Ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας Μιχάλης Βασιλειάδης χρωστά στο κράτος 19 χιλιάδες λίρες και του ήρθε κατασχετήριο για την σύνταξη του.
“Πιστεύαμε πως η 12η Ιουλίου θα ήταν η ημέρα του πένθους μας αλλά αυτό μάλλον ανεστάλη”. Ο Μιχάλης Βασιλειάδης είχε κάνει αυτή τη δήλωση στην Ραντικάλ όταν πέρσι είχε μετανιώσει από την απόφαση του να κλείσει την εφημερίδα, αλλά προχτές ανακοίνωσε πως πλέον δεν αντέχει την οικονομική κρίση.
Η εφημερίδα Απογευματινή η οποία έκανε βήματα να ξεπεράσει την κρίση, μετά και από τις εκκλήσεις των Μπασκίν Οράν, Αϊχάν Ακτάρ και Σαμίμ Ακγκιονούλ για εγγραφή νέων συνδρομητών, τελικά παρά την άρση των εμποδίων για κρατικές διαφημίσεις προς τις μειονοτικές εφημερίδες, τελικά δεν έλαβε αγγελίες και συνεθλίβη κάτω από το βάρος των χρεών. Ένα χρόνο μετά ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας Μιχάλης Βασιλειάδης μιλώντας στην Ραντικάλ, λέει πως η αλλαγή στην ρύθμιση δεν του εξασφάλισε αγγελίες και λέει :
“Καταργήθηκαν τα εμπόδια για την απόδοση αγγελιών προς μειονοτικές εφημερίδες, αλλά η απόφαση για αυτό αφέθηκε στις υπηρεσίες που δίνουν αγγελίες. Αυτές λοιπόν δεν δίνουν αγγελίες. Ίσως αν προσπαθούσαμε να γινόταν, αλλά εγώ αυτή την εφημερίδα την βγάζω μόνος μου. Δεν έχω καιρό να γυρνάω πόρτα-πόρτα”.
Η εφημερίδα αυτή που πέρσι στηρίχθηκε με αγγελίες 45.000 λιρών από την Υπηρεσία Αγγελιών Τύπου, φέτος βοηθήθηκε με αγγελίες 27.000 λιρών. Αλλά με αυτή την στήριξη είναι αδύνατο να συνεχίσει η εφημερίδα.
Ο Βασιλειάδης λέει : “Πέρσι γράφτηκαν 350 συνδρομητές για να μην κλείσει η εφημερίδα. Τώρα εγώ πώς να τους πω “ανανεώστε την συνδρομή σας” ; . Περιγράφει πως τυπώνει 600 φύλλα που πάνε σε 600 οικογένειες και ότι για να καλύψει τα έξοδα διανομής αφήνει το τίμημα των πωλήσεων στους διανομείς.
«Έτσι έκλεισαν και τα σχολεία»
Στο μεταξύ η εφημερίδα είναι έτοιμη να εγκαταλείψει και τα γραφεία από όπου βγαίνει. Ο Βασιλειάδης χρωστά στο κράτος 19.000 λίρες και αυτά τα πληρώνει λόγω κατάσχεσης από την 800 λιρών σύνταξη του.
Σύμφωνα με τον Βασιλειάδη η πιθανότητα να κλείσει η Απογευματινή η οποία βγαίνει από το 1925, στην οποία κάποτε δούλευαν 30-40 άτομα και είχε τιράζ 35.000 φύλλων, ταυτόχρονα σημαίνει και την απώλεια του τελευταίου ίχνους της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη : “Το κλείσιμο της εφημερίδας εδώ προκαλεί απελπισία. Αυτό αποτελεί απόδειξη πως πλέον ήλθε το τέλος της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη. Θα τεθεί και θέμα κλεισίματος των σχολείων. Και έτσι χάνονται τα ίχνη μας”.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
