α. Από 02 μέχρι 05 Ιουνίου 2026:

(1) Οι στρατεύσιμοι κλάσης 2028 (έτος γέννησης 2007) που είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια των Νομών Αργολίδας, Αρκαδίας, Αττικής (μόνο των Δήμων αρμοδιότητας της ΣΥ Πειραιά), Αχαΐας, Γρεβενών, Ευρυτανίας, Ηρακλείου, Θεσσαλονίκης (με επώνυμο που αρχίζει από Μ έως και Ω), Καρδίτσας, Καστοριάς, Κεφαλληνίας, Λακωνίας, Λασιθίου, Λευκάδας, Πρέβεζας, Σάμου, Φθιώτιδας και Φωκίδας.

(2) Οι στρατεύσιμοι των κλάσεων 2003 έως και 2028 (έτη γέννησης 1982 έως και 2007) από όλους τους Νομούς που υπέχουν υποχρέωση στράτευσης και είναι κατηγοριών πρώτης έως τέταρτης (Ι/1 έως και Ι/4), πλήρους ή μειωμένης θητείας, ανεξάρτητα αν έχουν τελειώσει ή όχι τη βασική ή ειδική εκπαίδευση και οι λόγοι της υποχρέωσής τους για κατάταξη δημιουργήθηκαν στο διάστημα από 01 Νοεμβρίου 2025 μέχρι 31 Ιανουαρίου 2026.

β.   Από 25 μέχρι 29 Μαΐου, οι στρατεύσιμοι των κλάσεων της παραγράφου 1α της παρούσας που έτυχαν αναβολής κατάταξης για λόγους υγείας και οι λόγοι της υποχρέωσής τους για κατάταξη δημιουργήθηκαν στο διάστημα από 01 Φεβρουαρίου μέχρι 30 Απριλίου 2026.

2. Οι καλούμενοι κατά την κατάταξή τους να έχουν μαζί τους οπωσδήποτε:

α. Το δελτίο της αστυνομικής τους ταυτότητας,

β. Το Σημείωμα Κατάταξης,

γ. Το Ατομικό Βιβλιάριο Νοσηλείας τους,

δ. Αποδεικτικό του Αριθμού Φορολογικού τους Μητρώου (ΑΦΜ),

ε. Τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ),

στ. Ακτινογραφία θώρακα, που εφοδιάζονται δωρεάν, με την επίδειξη του σημειώματος κατάταξης, συνοδευόμενη από γνωμάτευση ακτινολόγου ή πνευμονολόγου ιατρού από οποιοδήποτε Δημόσιο Νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας ή Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

ζ. Αρνητικό αποτέλεσμα σε τεστ ταχείας ανίχνευσης (rapid test) αντιγόνου του κορωνοϊού COVID-19, το οποίο θα πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί εντός 48 ωρών, πριν από την ημέρα κατάταξής τους. Ο έλεγχος ανίχνευσης διενεργείται δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, σε καθορισμένα περιφερειακά ιατρεία ή στα στρατιωτικά νοσοκομεία, με την επίδειξη του σημειώματος κατάταξης και του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας ή άλλου επίσημου ταυτοποιητικού στοιχείου, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία,

η. Αριθμό Τραπεζικού Λογαριασμού (ΙΒΑΝ) (με φ/α της 1ης σελίδας του βιβλιαρίου λογαριασμού με πρώτο όνομα δικαιούχου τον στρατεύσιμο) και

θ. Οποιοδήποτε έγγραφο παραστατικό, από το οποίο να προκύπτει η ομάδα αίματός τους.

3. Οι υπόχρεοι προς κατάταξη, που πάσχουν από χρόνια νοσήματα και παρακολουθούνται για τουλάχιστον 6 μήνες, έχουν τη δυνατότητα:

α. Να εξετάζονται στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία του Στρατού Ξηράς, με ραντεβού στα αντίστοιχα με την πάθησή τους εξωτερικά ιατρεία, για τη λήψη ιατρικής γνωμάτευσης, πριν την κατάταξή τους. Κατά την προσέλευσή τους στα εξωτερικά ιατρεία των Στρατιωτικών Νοσοκομείων να επιδεικνύουν το σημείωμα κατάταξής τους και να προσκομίζουν τον πλήρη ιατρικό φάκελο της πάθησής τους. Εν συνεχεία θα τους επιδίδεται ιατρική γνωμάτευση από το στρατιωτικό ιατρό του Στρατιωτικού Νοσοκομείου, την οποία θα προσκομίζουν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων (ΚΕΝ), προκειμένου να εξεταστούν από τις Υγειονομικές Επιτροπές και τα Ειδικά Στρατολογικά Συμβούλια.

β. Εφόσον δεν επιθυμούν ή δεν δύνανται να εξεταστούν σε Στρατιωτικά Νοσοκομεία, να προσκομίζουν ιατρική γνωμάτευση της πάθησής τους από τους θεράποντες ιατρούς κρατικών και μόνο νοσοκομείων. Η γνωμάτευση αυτή πρέπει να αναφέρει ρητά ότι ο θεράπων ιατρός παρακολουθεί συστηματικά τον εν λόγω ασθενή για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών και τηρεί πλήρη ιατρικό φάκελο της πάθησής του. Στην περίπτωση αυτή οι υπόχρεοι προς κατάταξη να προσκομίζουν την ως άνω γνωμάτευση στην ιατρική υπηρεσία του Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων (ΚΕΝ).

4. Περισσότερες πληροφορίες για τα Κέντρα Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων (ΚΕΝ), τις ακριβείς ημερομηνίες και τις υποχρεώσεις αυτών που καλούνται για κατάταξη, παρέχονται από τις κατά τόπους Στρατολογικές Υπηρεσίες ή στο διαδικτυακό τόπο «www.stratologia.gr», μέσω του οποίου οι στρατεύσιμοι υποχρεούνται να εκτυπώσουν το Σημείωμα Κατάταξης.

The post Κατάταξη στον Στρατό Ξηράς για τους στρατεύσιμους της Β’ ΕΣΣΟ 2026 – Τα δικαιολογητικά και οι ημερομήνιες παρουσίασης appeared first on OnAlert.

Σε ένα νέο επίπεδο περνά η αξιοποίηση των μη επανδρωμένων αεροχημάτων V-BAT από τον Στρατό Ξηράς, καθώς τα πρώτα επιχειρησιακά συμπεράσματα από τη χρήση τους σε Λέσβο και Ρόδο έχουν ήδη οδηγήσει το Γενικό Επιτελείο Στρατού και συνολικά τις Ένοπλες Δυνάμεις στην απόφαση να ενισχύσουν σημαντικά τον αριθμό τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert, στα τέσσερα V-BAT που ήδη επιχειρούν από το Ανατολικό Αιγαίο, το επόμενο διάστημα αναμένεται να προστεθούν ακόμη δέκα, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στα δεκατέσσερα αεροχήματα.

Η απόφαση δεν αφορά απλώς την προμήθεια ενός ακόμη UAV. Αφορά τη δημιουργία μιας κρίσιμης μάζας μέσων επιτήρησης, τα οποία μπορούν να καλύπτουν με μεγάλη επιμονή, ακρίβεια και ευελιξία τόσο το θαλάσσιο μέτωπο του Αιγαίου όσο και τη χερσαία μεθόριο στον Έβρο. Πρόκειται για ένα σύστημα που ήδη χαρακτηρίζεται από στελέχη με επιχειρησιακή εικόνα ως εξαιρετικά αποδοτικό, με υψηλή σχέση κόστους-αποτελέσματος και με δυνατότητες που καλύπτουν κρίσιμα κενά στην επιτήρηση, στην αναγνώριση και στη στοχοποίηση.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, από τα δέκα νέα V-BAT που πρόκειται να αποκτήσει το ΓΕΣ και οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα τέσσερα αναμένεται να παραχωρηθούν δωρεάν από την κατασκευάστρια εταιρεία, γεγονός που μειώνει το συνολικό κόστος και επιταχύνει τη διαδικασία ενίσχυσης του στόλου των UAV.

Παράλληλα, ήδη επιδιορθώνονται οι μικρές ζημιές που προκλήθηκαν από το πρόσφατο ατύχημα στη Ρόδο, με το συγκεκριμένο V-BAT να αναμένεται σύντομα να επιστρέψει σε πλήρη επιχειρησιακή κατάσταση.

Από Λέσβο και Ρόδο σε όλο το Ανατολικό Αιγαίο

Τα πρώτα τέσσερα V-BAT επιχειρούν ήδη από Λέσβο και Ρόδο, δύο νησιά με ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία για την άμυνα του Ανατολικού Αιγαίου. Η επιλογή των συγκεκριμένων περιοχών δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για σημεία από τα οποία μπορούν να καλυφθούν κρίσιμοι θαλάσσιοι δίαυλοι, ακτές, νησίδες, περιοχές αυξημένου ενδιαφέροντος και κινήσεις που απαιτούν συνεχή εικόνα ημέρα και νύχτα.

Το επόμενο βήμα προβλέπει την ανάπτυξη των επιπλέον V-BAT όχι μόνο σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά και στον Έβρο.

Τουλάχιστον δύο αεροχήματα, δηλαδή ένα πλήρες σύστημα, αναμένεται να έχουν ως βάση Μονάδα στην περιοχή του Έβρου, προκειμένου να επιτηρούν τα χερσαία σύνορα και να παρέχουν εικόνα σε βάθος. Με αυτόν τον τρόπο το ΓΕΣ αποκτά ένα ευέλικτο μέσο που μπορεί να καλύψει τόσο το νησιωτικό όσο και το χερσαίο επιχειρησιακό περιβάλλον, με κοινή φιλοσοφία χρήσης και ενιαία λογική διαμοιρασμού δεδομένων.

