Η Ουκρανία απέσυρε το αίτημά της για την παραλαβή των είκοσι δύο (22) επιθετικών ελικοπτέρων Eurocopter Tiger, τα οποία η Αυστραλία παροπλίζει λόγω της μετάβασης στα αμερικανικά AH-64E Apache.
Η ουκρανική πλευρά υπέβαλε αίτημα για αυτά τα ελικόπτερα το 2024 και η ουσιαστική εξέτασή του ξεκίνησε το 2025. Σύμφωνα με τον πρέσβη της Ουκρανίας στην Αυστραλία, Βασίλ Μιροσνισένκο, η αυστραλιανή πλευρά ήταν έτοιμη να παραδώσει τα ελικόπτερα, αλλά αφού αξιολόγησε τα πλεονεκτήματα και τα προβλήματα της περαιτέρω λειτουργίας τους, η Ουκρανία αποφάσισε να εγκαταλείψει αυτήν την επιλογή. Το αίτημα αποσύρθηκε στις αρχές του 2026.
Ο πρέσβης σημείωσε ότι ένας παράγοντας ήταν ο αμερικανικός εξοπλισμός στα ελικόπτερα, ο οποίος υπόκειται στους κανονισμούς ελέγχου εξαγωγών ITAR. Η μεταφορά του σε τρίτη χώρα θα απαιτούσε την έγκριση των ΗΠΑ, ενώ η αφαίρεση μέρους αυτού του εξοπλισμού θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τις μαχητικές ικανότητες των ελικοπτέρων.
Ένα άλλο επιχείρημα ήταν το κόστος διατήρησης των Tiger σε ετοιμότητα μάχης και ο περιορισμένος αριθμός χειριστών τους. Μετά την απόσυρση αυτών των ελικοπτέρων από την Αυστραλία, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία παραμένουν οι μόνοι χειριστές της οικογένειας Tiger.
Για την Ουκρανία, αυτό θα σήμαινε την ανάγκη δημιουργίας ενός ξεχωριστού συστήματος για την εκπαίδευση πιλότων και τεχνικού προσωπικού, τη συσσώρευση ενός αποθέματος εξαρτημάτων και τη συντήρηση ενός σχετικά μικρού τύπου ελικοπτέρου, ο στόλος του οποίου μειώνεται σταδιακά στον κόσμο.
Πώς η Ουκρανία προσπάθησε να αποκτήσει τους αυστραλιανούς Τίγρεις
Ο Αυστραλιανός Στρατός διαθέτει έναν στόλο 22 ARH Tigers, τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία από το 2004. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να λειτουργούν μέχρι το 2027-2028 περίπου, αλλά η μετάβαση σε έναν νέο τύπο ελικοπτέρου επιτάχυνε την απόσυρσή τους.
Το ενδιαφέρον της Ουκρανίας για αυτά τα ελικόπτερα έγινε γνωστό το καλοκαίρι του 2024. Αφού η αυστραλιανή κυβέρνηση μπλόκαρε τη μεταφορά των μεταγωγικών ελικοπτέρων MRH-90 Taipan στην Ουκρανία, το Κίεβο άρχισε να συζητά την πιθανότητα απόκτησης του ARH Tiger.
Τον Οκτώβριο του 2024, το ζήτημα μιας πιθανής προμήθειας τέθηκε απευθείας στην αυστραλιανή κυβέρνηση. Ο τότε Υπουργός Αμυντικής Βιομηχανίας, Πατ Κόνροϊ, δήλωσε ότι η Αυστραλία καταρτίζει ένα σχέδιο για το μέλλον του Tiger και ταυτόχρονα συζητά τις ανάγκες του με την Ουκρανία.
Η πιθανή μεταφορά υποστηρίχθηκε αργότερα από επιτροπή της αυστραλιανής Γερουσίας, η οποία συνέστησε στην κυβέρνηση να εξετάσει το ενδεχόμενο δωρεάν μεταφοράς των παροπλισμένων ελικοπτέρων στην Ουκρανία, μαζί με άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό.
Παράλληλα, η Αυστραλία επιτάχυνε τον παροπλισμό των Tiger. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, το Υπουργείο Άμυνας της χώρας ανακοίνωσε το τέλος των πτήσεων αυτών των ελικοπτέρων. Για την αντικατάστασή τους, η Αυστραλία αγόρασε 29 AH-64E Apache, τα πρώτα από τα οποία παρελήφθησαν τον Οκτώβριο του 2025.
Eurocopter Tiger
Το Tiger ξεκίνησε την ανάπτυξη του τη δεκαετία του 1980 ως κοινό γαλλο-γερμανικό επιθετικό ελικόπτερο. Το πρώτο πρωτότυπο πέταξε το 1991. Η Αυστραλία παρήγγειλε 22 ελικόπτερα το 2001. Η σύμβαση για την αγορά τους υπολογίστηκε τότε σε 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας.
Η αυστραλιανή τροποποίηση έλαβε την ονομασία ARH – Armed Reconnaissance Helicopter και δημιουργήθηκε με βάση το γαλλικό Tiger HAP, με μια σειρά από αλλαγές στον οπλισμό του.
Το αυστραλιανό ARH Tiger είναι οπλισμένο με ένα κινητό πυροβόλο 30 χιλιοστών, μη κατευθυνόμενους πυραύλους 70 χιλιοστών και κατευθυνόμενους αντιαρματικούς πυραύλους AGM-114 Hellfire II.
Ωστόσο, η επιχειρησιακή πολυπλοκότητα ήταν ένα από τα κύρια προβλήματα του αυστραλιανού προγράμματος. Το 2016, η Εθνική Υπηρεσία Ελέγχου της Αυστραλίας διαπίστωσε ότι το Tiger έφτασε σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα περίπου επτά χρόνια αργότερα από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί.
Εκείνη την εποχή, οι ελεγκτές διαπίστωσαν επίσης 76 ελλείψεις στις δυνατότητες του ελικοπτέρου, 60 εκ των οποίων χαρακτηρίστηκαν ως κρίσιμες από το Υπουργείο Άμυνας της Αυστραλίας.
Η τεχνική ετοιμότητα του στόλου ήταν επίσης προβληματική: το 2015, κατά μέσο όρο, μόνο 3,5 από τα 16 επιχειρησιακά ελικόπτερα ήταν επιχειρησιακά σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, έναντι 12 που ήταν ο στόχος. Ο έλεγχος ανέφερε ως λόγους πρόωρες βλάβες εξαρτημάτων και προβλήματα με το σύστημα τεχνικής υποστήριξης.
Το λειτουργικό κόστος ήταν επίσης υψηλό. Από τον Ιούνιο του 2016, το Tiger κόστιζε περίπου 30.335 δολάρια Αυστραλίας ανά ώρα πτήσης, έναντι 20.000 δολαρίων Αυστραλίας που ήταν ο στόχος.
Τα προβλήματα συντήρησης παρέμειναν μέχρι και το τέλος της υπηρεσίας του. Η έκθεση του Υπουργείου Άμυνας της Αυστραλίας για την περίοδο 2024-2025 σημείωσε ότι η διαθεσιμότητα και η συντήρηση των Tiger παρέμεναν προβληματικές, με ορισμένα αεροσκάφη να συντηρούνται με την επαναχρησιμοποίηση εξαρτημάτων από ελικόπτερα που είχαν ήδη αποσυρθεί.
Τον Ιανουάριο του 2021, η Αυστραλία επέλεξε επίσημα το AH-64E Apache Guardian για να αντικαταστήσει το Tiger.
Πηγή: Militarnyi
