Οι περιπτώσεις της Ιταλίας και της Ελλάδας, σημειώνεται στο δημοσίευμα, δείχνουν πώς ο μηχανισμός της Ε.Ε. λειτουργεί μέσω ισχυρών ελίτ σε κάθε κράτος-μέλος προκειμένου να επιβάλλει τη βούλησή του, όταν υπάρχει αντίσταση σε αυτήν καθώς και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί το φόβο. Ο οικονομικός εξαναγκασμός είναι ένα εργαλείο για την αλλαγή του συστήματος, αναφέρει η εφημερίδα και προσθέτει ότι στην περίπτωση του Brexit χρησιμοποιείται για τον αντίστροφο σκοπό, για να υποστηρίξει, δηλαδή, το συμμορφούμενο σχεδόν συμβιβαζόμενο καθεστώς της Τερέζα Μέι.
Η μοίρα της ευρωζώνης τώρα εξαρτάται από μια δοκιμασία ισχύος μεταξύ του άξονα Βρυξελλών-Φρανκφούρτης-Βερολίνου και του ακραίου και προκλητικού Ματέο Σαλβίνι. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για απειλή εξόδου της χώρας από τη νομισματική ένωση, a la Grecque. Αυτό θα πυροδοτούσε, όπως λέει ο αρθρογράφος, μια αλυσιδωτή αντίδραση αδυναμίας πληρωμών και θα προκαλούσε την κατάρρευση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Η Γερμανία υπολογίζεται ότι θα χάσει 2 τρισ. ευρώ.
Άλλωστε είναι αυτό ακριβώς που επιθυμεί και ο Σαλβίνι καθώς εδώ και καιρό έχει τονίσει ότι η εθνική αυτόνομη διακυβέρνηση είναι αδύνατη όσο η Ιταλία παραμένει στο κλουβί της Ε.Κ.Τ. Κάποτε είχε πει ότι «το ευρώ είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Η ευρωζώνη έχει στη διάθεσή της μόλις 2-3 μήνες για να δει πώς θα διαχειριστεί την πιο επικίνδυνη εξέγερση από την αρχή της σύστασης της νομισματικής ένωσης και τι να πράξει προτού η Ε.Κ.Τ. σταματήσει να αγοράζει ιταλικά ομόλογα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