Η γεωγραφία του Αιγαίου και του Έβρου επιβάλλει μέσα τα οποία δεν εξαρτώνται από μεγάλες υποδομές, μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα, να επιχειρήσουν από περιορισμένους χώρους και να δώσουν εικόνα σε πραγματικό χρόνο. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο το V-BAT θεωρείται ιδανικό. Δεν απαιτεί διάδρομο απογείωσης ή προσγείωσης, δεν χρειάζεται καταπέλτη ή ειδικό σύστημα ανάκτησης και μπορεί να λειτουργήσει από μικρές επίπεδες επιφάνειες, προκεχωρημένες θέσεις, νησιωτικές εγκαταστάσεις ή ακόμη και από κατάστρωμα πλοίου.

Πλήρης εικόνα ημέρα και νύχτα

Η έως τώρα αξιοποίηση των V-BAT έχει αφήσει, σύμφωνα με πληροφορίες, απόλυτα θετικό αποτύπωμα. Τα στελέχη που παρακολουθούν τη χρήση τους κάνουν λόγο για ένα σύστημα που δίνει πλήρη εικόνα με μεγάλη ακρίβεια, σε πολύ μεγάλες αποστάσεις, ημέρα και νύχτα. Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο τον Στρατό Ξηράς. Αξιοποιείται διακλαδικά από τις Ένοπλες Δυνάμεις, από τον Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, ενώ ιδιαίτερη αξία έχει και για τις Μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και Ειδικών Επιχειρήσεων.

Στην πράξη, ένα V-BAT που πετά πάνω από κρίσιμη περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου μπορεί να μεταφέρει ζωντανή εικόνα σε Κέντρα Επιχειρήσεων, σε μονάδες επιφανείας, σε χερσαία κλιμάκια και σε δυνάμεις που βρίσκονται σε ετοιμότητα αντίδρασης. Η επιχειρησιακή αξία δεν βρίσκεται μόνο στην παρατήρηση, αλλά στην ταχύτητα με την οποία η πληροφορία μετατρέπεται σε απόφαση.

Αυτό είναι το κρίσιμο στοιχείο στον σύγχρονο τρόπο διεξαγωγής επιχειρήσεων. Δεν αρκεί να εντοπιστεί ένας στόχος. Πρέπει να εντοπιστεί γρήγορα, να παρακολουθηθεί σταθερά, να αξιολογηθεί αξιόπιστα και, εφόσον απαιτηθεί, να δοθούν άμεσα στοιχεία σε φορείς ισχύος. Το V-BAT λειτουργεί ακριβώς ως ένας τέτοιος αισθητήρας μάχης, ο οποίος μπορεί να ενταχθεί σε ευρύτερο διακλαδικό δίκτυο συλλογής και διαμοιρασμού δεδομένων.

Ένα πραγματικά «value for money» σύστημα

Η ένταξη και επιχειρησιακή αξιοποίηση των V-BAT στον Στρατό Ξηράς ήδη καταδεικνύει ότι πρόκειται για ένα πραγματικά «value for money» σύστημα.

Από τις πρώτες πτήσεις, το μήνυμα που επιστρέφει στο Επιτελείο είναι σαφές και με απόλυτα θετικό πρόσημο. Το V-BAT μπορεί να δώσει επίμονη επιτήρηση, εικόνα σε πραγματικό χρόνο και ταχεία στοχοποίηση εκεί όπου η γεωγραφία, ειδικά στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Ανατολικού Αιγαίου, επιβάλλει μέσα που αναπτύσσονται γρήγορα, λειτουργούν με μικρό αποτύπωμα και έχουν χαμηλές απαιτήσεις υποστήριξης.

Η πρώτη εικόνα από την αξιοποίηση των συστημάτων δείχνει ότι μπορούν να μεταφέρουν εικόνα σε πραγματικό χρόνο σε μεγάλο βάθος. Ανάλογα με το σενάριο επικοινωνιών και την αρχιτεκτονική αναμετάδοσης, η απόσταση μπορεί να φτάσει έως και τα 180 χιλιόμετρα από τα χερσαία και κυρίως τα θαλάσσια σύνορα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις αποκτούν ένα εργαλείο που «κλειδώνει» την επιτήρηση πάνω από κρίσιμες περιοχές, δημιουργώντας συνεχή τακτική εικόνα με κόστος και ρίσκο ασύγκριτα μικρότερα από επανδρωμένα μέσα.

Η σημασία είναι ακόμη μεγαλύτερη όταν η εικόνα αυτή αξιοποιείται ταυτόχρονα από περισσότερους του ενός Κλάδους. Για το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να σημαίνει παρακολούθηση κινήσεων σε θαλάσσιες περιοχές ενδιαφέροντος. Για την Πολεμική Αεροπορία μπορεί να σημαίνει καλύτερη εικόνα τακτικής κατάστασης σε περιοχές όπου επιχειρούν μαχητικά ή μέσα επιτήρησης. Για τον Στρατό Ξηράς σημαίνει άμεση εικόνα πάνω από νησιωτικά ή χερσαία σημεία κρίσιμης σημασίας. Για τις Ειδικές Δυνάμεις σημαίνει δυνατότητα υποστήριξης αποστολών με συνεχή, διακριτική και ακριβή επιτήρηση.

Η κάθετη απογείωση που αλλάζει τα δεδομένα

Το V-BAT ανήκει στην κατηγορία των UAV κάθετης απογείωσης και προσγείωσης. Η ιδιαίτερη σχεδίασή του, με ducted fan και μετάβαση από κάθετη σε οριζόντια πτήση, του επιτρέπει να συνδυάζει πλεονεκτήματα ελικοπτέρου και σταθερής πτέρυγας. Απογειώνεται και προσγειώνεται κάθετα, αλλά στη συνέχεια πετά ως αερόχημα σταθερής πτέρυγας, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη αυτονομία και καλύτερη απόδοση.

Αυτό είναι το στοιχείο που το κάνει εξαιρετικά χρήσιμο για το Αιγαίο. Σε ένα νησιωτικό περιβάλλον, όπου κάθε μέτρο χώρου έχει σημασία και όπου δεν υπάρχουν παντού διάδρομοι ή μεγάλες εγκαταστάσεις, η δυνατότητα ανάπτυξης ενός UAV από περιορισμένη επιφάνεια είναι καθοριστική. Το ίδιο ισχύει και για τον Έβρο, όπου η γρήγορη ανάπτυξη από προκεχωρημένες θέσεις μπορεί να δώσει εικόνα σε περιοχές που δεν καλύπτονται επαρκώς από σταθερά μέσα.

Σε επίπεδο επιδόσεων, το V-BAT προβάλλεται διεθνώς με αυτονομία άνω των 13 ωρών, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου περίπου 18 κιλών, ακτίνα επικοινωνιών που μπορεί να φτάσει τα 130 χιλιόμετρα με συγκεκριμένες διαμορφώσεις και έως 180 χιλιόμετρα με C-Band radio, καθώς και λειτουργία με heavy fuel JP-5. Τα στοιχεία αυτά είναι κρίσιμα για επιχειρήσεις επιτήρησης μεγάλης διάρκειας, ειδικά σε θαλάσσιο περιβάλλον όπου η συνεχής παρουσία στον αέρα έχει τεράστια επιχειρησιακή αξία.

Τα «μάτια» πάνω από τον Έβρο

Η πρόβλεψη να αναπτυχθεί τουλάχιστον ένα σύστημα V-BAT στον Έβρο έχει ξεχωριστή σημασία. Η χερσαία μεθόριος απαιτεί συνεχή επιτήρηση, γρήγορη αναγνώριση κινήσεων, κάλυψη νεκρών σημείων και δυνατότητα διασταύρωσης της εικόνας από διαφορετικούς αισθητήρες. Τα V-BAT μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά με σταθερά παρατηρητήρια, επίγεια ραντάρ, περιπολίες και άλλα μέσα, προσθέτοντας το στοιχείο της εναέριας επιμονής.

Στον Έβρο, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να βλέπεις τη συνοριογραμμή. Είναι να βλέπεις σε βάθος, να κατανοείς την εικόνα, να εντοπίζεις μοτίβα κινήσεων και να μπορείς να αντιδράς πριν ένα περιστατικό εξελιχθεί. Ένα UAV με μεγάλη αυτονομία και δυνατότητα μετάδοσης εικόνας σε πραγματικό χρόνο δίνει στους διοικητές πολύτιμο χρόνο. Και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, ο χρόνος είναι συχνά το πιο κρίσιμο πλεονέκτημα.

Η παρουσία V-BAT στον Έβρο θα επιτρέψει επίσης τη δοκιμή του συστήματος σε διαφορετικό περιβάλλον από το νησιωτικό. Άλλες οι απαιτήσεις πάνω από το Αιγαίο, άλλες πάνω από χερσαία σύνορα. Η κοινή εμπειρία, όμως, θα επιτρέψει στο ΓΕΣ να διαμορφώσει ενιαία τακτική αξιοποίησης, να εκπαιδεύσει πληρώματα και τεχνικούς και να εντάξει τα UAV σε ένα μόνιμο επιχειρησιακό μοντέλο.

Από την επιτήρηση στη στοχοποίηση

Η πιο ουσιαστική αλλαγή που φέρνει το V-BAT δεν είναι ότι προσθέτει ακόμη μία κάμερα στον ουρανό. Είναι ότι προσθέτει έναν αισθητήρα που μπορεί να παραμείνει για ώρες πάνω από μια περιοχή, να παρακολουθεί συνεχώς, να μεταδίδει εικόνα και να παρέχει δεδομένα για στοχοποίηση. Αυτή η μετάβαση από την απλή επιτήρηση στην ταχεία στοχοποίηση είναι το κλειδί.

Σε ένα σενάριο έντασης στο Αιγαίο, το V-BAT μπορεί να παρακολουθεί κινήσεις μικρών σκαφών, αποβατικών μέσων, οχημάτων, συγκεντρώσεων ή δραστηριότητας κοντά σε ακτές. Σε ένα σενάριο στον Έβρο, μπορεί να δώσει εικόνα πάνω από κρίσιμα περάσματα, σημεία ενδιαφέροντος και περιοχές που απαιτούν συνεχή επιτήρηση. Σε μια αποστολή ειδικών επιχειρήσεων, μπορεί να λειτουργήσει ως αθόρυβος πολλαπλασιαστής ισχύος, προσφέροντας εικόνα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ενέργεια.

