Η ιστορία της Κριμαίας δεν είναι απλή και πρέπει σοβαρά να μας προβληματίσει. Η παραδοσιακή “ρωσοφιλία” των Ελλήνων αλλά και η άκριτη υποστήριξη λύσεων “απόσχισης” δεν πρέπει και δεν μπορούν να υιοθετούνται μόνο λόγω της Ορθοδοξίας ή της με το ζόρι αγοράς πολεμικού υλικού από τη Μόσχα.
Αν ρίξουμε μια ματιά στον ευρωπαϊκό χάρτη θα διαπιστώσουμε ότι το “φρούτο” των αποσχίσεων “ευδοκιμεί” σε πολλά σημεία της Γηραιάς Ηπείρου. Και δεν το ΄χουν σε τίποτα οι “μεγάλοι” να θελήσουν να σπείρουν κι αλλού τέτοιες ιδέες και απόψεις.
Οι κάτοικοι της Κριμαίας δεν είναι οι μόνοι που πάλεψαν για την απόσχισή τους. Στη Σκωτία έχει προγραμματιστεί δημοψήφισμα για ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και στην Καταλονία για να αυτονομηθεί πλήρως από την Ισπανία. Ακόμη και η Βενετία ζητά ανεξαρτητοποίηση:
Βενετία ανεξάρτητη;
Οι κάτοικοι της Βενετίας ψηφίζουν σύντομα για την ανεξαρτητοποίησή τους από την Ιταλία η οποία δεν αναγνωρίζει βέβαια τη διαδικασία.
Το αίτημα για ανεξαρτησία το προωθεί ο Πάολο Μπερναντίνι, καθηγητής Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ινσούρμπια στο Κόμο, ο οποίος πρωτοστατεί στις εκδηλώσεις για ανεξαρτητοποίηση της περιοχής. Υποστηρίζει ότι η πόλη ήταν ελεύθερη για περίπου 1.100 χρόνια προτού χάσει την ανεξαρτησία της από τον Ναπολέοντα, το 1797. Τώρα λέει είναι η στιγμή για να γίνει ξανά αυτόνομο κράτος.
«Παρά το γεγονός ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, βιώνουμε αυτή τη στιγμή μια επιστροφή στα μικρά έθνη και τις μικρές σε έκταση χώρες οι οποίες ευημερούν. Ο λαός της Βενετίας έχει αντιληφθεί ότι είμαστε ένα έθνος που αξίζει την αυτοκυριαχία του, τη στιγμή που όλος ο πλανήτης οδηγείται προς θρυμματισμό, έναν καλό θρυμματισμό όπου οι τοπικές παραδόσεις αναμειγνύονται με παγκόσμια ανταλλαγή»,υποστηρίζει.
Ωστόσο, η αλήθεια δεν κρύβεται μόνο στην «εθνική συνείδηση» των κατοίκων της Βενετίας, αλλά και σε οικονομικούς και, κυρίως, φορολογικούς λόγους. Η Ιταλία λαμβάνει περίπου 71 δισ. ευρώ το χρόνο από την Βενετία σε φόρους, ενώ, από αυτά, περίπου τα 21 επιστρέφονται σε επενδύσεις και υπηρεσίες.
Η περίπτωση της Καταλονίας
Οι Καταλανοί περιμένουν με ανυπομονησία το δημοψήφισμα για ανεξαρτησία.
Στις 11 Σεπτεμβρίου, ημέρα εθνικής εορτής για την Καταλονία, εκατοντάδες χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους ζητώντας τη ανεξαρτησία.
Το τοπικό Κοινοβούλιο ετοιμάζει πυρετωδώς το κείμενο του επερχόμενου δημοψηφίσματος, ενώ ήδη οι 83 από τους 135 βουλευτές δηλώνουν υπέρ της ανεξαρτησίας από την Ισπανία.
Τα επόμενα βήματα, έπειτα από το αναμενόμενο σαρωτικό «Ναι» στο δημοψήφισμα, οι ηγέτες της Καταλονίας θα είναι:
1. Απαγκίστρωση από το τεράστιο ισπανικό χρέος για να μπορέσουν να ισορροπήσουν το χρέος της περιοχής
2. Νέα συμφωνία με τη Μαδρίτη για να πληρώνουν λιγότερα χρήματα στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τελικά
3. Ανεξαρτησία
Τονίζεται ότι σχεδόν όλα τα κόμματα είτε είναι εθνικιστικά είτε κεντρώα είτε αριστερά υποστηρίζουν το αίτημα για ανεξαρτησία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει τον «ασκό του Αιόλου» για το Ισπανικό κράτος με τους Βάσκους να είναι οι πρώτοι που θα επιστρέψουν στο βασική τους διεκδίκηση, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, που είναι η ανεξαρτησία, αλλά και άλλες περιοχές όπως η Ανδαλουσία να αρχίσουν να διατυπώνουν αντίστοιχα αιτήματα.
Και η Σκωτία
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ήδη σε ένα ποσοστά 40% οι Σκωτσέζοι αναμένεται να ψηφίσουν «ναι» στην ανεξαρτησία, με το ποσοστό που επιθυμεί να ψηφίσει υπέρ της Ενωσης με την Αγγλία να είναι στο 45%,. ενώ απομένει ένα κρίσιμο 15% .
Η Σκωτία, με πληθυσμό 5 εκατομμυρίων και τεράστιο φυσικό πλούτο στα χωρικά της ύδατα, θα ψηφίσει για την ανεξαρτητοποίησή της ή όχι στις 18 Σεπτεμβρίου του 2014. Εφόσον πλειοψηφήσει το «ναι» η χώρα θα ανακηρυχθεί ανεξάρτητο κράτος στις 24 Μαρτίου του 2016.
Ωστόσο, το σίγουρο είναι ότι το Λονδίνο δεν είναι διατεθειμένο να αφήσει τα πλούσια κοιτάσματα και εντείνει τις πιέσεις με κύριο μοχλό το νόμισμα, καθώς απειλεί μια η ανεξάρτητη Σκωτία δεν θα μπορεί να έχει τη λίρα ως νόμισμα.
