Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μεταβαίνει σήμερα 19.10.2026 στο Ιράν, πραγματοποιώντας την πρώτη του επίσκεψη στη χώρα από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου, ο οποίος πυροδοτήθηκε από αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα. Η Μόσχα επιδιώκει ενεργά να αναλάβει μεσολαβητικό ρόλο στην περιοχή. Ήδη από τις αρχές Οκτωβρίου, ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε διαβεβαιώσει τον Ιρανό ομόλογό του Μασούντ Πεζεσκιάν για την ετοιμότητα της Ρωσίας να συνδράμει στις προσπάθειες μεσολάβησης.
Εντωμεταξύ η Ρωσία – σύμφωνα με καταγγελίες της Ουκρανίας, αλλά και δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου – ανταλλάσσει οπλικά συστήματα, αγαθά και πληροφορίες με το Ιράν, κάτι πάντως που αρνείται ο Ντόναλντ Τραμπ.
Ο κ. Λαβρόφ, ο οποίος πρόκειται να συναντηθεί με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, τόνισε την Κυριακή πως οι κινήσεις της Μόσχας αποσκοπούν «στο να αποτρέψουν την επιστροφή ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας», εν μέσω του αδιεξόδου στις συνομιλίες μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον. «Οι συνομιλίες αναμένεται να αφορούν κυρίως την κατάσταση στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και τα μέσα επίλυσης της σοβαρής διεθνούς κρίσης που πυροδοτήθηκε από την παράνομη επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, η οποία κατέφερε πλήγμα στη σταθερότητα και την ασφάλεια όχι μόνον στην Εγγύς Ανατολή και στη Μέση Ανατολή, αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σχέσεις και γεωπολιτικές εξελίξεις
Η επίσκεψη πραγματοποιείται περίπου οκτώ μήνες μετά την έναρξη του πολέμου που έχει προκαλέσει ευρεία ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή. Ρωσία και Ιράν, κράτη που αντιμετωπίζουν αυστηρές διεθνείς κυρώσεις, διατηρούν στενούς πολιτικούς δεσμούς, έχοντας ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική και οικονομική τους συνεργασία μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Η προηγούμενη επίσκεψη του κ. Λαβρόφ στο Ιράν είχε πραγματοποιηθεί τον Φεβρουάριο του 2025.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Ρώσος διπλωμάτης είχε δηλώσει στον ΟΗΕ ότι η Μόσχα είναι διατεθειμένη να εργαστεί για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ και στον Κόλπο. Παρά την εκεχειρία του Απριλίου και το πρωτόκολλο συμφωνίας του Ιουνίου, οι εχθροπραξίες αναζωπυρώθηκαν τον Ιούλιο. Το Ιράν επιδιώκει τον έλεγχο του στρατηγικού αυτού διαύλου –από όπου διερχόταν το ένα πέμπτο των παγκόσμιων υδρογονανθράκων προπολεμικά– στοχεύοντας πλοία που διέρχονται χωρίς άδεια, ενώ η Ουάσινγκτον απαντά επιβάλλοντας ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια.