Η αξία αυτή πολλαπλασιάζεται όταν το σύστημα ενταχθεί πλήρως στα διακλαδικά δίκτυα. Το δεδομένο που συλλέγεται από το UAV δεν πρέπει να μένει σε έναν σταθμό ελέγχου. Πρέπει να φτάνει γρήγορα εκεί όπου λαμβάνονται αποφάσεις και εκεί όπου υπάρχουν μέσα αντίδρασης. Αυτή είναι η πραγματική ουσία της δικτυοκεντρικής αντίληψης που επιχειρούν να χτίσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Αντοχή σε δύσκολο ηλεκτρονικό περιβάλλον

Ένα από τα στοιχεία που αξιολογούνται ιδιαίτερα θετικά είναι η δυνατότητα του V-BAT να επιχειρεί σε σύνθετο περιβάλλον. Το Ανατολικό Αιγαίο δεν είναι ένας ουδέτερος χώρος. Είναι περιοχή όπου οι ηλεκτρονικές παρεμβολές, οι προσπάθειες εντοπισμού και οι επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου αποτελούν ρεαλιστικό παράγοντα. Επομένως, η αξία ενός UAV δεν κρίνεται μόνο από την αυτονομία ή την κάμερά του, αλλά από το κατά πόσο μπορεί να ολοκληρώσει την αποστολή του όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν.

Η Shield AI προβάλλει ιδιαίτερα το οικοσύστημα αυτονομίας Hivemind, το οποίο έχει σχεδιαστεί για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα όπου GPS ή επικοινωνίες μπορεί να είναι υποβαθμισμένα. Για τις ελληνικές ανάγκες, αυτό το χαρακτηριστικό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η επιβίωση και η αποτελεσματικότητα των μη επανδρωμένων μέσων σε περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου αποτελεί πλέον βασική επιχειρησιακή απαίτηση.

Το βλέμμα και στην οπλισμένη έκδοση

Το ενδιαφέρον πλέον δεν περιορίζεται στη μάχη της επιτήρησης. Η διεθνής εξέλιξη του V-BAT ανοίγει καθαρά τη συζήτηση για μετάβαση από ISR σε ISR-Strike. Η Shield AI έχει προχωρήσει σε συνεργασία με τη νοτιοκορεατική LIG Nex1 για την ενσωμάτωση του κατευθυνόμενου όπλου L-MDM στο V-BAT. Το L-MDM περιγράφεται ως ελαφρύ κατευθυνόμενο όπλο για drones, με καθοδήγηση λέιζερ και δυνατότητα προσβολής σταθερών και κινούμενων στόχων.

Για τα ελληνικά Επιτελεία, μια τέτοια προοπτική έχει προφανές ενδιαφέρον. Ένα UAV που βλέπει, παρακολουθεί και μπορεί στο μέλλον να φέρει ελαφρύ κατευθυνόμενο όπλο αλλάζει τον χρόνο απόφασης. Μειώνει την απόσταση ανάμεσα στον αισθητήρα και στον φορέα κρούσης. Δεν αντικαθιστά τα κλασικά μέσα ισχύος, αλλά προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο ακριβείας, άμεσης αντίδρασης και χαμηλού ρίσκου.

Σε νησιωτικό περιβάλλον, ένα οπλισμένο VTOL UAV που μπορεί να αναπτυχθεί από μικρή επιφάνεια, να παραμείνει στον αέρα για ώρες και να προσβάλει επιλεγμένους στόχους θα αποτελούσε σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος. Το ίδιο ισχύει και στον Έβρο, όπου η δυνατότητα άμεσης αντίδρασης σε συγκεκριμένο σημείο, με ακριβή εικόνα και μικρό επιχειρησιακό αποτύπωμα, θα είχε ιδιαίτερη αξία.

Κρίσιμη μάζα και μόνιμο πλέγμα επιτήρησης

Η απόκτηση συνολικά δεκατεσσάρων V-BAT δίνει στο ΓΕΣ τη δυνατότητα να περάσει από τη φάση της δοκιμαστικής ή περιορισμένης αξιοποίησης στη φάση της μόνιμης επιχειρησιακής εκμετάλλευσης.

Αυτό σημαίνει κατανομή σε κρίσιμες περιοχές, εναλλαγή μέσων για συντήρηση, εκπαίδευση πληρωμάτων, δημιουργία αποθεμάτων διαθεσιμότητας και δυνατότητα διαρκούς παρουσίας στον αέρα. Σημαίνει επίσης ότι τα V-BAT μπορούν να ενταχθούν πιο οργανικά στον σχεδιασμό των σχηματισμών, όχι ως έκτακτο μέσο, αλλά ως καθημερινό εργαλείο επιχειρησιακής εικόνας.

Η εμπειρία από Λέσβο και Ρόδο δείχνει ότι το σύστημα μπορεί να προσφέρει επιμονή, ακρίβεια, ευελιξία και γρήγορη ανάπτυξη. Η επέκταση στον Έβρο δείχνει ότι η αξιοποίηση δεν θα περιοριστεί στο θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά θα καλύψει και τη χερσαία διάσταση της επιτήρησης συνόρων.

Ένα νέο επίπεδο επιτήρησης για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Τα V-BAT δεν είναι η απάντηση σε όλα τα επιχειρησιακά ζητήματα. Είναι όμως ένα από τα μέσα που μπορούν να αλλάξουν την καθημερινή εικόνα των διοικητών. Προσφέρουν περισσότερες ώρες επιτήρησης, χαμηλότερο κόστος, μικρότερο ρίσκο για προσωπικό και δυνατότητα αξιοποίησης της εικόνας από περισσότερους Κλάδους ταυτόχρονα.

Στο Αιγαίο, μπορούν να καλύψουν θαλάσσιους διαύλους, νησίδες, ακτές και περιοχές αυξημένης ευαισθησίας. Στον Έβρο, μπορούν να ενισχύσουν την επιτήρηση της χερσαίας μεθορίου και να καλύψουν κρίσιμα κενά. Για τις Ειδικές Δυνάμεις, μπορούν να αποτελέσουν εργαλείο υποστήριξης αποστολών. Για το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, μπορούν να προσφέρουν πρόσθετη εικόνα στο ευρύτερο επιχειρησιακό περιβάλλον.

Η μετάβαση από τα τέσσερα στα δεκατέσσερα V-BAT δείχνει ότι το σύστημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως μια ενδιαφέρουσα τεχνολογική προσθήκη, αλλά ως εργαλείο με πραγματική επιχειρησιακή αξία. Και σε ένα περιβάλλον όπου η έγκαιρη εικόνα, η ταχεία απόφαση και η ακριβής στοχοποίηση αποτελούν τον πυρήνα της αποτροπής, τα V-BAT έρχονται να προστεθούν στα μέσα που κάνουν τη διαφορά.

Το Αιγαίο και ο Έβρος χρειάζονται συνεχή μάτια. Όχι μόνο περισσότερα μέσα, αλλά μέσα που βλέπουν μακριά, μένουν στον αέρα πολλές ώρες, μεταφέρουν εικόνα άμεσα και εντάσσονται στο διακλαδικό δίκτυο ισχύος. Αυτό ακριβώς φιλοδοξεί να προσφέρει ο νέος στόλος των V-BAT, δηλαδή ένα μόνιμο πλέγμα επιτήρησης και τακτικής εικόνας πάνω από τα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της χώρας.

The post 14 V-BAT σε Αιγαίο και Έβρο: Τα «μάτια» του Στρατού Ξηράς σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα appeared first on OnAlert.

Η ολοκλήρωση της πολυεθνικής διακλαδικής άσκησης «ORION 26» δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες σχετικά με το εύρος και τη σημασία της ελληνικής συμμετοχής. Ο Στρατός Ξηράς δεν περιορίστηκε σε μια τυπική παρουσία σε ένα μεγάλο συμμαχικό σενάριο. Αντίθετα, κατέγραψε ένα πλήρες επιχειρησιακό αποτύπωμα, το οποίο ξεκινά από τη μετακίνηση βαρέων δυνάμεων και καταλήγει στην ένταξή τους σε ένα περιβάλλον επιχειρήσεων υψηλής έντασης.

Για πρώτη φορά, ελληνικές χερσαίες δυνάμεις αυτού του επιπέδου μετακινήθηκαν και ανέπτυξαν ισχύ σε γαλλικό έδαφος, ενταγμένες σε ξένο επιχειρησιακό σχεδιασμό. Και αυτό από μόνο του αποτελεί ένα ορόσημο, όχι μόνο επιχειρησιακό αλλά και στρατηγικό. Τη συμμετοχή δύναμης του Στρατού Ξηράς στην άσκηση είχε αποκαλύψει το Onalert.gr.

Η συμμετοχή με ουλαμό αρμάτων μάχης τύπου Leopard και μηχανοκίνητο λόχο Πεζικού με τεθωρακισμένα οχήματα μάχης τύπου Marder από Μονάδες του Έβρου, λειτούργησε ως μια πλήρης ανάπτυξη συνδυασμένων όπλων, η οποία αξιολογήθηκε σε πραγματικές συνθήκες μεγάλης κλίμακας.

Το κρίσιμο στοιχείο δεν ήταν η παρουσία αλλά η δυνατότητα να μεταφερθεί, να αναπτυχθεί, να υποστηριχθεί και να επιχειρήσει αυτή η δύναμη χωρίς απώλεια συνοχής.

