Αυτά με «αντάλλαγμα» μια μερική επιστροφή εδαφών και την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ. (Γιατί παρά τη ρητή διαβεβαίωση του Ελσίνκι, ουσιαστικά βρισκόμαστε προ αυτού του εκβιασμού).
Τι πρέπει να γίνει;
Αλλο κατευναστική πολιτική και άλλο υποτέλεια. Συνεπώς αυτή την ύστατη στιγμή όλοι (λαοί Ελλάδας και Κύπρου μαζί με τις Κυβερνήσεις και τον πολιτικό κόσμο) πρέπει να πιέσουμε – και μπορούμε – να εφαρμοστεί η απόφαση του Ελσίνκι για ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ΧΩΡΙΣ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ, που ουσιαστικά νομιμοποιούν το έγκλημα της εισβολής και κατοχής, το οποίο έχει κατ’ επανάληψη καταδικαστεί από τη Διεθνή Κοινότητα και με ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ». 

The post Σχέδιο Ανάν: «Οβίδες» από τα «παλιά» του βετεράνου Αλευρομάγειρου για την επέτειο appeared first on OnAlert.

Ο διοικητής του ηρωϊκού τάγματος στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος με μια σύντομη ομιλία του είπε ποια θα είναι η μοναδική δικαίωση για τη θυσία τους:

» Και περισσότερη τιμή τους πρέπει,
Γιατί γνώριζαν ότι οι Μήδοι θα διαβούνε’
-Σεβαστοί συγγενείς των παρόντων αγωνισθέντων και υπέρ Πίστεως και Ελευθερίας της Πατρίδας ηρωικώς πεσόντων.
-Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Νέας Ιουνστινιανής και Πάσης Κύπρου,
-Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,
-Εκπρόσωποι της Ελληνικής και Κυπριακής Πολιτείας,
Αρχηγέ της Εθνικής Φρουράς και λοιποί τιμημένοι Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων,
-Συμπολεμιστές των τιμημένων Νεκρών,
-Κυρίες και Κύριοι,

Η απόδοση τιμών στους εθελοντές αγωνιστές που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία της Πατρίδας, είναι υποχρέωση και αποτελεί παρακαταθήκη του Έθνους μας.
Μία ομάδα εκ των επιζώντων συμπολεμιστών τους, αθόρυβα, με σεμνότητα και μακριά από κούφιες κομπορρημοσύνες , κατόρθωσε ώστε να πραγματοποιηθεί η σημερινή τελετή.

Κατά τον πλέον πανηγυρικόν τρόπο, με την παρουσία του Πρώτου Πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τον Αρχιεπίσκοπο με την πολύτιμη βαρειά κληρονομιά του Εθναρχικού ρόλου του θεσμού που λάμπρυναν με θυσίες προκάτοχοί ως ο Μάρτυς Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, αποδεικνύετε εδώ, σήμερα ότι όχι μόνον έχει κατανοηθεί στο μυαλό μας το νόημα της θυσίας των Νεκρών αγωνιστών της Κυπριακής Ελευθερίας αλλά το έχουμε νοιώσει βαθειά μέσα στην καρδιά μας.

Είναι το ελπιδοφόρο μήνυμα σήμερα σε μία εποχή που δοκιμάζεται πάλι σκληρά ο Ελληνισμός.

Συγχαίρουμε την πρωτοβουλία των συμπολεμιστών τους και ευχόμεθα  να έχουμε την αποφασιστικότητα, σαν Ηγεσία και Λαός, να ολοκληρώσουμε την εντολή των θυσιασθέντων όπου Κύπρου αγωνιστών της Ελευθερίας.

Τότε και μόνον τότε θα καταξιωθεί η μνήμη τους και θα τιμάται ουσιαστικά αιώνια πέραν της αναγραφής των ονομάτων τους στην αναμνηστική πλάκα την οποία σε λίγο θα αποκαλύψετε,
Γένοιτο «

Δ.Αλευρομάγειρος

The post Τίμησαν τους ήρωες του 336 Τάγματος που «κράτησαν» τη Λευκωσία το 1974 appeared first on OnAlert.

Η ιστορία του 336 Τάγματος είναι συγκλονιστική. Πρόκειται για το τάγμα που υπερασπίστηκε την Λευκωσία υπό τις διαταγές του Δημήτρη Αλευρομάγειρου.

Ο στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος  είχε μιλήσει στο Onalert για τους υπερασπιστές της Λευκωσίας . Τους άνδρες του 336 Τάγματος που είχε την τιμή να διοικήσει και τους οδηγήσει στην μάχη έναντι των τουρκικών στρατευμάτων που με λύσσα προσπαθούσαν να σπάσουν τις γραμμές άμυνας και να πάρουν όλη τη Λευκωσία.

Η σκηνή που περιέγραψε με τους διοικητές των τμημάτων που μάχονταν να δίνουν όρκο πάνω στα Φυλακισμένα Μνήματα, είναι συγκλονιστική . Όρκο ότι οι Τούρκοι δεν θα πατήσουν στον ιερό χώρο. Όρκο που τήρησαν χάνοντας πολλά παλλικάρια στρατιώτες που δεν σκέφτηκαν ουτε λεπτό να φύγουν.

Δείτε πως ο στρατηγός Αλευρομάγειρος περιγράφει τη σκηνή και με πόσο σεβασμό και δέος αναφέρεται -το έκανε πολλές φορές στην συνέντευξη- στους νεκρούς στρατιώτες του.

Κάτω από το βίντεο, οι φωτογραφίες και τα ονόματα των ηρώων ,αλλά και η τελευταία ημερήσια διαταγή του Δημήτρη Αλευρομάγειρου. 

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΣΕ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η μάχη της Λευκωσίας. Η μυθική ιστορία του 336 ΤΕ. Αφήγηση-ντοκουμέντο

The post Αυτοί είναι οι νεκροί του ηρωϊκού 336 Τάγματος στην Λευκωσία – Φωτογραφίες βίντεο appeared first on OnAlert.

Με κεντρικό θέμα «Ποτέ πια χούντα! – Ποτέ πια φασισμός!», η εκδήλωση εξελίχθηκε ως ένα περίπου τρίωρο ιστορικό και πολιτικό σεμινάριο, με συντελεστές-ομιλητές που είχαν βιώσει άμεσα τις συνέπειες της αντιδικτατορικής δράσης των ίδιων ή μελών της οικογένειάς τους. Αρκετό μέρος του χρόνου της εκδήλωσης αφιερώθηκε σε ερωτήσεις και διατυπώσεις προβληματισμών των σπουδαστών προς τους ομιλητές, όπως και στις αντίστοιχες απαντήσεις.

Μίλησαν οι: Μάκης Μπαλαούρας, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α. -Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού και Χριστίνα Μουστακλή, σύζυγος του άγρια βασανισμένου στο ΕΑΤ-ΕΣΑ Ταγματάρχη Σπύρου Μουστακλή. Τη συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος και μέλος του δ.σ. της ΕΣΗΕΑ, Νανά Νταουντάκη.

Φωτογραφίες Νίκος Παναγιωτόπουλος

Παρόντες ήταν: Η Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη, (τότε μαθήτρια, μέλος του ΣΦΕΑ 1967-1974), ο Αντιπεριφερειάρχης Νήσων Σαρωνικού Παναγιώτης Χατζηπέρος (Ναύαρχος ε.α. συμμετείχε στο Αντιδικτατορικό Κίνημα του Ναυτικού), ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, ο Αρχηγός ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης, ο Α΄Υπαρχηγός ΓΕΣ, Αντιστράτηγος Ανδρέας Ηλιόπουλος, καθώς και οι Διοικητές και Υποδιοικητές των Στρατιωτικών Σχολών, Ευελπίδων, Ναυτικών Δοκίμων, Ικάρων και Αξιωματικών Νοσοκόμων.

Ο ΥΦΕΘΑ Νίκος Τόσκας επεσήμανε τα εξής, απευθυνόμενος προς τους σπουδαστές στη διάρκεια του χαιρετισμού του:

«Η ηλικία σας δεν επιτρέπει κανένα συσχετισμό με αυτά τα γεγονότα. Οι όποιες ευθύνες ανήκουν στις παλιότερες γενιές. Ανήκουν σε άλλους εντός και εκτός Ελλάδος και καμία σχέση φυσικά δεν έχει κανένας σήμερα που υπηρετεί στις ΕΔ με αυτά τα γεγονότα. Όμως, πρέπει να γνωρίζουμε. Όμως, πρέπει να ήμαστε εφοδιασμένοι. Όμως, πρέπει να πορευόμαστε σύμφωνα με αυτά που έχουμε ορκιστεί να υπηρετούμε ,το σύνταγμα, τους νόμους, τα ψηφίσματα του κράτους, τις διαταγές και να υπηρετούμε την πατρίδα και το λαό όπως έχουμε ορκιστεί και όπως είναι καθήκον μας. Λέω μας γιατί και εγώ αισθάνομαι έτσι».

Ο στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος, που έχει πολεμήσει ηρωϊκά στη Λευκωσία το 1974,στην ομιλία του μεταξύ άλλων επεσήμανε:

• Η εικόνα των ενόπλων δυνάμεων η οποία συστηματικά αμαυρώθηκε ως να ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για το κατάντημα της πατρίδας μας την μαύρη  εκείνη εποχή, ενώ στην πραγματικότητα η χούντα του 1967 απετέλεσε ύβρη και για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

• Γιατί πολλούς ωμούς βαραίνει η ευθύνη για την κατάρα της  επτάχρονης δικτατορίας και δεν πρέπει να λησμονούμε ποτέ ότι, η δικτατορία εκτός από όλες τις άλλες καταστροφές αποδυνάμωσε και τις ένοπλες δυνάμεις με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στους Τούρκους να αποτολμήσουν το φρυχτό έγκλημα της εισβολής, η οποία παρόλη την αντίσταση του Κυπριακού Λαού και τις μεμονωμένες ηρωικές αντιστάσεις των εις την Κυπρον ευρισκόμενων Ελληνικών και Ελληνοκυπριακών στρατευμάτων, οδήγησε στη Κυπριακή τραγωδία με επακόλουθο τη συνεχιζόμενη κατοχή της μισής Κύπρου από τους εισβολείς

• Διατύπωσε πρόταση προς το ΓΕΕΘΑ και τα Επιτελεία των τριών Κλάδων των ΕΔ να δημιουργηθεί μια Λευκή Βίβλος με όλα τα ονόματα στρατιωτικών που αγωνίστηκαν κατά την διάρκεια της χούντας.

• Λίγο πριν είχε προβεί σε άτυπο προσκλητήριο αξιωματικών που είχαν εμπράκτως αντισταθεί στη χούντα που πολλοί βασανίστηκαν και που ουδείς βρίσκεται σήμερα στη ζωή: “Είναι δυνατόν να αγνοείται η πρώτη μεγάλη θυσία στον αντιδικτατορικό αγώνα του Υπολοχαγού Γιώργου Παναγουλη, αδελφού του Αλέκου, αυτής της γεννημένης αδούλωτης ψυχής; Είχα την ξεχωριστή χαρά να τον γνωρίσω ως πρωτοετή Εύελπι όταν ήμουν τριτοετής και έζησα αυτό που ονομάζω ‘αδούλωτη ψυχή».

• Μήπως μπορούμε να λησμονήσουμε την άλλη μεγάλη ηρωική μορφη,το θύμα των κτηνωδών βασανιστηρίων και σύμβολο πλέον της αντιδικτατορικής αντίστασης τον ηρωικό Μεσολογγίτη Ταγματάρχη Σπύρο Μουστακλη; Οποία πετρά και αν σηκώσεις θα βρεις σε κάθε αντιστασιακή ενέργεια ,πίσω από κάθε βόμβα διαμαρτυρίας τον Μουστακλη! Είχα την ξεχωριστή τιμή να τον έχω διοικητή στη Κύπρο το 1965.

• Πρέπει να θυμηθούμε βέβαια τους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού και ιδιαίτερα του Κινήματος του Ναυτικού και την ανταρσία του «ΒΕΛΟΥΣ» με επικεφαλής τον  Ναύαρχο  Νίκο Παππά, τον  Ναύαρχο Λεωνίδα Βασιλικόπουλο, διατελέσαντα Α/ΓΕΝ, και Πρόεδρος του ΣΦΕΑ 1967-1974, τον Ναύαρχο Τζανη Τζανετάκη, (μετέπειτα Πρωθυπουργό) Ναύαρχους, Κ.Εγκολφόπουλο και Σ.Κονοφάο,αμφότερους Αρχηγούς του ΓΕΝ, ο πρώτος υπέβαλε την παραίτησή του αμέσως με την επιβολή της δικτατορίας και επανήλθε ως Αρχηγός αμέσως μετά την πτώση της ,Μίλτο Παπαθανασιου,Θανάση Βένη,Γιάννη Μασουρίδη, Νίκο Ζησιμόπουλο, Γιάννη Λαφογιάννη,καθως και τους βασανισμούς των μονίμων υπαξιωματικών του Ναυτικού  στο πλοίο «Ελλη»,οι οποίοι μετείχαν και στη Δημοκρατική Άμυνα με χαρακτηριστική περίπτωση του μόνιμου  υπαξιωματικού Θαναση Μαυροβουνιώτη.

• Στην Πολεμική Αεροπορία κορυφαία είναι η περίπτωση του βετεράνου  Τασου Μήνη , ενός εκ των ελαχίστων αεροπόρων ο οποίος είχε εν ενεργεία ων αντιταχτεί στην παρωδία της δίκης των Αεροπόρων του  1952 και του οποίου η επιστολή για την καταγγελία των βασανιστηρίων του, από τη χούντα του ’67, συγκλόνισε το Πανελλήνιο και την Ευρώπη όταν μεταδόθηκε από την εκπομπή της Deutsche Welle.

