Μία ημέρα μετά την έναρξη της σύρραξης στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προέβλεπε ότι οι εχθροπραξίες θα διαρκούσαν τέσσερις έως πέντε εβδομάδες. Έξι μήνες αργότερα, ελάχιστα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το τέλος της αναμέτρησης πλησιάζει, αναφέρει σε δημοσίευμά της η Washington Post.
Η κατάσταση εξελίσσεται σε μείζονα πρόκληση για τη δεύτερη θητεία του Αμερικανού προέδρου, πλήττοντας τη δημοφιλία του στο εσωτερικό και υπονομεύοντας το κύρος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η δυνατότητα του Λευκού Οίκου να καθορίσει τις εξελίξεις φαίνεται περιορισμένη, καθώς η Τεχεράνη απέδειξε πως μπορεί να αντέξει τους σφοδρούς βομβαρδισμούς, φθείροντας παράλληλα τις αμερικανικές δυνάμεις με τη χρήση ναρκών και drones.
Ο Τραμπ καλείται πλέον να διασφαλίσει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, λειτουργώντας εντός αυστηρών ορίων. Η έντονη αποστροφή του προς το ενδεχόμενο να ταυτιστεί με τον Χέρμπερτ Χούβερ – ο οποίος διαχειρίστηκε τη Μεγάλη Ύφεση – περιορίζει τα οικονομικά περιθώρια κινήσεών του, ενώ η επιλογή του να αποφύγει πιο ριψοκίνδυνες στρατιωτικές ενέργειες μειώνει τις επιλογές του.
«Είμαστε σε μια απολύτως πιο αδύναμη θέση και δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια λύτρωση γι’ αυτό», δήλωσε η Suzanne Maloney, ειδική σε θέματα ΗΠΑ – Ιράν στο Brookings Institution. Όπως υποστήριξε, ο πόλεμος αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης δυναμικής που έχει διαβρώσει την αξιοπιστία των ΗΠΑ διεθνώς.
Οικονομικές πιέσεις και ναυτιλιακός αποκλεισμός
Την Πέμπτη, ο Τραμπ αναφέρθηκε στην πίεση που ασκείται στην ιρανική οικονομία λόγω των κυρώσεων, ενώ υποβάθμισε τον αντίκτυπο του πολέμου στη ροή του πετρελαίου. «Το Ιράν αυτή τη στιγμή δεν πληρώνει τα στρατεύματά του. Έχουν μεγάλο πρόβλημα», ανέφερε, ενώ πρόσθεσε σχετικά με τα Στενά: «Δεν σημαίνει ότι έχουμε τελειώσει με τον στρατό, αλλά το στενό είναι ανοιχτό». Παρά τους ισχυρισμούς της Ουάσιγκτον, η κίνηση των πλοίων παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα, με τις τιμές του πετρελαίου να διατηρούνται υψηλές.
Παρά την εξουδετέρωση του Αλί Χαμενεΐ και τις ζημιές στις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, το καθεστώς παραμένει εδραιωμένο. Παράλληλα, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη φθορά του οπλοστασίου του Πενταγώνου. Η έγκριση των χειρισμών του Τραμπ υποχώρησε στο 33% σε πρόσφατη δημοσκόπηση, ενώ οι ανησυχίες για το κόστος της ενέργειας επηρεάζουν τους ψηφοφόρους.
Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ εξήγγειλε μια «οικονομική D-Day» κατά του Ιράν, ωστόσο απέφυγε την άμεση επιβολή κυρώσεων, εγείροντας ερωτήματα για τη στρατηγική της Ουάσιγκτον. Ο Richard Nephew, ειδικός σε θέματα κυρώσεων, προειδοποίησε πως τέτοιες κινήσεις στέλνουν το μήνυμα ότι υπάρχουν όρια στην αμερικανική αποφασιστικότητα.
Γεωπολιτικές προεκτάσεις
Η σύγκρουση επηρεάζει τις ισορροπίες και πέρα από τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Κρεμλίνο θεωρεί τις ΗΠΑ αποδυναμωμένες, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να εξετάζει πιθανή κλιμάκωση κατά των δυτικών συμφερόντων. Ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ μετέβη στη Μόσχα για να προειδοποιήσει για τις συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης.
Την ίδια στιγμή, οι ελλείψεις σε συστήματα όπως τα Patriot και η απώλεια drones Reaper έχουν προκαλέσει ανησυχία στους συμμάχους των ΗΠΑ. Η Washington Post αναφέρει ως παράδειγμα την Ελλάδα, η οποία – κατά το δημοσίευμα – απέρριψε το αίτημα της Ουκρανίας για παραχώρηση συστοιχιών Patriot, επιλέγοντας να ενισχύσει την άμυνα σε αμερικανική βάση στην Κρήτη απέναντι στις απειλές του Ιράν.
Ο Nate Swanson, πρώην στέλεχος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, εκτίμησε πως οι ΗΠΑ δεν θα αποτελούν πλέον την αποκλειστική κυρίαρχη παρουσία στην περιοχή με τον τρόπο που ίσχυε στο παρελθόν.