Από τη θεωρία στην πράξη: Η «ORION» ως προσομοίωση ευρωπαϊκού πολέμου

Η «ORION 26» δεν είναι μια άσκηση επίδειξης αλλά ένα επιχειρησιακό εργαλείο που έχει σχεδιαστεί από τη Γαλλία για να προσομοιώνει πόλεμο υψηλής έντασης σε ευρωπαϊκό έδαφος, με πλήρη εμπλοκή όλων των Κλάδων και πολλαπλών συμμάχων.

Η φιλοσοφία της βασίζεται στη λογική ότι οι μελλοντικές συγκρούσεις δεν θα είναι περιορισμένες ή τοπικές. Θα είναι πολυδιάστατες, παρατεταμένες και θα απαιτούν:

• συνεχή ροή ενισχύσεων
• διατήρηση γραμμών ανεφοδιασμού
• αντοχή σε απώλειες και φθορά
• συντονισμό πολλών εθνικών δυνάμεων

Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική συμμετοχή δεν δοκιμάστηκε μόνο τακτικά. Δοκιμάστηκε επιχειρησιακά και σε επίπεδο σχεδιασμού. Η ένταξη ελληνικών δυνάμεων σε γαλλικό command structure, με διαφορετικές διαδικασίες, διαφορετικά πρότυπα και υψηλές απαιτήσεις ρυθμού, αποτέλεσε ένα από τα πιο κρίσιμα τεστ διαλειτουργικότητας.

Leopard και Marder: Η «γλώσσα» των συνδυασμένων όπλων

Η εικόνα των Leopard να επιχειρούν δίπλα σε Marder δεν είναι απλώς εντυπωσιακή, αλλά η πρακτική εφαρμογή της βασικής αρχής του σύγχρονου χερσαίου πολέμου: τα άρματα δεν πολεμούν μόνα τους. Η συνεργασία αρμάτων και μηχανοκίνητου Πεζικού αποτέλεσε τον πυρήνα της ελληνικής συμμετοχής. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί μεταφέρει στη «ORION 26» το επιχειρησιακό μοντέλο που εφαρμόζεται στον Έβρο.

Όμως στη Γαλλία το περιβάλλον ήταν διαφορετικό:

• διαφορετική μορφολογία εδάφους
• διαφορετική υποστήριξη πυρών
• διαφορετικά δίκτυα διοίκησης
• έντονη παρουσία ηλεκτρονικού πολέμου

Αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές δυνάμεις δεν λειτούργησαν με «οικείες» συνθήκες. Αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν και να λειτουργήσουν μέσα σε ένα πιο απαιτητικό και πιο «κορεσμένο» επιχειρησιακό περιβάλλον και αυτό είναι το πραγματικό κέρδος.

Η μετακίνηση: Το πρώτο και πιο δύσκολο πεδίο μάχης

Αν υπάρχει ένα σημείο που ξεχωρίζει στην ελληνική συμμετοχή, αυτό είναι η μετακίνηση.Η ανάπτυξη της δύναμης στη Γαλλία δεν ήταν μια απλή μεταφορά. Ήταν το πρώτο και ίσως πιο κρίσιμο επιχειρησιακό τεστ.

Η μεταφορά βαρέων μέσων σε απόσταση άνω των 2.000 χιλιομέτρων ενεργοποίησε μια σειρά από διαδικασίες που σπάνια δοκιμάζονται σε τέτοια κλίμακα:

• φόρτωση και ασφάλιση αρμάτων και ΤΟΜΑ
• μεταφορά με αρματαγωγό του Πολεμικού Ναυτικού
• αποβίβαση σε λιμένα της Νότιας Γαλλίας
• προώθηση μπρος την περιοχή επιχειρήσεων

Αυτό όμως που αναδείχθηκε είναι ότι τα logistics δεν είναι υποστηρικτική λειτουργία αλλά επιχειρησιακή ικανότητα.Χωρίς αυτά, καμία δύναμη δεν μπορεί να φτάσει στο πεδίο μάχης, πόσο μάλλον να επιχειρήσει.

Υποστήριξη και αντοχή: Ο αθέατος παράγοντας ισχύος

Η «ORION 26» επιβεβαίωσε κάτι που συχνά υποτιμάται. Ότι η ισχύς δεν μετριέται μόνο σε μέσα, αλλά σε αντοχή. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, η ελληνική δύναμη κλήθηκε να διαχειριστεί:

• κατανάλωση καυσίμων σε υψηλό ρυθμό
• ανάγκες συντήρησης βαρέων οχημάτων
• διαχείριση ανταλλακτικών
• υποστήριξη προσωπικού σε συνεχείς επιχειρήσεις

Σε ένα περιβάλλον υψηλής έντασης, όπου οι ρυθμοί δεν επιτρέπουν παύσεις, η επιμελητεία μετατρέπεται σε καθοριστικό παράγοντα. Και εδώ ακριβώς καταγράφεται ένα από τα σημαντικότερα οφέλη για τον Στρατό Ξηράς. Η δυνατότητα να δοκιμάσει στην πράξη τα όριά του.

Η απόφαση σε επίπεδο Αρχηγών και η επιχειρησιακή εμπιστοσύνη

Η αποστολή δεν ήταν μια απλή υπηρεσιακή επιλογή. Η απόφαση ελήφθη σε ανώτατο επίπεδο, μέσα από απευθείας επικοινωνία των Αρχηγών ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Γαλλίας. Σε τέτοιες αποστολές, η εμπιστοσύνη στην κορυφή παίζει καθοριστικό ρόλο. Μειώνει τις τριβές, επιταχύνει τις διαδικασίες και εξασφαλίζει ότι τα ζητήματα που προκύπτουν επιλύονται άμεσα.

Αυτό φάνηκε και στο πεδίο, όπου η ένταξη της ελληνικής δύναμης στο γαλλικό σχεδιασμό έγινε χωρίς προβλήματα, επιβεβαιώνοντας υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας.

Η παρουσία της ηγεσίας του Στρατού Ξηράς

Η σημασία της ελληνικής συμμετοχής αποτυπώθηκε και σε επίπεδο ηγεσίας. Ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης βρέθηκε στη Γαλλία, όπου είχε σειρά επαφών με τη γαλλική στρατιωτική ηγεσία και παρακολούθησε από κοντά την εξέλιξη της άσκησης.

Η επίσκεψη στο Στρατηγείο της Ιης Γαλλικής Μεραρχίας και της VIIης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, αλλά και η παρουσία του στο πεδίο, έδωσαν τη δυνατότητα άμεσης αξιολόγησης της ελληνικής συμμετοχής. Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε το υψηλό επίπεδο συνεργασίας μεταξύ των δύο στρατών, με κοινή αντίληψη για τις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης.

Η ελληνογαλλική στρατηγική σχέση στην πράξη

Η «ORION 26» δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη συνολική ελληνογαλλική στρατηγική σχέση. Η συνεργασία των δύο χωρών έχει ήδη περάσει από το επίπεδο των εξοπλισμών – με φρεγάτες FDI και μαχητικά Rafale – στο επίπεδο της επιχειρησιακής σύγκλισης.

Η ανάπτυξη ελληνικών χερσαίων δυνάμεων στη Γαλλία προσθέτει μια νέα διάσταση. Δείχνει ότι η συνεργασία επεκτείνεται και στον Στρατό Ξηράς, με κοινές ασκήσεις, κοινά πρότυπα και κοινή αντίληψη για τον πόλεμο υψηλής έντασης.

Αποτροπή με πραγματική ισχύ

Το μεγαλύτερο ίσως συμπέρασμα από τη συμμετοχή στην «ORION 26» αφορά την αποτροπή. Η Ελλάδα δεν έστειλε ένα μήνυμα προθέσεων αλλά δυνατότητα. Η δυνατότητα να:

• κινητοποιήσει βαριά ισχύ
• τη μεταφέρει σε μεγάλη απόσταση
• τη διατηρήσει επιχειρησιακή
• την εντάξει σε συμμαχικό σχεδιασμό

Το πραγματικό στοίχημα που κερδήθηκε

Η «ORION 26» δεν ήταν μια άσκηση ρουτίνας αλλά ένα τεστ συνοχής. Ο Στρατός Ξηράς απέδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως δύναμη άμυνας εντός συνόρων, αλλά και ως δύναμη προβολής ισχύος σε ευρωπαϊκό περιβάλλον στη λογική που λειτουργούν τόσο η Πολεμική Αεροπορία όσο πλέον και το Πολεμικό Ναυτικό.

Η μετακίνηση, η ανάπτυξη και η επιχειρησιακή δράση λειτούργησαν ως ένα ενιαίο σύνολο και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό συμπέρασμα.

Η επόμενη μέρα

Η εμπειρία από τη «ORION 26» δεν τελειώνει με την ολοκλήρωση της άσκησης.Αντίθετα, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο. Η συμμετοχή ελληνικών χερσαίων  δυνάμεων σε τέτοιου τύπου ασκήσεις αναμένεται να ενταθεί, με στόχο:

• τη βελτίωση διαλειτουργικότητας
• την ενίσχυση της επιμελητείας
• την προσαρμογή σε σύγχρονες απειλές

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δημιουργείται μια νέα βάση εμπειρίας που δεν μπορεί να αποκτηθεί σε θεωρητικό επίπεδο. Η «ORION 26» άφησε πίσω της κάτι περισσότερο από εικόνες και σενάρια. Άφησε μια σαφή ένδειξη ότι ο Στρατός Ξηράς μπορεί να κινηθεί, να αντέξει και να επιχειρήσει σε περιβάλλον υψηλής έντασης μακριά από τις βάσεις του.

The post ORION 26: Το χαλύβδινο αποτύπωμα του Στρατού Ξηράς, ο αθέατος παράγοντας ισχύος και το στοίχημα που κερδήθηκε appeared first on OnAlert.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει και ο αντιαεροπορικός και αντιπυραυλικός «θόλος» της χώρας περνά πλέον από τη φάση των διαπραγματεύσεων στη φάση των υπογραφών, με το σύνολο των εμπλεκόμενων πλευρών να κινούνται με ταχύτητα ώστε να κλείσει το συμβατικό σκέλος και να ανοίξει ο δρόμος για την υλοποίηση ενός προγράμματος που αλλάζει τα δεδομένα στην εθνική άμυνα.