• Οφείλουμε να μην εκφωνούμε μόνο ευχολογια και μνημοσυνους λογούς σε επετείους, άλλα με πράξεις να βελτιώσουμε την ποιότητα και την αξιοπιστία της αποτρεπτικής μας δυναμης,βασικος κορμός της οποίας είναι οι Ε.Δ.

• Πρέπει να μελετήσουμε τα αίτια και τις αφορμές που επέτρεψαν όπως η θρασύτητα ,ο αριβισμός και η ιδιοτέλεια μιας «παρέας» ευτελών επωμιδοφόρων και ανα-ξιωματικών, με ένα έντεχνα παρουσιασθέντα ψευδή ιδεαλισμό “περι σωτηρίας» της δήθεν κινδυνεύουσας, δολιας πατρίδας μας, να εκμεταλλευτεί την ευπιστία πολλών έντιμων αξιωματικών ιδιαίτερα ιεραχικως κατωτέρων βαθμών στερουμένων όμως εκείνης της αναγκαίας και με ποιότητα παιδείας την οποία η πολιτεία δεν τους είχε εφοδιάσει και να καθίσουν στον τράχηλο του Ελληνικού Λαού μας ,να τον υποβάλουν σε βιβλική δοκιμασία και να προκαλέσουν την μεγαλύτερη μετά την Μικρασιατική καταστροφή εθνική τραγωδία της Κύπρου.

Παρουσία ΥΦΕΘΑ Νίκου Τόσκα στην Αντιφασιστική εκδήλωση στο Αμφιθέατρ from ΥΠΕΘΑ on Vimeo.

The post Ποτέ πια φασισμός και χούντα – Ακούστηκε δυνατά μέσα στην Σχολή Ευελπίδων appeared first on OnAlert.

Ο στρατηγός μίλησε για ένα ζήτημα που γνωρίζει καλά. Για την διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.

Το κειμενο της ομιλίας του.

Μόλις παρακολουθήσαμε την ξεχωριστή εποποιία όπου το ελληνικό φώς με την πολεμική αντίσταση των 216 ημερών[ 28/10/1940-1/6/1941]έσκισε τα σκοτάδια που από τον Σεπτέμβριο του 1939 είχε απλώσει το φασιστικό καθεστώς του άξονα,

Είναι η λάμψη εκείνη που, εκτός των άλλων, αναγνώρισε και ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας την 27ην Απριλίου 1942, λέγοντας ότι «..Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε.Μικροί εναντίον Μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει αλλοιώς διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμεν » αλλά και το BBC την 30ην Μαρτίου 1942, λέγοντας «..Η Ελλάς ‘έσωσε την Μόσχαν και τον Καύκασον. Όταν φτάσει η ώρα, αγνωμοσύνη απέναντι του Ελληνικού Λαού, θα ισοδυναμεί με προδοσίαν απέναντι ολοκλήρου της Ευρώπης» [1]
Του αγώνα των πεδίων των μαχών των 216 ημερών ακολούθησε η μεγαλειώδης Εθνική Αντίσταση 1941-1944, η μεγαλύτερη σε έκταση και βάθος σε ολόκληρο τον κόσμο ,

Το τίμημα ήταν τεράστιο και η μανία των κατακτητών εφθανε στα όρια της πλήρους απάνθρωπης εκδίκησης και οπωσδήποτε τελέσθηκαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τεράστια ληστεία αρχαιολογικών θησαυρών

Η Ελλάδα κατεστράφη πλήρως και όλα αυτά είναι γνωστά και σε αριθμούς αλλά και σε κόστος , το οποίο βέβαια δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτυπωθεί λογιστικά όταν πρόκειται για ανθρώπινες θυσίες,

Έντιμοι κρατικοί υπάλληλοι ακόμα και κατά την διάρκεια της κατοχής άρχισαν να συγκεντρώνουν στοιχεία , όπως π.χ, η έκθεση Κ. Δοξιάδη η οποία παρουσιάστηκε στο Παρίσι, το Λονδίνο και στη διάσκεψη του ΟΗΕ αμέσως μετά την ίδρυσή του [2]

Όλα αυτά είναι είναι λεπτομερώς καταγεγραμμένα στην Μαύρη Βίβλο της Κατοχής,[4] έκδοση του Εθνικού Συμβουλίου με τη στήριξη της Βουλής των Ελλήνων . Είναι επίσης καταγεγραμμένα και στο προσφάτως εκδοθέν απο τις εκδόσεις Λιβανη , το 2012, βιβλίο του Μανώλη Γλέζου » Και ένα Μάρκο να ήταν».
Να μου επιτρέψτε να προτείνω όπως αυτά τα δυο βιβλία υπάρχουν και διανέμονται σε όλες τις πρεσβείες μας στο εξωτερικό.

Αρχικά το θέμα των οφειλών της Γερμανίας ετέθη στη διάσκεψης του Πότσδαμ της Γερμανίας [17/7-2/8/1945] και μετά από αλλεπάλληλες αναβολές και αφού ικανοποιήθηκαν μεγάλως υπό τύπο αυτοδικίας με τη λήψη μεριδίου από τις κατεχόμενες στην Γερμανία ζώνες , οι μεγάλες δυνάμεις[ΕΣΣΔ, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία] το θέμα έφτασε στην διασυμμαχική επιτροπή των 19 χωρών που πολέμησαν εναντίον του άξονα στη διάσκεψη των Παρισίων στις 14 Ιανουαρίου 1946 όπου η Ελλάδα είχε ζητήσει 15,7 δις δολάρια αξίας 1938[1.4 από την Ιταλία,0,98 από την Βουλγαρία και 14,3 από την Γερμάνια]

Η διασυμμαχική επιτροπή αναγνώρισε την Γερμανική οφειλή μόνον σε 7,1 δις δολαρίων [αξίας 1938]

Ακολούθησαν οι συνθήκες της Βόννης[26/5/1952] μεταξύ της ΟΔΓ και των ΗΠΑ, Αγγλία και Γαλλία όπου σε διάταξη καθοριζετο η αναβολή καταβολής των επανορθώσεων έως την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης, κάτι που επιβεβαιώθηκε στη συμφωνία του Λονδινου του 1953. Συμφωνία ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας δεν υπεγραφη και μάλιστα τονίζει το κενό αυτό και ο καθηγητής Αγγελος Αγγελόπουλος, Σε κάθε περίπτωση πρέπει να σημειώσουμε ότι με τη συμφωνία αυτή του 1953 διευκολύνθηκε η Γερμανία από τους νικητές του αντιφασιστικού αγώνα, προκειμένου να ανορθωθεί ,

Εμείς κρατάμε συτη την διευκόλυνση ως ηθική στήριξη πρός τη Γερμανία και τελείως διαφορετική σε σχέση με την λήξη του Α’Π. Π. όπου όπως προσφυώς έχει καταγραφεί «το 1919 στις Βερσαλλίες δεν υπεγραφη η λήξη του Α’ Π.Π αλλά εδόθη η αφορμή για τον Β’Π.Π…..» Στην στήριξη αυτή της Γερμανίας συνέτρεξε και η καταστραφείσα από τα ναζιστικά στρατεύματα Ελλάδα….

Η ενσωμάτωση της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ το 1955 έδωσε νέα αφορμή για να κωλυσιεργήσει η Γερμανία και τελικά προέβαλε το γεγονός του διαχωρισμού της Γερμανίας σε δυο κράτη.

Με τη συμφωνία 2+4 της Μόσχας το 1990[δηλαδή των δυο , ενωμένων πλέον Γερμανιών και των 4 δυνάμεων κατοχής [ΕΣΣΔ, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία] οριζετο πενταετής προθεσμία στις χώρες που προβλεπόταν αποζημίωση για την υποβολή αιτήσεως Η Ελλάδα υπέβαλε ρηματική διακοίνωση δια του Υπουργού Εξωτερικών Γεώργιου Αλέξανδρου Μαγκακη , την 14 Νοεμβρίου 1995, δηλαδή ελάχιστα προ της λήξεως της προθεσμίας, την οποίαν επέδωσε ο εις την Βόννη Πρέσβης Ιωάννης Μπουρλογιάννης- Τσαγγαριδης,
Η ρηματική αυτή διακοίνωση απερρίφθη απαξιωτικα από την ΟΔΓ λέγοντας ότι το πρόβλημα των αποζημιώσεων [και του κατοχικού δανείου,] απώλεσε τη δικαιολογητική του βάση….

Για το κατοχικό δάνειο,
Απλώς ,θα αναφέρω ότι η συμφωνία για να δανείσει η κατακτηθείσα Ελλάδα τον εισβολέα έγινε μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας την 14/3/1942 και ανεκοινωθη με ρηματική διακοίνωση στην κατοχική κυβέρνηση την 23/3/1942,[ το ποσό που αναλογεί στην Γερμανία είναι 3,5 δις δολάρια.]
Και τα δυο αυτά ποσά[κατοχικό δάνειο και επανορθώσεις ως καθορίστηκαν στην διάσκεψη του Παρισιού] έχουν σημερινή αξία , χωρίς τόκους περίπου 162 δις ευρώ,

Όμως εδω πρέπει να περιμένουμε την επίσημη αποτύπωση της έκθεσης του γενικού λογιστηρίου του κράτους,
Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Ιδρύθηκε την 22 Ιανουαρίου 1996, ως αποτέλεσμα πολυχρονίων διεργασιών από το 1991 μέσω αντιστασιακών οργανώσεων ΠΕΑΕΑ, ΠΟΑΕΑ αγωνιστές δηλαδή των ΕΑΜ, ΕΛΑΣ ΕΠΟΝ, Ε.Α και συλλόγους των ΕΔΕΣ , ΠΕΑΝ και Ενωμένης Εθνικής Αντίστασης[λεπτομέρειες στο βιβλίο «Και ενα Μάρκο να ήταν»],

Εδω θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η μικρή ομάδα τεράστιου κύρους αντιστασιακών ατόμων έδωσε σκληρό αγώνα για να ακουστεί η φωνή όλων των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας σε συνθήκες σχετικής έως πλήρους αδιαφορίας του ελληνικού κράτους,

Κραυγαλέα είναι η περίπτωση της απαίτησης των κάτοικων του Διστόμου που διεκδίκησε δικαστικώς ο βουλευτής και έπειτα δήμαρχος Σταμουλης, η οποία λογω άρνησης της ελληνικής δικαιοσύνης οδηγήθηκε τελικά για να κερδηθεί στα Ιταλικά δικαστήρια και την οποία υπόθεση , με διακριτική ευπρέπεια απλώς ακροθιγώς έθιξαν κάποιοι βουλευτές στην προ ημερών συζήτηση στη Βουλή,
Και να μου επιτραπεί να πω ότι επί τέλους ήρθε η ώρα να υλοποιηθεί η αγωνία εκείνων κυρίως των πρωτοπόρων της συγκρότησης του Εθνικού Συμβουλίου ,αλλά και όλων των θυμάτων, η οποία άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά από την ημέρα που έγιναν βουλευτές μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, όπως ο Μανώλης Γλέζος, ο Νότης Μαριας και ο Παναγιώτης Κουρουπλης κ.α. στη προηγούμενη Βουλή και έλαβε πανηγυρική ανταπόκριση με την προχθεσινή συζήτηση στην Βουλή και την σύσταση υπό την προεδρεία της Προέδρου της Βουλής της νέας διακομματικής Επιτροπής.

Ο Ελληνικός Λαός ευελπιστεί όπως η διακομματική επιτροπή εφοδιασμένη με ατράνταχτα νομικά και πολιτικά επιχειρήματα θα οπλίσει την Ελληνική Κυβέρνηση ώστε να φτάσει σε ρηματική διακοίνωση [3]προς την Κυβέρνηση της ΟΔΓ για να οδηγηθούμε σε επίσημες συζητήσεις και τελική επίλυση με βάσει το ηθικό κυρίως ζήτημα,

Διευκρινίζουμε,

Δεν υπάρχει ηθική διάσταση χωρίς πλήρη επιστροφή των Γερμανικών οφειλών αλλά το ηθικό θέμα έχει να κάνει και προς την Ελλάδα και προς την Γερμανία εκ μέρους πάντοτε της Γερμανίας,

Η διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών είναι κυρίως ηθικό θέμα της Γερμανίας γιατί πιστεύουμε ότι ο Γερμανικός Λαός, ένας Λαός που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα, τον Γκαίτε με το Αρκαδικό Ιδεώδες τον Νιστε με το πάντρεμα του Απολλώνιου με το Διονυσιακό, τους επίσης γίγαντες Καντ, Χέγκελ, Σίλερ, Χέλντερλιν, Ριλκε, Χάινε, Μπετόβεν, Μπαχ , Μαξ Βέμπερ, και τόσους άλλους, πρέπει να αποβάλει και την τελευταία σκιά από ένα καταστροφικό παρελθόν ,

Για αυτό το ανυποχώρητο σύνθημα μας είναι ΔΕΝ ΕΠΑΙΤΟΥΜΕ, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
Και επειδή πιστεύουμε στην αξία των Λαών, άλλωστε έχουμε και πολλά παραδείγματα από την στάση φίλων γερμανών[5], αλλά και πρόσφατα με αυτή την υπέροχη κίνηση γερμανικής οικογένειας που έδωσε ένα συμβολικό ποσό ως οφειλή και, επειδή και οι Έλληνες Ευρωβουλευτές με πρωταγωνιστή τον πάντοτε πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Μανώλη Γλέζο , λειτουργούν σε συνεργασία και με συναδέλφους τους Γερμανούς[γνωστή η κοινή συνέντευξη τύπου με την Γερμανίδα Πρόεδρο της ομάδας της αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο Γκαμπι Τσίμερ] ,όπου και τώρα έχουν αναλάβει την ενημέρωση γερμανών πολιτών μέσα στην Γερμανία, αλλά και με την συμβολή στην διεθνή ενημέρωση και του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, είμαστε βέβαιοι ότι η προσπάθεια γιά την ικανοποίηση των δίκαιων απαιτήσεων του Ελληνικού Λαού θα πετύχει

