Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μίλησε σήμερα (21.10.2026), με μαγνητοσκοπημένο χαιρετισμό λόγω της απουσίας του στις ΗΠΑ, στο Συνέδριο Cyber Greece 2026 και πιο συγκεκριμένα στη θεματική ενότητα: «Εθνική ασφάλεια – Κρίσιμες υποδομές στην εποχή των υβριδικών απειλών» κάνοντας αναφορά στα «όπλα» που έχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις για επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο.
Ειδικότερα, ο Νίκος Δένδιας ανέλυσε τους τρόπους με τους οποίους οι Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν πλέον τις υβριδικές απειλές και τον ρόλο που παίζει η «Ατζέντα 2030» στον μετασχηματισμό της δράσης των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στον κυβερνοχώρο.
Όπως τόνισε ο υπουργός Άμυνας χαρακτηριστικά «χρειαζόμαστε μια κοινή εικόνα, μια ταχεία αντιμετώπιση της απειλής, χρειαζόμαστε κοινές ασκήσεις, κοινές διαδικασίες αντιμετώπισης των κρίσεων».
Αναλυτικά οι δηλώσεις που έκανε ο Νίκος Δένδιας:
«Ο τίτλος της σημερινής ενότητας «Εθνική ασφάλεια, κρίσιμες υποδομές στην εποχή των υβριδικών απειλών», περιγράφει μια πραγματικότητα την οποία ήδη ζούμε. Η παραδοσιακή διάκριση μεταξύ ειρήνης και πολέμου, πολιτικού πεδίου και στρατιωτικού πεδίου, έχει πλέον αμβλυνθεί.
Οι υβριδικές απειλές αναπτύσσονται σε αυτή την «γκρίζα» ενδιάμεση ζώνη. Συχνά χωρίς σαφή προέλευση και χωρίς να προκαλούν μια συμβατική στρατιωτική απάντηση. Στοχεύουν τα δίκτυα ενέργειας, τα δίκτυα επικοινωνιών, το τραπεζικό σύστημα, τα νοσοκομεία, τα λιμάνια και την ύδρευση. Παράλληλα, η παραπληροφόρηση υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Η τεχνητή νοημοσύνη επιτείνει αυτές τις απειλές, μειώνοντας τον χρόνο και το κόστος των επιθέσεων και ενισχύοντας τη δυνητική τους αποτελεσματικότητα. Συνεπώς, μια κυβερνοεπίθεση σε μια κρίσιμη υποδομή αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Ο κόσμος έχει αλλάξει. Άρα και οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να αλλάξουν.
Η «Ατζέντα 2030» αποτελεί ακριβώς τον οδικό χάρτη αυτής της αλλαγής. Στόχος μας είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις να λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα συλλογής, επεξεργασίας και επιχειρησιακής αξιοποίησης της πληροφορίας, με άμεση σύνδεση των αισθητήρων, των συστημάτων και της αντίδρασης.
Η πληροφορία γίνεται έτσι στρατηγικό κεφάλαιο και ο κυβερνοχώρος αποτελεί αυτοτελές πεδίο επιχειρήσεων. Συνδυάζεται με τη στεριά, με τον αέρα, με τη θάλασσα και με το διάστημα. Για τον ίδιο λόγο, λοιπόν, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» έχει πέντε διαφορετικά επίπεδα. Η αλλαγή αυτή στις Ένοπλες Δυνάμεις υλοποιείται με συγκεκριμένες θεσμικές και επιχειρησιακές αλλαγές.
Με το Διακλαδικό Σώμα Πληροφορικής, καταρχάς. Συστήθηκε με τον νόμο 5110/2024. Η στελέχωση στην αρχή έγινε με μετατάξεις, αλλά από το 2025 εκπαιδεύονται στη Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων οι πρώτοι αξιωματικοί του Σώματος Πληροφορικής. Με τη Μονάδα 1864 που αποτελεί τον επιχειρησιακό βραχίονα των Ενόπλων Δυνάμεων στον κυβερνοχώρο.