Το μήνυμα από το ΓΕΕΘΑ είναι σαφές και κατηγορηματικό. Δεν πρόκειται για μια ακόμη προμήθεια συστημάτων αλλά για ένα συνολικό, δικτυοκεντρικό οικοδόμημα αεράμυνας, στο οποίο το κρίσιμο ζητούμενο δεν είναι μόνο τα μέσα, αλλά ο έλεγχος. Και σε αυτό το σημείο η Αθήνα έχει χαράξει μια αδιαπραγμάτευτη γραμμή η οποία και  έχει συμφωνηθεί ότι δεν νοούνται συμβάσεις χωρίς ελληνική υπογραφή στο Command and Control.

Σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert, οι συμβάσεις είναι πλέον έτοιμες και απομένει η οριστική τυπική έγκριση τους από τις δύο πλευρές καθώς η συμφωνία είναι διακρατική μεταξύ της ΓΔΑΕΕ και της SIBAT. Κοινή βούληση είναι να πέσουν οι υπογραφές ακόμα και εντός Μαίου. Μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν σαφείς όρους για το λογισμικό και τη μεταφορά τεχνογνωσίας. Όπως φαίνεται έχει διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συμφωνίας που διασφαλίζει ουσιαστική ελληνική συμμετοχή.

Και δεν πρόκειται για συμμετοχή τυπικού χαρακτήρα καθώς η ελληνική πλευρά πετυχαίνει εμπλοκή στον πυρήνα του συστήματος. Από το software και τη διαχείριση των δεδομένων έως τα ηλεκτρονικά, τα συστήματα και την υποστήριξη, το αποτύπωμα της εγχώριας βιομηχανίας αποκτά χαρακτηριστικά στρατηγικής σημασίας.

Το OnAlert είχε από την πρώτη στιγμή καταγράψει την κατεύθυνση του σχεδιασμού. Πρώτο ανέδειξε ότι το ΓΕΕΘΑ δεν προχωρά σε μεμονωμένες επιλογές, αλλά σε μια ολοκληρωμένη λύση που περιλαμβάνει και τα τρία βασικά συστήματα αεράμυνας, ενώ στη συνέχεια αποκάλυψε τόσο την επιλογή των ραντάρ όσο και – κυρίως–  την απόφαση το Command and Control να αποτελέσει ελληνική υπόθεση. Μια επιλογή που σήμερα επιβεβαιώνεται ως ο ακρογωνιαίος λίθος της διαπραγμάτευσης.

Ένα ενιαίο πλέγμα και όχι μεμονωμένα συστήματα

Ο ελληνικός «θόλος» δεν είναι μια απλή προσθήκη νέων όπλων στο υπάρχον οπλοστάσιο. Είναι η μετάβαση σε μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Σε ένα ενιαίο πλέγμα αισθητήρων, αναχαιτιστών και κέντρων διοίκησης που λειτουργούν ως ένα σύστημα.

Η αρχιτεκτονική είναι πολυστρωματική και καλύπτει όλο το φάσμα των απειλών, από τα χαμηλά ύψη έως τις βαλλιστικές απειλές. Το κατώτερο επίπεδο αφορά την άμεση αντιμετώπιση στόχων όπως UAV και χαμηλά ιπτάμενα μέσα, το ενδιάμεσο επίπεδο καλύπτει την περιοχική άμυνα και το ανώτερο στρώμα προσφέρει αντιβαλλιστική προστασία.

Όλα αυτά, όμως, αποκτούν πραγματική αξία μόνο μέσα από τη διασύνδεσή τους. Η φιλοσοφία είναι δικτυοκεντρική. Από τον αισθητήρα στο όπλο και από εκεί στο κέντρο λήψης αποφάσεων, η πληροφορία ρέει σε πραγματικό χρόνο.

Πολυστρωματική αρχιτεκτονική με εθνική υπογραφή

Ο σχεδιασμός του ελληνικού αντιαεροπορικού «θόλου» δεν αφορά μια απλή προμήθεια οπλικών συστημάτων. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός ενιαίου, δικτυοκεντρικού πλέγματος που θα συνδέει αισθητήρες, αναχαιτιστές και κέντρα διοίκησης σε πραγματικό χρόνο, από τον Έβρο έως την Κρήτη και από τα νησιά του Αιγαίου έως την Ανατολική Μεσόγειο.

Το μοντέλο βασίζεται σε ισραηλινή φιλοσοφία, αλλά προσαρμόζεται πλήρως στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις. Η αρχιτεκτονική είναι πολυστρωματική και περιλαμβάνει διακριτά επίπεδα άμυνας, τα οποία λειτουργούν συμπληρωματικά και διασυνδέονται μέσω του ενιαίου Command and Control.

Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκονται:

• Το SPYDER All-in-One για την άμυνα χαμηλού και μεσαίου ύψους
• Το BARAK MX για την περιοχή μέσης και μεγάλης εμβέλειας
• Το David’s Sling για την αντιβαλλιστική προστασία
• Τα ραντάρ ELM-2084 ως βασικοί αισθητήρες

Η φιλοσοφία είναι σαφής. Από τον εντοπισμό έως την εμπλοκή και από εκεί στη λήψη απόφασης, όλα θα περνούν μέσα από ένα ενιαίο, ψηφιακό σύστημα που θα δίνει σε πραγματικό χρόνο την πλήρη επιχειρησιακή εικόνα.

SPYDER AiO – Η πρώτη γραμμή άμυνας

Στο κατώτερο επίπεδο του «θόλου» τοποθετείται το SPYDER All-in-One, ένα αυτοκινούμενο σύστημα που έχει σχεδιαστεί για άμεση αντίδραση απέναντι σε απειλές όπως UAV, ελικόπτερα και χαμηλά ιπτάμενα αεροσκάφη.

Η σημασία του για το ελληνικό περιβάλλον είναι καθοριστική. Σε ένα επιχειρησιακό θέατρο όπως το Αιγαίο, με έντονο ανάγλυφο και δεκάδες νησιά, η κινητικότητα και ο χρόνος αντίδρασης αποτελούν κρίσιμους παράγοντες. Το SPYDER μπορεί να αναπτυχθεί ταχύτατα, να λειτουργεί αυτόνομα και να καλύπτει κενά που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν με παλαιότερα συστήματα.

Με βλήματα Python-5 και Derby, προσφέρει αυξημένη ακρίβεια και δυνατότητα εμπλοκής πολλαπλών στόχων, ενώ ταυτόχρονα διασυνδέεται πλήρως με το ευρύτερο δίκτυο αεράμυνας.

Η ένταξή του σηματοδοτεί και την αρχή της σταδιακής απόσυρσης των ρωσικής προέλευσης TOR-M1 και OSA, ανοίγοντας τον δρόμο για πλήρη διαλειτουργικότητα με τα ΝΑΤΟϊκά συστήματα.

BARAK MX – Η ραχοκοκαλιά της άμυνας

Το επόμενο επίπεδο καλύπτεται από το BARAK MX, το οποίο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της περιοχικής αεράμυνας. Με οικογένεια βλημάτων που καλύπτει αποστάσεις έως και 150 χιλιομέτρων, το σύστημα παρέχει πλήρη κάλυψη 360 μοιρών και δυνατότητα αντιμετώπισης ευρέος φάσματος απειλών.

Από μαχητικά αεροσκάφη έως UAV και πυραύλους cruise, το BARAK MX λειτουργεί ως ο βασικός «φραγμός» πριν από το ανώτερο επίπεδο άμυνας.

Η επιλογή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της ήδη υφιστάμενης παρουσίας του στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ένταξή του σε γειτονικές χώρες δημιουργεί προϋποθέσεις για διαλειτουργικότητα και ανταλλαγή επιχειρησιακών δεδομένων, ενισχύοντας τη συνολική εικόνα αεράμυνας στην περιοχή.

Για την Ελλάδα, αντικαθιστά σταδιακά τα παλαιά συστήματα HAWK και λειτουργεί ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ χαμηλού και υψηλού στρώματος.

David’s Sling – Η αντιβαλλιστική ασπίδα

Στην κορυφή της πυραμίδας ο θόλος α διαθέτει το David’s Sling, το οποίο καλύπτει το κρίσιμο κενό μεταξύ παραδοσιακής αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας.

Με τον αναχαιτιστή Stunner και φιλοσοφία hit-to-kill, το σύστημα μπορεί να αντιμετωπίσει βαλλιστικούς πυραύλους και προηγμένες απειλές cruise, προσφέροντας δυνατότητες που μέχρι σήμερα δεν υφίστανται σε πλήρη έκταση στο ελληνικό οπλοστάσιο.

Στο ελληνικό πλαίσιο, αναλαμβάνει ρόλο που έως έναν βαθμό καλύπτεται από τους S-300, αλλά με σημαντικά ανώτερη διασύνδεση, αυτοματοποίηση και δυνατότητα ένταξης σε ένα ενιαίο δικτυοκεντρικό περιβάλλον μαζί με τους Patriot.

Η παρουσία του ανεβάζει κατακόρυφα το επίπεδο αποτροπής, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον όπου οι βαλλιστικές απειλές και τα προηγμένα όπλα ακριβείας αποτελούν πλέον καθημερινή πραγματικότητα.

ELM-2084 – Τα ψηφιακά «μάτια» της χώρας

Κανένα σύστημα αεράμυνας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αξιόπιστους αισθητήρες. Σε αυτό το σημείο το ELM-2084 αναλαμβάνει τον ρόλο των «ψηφιακών ματιών» του θόλου.

Πρόκειται για multi-mission AESA ραντάρ, ικανό να εντοπίζει και να παρακολουθεί εκατοντάδες στόχους ταυτόχρονα, ακόμη και χαμηλής παρατηρησιμότητας. Από UAV έως βαλλιστικές απειλές, το σύστημα προσφέρει πλήρη εικόνα του εναέριου χώρου.