Κύριε Υπουργέ ,
ευχαριστώ ,εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου και εμού προσωπικά για την πρόσκληση και, εσάς Κυρίες και Κύριοι που είχατε την ευγένεια να με ακούσετε,
Αθήνα 06 Απριλίου 2015
————————————————————————————————

[1]Από το βιβλίο του Θεοδώρου Δρακουλη Βουδικλάρη[1904-1977], αδελφού της μητέρας μου, Αντισυνταγματάρχη Πυροβολικού ε.α.»28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ [Αθήνα Οκτ.1945]
[2] βλέπε και πρόσφατο φύλλο[τεύχος 99]Ιανουάριος-Μάρτιος 2015 περιοδικού «άρδην»
[3]Βλέπε στο διαδίκτυο και πρόσφατη συνέντευξη του Αντιπρύτανη του Παντειου Πανεπιστημίου Στέλιου Περράκη σε τ/ο σταθμό της Κρήτης
[4]Υπεύθυνος έκδοσης Μανώλης Γλέζος, επιμέλεια γερμανικού κειμένου Δαμιανός Βασιλειάδης
[5]Οι εκ των σημερινών μελών του Εθνικού Συμβουλίου, Δαμιανός Βασιλειάδης και Αριστομένης Συγκελάκης είναι σε συνεχή επαφή με ομάδες Γερμανών φίλων -κυρίως νέων – της ελληνικής διεκδίκησης. Βλέπουμε ότι και σήμερα στην Γερμανία υπάρχουν νέοι που κινούνται στο πνεύμα της αντιναζιστικής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο» των δολοφονηθέντων αδελφών Σόφι και Χάνς Σόλ και του Κρίστοφ Προμπτς [22/2/1943]

The post Γερμανικές αποζημιώσεις: «Δεν επαιτούμε απαιτούμε» – Ένας στρατηγός εξηγεί γιατί appeared first on OnAlert.

Όταν ο υπερασπιστής της Λευκωσίας κρατά τέτοια στάση για την επιχειρούμενη προσπάθεια συμφωνίας στο Κυπριακό, όλοι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί και προβληματισμένοι.

Η ομιλία του Μακάριου είναι έτσι κι αλλιώς ένα ντοκουμέντο. Και μέρα σαν την σημερινή καλό είναι όλοι μας να την ακούσουμε.

Διαβάστε ακόμη:

Αυτοί είναι οι νεκροί του 336 Τάγματος στην Λευκωσία – Φωτογραφίες βίντεο

Ένας υπερασπιστής της Λευκωσίας – Ο στρατηγός Αλευρομάγειρος στο OnAlert

The post Η τελευταία ομιλία του Μακάριου «υπενθύμιση» από τον υπερασπιστή της Λευκωσίας appeared first on OnAlert.

Ο στρατηγός σε μία συνέντευξή του στην εφημερίδα Νέα Εγνατία της Καβάλας λέει τα πράγματα με τ΄ όνομά τους,ξεκινώντας από τις περίφημες “προμήθειες” που “πέφτουν” στις αγορές όπλων:

“Το νόμιμο και το σωστό είναι οι προμήθειες αυτές να πηγαίνουνε στο ελληνικό δημόσιο. Στη χώρα μας δεν συμβαίνει αυτό. Εδώ δυστυχώς τα χρήματα από τις προμήθειες, πάνε στα ταμεία των κομμάτων ή στις τσέπες όσων μεσολάβησαν για μια μεγάλη συμφωνία. Πάντως, το νομικό πλαίσιο για να τα αποφύγουμε όλα αυτά, υπάρχει. Εκείνο που δεν υπάρχει, είναι η αυστηρότητα και η εντιμότητα. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έκανε υπουργός Άμυνας, δεν ακούστηκε ποτέ τίποτα… Το ίδιο ισχύει τόσο για Ευάγγελο Αβέρωφ, όσο και για τον Γεράσιμο Αρσένη. Με λίγα λόγια, θέλω να πω ότι πολλά μπορούν να γίνουν, αρκεί να υπάρχει έλεγχος. Στην μικρά Κύπρο οι αγορές γίνονται κατόπιν σχετικών αποφάσεων της διακομματικής επιτροπής και στη συνέχεια υπογράφει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στη Γερμανία και στις ΗΠΑ, διευθυντής της Υπηρεσίας Εξοπλισμών είναι κάποιο πρόσωπο εγνωσμένου κύρους, αντίστοιχο με αυτό που επιλέγουμε πολλές φορές εμείς για την Τράπεζα της Ελλάδος ή για το ΣτΕ και τον Άρειο Πάγο. Η επιλογή του προσώπου γίνεται από κοινοβούλιο.

Αυτό πρέπει να γίνει και εδώ. Τώρα, αν και το κοινοβούλιο δεν είναι καλό, όπως και όλα τ’ άλλα,τότε το ελληνικό κράτος θα γονατίσει,
πριν καν δώσει πόλεμο”.

Ο στρατηγός Αευρομάγειρος δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί σ΄ όσα ακούστηκαν για την εμπλοκή στρατιωτικών στις επίμαχες αγορές:

“Εδώ και λίγο καιρό έχουμε έναν πρώην υπουργό Άμυνας στη φυλακή, αυτό το πράγμα είναι κόλαφος για την Ελλάδα. Το ίδιο ισχύει και για τις ένοπλες δυνάμεις. Πρέπει η εντιμότητα που διακρίνει τον έλληνα αξιωματικό, από γεννήσεως του ελληνικού στρατού, να μην κηλιδωθεί.
Η φθορά των θεσμών, είναι φθορά του ίδιου μας του εαυτού”,είπε ο στρατηγός. 

Διαβάστε ακόμη:

Η αριθμητική και οι «κότες» της μίζας και των εξοπλισμών – Γνώριζαν τα πάντα σε υψηλότατο επίπεδο

Εξοπλισμοί: Ο συνήγορος Ευσταθίου μιλά για «καταιγίδα μίζας» και μετά το 2005 – Τι είπε για πολιτικούς

The post Εξοπλισμοί – Μίζες: «Νόμους έχουμε η εντιμότητα μας λείπει» – Τι λέει ένας μάχιμος στρατηγός appeared first on OnAlert.

Αρνείται οποιαδήποτε αναφορά σε “ηρωϊσμούς”.

Ο στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος, υπερασπιστής της Λευκωσίας απέναντι στις ορδές του Αττίλα, διοικητής του 336 Τάγματος στο στούντιο του Onalert.

Με αφορμή τις μαύρες επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής στην Κύπρο, ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος δεν θα θυμηθεί μόνο εκείνες τις μέρες αλλά θα πει αλήθειες για όσα προηγήθηκαν ,ακολούθησαν και σπάνια τολμάμε να συζητήσουμε δημόσια.

The post Ένας υπερασπιστής της Λευκωσίας – Ο στρατηγός Αλευρομάγειρος στο OnAlert appeared first on OnAlert.

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η εισβολή των Τούρκων, σχεδιασμένη από παλιά, ξεκίνησε με αφορμή το πραξικόπημα των χουντικών κατά του Μακαρίου. Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα την περίοδο αυτή, δίνουν πρόσθετα στοιχεία για ερμηνεία του τρόπου δράσης και συμπεριφοράς των στελεχών του ναυτικού, και όποιων συναντάμε από τα άλλα όπλα.

Το Πολεμικό Ναυτικό είχε απώλειες από τη συμμετοχή στις επιχειρήσεις κατά την εισβολή των Τούρκων, όπου καταδείχθηκαν και οι θετικές του πλευρές.

• Η προσβολή από αεροσκάφη και βύθιση της Τ/Α1 με κυβερνήτη το σημαιοφόρο Βερύκιο και ο τραυματισμός του ίδιου και μελών του πληρώματος.
• Η ανατίναξη της Τ/Α3 με κυβερνήτη τον Τσομάκη και η απώλεια όλου του πληρώματος στην ίδια με της Τ/Α1 επίθεση των τουρκικών αεροπλάνων, ενώ προέβαιναν σε ηρωική αλλά καταδικασμένη προσπάθεια προσβολής του τουρκικού στόλου.
• Η απώλεια των υπολοίπων πλοίων της ΝΔΚ.
• Η άμυνα της φρουράς του Κάστρου της Κυρήνειας υπό τον αρχικελευστή Τ/ΠΒ Γαλιάτσο (πόση αντίθεση με την αποστρατεία του αργότερα!).
• Η κατάρριψη αεροσκαφών από τη βάση ΧΡΥΣΟΥΛΗ και το ΠΠ ΛΕΒΕΝΤΗΣ υπό τον Ταβλαρίδη.
• Όπως και η συμμετοχή του Αρματαγωγού ΛΕΣΒΟΣ στην άμυνα του νησιού, με την αποβίβαση στις 20/7 της δύναμης της ΕΛΔΥΚ (που είχε παραλάβει για αντικατάσταση στις 19/7) και με το βομβαρδισμό της οχυρής τοποθεσίας Μούτουλος των Τουρκοκυπρίων. Οι εύστοχοι χειρισμοί του κυβερνήτη του Α/Γ αντιπλοιάρχου Ελ. Χανδρινού έτσι, ώστε εκτός του αποτελεσματικού βομβαρδισμού, να διασωθεί και το βραδυκίνητο αρματαγωγό.

Αυτά είναι τα πιο σημαντικά από τις εμπλοκές του ΠΝ στην εισβολή των Τούρκων. Τα παραπάνω περιγράφει με συναίσθημα και παραστατικά, ο πλοίαρχος ε.α. Δ. Μαγιάτης σε άρθρο του τον Αύγουστο του ’87 στο περιοδικό Ναυτική Επιθεώρηση.

Για το ρόλο του Τσομάκη στη διάρκεια του πραξικοπήματος (φύλαξη Μακαριακών εντός κάστρου Κερύνειας) δεν εντοπίσθηκε γραπτό κείμενο.
Σύμφωνα με περιγραφή του Σέργη σε βιβλίο του, ο Παπαδάκης καταθέτοντας στην επιτροπή της Βουλής αφού δήλωσε «…. ότι η προσάρραξη οφείλετο σε βλάβη και των δύο κινητήρων του σκάφους …. ομολόγησε ότι ήτο σκόπιμη πράξη και άρνηση προς την εντολή του ναυτικού διοικητού Κύπρου….λόγω αντιδράσεως προς αυτόν…»

Είναι προφανές πως ο Σέργης αγνοεί το πόρισμα Παππά για το συμβάν, εκτός του ότι στο βιβλίο του είναι εμφανής η αρνητική του θέση έναντι του ΠΝ. Εντυπωσιάζει όμως και η δήλωση του Παπαδάκη. Δεν είναι γνωστές περιπτώσεις σκόπιμης καταστροφής πολεμικών πλοίων από αντίδραση προς προϊστάμενο. Για την προσάραξη της τορπιλακάτου με κυβερνήτη τον Κανδαλέπα (επιβαίνοντος και του Παπαδάκη) διατάχθηκε ΕΔΕ, που διενήργησε ο πλοίαρχος τότε Ν. Παππάς και το πόρισμα της οποίας υποβλήθηκε στις 12-6-75. Κάνει μια λεπτομερή ανάλυση του ατυχήματος εκθέτοντας όχι μόνον τα ξερά στοιχεία του συμβάντος αλλά και όλη την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στο κλιμάκιο του ναυτικού στην Κύπρο με πρωτεργάτη τον Παπαγιάννη.

Δεν διαφαίνεται τάση του Παππά να ΄΄ξεμπλέξει΄΄ τον Κανδαλέπα (Κυβερνήτη) και τον επιβαίνοντα Παπαδάκη (Διοικητή της ΝΒΧ), διότι περιγράφει όλες τις παραλήψεις και τις κινήσεις, που οδήγησαν στην προσάραξη. Έχει γίνει πολλή συζήτηση στο ναυτικό για το ατύχημα αυτό. Έχουν μοιραστεί οι απόψεις ανάλογα και με την τοποθέτηση απέναντι στο Κυπριακό ζήτημα, στη δικτατορία, και στον ίδιο τον Παππά. Το σκάφος κοσμεί τούρκικο μουσείο.
Δεν ξεχνούν βεβαίως οι Τούρκοι, πως και οι ίδιοι βομβάρδισαν από λάθος δικά τους αντιτορπιλικά, καταβυθίζοντας το ένα και προκαλώντας σημαντικές βλάβες σε άλλα. Τα είχαν εκλάβει ως ελληνική νηοπομπή και η επίθεση ακολούθησε την προτροπή του Κίσιντζερ στον Ετσεβίτ, που τον ρώτησε αν συμφωνεί να χτυπήσει, αλλά δείχνει και την αποφασιστικότητα για όλα στην εισβολή.