Με τη δημιουργία ενός ενιαίου πλέγματος εκμετάλλευσης και επεξεργασίας της πληροφορίας. Όπως είπαμε, τη λειτουργία της Μονάδας 1864 τη συνδυάζουμε με τη Μονάδα Ηλεκτρονικών Πληροφοριών «1821», τη Μονάδα Διαστημικών Εφαρμογών «1912» και τη Μονάδα Συλλογής Πληροφοριών από Ανθρώπινες Πηγές «1947». Οι τέσσερις αυτές Μονάδες συγκροτούν, όπως είπα, ένα ενιαίο πλέγμα συλλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης της πληροφορίας.
Τέλος, με τις υποδομές που δημιουργούμε. Στις 22 Ιουνίου 2026 εγκαινιάσαμε παρουσία του Πρωθυπουργού της χώρας τις νέες εγκαταστάσεις της Διεύθυνσης Πληροφορικής και Κυβερνοχώρου του ΓΕΕΘΑ, στο Στρατόπεδο «Παπάγου», δηλαδή στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η υποδομή αυτή διαθέτει κέντρο δεδομένων, αίθουσες επιχειρήσεων και εργαστήρια ψηφιακής έρευνας, σύμφωνα με τις απαιτητικές πια διεθνείς προδιαγραφές.
Η αποστολή όλων αυτών των δομών δεν εξαντλείται στην προστασία των Ενόπλων Δυνάμεων της Πατρίδας μας. Αποβλέπει και στη συμβολή και στη θωράκιση του δημόσιου τομέα ευρύτερα, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας.
Απαιτείται, λοιπόν, συντονισμένη δράση με όλους τους συναρμόδιους. Χρειαζόμαστε μια κοινή εικόνα, μια ταχεία αντιμετώπιση της απειλής, χρειαζόμαστε κοινές ασκήσεις, κοινές διαδικασίες αντιμετώπισης των κρίσεων. Οι δημόσιοι αλλά και ιδιωτικοί διαχειριστές των υποδομών οφείλουν να συμμετέχουν ως εταίροι σε αυτή την προσπάθεια, όπως και οι διεθνείς σύμμαχοί μας στο NATO και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κυρίες και κύριοι, μία παραμένει η βασική αλήθεια. Ο καθοριστικός παράγοντας είναι ακόμη ο άνθρωπος. Γι’ αυτό επενδύουμε στην εκπαίδευση, στη συνεργασία Στρατιωτικών Σχολών με τα Πανεπιστήμια και την έρευνα, καθώς και στη σύνδεση με την ελληνική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία. Επιδιώκουμε, επίσης, μια στρατιωτική θητεία με νόημα που θα προσφέρει στους νέους χρήσιμες δεξιότητες και πιστοποιήσεις.
Γνωρίζουμε πολύ καλά, εδώ στις Ένοπλες Δυνάμεις, ότι διεκδικούμε τα ίδια εξειδικευμένα στελέχη με τον ιδιωτικό τομέα. Οφείλουμε λοιπόν, να τους προσφέρουμε, πέραν από αποδεκτές αποδοχές, τη δυνατότητα να υπηρετήσουν σε ένα από τα πιο απαιτητικά σύγχρονα επιχειρησιακά πεδία.
Καταλήγω λέγοντας ότι ο μετασχηματισμός των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αποτελεί επιλογή πολυτέλειας. Αποτελεί απαραίτητο και απαρέγκλιτο όρο ασφάλειας της Πατρίδας. Έχουμε βεβαίως πολύ κόπο και πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε. Γι’ αυτό άλλωστε και η ατζέντα λέγεται «Ατζέντα 2030», αλλιώς θα λεγόταν 2026. Εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες σας και σας ευχαριστώ πολύ!».