Η ανάπτυξή του σε καίρια σημεία δημιουργεί ένα συνεχές πλέγμα επιτήρησης που υπερβαίνει τα γεωγραφικά όρια του FIR Αθηνών, ενισχύοντας την έγκαιρη προειδοποίηση και τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης.

Το μεγάλο στοίχημα του Command and Control

Παρά τη σημασία των επιμέρους συστημάτων, το πιο κρίσιμο κομμάτι του προγράμματος είναι το Command and Control. Εκεί κρίνεται ουσιαστικά η επιτυχία ή η αποτυχία του «θόλου».

Η ισραηλινή πλευρά προωθεί τη δική της αρχιτεκτονική ως βάση, ωστόσο η Αθήνα έχει θέσει σαφείς κόκκινες γραμμές. Το εθνικό σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου θα έχει ελληνική υπογραφή.

Αυτό μεταφράζεται σε:

• Πλήρη έλεγχο του λογισμικού και των πρωτοκόλλων
• Κυριότητα στη διαχείριση των δεδομένων
• Ενσωμάτωση μηχανισμών κυβερνοασφάλειας υπό ελληνικό έλεγχο
• Ανοικτή αρχιτεκτονική για μελλοντικές αναβαθμίσεις
• Διασύνδεση με όλα τα υφιστάμενα κέντρα επιχειρήσεων.

Η απαίτηση αυτή δεν αφορά απλώς αντισταθμιστικά οφέλη. Πρόκειται για στρατηγική επιλογή που καθορίζει τον βαθμό αυτονομίας της χώρας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπό διαμόρφωση C2 θα διαθέτει υψηλό βαθμό αυτοματοποίησης, κρυπτασφαλισμένες επικοινωνίες και δυνατότητες αξιοποίησης τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης, με στόχο την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λήψη αποφάσεων.

Τι αλλάζει για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Η υλοποίηση του «θόλου» φέρνει μια βαθιά αλλαγή στο επιχειρησιακό δόγμα. Για πρώτη φορά δημιουργείται ένα ενιαίο σύστημα στο οποίο όλα τα μέσα –επίγεια και εναέρια– λειτουργούν ως μέρος ενός δικτύου.

Ο Στρατός Ξηράς, η Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό αποκτούν κοινή επιχειρησιακή εικόνα. Τα μαχητικά αεροσκάφη, τα επίγεια συστήματα και τα κέντρα διοίκησης συνδέονται σε πραγματικό χρόνο, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον επιχειρήσεων.

Η αλλαγή αυτή δεν αφορά μόνο την τεχνολογία. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι επιχειρήσεις.

Το στοίχημα της ελληνικής συμμετοχής

Πέρα από την επιχειρησιακή διάσταση, ο «θόλος» αποτελεί και μια μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Η απαίτηση για ελληνικό Command and Control και για ουσιαστική συμμετοχή σε κρίσιμα υποσυστήματα αποτελεί στρατηγική επιλογή που στοχεύει στη δημιουργία τεχνογνωσίας, στη μείωση της εξάρτησης και στην ενίσχυση της εγχώριας βάσης.

Η εμπειρία του παρελθόντος έχει δείξει τι συμβαίνει όταν αυτή η διάσταση απουσιάζει. Υψηλό κόστος συντήρησης, περιορισμένες δυνατότητες αναβάθμισης και διαρκής εξάρτηση από το εξωτερικό.

The post Αντιαεροπορικός «θόλος»: Ώρα υπογραφών – Μετά τους PULS, το ΓΕΕΘΑ κλείνει και την αεράμυνα appeared first on OnAlert.

Ο Στρατός Ξηράς εισέρχεται σε φάση αναζήτησης της επόμενης γενιάς φορητών αντιαρματικών, σε ένα πρόγραμμα που, σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert, αναμένεται να κινηθεί μέσω διαγωνισμού  με συνολικό κόστος που αγγίζει τα 300 εκατ. ευρώ.

Το διακύβευμα δεν αφορά απλώς μια ακόμη προμήθεια οπλισμού, αλλά μια συνολική αναδιάταξη της αντιαρματικής ισχύος των χερσαίων δυνάμεων, σε μια περίοδο κατά την οποία τα «lessons learned» από τον πόλεμο της Ουκρανίας, η φθίνουσα υποστήριξη ρωσικών οπλικών συστημάτων και η ανάγκη για μεγαλύτερη διασπορά πυρός αλλάζουν εκ βάθρων τις προτεραιότητες του Στρατιωτικού Επιτελείου.

Το Γενικό Επιτελείο Στρατού εξετάζει ήδη σειρά υποψηφίων συστημάτων, με τις πληροφορίες να δείχνουν ότι στο μικροσκόπιο έχουν βρεθεί λύσεις διαφορετικής φιλοσοφίας και διαφορετικού επιχειρησιακού ρόλου. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το γαλλικό Akeron MP της MBDA, τα Spike SR και LR2, το Carl Gustaf M4, το NLAW, το AT4 της Saab και φυσικά το πανίσχυρο FGM-148 Javelin.

Η Ουκρανία άλλαξε τα δεδομένα

Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιβεβαίωσε κάτι που αρκετές χώρες είχαν αρχίσει ήδη να επαναξιολογούν. Τα φορητά αντιαρματικά δεν αποτελούν συμπληρωματικό όπλο, αλλά κεντρικό εργαλείο της σύγχρονης χερσαίας μάχης.

Όταν διατίθενται σε μεγάλους αριθμούς, είναι απλά στη χρήση, κατανέμονται σε ευρύ φάσμα Μονάδων και όταν υποστηρίζονται από σωστή εκπαίδευση, μπορούν να λειτουργήσουν ως αποφασιστικός πολλαπλασιαστής ισχύος απέναντι σε τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες δυνάμεις. Το NLAW είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της νέας επιχειρησιακής πραγματικότητας, καθώς η Saab το προβάλλει ως ελαφρύ «fire-and-forget» αντιαρματικό όπλο, σχεδιασμένο ακριβώς για άμεση προσβολή αρμάτων σε αποστάσεις μάχης πεζικού.

Για τον Στρατό Ξηράς , η ουκρανική εμπειρία δεν επιβεβαιώνει μόνο τη χρησιμότητα των νέων φορητών αντιαρματικών αλλά και την ανάγκη για πολυεπίπεδη δομή πυρός. Δηλαδή, άλλα όπλα για τον απλό μαχητή της πρώτης γραμμής, άλλα για τα οργανικά τμήματα υποστήριξης και άλλα για εξειδικευμένα αντιαρματικά κλιμάκια ή για εποχούμενη χρήση. Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί στο τραπέζι βρίσκονται όχι ένας, αλλά διαφορετικοί τύποι συστημάτων με διαφορετικές δυνατότητες, χαρακτηριστικά, εμβέλεια κρούσης και κόστος.

Γιατί ανοίγει τώρα η συζήτηση

Η ανάγκη δεν είναι θεωρητική αλλά ουσιαστική, καθώς αφορά την επόμενη μέρα για τον Στρατό Ξηράς . Σήμερα το αντιαρματικό οπλοστάσιο του Στρατού Ξηράς περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ρωσικής κατασκευής KORNET-E και FAGOT, συστήματα τα οποία για χρόνια αποτέλεσαν βασικά οπλικά συστήματα των Λόχων Αντιαρματικών και Μονάδων Πεζικού.

Όμως, η πλήρης ρήξη της Δύσης με τη Μόσχα μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και η διακοπή κάθε κανονικής στρατιωτικής σχέσης με τη Ρωσία δημιουργούν σοβαρό ζήτημα μελλοντικής υποστήριξης, τεχνικής βοήθειας, ανταλλακτικών και πυρομαχικών. Όσο περνά ο χρόνος, η επιχειρησιακή χρησιμότητα κάθε ρωσικού οπλικού συστήματος που δεν μπορεί να υποστηριχθεί υποχωρεί σταδιακά, ανεξάρτητα από τις θεωρητικές επιδόσεις του.

Επομένως, το πρόγραμμα δεν αφορά μόνο την ενίσχυση αλλά και την ομαλή αντικατάσταση κρίσιμων υφιστάμενων δυνατοτήτων, ώστε η αποδέσμευση από το ρωσικό υλικό να γίνει χωρίς να δημιουργηθεί κενό στην πρώτη γραμμή. Και ακριβώς γι’ αυτό, το ΓΕΣ δεν αναζητά απλώς ένα νέο όπλο, αλλά έναν συνδυασμό λύσεων που θα καλύπτει διαφορετικά επίπεδα χρήσης και θα μπορεί να ενταχθεί σταδιακά σε όλο το φάσμα των χερσαίων Μονάδων.

Το κατευθυνόμενο Akeron MP 

Από τα συστήματα που έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον, το Akeron MP βρίσκεται ξεχωριστά στο προσκήνιο, ακριβώς επειδή δεν ανήκει στην κατηγορία των απλών, ελαφρών μιας χρήσης όπλων.

Η MBDA το παρουσιάζει ως σύγχρονο κατευθυνόμενο αντιαρματικό βλήμα πολλαπλών πλατφορμών, με βάρος 15 κιλά μαζί με τον σωλήνα, μήκος 1,3 μέτρα και δυνατότητα χρήσης τόσο από πεζοπόρα τμήματα όσο και από οχήματα. Η τυπική του εμβέλεια αγγίζει τα 5 χιλιόμετρα όταν χρησιμοποιείται από όχημα, ενώ ενσωματώνει δυνατότητες «fire-and-forget» αλλά και «man-in-the-loop» μέσω αμφίδρομης ζεύξης δεδομένων.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο χειριστής δεν είναι υποχρεωμένος να εκτοξεύσει και απλώς να περιμένει το αποτέλεσμα. Διατηρεί τη δυνατότητα παρέμβασης κατά την πτήση, στοιχείο που αυξάνει θεαματικά την ευελιξία της εμπλοκής σε σύνθετα περιβάλλοντα μάχης.