Ο Παππάς αποδίδει τα λάθη και τις παραλήψεις του Κυβερνήτη και του Παπαδάκη στην υπερκόπωση, την υπερένταση, την άθλια ψυχολογική κατάστασή τους. Με την ευκαιρία του πορίσματος, καταφέρεται του Παπαγιάννη, για τον οποίο γράφει με ένταση και οργή πως οι ηγετικές του ικανότητες είχαν κατασπαταληθεί σε συνωμοτικές και φιλοχουντικές ενέργειες «… εις τον σφαγιασμόν, αλλά και την καταλήστευσιν αλλοίμονον του αείποτε Ελληνικού Κυπριακού λαού, τον οποίον διά των διαφόρων ΄΄Παπαγιάννηδων΄΄ τοσούτον απεγοητεύσαμεν…». Τέλος δεν ξεχνάει και τον Παπαργύρη (΄΄πρωτοπαλίκαρο του Παπαγιάννη΄΄ τον αποκαλεί). Που είχε διαταχθεί από τον τελευταίο την επόμενη ημέρα του ατυχήματος, να διενεργήσει ΕΔΕ και επαναπατριζόμενος έφερε και όλη την αλληλογραφία από την υπόθεση και «…επισείων ταύτην έλεγεν ΄΄εδώ τους έχω τυλιγμένους΄΄ εννοών τους…ατυχήσαντας …της προσαράξεως…συναδέλφους του …»

Η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, με την ανάμιξη τμήματος των ανδρών της στο πραξικόπημα, πρόσθεσε το μερίδιό της στη συνολική ευθύνη για την επέμβαση και τα αποτελέσματά της. Χρέωσε έτσι στο ναυτικό πράξεις που δεν του άρμοζαν. Τα πολεμικά γεγονότα στα οποία έλαβε μέρος η δύναμη του Π.Ν. στην Κύπρο τον Ιούλιο – Αύγουστο 1974, καθώς και οι απώλειες, έχουν συνταχθεί από τους αρμοδίους με βάση εκθέσεις και αναφορές των εμπλακέντων στα γεγονότα αξιωματικών είναι γνωστά.

Η συμπεριφορά των στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού στα γεγονότα της Κύπρου καλύπτει όλο σχεδόν το εύρος των ανθρώπινων χαρακτήρων. Δεν υπήρξε ομοιομορφία αντιδράσεων τέτοια, ώστε να βγει το συμπέρασμα, πως αυτό ήταν αποτέλεσμα κοινής εκπαίδευσης και κουλτούρας. Αντίθετα στις συμπεριφορές των στελεχών του στρατού αυτό παρατηρήθηκε, εάν εξαιρέσουμε την απαίτηση δύο από τους αξιωματικούς να τους δοθεί στο πραξικόπημα εντολή του Α/ΓΕΣ. Στις συσκέψεις των στελεχών του ναυτικού έχουμε αντιδράσεις ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση του καθενός. Όλοι φοβούνται τον βίαιο, αυταρχικό και μονίμως απειλούνται Παπαγιάννη, αλλά δεν υποχωρούν χωρίς αντιρρήσεις, και μάλιστα κάποιοι αρνούνται να συμπράξουν.

Στις επιχειρήσεις του πραξικοπήματος έχουμε και κλοπές από σπίτια πλουσίων που ερευνήθηκαν. Δεν γίνεται πιστευτός ο Παπαγιάννης για τη βαλίτσα με τα χρήματα του Αζίνα. Ούτε οι υπόλοιποι για την καταλήστευση και στο τέλος ανατίναξη του σπιτιού του. Οι τυχοδιώκτες δεν ήταν του είδους των ρομαντικών του κινηματογράφου. Ήταν άρπαγες και συγχρόνως ασυνείδητοι και χωρίς αρχές και ιδεολογία οπαδοί της ΄΄επανάστασης΄΄. Υπήρξαν μικροί και σ’ αυτό το σημείο ακόμα. Τα είδη που άρπαξαν τα ονόμασαν ΄΄λάφυρα΄΄, ως να ήταν αποτέλεσμα αγώνα με ίσους όρους σε μάχη κατά εχθρού του Έθνους. Ο Παπαγιάννης φοβάται για τη ζωή του μετά την εισβολή των Τούρκων και φεύγει τρέχοντας από την Κύπρο, αντί να ζητήσει επίμονα να καθίσει και να πολεμήσει.

Υπήρξαν και αυτοί στο ναυτικό, και δίκαια ο Παππάς εξανίσταται και εκφράζεται βίαια στην ΕΔΕ για τους καταλύτες της παράδοσης του ΠΝ. Τα στελέχη του όπλου αυτού πιστεύουν στην ΄΄παράδοση΄΄ του Πολεμικού Ναυτικού, το ίδιο και του Στρατού πιστεύουν στη δική τους παράδοση. Και όλοι πιστεύουν στις παραδόσεις και του Έθνους και των Ελλήνων. Όπως ακριβώς κάνουν και όλοι οι λαοί του κόσμου και όλα τα μέλη μικρών και μεγάλων κοινωνιών. Υπάρχουν όμως και εκείνοι, που μιλούν για τέτοιου είδους παράδοση, ενώ είναι έτοιμοι να την θυσιάσουν σε συμφέροντα, που εύκολα τα εντάσσουν και αυτά στην ΄΄παράδοση΄΄.

Από το στρώμα των στελεχών των ΕΔ τέτοιοι είναι, για την περίοδο που εξετάζουμε, όσοι εκμεταλλεύτηκαν για προσωπικό οικονομικό και άλλο όφελος, την ισχύ που τους έδινε η υπηρεσία και η αφοσίωσή τους στα αυταρχικά καθεστώτα, όπως της 21ης Απριλίου 1967.

Από την πλευρά του στρατού ξηράς παίρνουμε μια ιδέα από την έκθεση ενός εξ αυτών, για τον τρόπο θεώρησης των πραγμάτων και δράσης μερικών από τα στελέχη, που υπηρετούσαν την ίδια περίοδο στην Κύπρο.

Ο Αλευρομάγειρος ήταν αξιωματικός του στρατού και υπηρετούσε ως ταγματάρχης στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974. Επιστρέφοντας υποβάλλει και αυτός όπως όλοι την αναφορά του για τα συμβάντα στην Κύπρο στο πραξικόπημα και την εισβολή. Είναι η προσωπική του συμμετοχή στα γεγονότα και δεν έχει τίποτα να κρύψει. Αντίθετα εκθέτει εκείνα των οποίων υπήρξε πρωταγωνιστής, ως ασκών διοίκηση στην άμυνα κατά τη δεύτερη φάση της επιχείρησης των Τούρκων ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ, και για τα οποία ο οποιοσδήποτε θα ήταν περήφανος.

Ο αξιωματικός αυτός πολέμησε στην Κύπρο (όπως και άλλοι που ήταν εκεί αλλά όχι όλοι), διοίκησε καλά το Τάγμα του αποτελούμενο από επιστράτους Κυπρίους, ήταν μπροστά στη μάχη, γι’ αυτό και άντεξε και δεν παρέδωσε τις θέσεις, που τον διέταξαν να προστατέψει, παρά τη σφοδρότητα των επιθέσεων.

Ο Αλευρομάγειρος ξεχωρίζει από τα στελέχη που παρήγαγε η ΣΣΕ μεταπολεμικά, όπως και μια σειρά άλλοι που επίσης φέρθηκαν πατριωτικά, όταν αντιτάχθηκαν στη δικτατορία και πολέμησαν και στην εισβολή στην Κύπρο. Δεν διατίθεται (από τον γράφοντα) αρχειακό υλικό, που να καλύπτει το χώρο του στρατού ξηράς, πλην όσων παρουσιάζονται εδώ.

Λέει ο Αλευρομάγειρος στα συμπεράσματά του: «…όπου ο ηγήτωρ ευρίσκετο εις την πρώτην γραμμήν και εμάχετο παρά το πλευρόν του ουδείς εγκατέλειψεν τας θέσεις του. Όπου υπήρξεν εγκατάλειψις θέσεως τούτο οφείλετο εις την αδράνειαν των ηγητόρων του…». Και όταν μιλάει για ΄΄ηγήτορα΄΄ δεν εννοεί το στρατηγό, αλλά τον μικρό αξιωματικό τον επικεφαλής των μαχόμενων. Με το ΄΄εάν όμως δεν γράφεται η ιστορία και ο ταγματάρχης, που κράτησε το μέτωπο που του ανέθεσαν στη Λευκωσία με Ελληνοκυπρίους επιστράτους από την Αμμόχωστο, δεν γνώριζε όταν έγραφε την αναφορά του, πως ήταν υπονομευμένη από τον Ιωαννίδη η αντίσταση στην εισβολή.

Οι ΄΄Ημερήσιες Διαταγές΄΄ του διοικητή του 336 ΤΠ, που εκδόθηκαν ενώ διαρκούσε ο αγώνας κατά του εισβολέα, είναι ενδεικτικές των συνθηκών αλλά και της προσπάθειας για ανύψωση του ηθικού των μαχητών. Από τη διαταγή της 29ης Οκτωβρίου 1974 όπου περιλαμβάνονται οι προτάσεις του (΄΄διαμνημόνευση΄΄) για απονομή ηθικών αμοιβών (παρασήμων και μεταλλίων) διαπιστώνει κανείς και την επί μέρους συμπεριφορά των στελεχών και στρατιωτών του τάγματός του. Ήταν πολεμιστές καλοί και ριψοκίνδυνοι!

Εντύπωση επίσης προξενεί το γεγονός πως στην Αμμόχωστο δεν υπήρξαν στην ουσία συγκρούσεις στο πραξικόπημα, εκτός από πυροβολισμούς κατά του κτηρίου της Εθνοφρουράς, που δεν είχαν συνέχεια. Ένας από τους Ελλαδίτες ο διοικητής Κ. Ζαρκάδας και από τους Κυπρίους ο αστυνόμος Φεσσάς κατάφεραν να κρατήσουν την πόλη χωρίς θύματα.

Οι υπερασπιστές της Αμμοχώστου όμως, υποχώρησαν σχεδόν αμαχητί μετά σχετική εντολή σε λίγες ημέρες μπροστά στον προελαύνοντα ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ. Οι Τούρκοι δεν προχωρούσαν πέραν εκείνων, που είχαν σχεδιάσει, εάν συναντούσαν αντίσταση.

Ο στρατιωτικός συγγραφέας (Σέργης) στο μέρος όπου περιγράφει τη σχεδίαση του ΓΕΕΦ για αντιμετώπιση του επερχόμενου ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ, αφήνει με σαφήνεια να εννοηθεί πως, δεν υπήρχαν πλέον ελπίδες στην Κύπρο για τίποτε άλλο εκτός από υποχώρηση. Και μάλιστα ακριβώς στη γραμμή που διεκδικούσαν οι Τούρκοι, ήτοι τη σημερινή διαχωριστική των δύο κοινοτήτων.

Έτσι όμως προβάλλεται η μοιρολατρική θέση της έλλειψης σθένους για πόλεμο. Με στρατιωτική ηγεσία στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο ακατάλληλων και απρόθυμων για πόλεμο. Εν τούτοις υπήρξαν και στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ μονάδες που πολέμησαν με ηρωισμό,. Και άλλες περιπτώσεις περιγράφονται και για τις δύο φάσεις των επιχειρήσεων με περισσότερες ηρωικές στον ΑΤΤΙΛΑ Ι. Καταγράφει όμως ο Σέργης με πολλή προσοχή, που δύσκολα γίνονται αντιληπτές για τον αμύητο στη στρατιωτική ορολογία , και περιπτώσεις δειλίας, αποφυγής της συμμετοχής σε μάχη, εγκατάλειψης σε άλλους της ευθύνης διοίκησης μονάδων, διάλυσης ολόκληρων μονάδων προ του εχθρού, μη υλοποίησης διαταγών κ.ο.κ

Οι Τούρκοι είχαν ορίσει τη γραμμή όπου ήθελαν να φτάσουν. Είναι εκείνη που σήμερα κατέχουν, εκτός του ελληνοκυπριακού τμήματος της Αμμοχώστου, που δεν ήταν στόχος τους. Το τμήμα αυτό εγκαταλείφθηκε κατά διαταγήν των νέων υπευθύνων της άμυνας του νησιού στη μεταπολίτευση.

Στη Γενεύη οι Τούρκοι έδωσαν το τελεσίγραφο και είπαν τι ακριβώς απαιτούσαν. Τότε ο Γκιουνές έδινε προθεσμία λίγης ώρας να απαντήσουν οι της ελληνικής αντιπροσωπείας, για την άμεση υπογραφή συμφωνίας. Ήξεραν, πως δεν μπορούν να δεχτούν οι Μαύρος-Κληρίδης. Και έτσι είχαν την αφορμή για την προέλαση του ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ. Κανείς δεν θα υπέγραφε τέτοια συμφωνία.

Κατά μία άποψη ο συσχετισμός δυνάμεων στην Κύπρο μετά τον ΑΤΤΙΛΑ Ι, το ηθικό των ελληνικών και ελληνοκυπριακών δυνάμεων και οι λοιποί δυσμενείς παράγοντες, όπως και οι θέσεις που πλέον κατείχαν οι Τούρκοι , οδήγησαν το ΓΕΕΦ στη σχεδίαση (κατόπιν εντολής του ΑΕΔ) της υποχώρησης στη σημερινή γραμμή. Με κύριο στόχο να μην υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες αφού τίποτα δεν λειτουργούσε πλέον υπέρ της ελληνικής πλευράς.
Έτσι προέκυψε η αμαχητί σχεδόν υπόλοιπη κατάληψη εδαφών στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ, που σήμερα ουσιαστικά είναι κάτι παραπάνω από την περίφημη ΄΄γραμμή Γκιουνές΄΄.

