε κατάδυση, υποστηρίζουν ότι το υποβρύχιο μπορεί να κινείται με υψηλές ταχύτητες χωρίς μεγάλο ακουστικό ίχνος, αναδεικνύουν το βαρύ του οπλικό φορτίο, προσφέρουν ναυπήγηση στην Ελλάδα και συνδέουν την πρότασή τους με το ευρύτερο ελληνογαλλικό στρατηγικό πλαίσιο.
Η πρόταση της Naval Group για το Πολεμικό Ναυτικό δεν είναι απλώς μία υποψηφιότητα αλλά μια ολοκληρωμένη πολιτική, βιομηχανική και επιχειρησιακή πρόταση για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί η επόμενη γενιά των ελληνικών υποβρυχίων.
Η επόμενη ημέρα
Η ουσία είναι ότι το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων του Πολεμικό Ναυτικό θα αποτελέσει μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις των επόμενων ετών για την αποτρεπτική ισχύ της χώρας στη θάλασσα. Σε αυτό το πλαίσιο, το Blacksword Barracuda εμφανίζεται ως μια λύση με ξεκάθαρο στρατηγικό βάθος και ιδιαίτερα φιλόδοξο τεχνολογικό αποτύπωμα.
Η Naval Group εκτιμά ότι η τεχνολογία λιθίου είναι εκείνη που μπορεί να «σηκώσει» τις επόμενες αναβαθμίσεις, να δώσει προοπτική δεκαετιών στη σχεδίαση και να προσφέρει στο Πολεμικό Ναυτικό ένα υποβρύχιο περισσότερο προσαρμοσμένο στις μελλοντικές απαιτήσεις παρά στις σημερινές μόνο ανάγκες. Το αν και κατά πόσο η ελληνική πλευρά θα πειστεί, θα εξαρτηθεί από μια σειρά παραγόντων όπως οι επιχειρησιακές αξιολογήσεις του Ναυτικού, το συνολικό κόστος, οι αποδεσμεύσεις οπλισμού, το βιομηχανικό πακέτο και φυσικά τις πολιτικές αποφάσεις.
Εκείνο όμως που ήδη προκύπτει με σαφήνεια είναι ότι οι Γάλλοι έχουν καταθέσει μια σοβαρή, καλά δομημένη και πολιτικά «δεμένη» πρόταση, η οποία μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει από το Ναυτικό Επιτελείο.