Το Akeron έχει σχεδιαστεί για προσβολή «σκληρών» και «μαλακών» στόχων, ενώ η MBDA αναφέρει σύγχρονη διαμόρφωση αισθητήρων και πολλαπλούς τρόπους προσβολής. Σε όρους επιχειρησιακής λογικής, πρόκειται για σύστημα που θα μπορούσε να καλύψει τον ρόλο ενός ποιοτικά αναβαθμισμένου αντιαρματικού μέσης εμβέλειας για εξειδικευμένα τμήματα του Στρατού Ξηράς.

Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι συνδυάζει φορητότητα με τεχνολογία ανώτερης κατηγορίας. Δεν είναι τόσο μαζικό και απλό όσο ένα ελαφρύ αναλώσιμο όπλο, αλλά προσφέρει σαφώς ανώτερες δυνατότητες εναντίον τεθωρακισμένων, οχυρωμένων θέσεων και στόχων που απαιτούν μεγαλύτερη ακρίβεια, ευελιξία προσβολής και ασφάλεια για τον χειριστή.

Το πανίσχυρο «battle-proven» Javelin

Μία ακόμη πολύ ισχυρή υποψηφιότητα στην κατηγορία των σύγχρονων φορητών αντιαρματικών είναι το αμερικανικό FGM-148 Javelin, ένα από τα πιο γνωστά και δοκιμασμένα επιχειρησιακά συστήματα παγκοσμίως, το οποίο κατασκευάζεται από τη Javelin Joint Venture των Lockheed Martin και Raytheon. Πρόκειται για αντιαρματικό βλήμα τεχνολογίας «fire-and-forget», το οποίο δίνει στον χειριστή τη δυνατότητα να εκτοξεύσει και να αλλάξει αμέσως θέση, αυξάνοντας σημαντικά την επιβιωσιμότητα του πληρώματος στο πεδίο μάχης.

Οι κατασκευαστές αναφέρουν ότι το σύστημα μπορεί να προσβάλει βαριά θωρακισμένους στόχους με προφίλ «top attack», πλήττοντας δηλαδή το άνω και πιο ευάλωτο τμήμα ενός άρματος μάχης, ενώ διαθέτει και δυνατότητα «direct attack» για άλλους στόχους, όπως οχυρώσεις και κτίρια.

Το Javelin έχει καθιερωθεί ως όπλο υψηλής αξιοπιστίας και ακρίβειας, με εμβέλεια που στις νεότερες εκδόσεις φτάνει έως περίπου 4 χιλιόμετρα, κάτι που το τοποθετεί ανάμεσα στα φορητά αντιαρματικά αυξημένων δυνατοτήτων και όχι στην κατηγορία των πολύ ελαφρών όπλων μιας χρήσης.

Για το ΓΕΣ, μια πιθανή λύση Javelin θα είχε ιδιαίτερη αξία επειδή συνδυάζει τη δυτική προέλευση, την αποδεδειγμένη πολεμική αποτελεσματικότητα, την ευρεία χρήση από στρατούς του ΝΑΤΟ και την ικανότητα να αποτελέσει τον διάδοχο παλαιότερων αντιαρματικών συστημάτων σε εξειδικευμένα τμήματα πρώτης γραμμής.

Το πολυεργαλείο του Πεζικού Carl Gustaf M4

Σε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία κινείται το Carl Gustaf M4 της Saab, ένα όπλο που εδώ και χρόνια θεωρείται από τις πιο ευέλικτες λύσεις για το πεζικό. Η Saab περιγράφει το M4 ως την ελαφρύτερη και πλέον εργονομική σύγχρονη έκδοση του Carl Gustaf, με βάρος μικρότερο των 7 κιλών και πλήρη συμβατότητα με την οικογένεια πυρομαχικών των 84 χιλιοστών. Το συγκεκριμένο στοιχείο είναι κομβικό, διότι δίνει στο όπλο πολύπλευρο χαρακτήρα, επιτρέποντας τη χρήση διαφορετικών πυρομαχικών ανάλογα με την αποστολή.

Το Carl Gustaf δεν είναι απλώς αντιαρματικό αλλά φορητό σύστημα υποστήριξης μάχης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον αρμάτων, εναντίον οχυρώσεων, εναντίον σημειακών στόχων, αλλά και για αποστολές γενικότερης υποστήριξης πεζικού. Αυτό έχει τεράστια σημασία για έναν στρατό όπως ο ελληνικός, ο οποίος πρέπει να καλύψει ανάγκες σε νησιά, σε ορεινό έδαφος, σε αστικό περιβάλλον και σε κλασικό αμυντικό αγώνα στον Έβρο.

Το Carl Gustaf M4 προσφέρει υψηλή ευελιξία, σχετικά μικρό βάρος και πολύ μεγάλη ωριμότητα ως σύστημα. Και αυτό το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για ευρεία διάθεση σε μάχιμες μονάδες, αλλά και για ειδικά τμήματα που χρειάζονται ένα αξιόπιστο, δοκιμασμένο και πολλαπλών ρόλων όπλο.

Το ελαφρύ tank killer NLΑW

Το NLAW έχει αποκτήσει σχεδόν εμβληματική φήμη μετά τη χρήση του στην Ουκρανία, όμως το ενδιαφέρον του ΓΕΣ δεν εξηγείται μόνο από την πολεμική του προβολή. Η Saab αναφέρει ότι το όπλο ζυγίζει λίγο κάτω από 13 κιλά, έχει μήκος λίγο πάνω από ένα μέτρο και διαθέτει βεληνεκές από 20 έως 800 μέτρα, με ανώτατη εμβέλεια έως 1.000 μέτρα ανάλογα με τις συνθήκες εμπλοκής. Η κεφαλή του προορίζεται για καταστροφή αρμάτων μάχης, με δυνατότητα διάτρησης άνω των 500 χιλιοστών θωράκισης.

Η ουσία, όμως, βρίσκεται στο γεγονός ότι το NLAW είναι όπλο που δίνει σε έναν μόνο μαχητή τη δυνατότητα να απειλήσει σοβαρά ένα άρμα μάχης χωρίς να απαιτεί βαρύτερο τρίποδα, σύνθετο σύστημα καθοδήγησης ή εξειδίκευση αντίστοιχη ενός πιο ισχυρού αντιαρματικού βλήματος. Είναι όπλο άμεσης χρήσης, υψηλής ευκινησίας και μεγάλης αξίας για ενέδρες, για αμυντικές τοποθεσίες, για αγώνα σε κατοικημένους τόπους αλλά και για νησιωτικό περιβάλλον, όπου η γρήγορη ανάπτυξη και η ευχέρεια μεταφοράς είναι κρίσιμοι παράγοντες.

Αν η ανάγκη αφορά ένα όπλο για μαζική αντιαρματική ισχύοςστα τμήματα πρώτης γραμμής, το NLAW αποτελεί μια από τις πλέον προφανείς υποψηφιότητες.

Η λύση του μαζικού κορεσμού AT4

Η οικογένεια AT4 της Saab ανήκει στην κατηγορία των ελαφρών, φορητών και πλήρως αναλώσιμων όπλων, τα οποία έχουν σχεδιαστεί για να είναι εξαιρετικά φιλικά στη χρήση. Η ίδια η εταιρεία περιγράφει την οικογένεια AT4 ως μια από τις πιο επιτυχημένες λύσεις αντιθωρακιστικού οπλισμού παγκοσμίως, με αποτελεσματικά βεληνεκή από 200 έως 1.000 μέτρα, ανάλογα με την έκδοση και το προφίλ αποστολής.

Το AT4 δεν έρχεται να αντικαταστήσει βαρύτερα ή κατευθυνόμενα όπλα αλλά να αυξήσει τον όγκο πυρός στη χαμηλότερη βαθμίδα. Να προσφέρει δηλαδή σε πολύ μεγάλο αριθμό μαχητών μια απλή, γρήγορη και φονική λύση για πολύ κοντινές και κοντινές αποστάσεις. Αυτή η λογική έχει ιδιαίτερη αξία για τον Στρατό Ξηράς, ειδικά σε σενάρια αντιαποβατικής άμυνας, τοπικής άμυνας νησιών, ταχείας αντίδρασης και ενίσχυσης μονάδων Πεζικού που πρέπει να έχουν άμεση αντιτεθωρακιστική δυνατότητα χωρίς σύνθετη υποδομή.

Σε ένα πρόγραμμα της τάξης των 300 εκατ. ευρώ, μια τέτοια λύση θα μπορούσε να επιτρέψει πολύ μεγάλους αριθμούς, στοιχείο που μετρά ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο όταν ζητούμενο είναι ο κορεσμός της πρώτης γραμμής με σύγχρονο οπλισμό.

Τα ισραηλινά Spike

Μια ακόμη πρόταση που συγκεντρώνει σημαντικό ενδιαφέρον είναι η οικογένεια ισραηλινών Spike, η οποία δίνει στο ΓΕΣ τη δυνατότητα να εξετάσει όχι ένα μόνο όπλο αλλά μια κλιμακωτή λύση με κοινή φιλοσοφία.

Το Spike SR αποτελεί την καθαρά φορητή έκδοση ώμου, με τη Rafael να το παρουσιάζει ως ελαφρύ, «shoulder-launched», «fire-and-forget» σύστημα μικρής ακτίνας, με εμβέλεια από 50 έως 2.000 μέτρα, βάρος περίπου 10 κιλά μαζί με το βλήμα σε κάνιστρο και δυνατότητα άμεσης εμπλοκής κινούμενων και στατικών στόχων ημέρα και νύχτα, στοιχείο που το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για τμήματα πεζικού πρώτης γραμμής, για νησιωτικό περιβάλλον και για αποστολές όπου μετρά πάνω απ’ όλα η ταχύτητα αντίδρασης και η ευκολία μεταφοράς.