Υπήρξαν Μονάδες που πολέμησαν γενναία στην Κύπρο. Όπως υπήρξαν και μαχητές που επέδειξαν ιδιαίτερο ηρωισμό, μην υποχωρώντας μέχρι που σκοτώθηκαν. Ενδεικτικά σημειώνουμε περιπτώσεις που ξεχωρίζουν, καίτοι μια τέτοια επιλογή αφήνει απέξω και άλλους, που δεν αναφέρονται σε σχετικές εκδόσεις.
• Η δράση του 251 ΤΕ με τον αντισυνταγματάρχη Παύλο Κουρούπη, που σκοτώθηκε τελικά,
• η 31 ΜΚ στην πιο εντυπωσιακή κατάληψη του οχυρωμένου υψώματος Κοτζάκαγια,
• η τριλοχία της ΕΛΔΥΚ υπό τον αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο και με τον ανθυπασπιστή Κέντρα να καλύπτει με τους άνδρες του μαχόμενος την απαγκίστρωση των υπολοίπων και έτσι «…θυσιάσθηκε για την διάσωση άλλων ανδρών της ΕΛΔΥΚ…», το 211 ΤΕ και το 336 ΤΕ.

Οι τρεις τελευταίες είναι και εκείνες που εμφανίζονται να αμύνονται με πείσμα σε αλλεπάλληλες επιθέσεις στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ. Δεν υπήρξαν πολλές περιπτώσεις ενόπλων συγκρούσεων μετεμφυλιακά, για να αποδείξουν, πως ό,τι μάθαιναν στις σχολές και στις ασκήσεις, τα εφάρμοζαν στην πράξη.
Τα μεταπολεμικά στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, οι μικροί αξιωματικοί και οι υπαξιωματικοί επέδειξαν, όχι μόνον στη μάχη αλλά και σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων, συμπεριφορά πιο αγνή, πιο ανιδιοτελή, πιο καθαρή από των μεγάλων βαθμών. Ανεξάρτητα ότι εξηγείται και για άλλους λόγους αυτό, σημαίνει πως οι αλλεπάλληλες κρίσεις και καθάρσεις φέρνουν σταδιακά στην κορυφή αξιωματικούς δομής, λογικής και συμπεριφοράς επιθυμητής στους ελέγχοντες τις ΕΔ.

Έτσι έχουμε και όλους ανεξαιρέτως τους στρατηγούς, ναυάρχους και πτέραρχους να υπακούουν σε έναν ταξίαρχο (τον Ιωαννίδη). Ο Γεωργίτσης και οι άλλοι υψηλόβαθμοι του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου, δεν έφεραν αντίρρηση, καίτοι φαινόταν ο παραλογισμός της κίνησης. Έφεραν αντίρρηση μικρών βαθμών αξιωματικοί.

Από το στρατό οι δύο επικεφαλής των αρμάτων ζήτησαν γραπτή εντολή του Α/ΓΕΣ. Από το ναυτικό στην αρχή σχεδόν όλοι αντέδρασαν, και κάποιοι αρνήθηκαν πεισματικά μέχρι τέλους, να συμπράξουν.

Την ίδια στιγμή προκαλεί ερωτηματικά και το ότι δεν υπήρξε δυναμική αντίδραση από Έλληνες στρατιωτικούς στο πραξικόπημα στην Κύπρο. Η εξήγηση είναι, πως η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών ήταν επιλεγμένοι από τη χούντα μεταξύ των πιστών στην ΄΄επανάσταση΄΄ αλλά και αντιμακαριακών. Αν και αυτά τα δύο πάνε μαζί. Παράλληλα με την πλύση εγκεφάλου, το κλίμα, την τρομοκρατία.

Ο Αλευρομάγειρος, καθώς και κάποιοι ακόμα, που δεν ήταν πιστοί στο καθεστώς, απλά είχαν διαλάθει και δεν τους ενημέρωσε και κανείς για τη σχεδίαση. Δεν έχει δίκιο όταν γράφει στην αναφορά του πως, μόνον οι δράσαντες στις επιχειρήσεις γνώριζαν το πραξικόπημα. Ο Γουλέας γράφει στη δική του αναφορά πως «…την 12ην, 13ην και 14ην Ιουλίου …υπήρξαν συζητήσεις μεταξύ των αξιωματικών …επί του γεγονότος ότι, ικανός αριθμός νυμφευμένων υπαξιωματικών είχεν αποστείλει τας οικογενείας του εις Ελλάδα…».

Τις τελευταίες ημέρες το γνώριζαν, στο ναυτικό τουλάχιστον, όλοι εκείνοι που ήταν στην Κύπρο. Πόσο μάλλον του στρατού. Στον ίδιο βέβαια, αποκλείεται να έδειχνε εμπιστοσύνη οποιοσδήποτε μυημένος στο πραξικόπημα. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Το ότι δεν υπήρξαν ούτε και από το ναυτικό δυναμικές αντιδράσεις, πάλι με τον ίδιο τρόπο εξηγείται.

ΑΥΡΙΟ: Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κύπρος Εισβολή: Ποιοι αξιωματικοί την «κοπάνησαν» με λάφυρα ποιοι έμειναν και πολέμησαν

1974 – Πραξικόπημα και εισβολή στην Κύπρο – Το Onalert ανοίγει το φάκελο της προδοσίας

The post Κύπρος Εισβολή: Ποιοι αξιωματικοί την «κοπάνησαν» με λάφυρα ποιοι έμειναν και πολέμησαν appeared first on OnAlert.

Οι τελευταίες πληροφορίες μάλιστα λένε ότι στην Θεσσαλονίκη είχε συνάντηση με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη. Και τα σενάρια για το τι ειπώθηκε σ΄ αυτή τη συνάντηση ,δίνουν και παίρνουν.

Τώρα τι έχει στο μυαλό του ο Φράγκος και κυρίως όσοι πιστεύουν ότι μπορεί να παίξει ενεργό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό δεν θ΄ αργήσουμε να το μάθουμε.

The post Φράγκος-Αλευρομάγειρος στο βιβλίο του Γλέζου appeared first on OnAlert.

Αντιστράτηγου εα. Επίτιμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού.

Επί ένα και πλέον έτος ο πυρίκαυστος Σιμούν της Αξονικής θύελλας κατακαίει εδάφη και Λαούς. Διεξάγεται η μεγαλύτερη, αγριότερη και καταστρεπτικότερη από όλες τις ανθρώπινες συρράξεις. Ο περισσότερος κόσμος έχει φορέσει την στρατιωτική στολή και με ποικίλα θανατηφόρα όπλα σπεύδει στο στίβο…

Έχει περάσει το τραγικό καλοκαίρι του1940. Οι οχυρωμένες γραμμές στις οποίες με τόση εμπιστοσύνη στηρίχθηκε κατέρρευσαν διαδοχικά.

Βρισκόμαστε στο φθινόπωρο του 1940 ..Ο τροχός του Άξονα ισοπεδώνει εδάφη και Λαούς…. Πολλοί στοχάζονται ότι εντός ολίγου θα δώσουν τα χεριά ο Ιαπωνικός με τον Γερμανισμό και ψιθυρίζουν το παν κατέρρευσε!!!» Στη καρτερική Βρετανική αντίσταση λίγοι στηρίζουν ελπίδες..

Με τέτοια ηθική και υλική διαμόρφωση της Διεθνούς κατάστασης ο Αρχηγός των 8 εκατομμυρίων λογχών!! και των σμηνών με τα οποία θα εκάλυπτε τους Ουρανούς, μας επιτίθεται. Ήταν αυτό «επιβεβλημένο» προκειμένου να καλυφθούν τα νώτα της σχεδιασθείσας κατά της Ρωσίας επίθεσης και για να αποσοβηθεί κάθε κίνδυνος να πλευροκοπηθεί ο Άξονας.

Το πρωί λοιπόν της 28ης Οκτωβρίου 1940 που τα πάντα εκλονίζοντο και όλη η γη έτρεμε ,εδέχθη η Ελλάδα το ιταμό Ιταλικό τελεσίγραφο …

Είχε ξεχάσει όμως ο Μουσολίνι ότι :εδώ λατρεύετο η Αθηνά , η θεά της Σοφίας ,η Θεά που φύτευσε την ελιά αλλά και η Θεά που έπαλλε το δόρυ…

Όλοι οι νόμοι της στρατιωτικής στρατηγικής και τακτικής και των δυνατοτήτων ήσαν εναντίον μας. Ζωηρή όμως μέσα από τη φωτεινή μνήμη της Ελλάδας έφθασε αστραπιαία το πρωί εκείνο ο τρόπος με τον οποίο οι πρόγονοί μας υποδεχτήκαν τον Ξέρξη και η απάντηση της χώρας αυτής του τιμημένου θανάτου – όπως έψαλλε ο Βύρων- στο ιταμό τελεσίγραφο ήταν : Άμεση-Ελληνική-Λακωνική .

«ΟΧΙ»

Η ανθρωπότητα στο άκουσμα της απάντησής μας κρατάει την αναπνοή της, Απέναντι στον όγκο μιάς αυτοκρατορίας, με τελειότητα πολεμικών μέσων και χείμαρρο στρατιών τολμήσαμε να απαντήσουμε διαθέτοντας την πενία μας, κατώτερα όπλα και δράκα ανδρών,

Είχε όμως παραβλέψει η ανθρωπότητα ότι αστραπιαίως αναμείξαμε το παρελθόν μας με το παρόν και αποφασίσαμε χωρίς κανένα δισταγμό να διαλέξουμε τη λήθη του θανάτου από μια ατιμασμένη ζωή,
Και αμέσως ανατρέπεται η σκηνή, Το σκοτάδι που πιέζει τα στήθη των αγωνιστών του δικαίου διαλύεται, η πνιγηρή ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζουν οι κατακτηθέντες Λαοί δροσίζεται από καθαρό και νωπό αέρα που εκπέμπουν οι ελληνικές βουνοκορφές και η αστραπή της ελληνικής λόγχης φωτίζει την Νύκτα του Κόσμου, Η αντίσταση μας στους δυο κολοσσούς προσφέρει ανεκτίμητο κέρδος στον αντιφασιστικό αγώνα.

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα θα σώσει κυριολεκτικώς τον Ελεύθερο κόσμο.

Δεν κάνουμε εικασίες στην Ιστορία ούτε εθνικιστικούς φανφαρονισμούς,

Αλλά αν η Ελλάς δεν ενικα στον Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα ίσως ο παγκόσμιος πολιτισμός δεν θα ήταν ο σημερινός,

Έτσι και τώρα οι Θεοί διάλεξαν την Ελλάδα να δώσει τα πρώτα αθάνατα κτυπήματα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑς-ΑΛΗΘΕΙΑΣ–ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ–ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΈΠΕΙΑΣ στο πανίσχυρο μέχρι τότε φασιστικό τέρας.

*****

Ας παρακολουθήσουμε όμως με μια λιτή περιγραφή το σκηνικό αυτής της εποποιίας.

Το σχέδιο της Ιταλικής επίθεσης που συζητήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1940 στο Παλάτσο Βενέτσιο της Ρώμης, παρουσία του Μουσολίνι, του Υπουργού Εξωτερικών Τσιάνο, του στρατάρχη Μπαντόλιο[Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων] και φυσικά του στρατηγού Βισκόντι Πράσκα ,ο οποίος οραματιζόταν τον εαυτό του στρατηγό στην Πρέβεζα και στρατάρχη στην Αθήνα… προέβλεπε και διέθετε στην Αλβανία:

– Το XXV Σ. Στρατού Τσιμουδιάς στο θέατρο Ηπείρου με την 23η Μεραρχία «Φεράρα» στη περιοχή Μέρτζανη –Πρεμετή, την 51η Μεραρχία «Σιένα» στη περιοχή Κονισποκλη – Δελβινο-Αγ. Σαράντα, την 131η ΤΘ Μεραρχία [-]«Κένταυροι» στην περιοχή Τεπελένι-Αργυρόκαστρο και την Μεραρχία Ιππικού στην περιοχή Κονίσπολη. Συνολικά 42000 περίπου ανδρες,90 άρματα μάχης και 61 πυροβολαρχίες[18 βαριές]

-Τό XXVI Σ. Στρατού Κορυτσάς στο Θέατρο Δυτικής Μακεδονίας[ΘΔΜ] με την 49η Μεραρχία ‘Πάρμα» στην περιοχή Κορυτσάς, την 29η Μεραρχία ‘Πιεμόντε» δυτικά της Κορυτσάς, την 19η Μεραρχία «Βενέτσια» μεταξύ Ελβασάν και λίμνης Πρέσπας και την 53η Μεραρχία «Αρέτζο» στη περιοχή Σκόδρας. Συνολικά 44000 ανδρες,10 άρματα και 68 πυροβολαρχίες[ η 49η και η 29η ήσαν προσανατολισμένες προς τα Ε/Αλβανικά σύνορα και οι 19η και 53η προς τα Α/Γ-Β σύνορα.

– Την 3η Μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια» [10800 άνδρες, 1 ύλη ιππικού, 20 πυροβόλα] μεταξύ των δυο ΣΣ στον τομέα Πίνδου.

Έναντι αυτών οι Ελληνικές Δυνάμεις αντιπαρέταξαν:

– Στον τομέα του XXV ΣΣ την VIII Μεραρχία Πεζικού υπό τον Στρατηγόν Χαρ.Κατσιμήτρον[1] στον τομέα Καλπακίου [+ Στρατηγείο ΙΙΙης Ταξιαρχία ΠΖ + 1ΣΠ] + 39ο ΣΠ [Πατρών ] .Συνολικά 8000 περίπου άνδρες[15ΤΠ], 16 πυροβολαρχίες και 5 ουλαμούς συνοδείας
– Στον τομέα του XXVI ΣΣ βρισκόταν στη Δ. Μακεδονία όρος Σμόλικας μέχρι τη λίμνη Πρέσπα το Τμήμα Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας υπό τον αντιστράτηγο Ι. Πίτσικα με το Β’ΣΣ[2 ΜΠ=1 Ταξιαρχία ] και το Γ’ΣΣ
[2ΜΠ+1ΤΠ]
– Στον τομέα Πίνδου το Απόσπασμα Πίνδου[Σχης Δαβάκης] 2ΤΠ,1Ιλη και 1,5 πυροβολαρχία.

Με την έναρξη των επιχειρήσεων οι Ιταλοί αποκρούσθηκαν αποτελεσματικά στον τομέα της VIII Μεραρχίας ενώ είχαν μερική ευμενή εξέλιξη στον παραλιακό τομέα [προς Θεσπρωτία ] και στον τομέα του αποσπάσματος Πίνδου χωρίς όμως να καταλάβει τα εδάφη Ζωτικής σημασίας.

Η ηρωική άμυνα και το ευφυές σχέδιο της VIII Μεραρχίας στο Καλπάκι όπου η τιτανομαχία –ενδεικτικά στο ύψωμα Γκραμπαλα ενταφίασε τα όνειρα των Ιταλών, αναπτέρωσε το ηθικόν και με την ανάληψη της διοίκησης του τομέα της Πίνδου από την Iη Μεραρχία [υποστράτηγος Βραχνός] αναγκάσθηκε η Μεραρχία Τζούλια να υποχωρήσει την 5η Νοεμβρίου και την 13 Νοεμβρίου είχε αποκατασταθεί και η τοποθεσία Θεσπρωτίας.

Μετά την αναχαίτιση της Ιταλικής επίθεσης το Ελληνικό ΓΣ με διάταξη:

– Παραλιακός τομέας Α’ΣΣ[+]
– Κεντρικός Τομέας[Πίνδου] Β’ΣΣ
– Δυτική Μακεδονία Γ’ΣΣ
– Μεταξύ Β’ και Γ’ΣΣ το Ε’ ΣΣ[Ομάδα Μεραρχιών «Κ»]

άρχισε την αντεπίθεση στις 14 Νοεμβρίου 1940 και κατέλαβε διαδοχικά το ύψωμα 1440[προμαχώνα του Ιβάν],διήλθε τον Δέβολη ποταμό[16/11],διάβαση Τσαγκόνι[17/11],κορυφογραμμή Μοραβά, υψ. Μοραβά [19/11], Κορυτσά[22/11], υψίπεδο Κορυτσάς [27/11], Μοσχόπολη [24/11],Αγ. Σαράντα[6/12], υψ. 669[4/5-12][αιχμάλωτοι 46 Ιταλοί αξιωματικοί και 1490 στρατιώτες και μεγάλη ποσότητα πολεμικού υλικού],Δελβινο[5/12],Αργυρόκαστρο[8/12], Πρεμετή Πόγραδετς[7/12],Χειμάρρα[22/12] Συνολικά δηλαδή 30-50χλμ εντός του Αλβανικού εδάφους..

Εν τω μεταξύ στις 26/11 παραιτείται ο Στρατηγός Μπαντόλιο και αντικαθίσταται από τον Ούγκο Καβαλλιέρο και ο Χίτλερ πολύ δυσαρεστημένος από τις εξελίξεις εκδίδει στις 13/12 οδηγία με τον κωδικό επιχείρηση «Μαρίτα» για την εισβολή κατά της Ελλάδας…

Μετά τις 6 Ιανουαρίου 1941 οι ελληνικές δυνάμεις ασχολούνται με σταθεροποιητικές επιχειρήσεις και απόκρουση Ιταλικών επιθέσεων οι οποίες ενισχύθηκαν με νέες Μονάδες μεταξύ των οποίων η Μεραρχία «Κουτέο» και η Μεραρχία των «Λύκων της Τοσκάνης».

Σε επιχείρηση του Β’ΣΣ προς Κλεισούρα καταστρέφεται για δεύτερη φορά η Μεραρχία Τζούλια και στις 10/1 καταλαμβάνεται ο κόμβος Κλεισούρα, στις 2/2 η Τρεμπεσίνα και μέχρι τις 12/2 η γραμμή των υψωμάτων Κιάφε Λουζίτ-717,το περίφημο 731[το οποίο θα μετατρέπετο σε ένα μήνα σε εφιάλτη των Ιταλών].

Εν τω μεταξύ ο Μουσολίνι γνώριζε ότι η Γερμανία θα επιτεθεί στην Ελλάδα αλλά δεν γνώριζε το πότε και σπεύδει να εκμεταλλευτεί την διανομή της λείας….,ετοιμάζει την μεγάλη εαρινή επίθεση με σχέδιο του Καβαλλιέρο και εκτελεστή τον στρατηγό Τζέλοζο.
Η επίθεση άρχισε την 9 Μαρτίου 1941 και έληξε άδοξα για τους Ιταλούς την 24η Μαρτίου, ανάγκασε τον Μουσολίνι να αποχωρήσει κατησχυμένος αφού στοίχησε στους Ιταλούς περίπου 12000 νεκρούς. Ενώ χρησιμοποίησαν για την επίθεση 120000 άνδρες.[ το ύψωμα 731 θεωρείται και ορθώς από του Ιταλούς ιερό..]
Η παγκόσμια Ιστορία μπορεί να γνωρίζει το Βερντέν αλλά εδώ στην Πατρίδα μας ποτέ δεν είχαμε ανάγκη από Βερντέν , όμως ο αγώνας για το ύψωμα 731 είναι πολλαπλάσιας αξίας από το όποιο Βερντέν

Από την ηρωική αυτή εποποιία θα μου επιτρέψετε να διαβάσω μερικές γραμμές από έναν Λοχαγό[2] μαχητή μόνο για το ύψωμα 731 όπου απέκρουσε σε όλες τις ημέρες είκοσι Ιταλικές διαδοχικές επιθέσεις.
[για την ιστορία το υψ.731 ήταν στην ζώνη ευθύνης του εξ επτά Μεραρχιών Β’ΣΣ υπό τον Στρατηγό Γεώργιο Μπάκο]

« …όπως τα κύματα της θάλασσας εξογκώνονται και εξαφανίζονται και θραύονται στην ακτή με πάταγων παρασύροντα άμμο και χαλίκια έτσι εθραύοντο επί των γραμμών μας οι αλλεπάλληλες επιθέσεις του εχθρού. Μόνη ανάμνηση των κυμάτων τα όστρακα μόνη ανάμνηση των εχθρικών επιθέσεων τα πτώματα, πτώματα…». Ναι λοιπόν, με περιφρόνηση προς τον θάνατον ,αμιλλώμενοι σε ηρωισμό, αδελφωμένοι και με μια απόφαση για τη νίκη ,ορμούσαν, αξιωματικοί και στρατιώτες του 731 προς τα εμπρός με το χαλάζι των μύδρων που όργωναν το έδαφος….είχε τεθεί σε ενεργεία η φοβερή στρατηγική των μαζών, και οι ατρόμητοι μαχητές αντεπιτίθεντο με τον ενθουσιασμό της απελπισίας στην αγκαλιά του θανάτου μέσα σε μια ατμόσφαιρα η οποία μόνο τη σκληρή συναυλία του πολέμου γνώριζε.
Πλήρης αποθέωση δηλαδή του αγίου εκείνου πάθους το οποίο όταν καταλάβει τις μάζες ,δεν υπακούει παρά μόνο στο ιδεώδες που έθρεψε το πάθος αυτό και τις επιταγές της ιστορίας κάθε Λαού…
Τότε έβγαλα το συμπέρασμα ότι στον πόλεμο ο θάνατος εξαγοράζει την αγριότητα του με κάποια τρομερή αξιοπρέπεια και στη φωτιά της μάχης οι γενναίοι περνούν μια στάση περήφανη και μεταμορφώνονται ενώ εξαφανίζονται……»

******

Μετά την παταγώδη αποτυχία της Εαρινής Ιταλικής επίθεσης τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαίως,

Τα ελληνικά στρατεύματα με τη δόξα της νίκης αλλά και με την τεράστια κόπωση του πολέμου και των κακουχιών ευρίσκονται στα όρια της αντοχής τους,

Οι συμμαχικές δυνάμεις δεν μπορούν να διαθέσουν ούτε έναν άνδρα για να βοηθήσουν την Πατρίδα μας,

Η εισβολή των Γερμανών είναι κάτι παραπάνω από βέβαιη,

Η Ελλάδα ετοιμάζεται πλέον για την τελευταία την πιο περίλαμπρη πράξη αυτού του παγκοσμίου δράματος,

Ο Έλλην μαχητής διακατέχεται από την ίδιαν φιλόπατρι πίστη,

Αποφασίζει και πάλιν να αποθάνει αντί να ευτελισθει ,

Ο Μεταξάς ο οποίος είχε αποκτήσει αίγλη λόγω της καθολικής απόφασης για αντίσταση[3] και των νικών στην Αλβανία, έχει πεθάνει από τις 29 Ιανουαρίου 1941 προ της εαρινής επίθεσης των Ιταλών [υπήρξαν πολλά ερωτηματικά για τον θάνατο του Ι. Μεταξά]

Ο Γεώργιος Αγγέλος Βλάχος , της Καθημερινής ο γνωστός στους γηραιότερους και ως ΓΑΒ απευθύνει την ‘περίφημη» «Ανοικτή επιστολή προς την Α.Ε. τον κ.Α. Χίτλερ, Αρχικαγκελλάριον του Γερμανικού Κράτους» («Ἡ Καθημερινή», 8 Μαρτίου 1941] πάλιν προ της εαρινής επίθεσης η οποία με εντολή του Επιτελείου μοιράζεται στις μαχόμενες Μονάδες …κείμενο λυρικό αλλά ουσία ηττοπαθές και γι αυτό πολλοί αξιωματικοί των Μονάδων διατάσσουν την καταστροφή του ..

6η Απριλίου 1941, Η Γερμάνια εισβάλλει στην Ελλάδα και εκμεταλλευομένη την πτώση της Γιουγκοσλαβίας κατέρχεται μέσω της κοιλάδας του Αξιού ποταμού και καταλαμβάνει την Θεσσαλονίκη την 9ην Απριλίου ενώ τα οχυρά της γραμμής Μεταξά αμυνόμενα ακόμα, αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν,

21 Απριλίου υπογράφεται η συνθηκολόγηση από την στρατιωτική ηγεσία ενώ η Κυβέρνηση απέρχεται στην Κρήτη [25/4]για να καταλήξει τελικά στο Κάιρο.[διέφυγε διαρκούσης της μάχης της Κρήτης μέσω των Λευκών ορέων , από τα Σφακιά την 28 Μαΐου[31 Μαΐου τερματίστηκε η Μάχη της Κρήτης]

27η Απριλίου 1941, Κατάληψη Αθηνών, 29η ανάληψη Κυβέρνησης Τσολακογλου.

Ας δούμε όμως τι είπαν Γερμανοί και Ιταλοί για την εποποιία αυτή,

– «..Η αντίσταση των Ελλήνων στρατιωτών –το διαπιστώνω ενταυθα χάριν της Ιστορικής αλήθειας- ητο εξαιρετικά γενναία…… .Χάριν της Ιστορικής όμως δικαιοσύνης είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι εκ των αντιπάλων σίτινες μας αντιμετώπισαν ο Έλλην στρατιώτης πολέμησε με παράτολμο θάρρος και υψίστη περιφρόνηση προς τον θάνατον, εσυνθηκολόγει τότε μόνο όταν πάσα περαιτέρω αντίσταση απέβαινε αδύνατος και απολύτως ματαία.
..Όσον αφορά τα Ελληνικά στρατεύματα Μακεδονίας και Ηπείρου πρέπει να λεχθεί ότι υποχρεώθηκαν να συνθηκολογήσουν όταν χάρις εις τας γερμανικάς επιχειρήσεις εκυκλώθησαν τελείως. Οι Έλληνες αιχμάλωτοι αφέθησαν ελεύθεροι λογω της γενικώς ανδρείας στάσεως των στρατιωτών αυτών.Ο Ελληνικός Λαός ηγωνίσθη τόσον γενναίως ώστε και αυτοί οι εχθροί του ακόμη δεν δύνανται να αρνηθούν την προς αυτόν εκτίμησιν» [Αδ. Χίτλερ την 4/5/41]

-«Η Ελληνική περίπτωση αποδεικνύει ότι η κρίσις περί των στρατευμάτων δεν είναι ακλόνητος και ότι οι εκπλήξεις εάν δεν είναι συχνάι είναι εν τούτοις πάντοτες δυναταί» [Μουσολίνι 10/6/41]

******

Σημειώνουμε ότι με την μάχη της Κρήτης όπου πολέμησαν οι κάτοικοι ακόμη και με δρεπάνια εχαθη ο πολύτιμος ανθός του γερμανικού στρατού οι αλεξιπτωτιστές οι οποίοι εκτοτε δεν επαναχρησιμοποιήθηκαν, Αν επισκεφτούμε το γερμανικό νεκροταφείο στο Μάλεμε θα συγκλονιστούμε με την εκεί ταφή 4500 και πλέον Γερμανών νεαρών των θυμάτων του ναζιστικού καθεστώτος θυσία και βορά ενός αδίστακτου και παράφρονος δικτάτορος

Η κατοχή της Ελλάδας η πολεμική αντίσταση της οποίας διήρκεσε 216 ημέρες από την 28ην Οκτ.1940 σαν συνέχεια και με την δυναμική της πολεμικής αυτής αντίστασης έδωσε τη σκυτάλη σε μια άλλη εποποιία, Την Εθνική μας Αντίσταση,

Η Ελληνική Εθνική Αντίσταση είναι η μεγαλύτερη σε έκταση χρόνου και βάθος συμμετοχής σε ολόκληρο τον κόσμο και έγραψε λαμπρές σελίδες ηρωισμού –θυσίας και δόξας και όχι μόνον των στρατευμένων παιδιών της Ελλάδας , Έλαβε χωρα και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα μόνη από όλες τις κατακτηθείσες από τον Χίτλερ χώρες, χάρις στην Εθνική Αντίσταση δεν έστειλε εργάτες στην Γερμανία, ούτε και στρατεύματα.
Ήταν μια λαμπρή περίοδος η οποία όμως δυστυχώς λογω του «εθνικού μας σπορ’» της διχόνοιας έγινε και τραγωδία που έπληξε αδιάλειπτα την γενιά του 1940-44.

***

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

1. Η απόρριψη του τελεσιγράφου και η εν συνεχεία νίκη κατά του Μουσολίνι αναπτερώνει το ηθικό των ανά τον κόσμον μαχητών της αντίστασης κατά του Άξονα.
2. Η Ιταλία εμπλέκεται σε πόλεμο και αναγκάζει τη Γερμανία να εμπλακεί και αυτή.
3. Θεωρείται από επιφανείς ιστορικούς ως καμπή της ήττας των Ιταλών η καταστροφή της Μεραρχίας Τζούλια
4. Η εμπλοκή των Γερμανών λόγω της Ιταλικής ήττας σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη χρονική αλλαγή στη Γιουγκοσλαβία καθυστέρησε την επίθεση κατά της Μόσχας για πέντε εβδομάδες .Με συγκίνηση ενθυμούμεθα το μήνυμα του ραδιοφωνικού σταθμού της Μόσχας της 27 Απριλίου 1942, «….Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον πάνοπλων και ενοικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς γιατί είσθε Έλληνες. Κερδίσαμε χρόνια για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμε».
5. Αν η Ελλάδα είχε υποκύψει στο τελεσίγραφο δεν θα είχε γίνει η επίθεση των Βρετανών στον Τάραντα[11/11] και ο Ιταλικός στόλος δεν θα απεμακρύνετο σε λιμάνια πέραν της Αφρικής για ενέργεια κατά των Βρετανών και η Κρήτη θα εγίνετο ναυτική βάση της Ιταλίας σε εποχή που θα ήταν πιο απειλητική απ’ότι εννέα μήνες μετά…
6. Αν η αντίσταση εξασφάλισε πέντε πολύτιμες εβδομάδες στη Ρωσία ,εξασφάλισε έξι μήνες ανεκτίμητης αξίας στους Βρετανούς,

*****

Σήμερα 72 χρόνια μετά την ιστορική εκείνη ημέρα της αρχής της σύγχρονης ελληνικής εποποιίας και με βαριά τα σύννεφα ενός άλλου πολέμου δεν θα έχουμε το δικαίωμα να τιμούμε τους γενναίους μας Νεκρούς και ακόμα περισσότερο να μεγαλαυχούμε επάνω τους εάν λησμονούμε την Ελλάδα και απομακρυνόμαστε από τα καθήκοντά μας προς την Πατρίδα .

Απαιτείται λοιπόν εργασία γιατί η απογοήτευση είναι εύκολη και τα θαύματα σπάνια, εργασία ηθικής βελτίωσης, εθνικής ανάπλασης πατριωτικής ενέργειας Ηγεσιών και Λαού..

Πρέπει να νικήσουμε τους εαυτούς μας πρώτα πριν αξιώσουμε να νικήσουμε τους πολέμιους μας .

Ας προσπαθήσουμε να εξαφανίσουμε την φθοροποιό αλόγιστη αλληλο- ύβρη υποτάσσοντας το εγωκεντρικό στο Εθνικό και απομονώνοντας τους συστηματικούς και εξ επαγγέλματος φιλοεμφυλιοπολεμικους απ όπου και αν προέρχονται. Αν νοσεί η Πολιτεία ας εξαλείψουμε τα έλκη της ,

******

Σε καμία άλλη εποχή όπως η σημερινή δεν συγκλόνισαν τον κόσμο τόσες μεγάλες αλλαγές , μεταβολές , μεταμορφώσεις στην αντίληψη για τη ζωή και για τον τρόπο που σκεπτόμαστε,

Ίσως θα πρεπει να επαναπροσδιοριστούν με βάση τα Κοινωνικά-Πολιτικά-Στρατιωτικά και Οικονομικά προβλήματα τις αντιλήψεις μας για πολλα πράγματα.

Η Δημοκρατική Ελευθερία μάθημα και δίδαγμα της δικής μας Πολιτείας,πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο και όχι απλώς σύνθημα πολλές φορές φαλκιδευμένο.

Μια εσωτερική συνοχή θα οδηγήσει και στην δική μας αυτοχρηματοδότηση του σπιτιού μας αντί να προσβλέπουμε σε ξένες συνδρομές που ούτε θα έλθουν ποτέ ούτε τις θέλουμε, Το 1940-44, 800.000 συμπολίτες μας χάθηκαν για να σωθεί η ανθρωπότητα μεταξύ των οποίων και η μεταναζιστικη Γερμανία

Σήμερα είναι σειρά της ανθρωπότητας να μας απαντήσει αν ισχύουν αυτά που έλεγε στον ραδιοφωνικό σταθμό του Λονδίνου στις 30-3-1942 εκπρόσωπος των Ελευθέρων Γάλλων «Η Ελλάς έσωσε την Μόσχα και τον Καύκασο. Όταν φτάσει η ώρα, αγνωμοσύνη απέναντι του Ελληνικού Λαού, θα ισοδυναμεί με προδοσία απέναντι ολοκλήρου της Ευρώπης» ή αν εχουμε φτασει στο ολέθριο άλλο ακρο όπου οι «εταίροι» μας ενδεχομένως δεν αντέχουν ακόμα την δόξα και την βοήθεια που η μικρά Ελλάς με τη θυσία της της έδωσε το 1940-1944.

Θα τιμούμε τους ηρωικούς Νεκρούς του 1940 μόνον όταν μπορέσουμε να ξεπεράσουμε με σύνεση- σωφροσύνη αλλά και αποφασιστικότητα αυτή την κρίση που δεν είναι κρίση της Πατρίδας μας αλλά ενός παγκοσμίου κλεπτοκρατικού συστήματος το οποίο αντικατάστησε την αθάνατη αξία των ανθρωπίνων αξιών με την αξία των μηδενικών,
Ιδου στάδιον, λοιπόν, δόξας λαμπρόν για όλους μας να πρωτοστατήσουμε για τη επάνοδο των ανθρωπίνων αξιών που μόνο η Ελληνική Δημοκρατία δίδαξε σε όλον τον κόσμο,

Αν μπορέσουμε σαν Λαός με την ευκαιρία των 100 χρόνων από τους απελευθερωτικούς Βαλκανικούς πολέμους και 72 από την μεγαλειώδη εποποιία του 1940 να αποτελέσει η σημερινή ημέρα νέον εφαλτήριο πατριωτικής δημοκρατικής αφύπνισης τότε θα ξαναγράψουμε ως Έλληνες νέες σελίδες δόξας.

Αθήνα 28η Οκτωβρίου 2012

[1] Τον υιό του Στρατηγού Χαρ. Κατσιμήτρου, Γεώργιο είχα την χαρά και την τιμή να τον έχω διοικητή Λόχου όταν ήμουν Ανθυπολοχαγός το 1962 ςτα ελληνοαλβανικά σύνορα , έναν θαυμάσιο αξιωματικό[ΣΣΕ1948] ο οποίος έφτασε μέχρι του βαθμού του Υποστρατήγου, άριστος γνώστης της Ελληνικής και Παγκόσμιας στρατιωτικής Ιστορίας, Μου είχε διηγηθεί πολλά περιστατικά που αφορούσαν τον πάτερα του και μου έδωσε και το βιβλίο που είχε γράψει ο πατέρας του «ΗΠΕΙΡΟΣ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣΑ»

[2]Λοχαγός Πυροβολικού, Θεόδωρος Δρακούλη Βουδικλάρης,[ΣΣΕ1926], αδελφός της μητέρας μου, Άριστος αξιωματικός με τεράστια πολεμική προσφορά στον ελληνοιταλικο πόλεμο, και με τεράστια στρατιωτική και εγκυκλοπαιδική μόρφωση.

[3] γνωστή και η επιστολή του Γ.Γ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη της 2ης /11/1940 που στήριζε την αντίσταση στην Ιταλική εισβολή, έστω και αν κυβερνούσε ο Μεταξάς]

*****

[Ομιλία στο Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτών [Σίνα και Δαφνομήλη 1α,Αθηνα] την 28η Οκτωβρίου 2012] 

The post Η διαχρονική αξία της αντίστασης του 1940 και τι σημαίνει σήμερα appeared first on OnAlert.

Η αισιοδοξία του και η πίστη του στους Έλληνες αποτελούν «βάλσαμο» στην μαζική μας εθνική κατάθλιψη.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Δ.ΑΛΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΥ

The post «Το κακό δεν διορθώνεται με το χειρότερο». Δείτε τη συνέντευξη του στρατηγού Δ.Αλευρομάγειρου στο Onalert appeared first on OnAlert.

Σήμερα σ΄ έναν άλλο «πόλεμο» οι Έλληνες δεν δείχνουν την ίδια «μαχητικότητα». Ποιες είναι οι ομοιότητες και οι διαφορές; 

Ένας στρατηγός που έχει πολεμήσει στη Κύπρο, αναχαιτίζοντας τον Αττίλα μέσα στη Λευκωσία, ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος ,μιλά στο Onalert, για την ιστορία ,αλλά κυρίως για το σήμερα.

ΤΩΡΑ  ζωντανά στο στούντιο του Onalert.

Στείλτε τις ερωτήσεις σας ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ

The post 28 Οκτωβρίου τότε και σήμερα. Ένας στρατηγός ΤΩΡΑ ΖΩΝΤΑΝΑ μιλά στο Onalert appeared first on OnAlert.

Δείτε πως διηγείται τα συγκλονιστικά γεγονότα εκείνων των ημερών. 

The post Η μάχης της Λευκωσίας! Ο διοικητής του ηρωϊκού 336 τάγματος θυμάται.ΒΙΝΤΕΟ appeared first on OnAlert.

Δεν μπορεί νέοι οι οποίοι γεννήθηκαν πολύ μετά από την εξέγερση του Πολυτεχνείου να έχουν υιοθετήσει τέτοιες απόψεις.Κι όμως υπάρχουν. Δεν έχει σημασία αν είναι μειοψηφία.Σημασία έχει ότι υπάρχουν.

Δεν ήταν πάντα έτσι. Όπως μας θυμίζει ο στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος, υπήρξαν εποχές που το αμφιθέατρο της Σχολής Ευελπίδων σείονταν όχι από την ύμνο της 21ης Απριλίου,αλλά από χειροκροτήματα Ευέλπιδων για ομιλίες που είχαν να κάνουν με την ιστορική εξέγερση της νεολαίας τον Νοέμβριο του 1973. Μία από αυτές τις στιγμές συνέβη και σε μία ομιλία του στρατηγού την οποία δημοσιεύουμε.Προηγείται το εύστοχο σχόλιό του για όσα συνέβησαν φέτος.

Με μεγάλη κατάπληξη πληροφορούμεθα από τον τύπο το θλιβερό συμβάν στη Σχολή των Ευελπίδων , την ημέρα του εορτασμού της φωτεινής επετείου του Πολυτεχνείου.

Είμαστε βέβαιοι ότι τα Γενικά Επιτελεία Εθνικής Άμυνας και ΓΈΣ θα διερευνήσουν διεξοδικά το θέμα και θα ενημερωθεί ο Ελληνικός Λαός,
Όμως οφείλουν να ενσκήψουν στο συμβάν και όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, για το πως εν μέσω Κυβέρνησης συνεργασίας[;] στην οποιάν μετέχουν και  πολίτικοί του ακροδεξιού κόμματος της Βουλής, Ευέλπιδες οι οποίοι είναι γεννημένοι 16-18 χρόνια μετά τη δικτατορία τολμούν μια τέτοια ενέργεια οταν απο τον στρατό έχει εξοβελισθεί πλήρως κάθε χουντική σκέψη εδω και καιρό, γιατί εκτός της καταστροφής που επέφερε η χούντα στην Κύπρο ,  απετέλεσε και ύβρη για τις Ένοπλες Δυνάμεις .

Σας παραθέτω  ομιλία μου στην Σχολή Ευελπιδων την επέτειο του Πολυτεχνείου το 1989, παρουσία του συνόλου των Αξιωματικών, Καθηγητών, Ευελπιδων,του πολιτικού προσωπικού και στρατιωτών του Λόχου Διοίκησης της Σχολής, η οποία και κατεχειροκροτήθη σε σημειο που αμέσως παρατήρησα τους Ευέλπιδες δεδομένου ότι ο στρατιωτικός κανονισμός απαγορεύει χειροκροτήματα προς προϊσταμένους.
 
Δ.Αλευρομαγειρος
 

Η 16η επέτειος του Πολυτεχνείου

Δημητρίου Αλευρομαγείρου,
Συνταγματάρχου Πεζικού,
Διευθυντού Σπουδών και Διοικητού
Συντάγματος
Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.

Στρατηγέ,

Κυρίες και Κύριοι,

Αγαπητοί Ευέλπιδες και στρατευμένα νιάτα της Ελλάδας.

Στη ζωή των λαών υπάρχουν στιγμές που όση προσπάθεια και αν γίνεται να φαλκιδευτούν, έχουν τόση ζωντάνια, τόση αλήθεια και τέτοια λαμπρότητα που κανένας περιορισμός και καμία υπερβολή δεν είναι δυνατές να αλλοιώσουν τις σωστές τους διαστάσεις.

Μία τέτοια αληθινά ζωντανή και συγκλονιστική στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας μας είναι η μεγαλειώδης εξέγερση των φοιτητών ενάντια στη δικτατορία για την πτώση της και για την Ελευθερία του Ελληνικού Λαού.

Κορυφαίος οργασμός , γνήσιας φυσικής σκηνογραφίας σύγχρονης αρχαίας τραγωδίας, είναι η 17η Νοέμβρη 1973.

Η ζωντάνια και η ομορφιά ενός λαού αντικατοπτρίζεται στην ενθουσιώδη πίστη και στην αυθόρμητη συμπεριφορά της νεολαίας του. Και θα πρέπει να αισθανόμαστε ιδιαίτερα ευτυχισμένοι και περήφανοι γιατί η νεολαία της εποχής της γενιάς του Πολυτεχνείου στάθηκε υπέροχα στο σωστό της ύψος το ’73 όπως όλοι οι νέοι της Ελλάδας στάθηκαν σωστά σ’ όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας.

Η γενιά του Πολυτεχνείου αλλά και της Νομικής , η πιο σωστά η νεολαία της εποχής εκείνης με πρωτοπόρα τα φοιτητικά νιάτα , δεν πρόδωσε την ωραία αυτή παράδοση. Τουναντίον ξεπέρασε τις προηγούμενες γενιές και έδωσε αθάνατα κτυπήματα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΑΛΗΘΕΙΑΣ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ στο φασιστικό τέρας, το οποίο συγκλονίστηκε συθέμελα και πολύ γρήγορα έσπευσε να διαλυθεί αφήνοντας δυστυχώς πίσω του ανεξίτηλα ερείπια εθνικής καταστροφής αλλά και μιας στυφής και αλλοιωμένης γεύσης που στιγμάτισε τη σύγχρονη ιστορία μας.

Γιατί πολλούς ώμους βαραίνει η ευθύνη για τη κατάρα της 7χρονης δικτατορίας και δεν πρέπει να λησμονούμε ποτέ ότι η 7χρονη δικτατορία εκτός απ’ όλες τις άλλες καταστροφές αποδυνάμωσε και τις ένοπλες δυνάμεις με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στους τούρκους να αποτολμήσουν το φριχτό έγκλημα της εισβολής , η οποία παρ’ όλη την ηρωική αντίσταση του Κυπριακού Λαού και τις μεμονωμένες ηρωικές αντιστάσεις των εις Κύπρον ευρισκομένων Ελληνικών και Ελληνοκυπριακών στρατευμάτων , οδήγησε στην Κυπριακή τραγωδία με επακόλουθο τη συνεχιζόμενη κατοχή της μισής Κύπρου από τους τούρκους εισβολείς.

Η αποδυνάμωση της μαχητικής ισχύος της Πατρίδας μας που είχε σαν ταυτόχρονη συνέπεια να μειωθεί η αξιοπιστία, η αξιοπρέπεια και το κύρος της χώρας μας στον Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο με αποτέλεσμα να εκδιωχθεί η χουντική κυβέρνηση απ’ όλα τα Ευρωπαϊκά Δημοκρατικά Συμβούλια [όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης , ΕΟΚ, κ.α] με ανυπολόγιστες εθνικές και ηθικές μειώσεις του Δημοκρατικού Λαού μας, συνάντησε απ’ την πρώτη στιγμή την καθολική αντίσταση, η οποία γιγάντωνε μέρα με την μέρα.

Αυτή η στάση του Λαού μας είναι και εκείνη που οδήγησε τον Συνταγματικό νομοθέτη του 1975 να περιλάβει το δικαίωμα της αντίστασης στο άρθρο 120 του Συντάγματος καθορίζοντας ότι « Οι Έλληνες ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ και ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ στην με κάθε μέσον ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ κατά οιουδήποτε που επιχειρεί την κατάλυση του Συντάγματος»

Μία σειρά από τις σημαντικές αυτές αντιστάσεις στο εσωτερικό κυρίως αλλά και στο εξωτερικό, έδειξαν αυτή την καθολική αντίσταση όλων των τάξεων του λαού κατά της δικτατορίας.

Σαν τέτοιες αναφέρουμε, πέρα από τις πάρα πολλές μεμονωμένες εκδηλώσεις αντίστασης των απλών ανθρώπων, τις πιο παγκόσμια γνωστές:

13 Αυγούστου 1968, Απόπειρα κατά του δικτάτορα από τον Αλέκο Παναγούλη,
3 Νοέμβρη 1968, Διαδήλωση χιλιάδων του Αθηναϊκού Λάου στην κηδεία του γέρου της Δημοκρατίας Γεωργίου Παπανδρέου.

Μάρτης – Απρίλης 1970, Κορυφαίοι Έλληνες διανοούμενοι – Στρατιωτικοί – Ακαδημαϊκοί και Πολιτικοί συγκλονίζουν την Ευρώπη και τον κόσμο και φωτίζουν την καρδιά του δράματος με τις απολογίες τους –καταγγελίες στη δίκη της «Δημοκρατικής Άμυνας»

1971, Συγκλονιστική διαδήλωση χιλιάδων λαού στην κηδεία του πρώτου Νομπελίστα της Ελλάδας , ποιητή Γιώργου Σεφέρη.

20 Φλεβάρη 1973, Κατάληψη από τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθήνας και διαδήλωση στο κέντρο της πρωτεύουσας.

20 Μαΐου 1973, Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με επικεφαλής τον σημερινό Υπουργό Ναυτιλίας και πρώην Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Ναύαρχο Νίκο Παππά εκδηλώνουν το κίνημα του Ναυτικού και τη στάση του Α / Τ «Βέλους» . Η εκδήλωση αυτή μαζύ με τη δράση της αντιστασιακής Οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες» όπου μετείχαν επιφανείς Στρατιωτικοί όπως οι Στρατηγοί Δημ. Οπρόπουλος, Ανδρέας Βαρδουλάκης, Ανδρέας Έσσερμαν, Βασίλης Κούρκαφας, Παντελής Καλαμάκης, Αλεξ.Ζαρκάδας, Σ. Τζανετής, Ταγματάρχης Σπύρος Μουστακλής, Λοχαγός Μιχάλης Βαρδάνης, Πλοίαρχος Τζανης Τζανετακης, Στρατηγοί Αντώνης Δροσογιάννης, Γιάννης Βαρσος, Βασίλης Μαθιουδάκης, Παύλος Δημόπουλος, Γιώργος Περίδης, Γιώργος Καρούσος, Κώστας Φέτσης, Γιάννης Μπισιας και πολλοί άλλοι, διέψευσαν τον μύθο που καλλιεργούσε η χούντα ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι συνυπεύθυνες για την τραγωδία του Ελληνικού Λαού.

4 Νοέμβρη 1973, Η διαδήλωση στο μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου είναι η θρυαλλίδα που πυροδοτεί τον αναβρασμό που επικρατεί στο φοιτητικό κίνημα και που θα καταλήξει στα γεγονότα που σήμερα γιορτάζουμε.

Κυρίες και Κύριοι,
Σε λίγο θα παρακολουθήσουμε στην προβολή , λεπτό προς λεπτό την κορύφωση του δράματος της αντίστασης του Πολυτεχνείου. Θέλω να σημειωθεί ότι:

Τα χρόνια που ακολούθησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η πτώση της χούντας το 1974 και το στέριωμα μιάς σύγχρονης Δημοκρατίας μετά το 1974 έχει δώσει σε όλους μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε χιλιάδες αναλύσεις της εποχής εκείνης από ειδικούς και μη ειδικούς από πρωτεργάτες ή απλούς παρατηρητές, από ιστορικούς , κοινωνιολόγους και φιλοσόφους αλλά και από ιστορικίζοντες, κοινωνιολογίζοντες και φιλοσοφίζοντες.
Θα προσέθετα ακόμη ότι , στην ηρεμία και τον καταναλωτικό ευδαιμονισμό της εποχής μας είναι πολλές φορές ανώδυνη μια συζήτηση γύρω από ένα τραπέζι δήθεν αναλυτών μέσα στις αναπαυτικές τους πολυθρόνες. Η εξέγερση όμως του Πολυτεχνείου που είναι η κορυφαία στιγμή της αντίστασης κατά της χούντας και η αρχή του τέλους της δικτατορίας , θα παραμένει πάντα όπως παραπάνω περιγράψαμε το καθοριστικό ιστορικό γεγονός που αντέστρεψε θετικά τον ρού της Ιστορίας και απάλλαξε την Πατρίδα μας από το δικτατορικό καθεστώς με τις καταστροφικές του συνέπειες .

Και η Ιστορία θα αποδώσει αυτή τη στιγμή εκεί που ανήκει, δηλαδή στα υπέροχα Ελληνικά νιάτα , περιφρονώντας και αφήνοντας κατά μέρος τις όποιες πρόχειρες αναλύσεις .

Γιατί τα νιάτα της εποχής εκείνης που ξεχύθηκαν αυθόρμητα στους Αθηναϊκούς δρόμους και μαζεύτηκαν στο Πολυτεχνείο το οποίο μετέτρεψαν σε Ιερό βήμα και σύμβολο Ελευθερίας , έξω από οποιαδήποτε ύποπτη καθοδήγηση, με μόνη ιδεολογία την μοναδική ιδεολογία που μπορεί να έχει ο ελεύθερος άνθρωπος, δηλαδή στη σύγκρουση του ιδανικού της Ελευθερίας και του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης διάλεξαν αβίαστα και χωρίς αναλύσεις ειδικών και μη, το ιδανικό της Ελευθερίας.

Τα νιάτα αυτά δεν τα έκαμψαν ούτε τα βασανιστήρια, ούτε οι φυλακίσεις, ούτε οι εξευτελισμοί, ούτε οι παγίδες δήθεν ομαλοποίησης που τους πρόσφερε η χούντα, γιατί τα νιάτα είναι πάντα υπέροχα, παράτολμα, είναι όμορφα παράφρονα,

Και για να θυμηθούμε τον ποιητή.

«Δεν ξέρανε πατέρα , μάνα , σπίτι,
έναν δεν δίνανε για το σήμερα παρά,
Δεν κράταγαν μεζούρα και διαβήτη,
Δεν ρίχνανε δραχμές στον κουμπαρά»[*]

Αυτά τα αγεωμέτρητα νιάτα που ενώ η χούντα τους πρόσφερε μία πλαστική ευδοκίμηση, διάλεξαν τον παράτολμο δρόμο «…παίζοντας το κρυφτούλι με τον θάνατο σε κάθε γωνιά και σοκάκι»[*] αυτόν το δρόμο που σε κάθε σκοτεινή εποχή διαλέγουν πάντα τα νιάτα, αυτόν τον οποίον ο Ζαν Πωλ Σαρτρ ονομάζει στις παρακάτω γραμμές « Η Δημοκρατία της σιωπής».
«….Σ ‘ όλο τον κόσμο, λέει ο Σαρτρ, δεν υπάρχει στρατός όπου συναντάει κανείς τέτοιαν ισότητα κινδύνων απ’ τον φαντάρο κι ως τον αρχιστράτηγο. Γι’ αυτό ακριβώς, η Αντίσταση υπήρξε μια πραγματική Δημοκρατία.για τον στρατιώτη όπως και για τον ηγέτη, ο ίδιος κίνδυνος, η ‘ίδια ευθύνη, η ίδια απόλυτη ελευθερία μέσα στην πειθαρχία.
Έτσι , μέσα στη σκιά και μεσ’ το αίμα, συγκροτήθηκε τότε η πιο δυνατή απ ‘ όλες τις Δημοκρατίες. Καθ’ ένας απ’ τους Πολίτες της ήξερε πως χρωστούσε τον εαυτό του σ’ όλους και πώς, ταυτόχρονα, δεν μπορούσε να υπολογίζει παρά μόνο στον εαυτό του’ καθένας τους πραγματοποιούσε , μέσα στην πληρέστερη εγκατάλειψη, τον ιστορικό του ρόλο.
Καθένας τους, κόντρα στους δυνάστες , επιχειρούσε να γίνει ο εαυτός του, αναπόδραστα και, διαλέγοντας ο ίδιος τον εαυτόν του μέσα στην ελευθερία του , διάλεγε την ελευθερία όλων»[**]

Γι’ αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκαν πάντα τα νιάτα της Ελλάδας και γι’ αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκαν και τα νιάτα του Πολυτεχνείου που τιμούμε σήμερα. Και είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ότι , πρωταγωνιστές του νεανικού αυτού αγώνα είναι οι φοιτητές, η σημερινή δηλαδή και αυριανή διανόηση και επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι κυριαρχούσε τότε το σύνθημα «Παιδεία» γιατί οι Λαοί που έχουν Παιδεία; Δεν ανέχονται δικτατορίες.

Και μέσα σ’ αυτά τα ιδανικά χρίζεται μετά το 1974 η σύγχρονη Ελληνική Δημοκρατία και αυτά τα ιδανικά καλούνται να περιφρουρούν πάντα τα στρατευμένα νιάτα της Ελλάδας.

Η περιφρούρηση αυτή είναι ακόμη ένα κτύπημα στην τότε προσπάθεια της χούντας να καταστρέψει τον ψυχικό δεσμό λαού και στρατού και να πλήξει ανεπανόρθωτα την Εθνική μας Ενότητα,

Γι αυτά τα ιδανικά και σεις,

Κύριοι Ευέλπιδες, ως αυριανοί αξιωματικοί να αγωνίζεστε παράτολμα και παράφορα.
Τότε και μόνον τότε θα ‘έχει πρακτική αξία ο γιορτασμός τέτοιων επετείων σαν τη σημερινή,

Αθήνα 17η Νοέμβρη 1989,
* από το ποίημα του Μανολη Αναγνωστάκη «Χάρης ‘44»
** Ο Ζ.Π. Σαρτρ αναφέρεται στην αντίσταση του Γαλλικού Λάου κατά της ναζιστικής κατοχής.

The post Όταν η Σχολή Ευελπίδων σείονταν από χειροκροτήματα υπέρ του Πολυτεχνείου! appeared first on OnAlert.