Την ίδια στιγμή, το Spike LR2 κινείται μία κατηγορία πιο πάνω, αφού πρόκειται για πολύ ισχυρότερο κατευθυνόμενο αντιαρματικό βλήμα που μπορεί να διατεθεί τόσο ως «dismounted man-portable system» όσο και σε διαμόρφωση για οχήματα, με τη Rafael να δίνει εμβέλεια 5,5 χιλιομέτρων, βάρος βλήματος περίπου 13 κιλά και δυνατότητα εμπλοκής με τεχνολογία «man-in-the-loop», επαναστοχοποίησης και προσβολής στόχων πέρα από την άμεση οπτική επαφή.

Με απλά λόγια, η λύση Spike προσφέρει στο τραπέζι του διαγωνισμού δύο διαφορετικά εργαλεία της ίδιας οικογένειας, ένα ελαφρύ και άμεσο για μαζική διάχυση στα μάχιμα τμήματα και ένα βαρύτερο αλλά ανώτερων δυνατοτήτων για εξειδικευμένες αντιαρματικές αποστολές, γεγονός που αυξάνει σημαντικά την αξία της ως συνολική πρόταση για τον Στρατό Ξηράς.

 Τα κριτήρια του διαγωνισμού

Η τελική επιλογή θα κριθεί κυρίως από το ποιο σύστημα ανταποκρίνεται καλύτερα στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις. Άλλες ανάγκες υπάρχουν στον Έβρο, όπου ο αγώνας κατά τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων σχηματισμών απαιτεί βάθος, πυκνότητα πυρός και κλιμακούμενη άμυνα. Άλλες ανάγκες υπάρχουν στα νησιά, όπου μετράει περισσότερο το μικρό βάρος, η ευκολία μεταφοράς, η ταχύτητα αντίδρασης και η δυνατότητα πολλών μικρών τμημάτων να διαθέτουν ισχυρή οργανική ισχύ πυρός. Άλλες είναι οι απαιτήσεις των Ειδικών Δυνάμεων και άλλες των Λόχων Αντιαρματικών.

Ασφαλώς θα μετρήσει αποφασιστικά τόσο το συνολικό κόστος όσο και το κόστος κύκλου ζωής, το πακέτο εκπαίδευσης, η διαθεσιμότητα πυρομαχικών, οι χρόνοι παράδοσης, η συντήρηση, η τεχνική υποστήριξη και όπως σε όλα τα προγράμματα πλέον η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Ο Στρατός Ξηράς θέλει να περάσει στην επόμενη εποχή των φορητών αντιαρματικών. Να περιορίσει σταδιακά την εξάρτηση από ρωσικής κατασκευής συστήματα, να ενισχύσει μαζικά τα τμήματα πρώτης γραμμής με σύγχρονα όπλα, να αναβαθμίσει τις δυνατότητες των Λόχων Αντιαρματικών και να δημιουργήσει ένα πολυεπίπεδο πλέγμα αντιαρματικής ισχύος που θα καλύπτει λίγα μέτρα έως δεκάδες χιλιόμετρα.

Αν ο διαγωνισμός προχωρήσει με ταχύτητα και με καθαρή επιχειρησιακή λογική, τότε το πρόγραμμα μπορεί να εξελιχθεί σε μια από τις σημαντικότερες χερσαίες ενισχύσεις της επόμενης περιόδου. Στόχος είναι να δώσει στον Στρατό Ξηράς σύγχρονη, αξιόπιστη και μαζικά διαθέσιμη αντιαρματική ισχύ στην πρώτη γραμμή πυρός.

The post Νέα φορητά αντιαρματικά για τον Στρατό Ξηράς: Διαγωνισμός 300 εκατ. ευρώ για την επόμενη ημέρα μετά τα ρωσικά KORNET και FAGOT appeared first on OnAlert.

Η ολοκλήρωση του προγράμματος απόκτησης του ισραηλινού συστήματος πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων PULS με τη σχετική σύμβαση να υπογράφεται την τρέχουσα εβδομάδα σηματοδοτεί μια από τις βαθύτερες τομές των τελευταίων δεκαετιών για το Πυροβολικό.

Δεν πρόκειται απλώς για την αντικατάσταση παλαιών συστημάτων ή για την ενίσχυση της ισχύος πυρός αλλά για μια συνολική αλλαγή φιλοσοφίας, η οποία μετατρέπει το Πυροβολικό από όπλο υποστήριξης σε βασικό πυλώνα στρατηγικής αποτροπής.

Η εισαγωγή των PULS εντάσσεται σε ένα ευρύτερο δόγμα δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, όπου η ταχύτητα εντοπισμού, η άμεση μεταφορά δεδομένων και η ακρίβεια πλήγματος σε μεγάλο βάθος αποτελούν κρίσιμα στοιχεία.

Σε αυτό το νέο περιβάλλον, το Πυροβολικό καλείται να αναλάβει ρόλους που μέχρι πρόσφατα ανήκαν σχεδόν αποκλειστικά στην Πολεμική Αεροπορία.

Από τα MLRS στους PULS – Η μετάβαση σε νέα εποχή

Το ελληνικό Πυροβολικό βασίστηκε για δεκαετίες στα συστήματα MLRS M270, τα οποία αποτέλεσαν πολλαπλασιαστή ισχύος για την εποχή τους. Ωστόσο, οι εξελίξεις στο πεδίο της μάχης και κυρίως τα διδάγματα από σύγχρονες συγκρούσεις ανέδειξαν την ανάγκη για μεγαλύτερη ευελιξία, ακρίβεια και επιχειρησιακό βάθος.

Οι PULS (Precise & Universal Launching System) προσφέρει ακριβώς αυτή τη μετάβαση. Με δυνατότητα εκτόξευσης διαφορετικών τύπων πυραύλων από το ίδιο σύστημα, επιτρέπει στον χρήστη να προσαρμόζει το φορτίο ανάλογα με την αποστολή. Από ρουκέτες μικρού βεληνεκούς έως πυραύλους μεγάλου πλήγματος, οι PULS λειτουργούν ως μια εργαλειοθήκη πυρός.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως είναι επιχειρησιακή. Το Πυροβολικό αποκτά πλέον τη δυνατότητα να πλήττει στόχους σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων, με ακρίβεια και σε ελάχιστο χρόνο.

Η έννοια του «στρατηγικού Πυροβολικού»

Η εισαγωγή πυραύλων, όπως οι EXTRA και οι Predator Hawk, αλλάζει ριζικά τα δεδομένα. Για πρώτη φορά, το Πυροβολικό του Στρατού Ξηράς αποκτά ικανότητα στρατηγικού πλήγματος.

Οι δυνατότητες αυτές επιτρέπουν:

• Πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές βαθιά στο εσωτερικό του αντιπάλου
• Καταστροφή αντιαεροπορικών συστημάτων
• Προσβολή βάσεων, αποθηκών και συγκεντρώσεων δυνάμεων
• Διακοπή γραμμών ανεφοδιασμού

Η σημασία αυτής της εξέλιξης είναι τεράστια. Μέχρι σήμερα, τέτοιου είδους αποστολές εκτελούνταν κυρίως από μαχητικά αεροσκάφη με όπλα stand-off. Πλέον, ένα μέρος αυτής της αποστολής μεταφέρεται στο Πυροβολικό, αποφορτίζοντας την Πολεμική Αεροπορία και αυξάνοντας τη συνολική ισχύ πυρός των Ενόπλων Δυνάμεων.

Δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις και διασύνδεση

Η αξία των PULS δεν περιορίζεται στις επιδόσεις των πυραύλων. Το πραγματικό άλμα βρίσκεται στη δυνατότητα ενσωμάτωσης σε ένα ενιαίο δίκτυο διοίκησης και ελέγχου.

Οι PULS μπορούν να λαμβάνουν δεδομένα στόχευσης από:

• UAV και loitering munitions
• Ραντάρ επιτήρησης
• Μονάδες Ειδικών Δυνάμεων
• Αεροσκάφη και πλοία

Η πληροφορία μεταφέρεται σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας την άμεση εκτέλεση βολών με ελάχιστο χρόνο αντίδρασης. Αυτό σημαίνει ότι ένας στόχος μπορεί να εντοπιστεί, να επιβεβαιωθεί και να πληγεί μέσα σε λίγα λεπτά. Η έννοια του «sensor-to-shooter» γίνεται πλέον πραγματικότητα.

Αναδιάρθρωση μονάδων και διάταξης

Η εισαγωγή των PULS οδηγεί αναπόφευκτα σε αναδιάρθρωση του Πυροβολικού.

Οι βασικές αλλαγές περιλαμβάνουν:

• Μείωση εξάρτησης από παραδοσιακές μονάδες πυροβολικού
• Δημιουργία μονάδων πυραυλικού πυροβολικού υψηλής ετοιμότητας
• Ανακατανομή δυνάμεων σε κρίσιμες περιοχές όπως ο Έβρος και τα νησιά
• Έμφαση στην κινητικότητα και τη διασπορά

Οι PULS, λόγω της ευελιξίας τους, μπορούν να αναπτυχθούν ταχύτατα και να αλλάζουν θέση μετά από κάθε βολή, μειώνοντας την πιθανότητα εντοπισμού και καταστροφής.

Ο ρόλος στον Έβρο

Στον Έβρο, οι PULS αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η δυνατότητα πλήγματος σε μεγάλο βάθος δημιουργεί ένα ισχυρό αποτρεπτικό πλέγμα απέναντι σε συγκεντρώσεις δυνάμεων, γέφυρες, οδικούς άξονες και κρίσιμες υποδομές.

Σε περίπτωση κρίσης, το Πυροβολικό μπορεί να:

• Ανακόψει προέλαση μηχανοκίνητων μονάδων
• Καταστρέψει σημεία διέλευσης
• Επιβάλει άρνηση περιοχής

Η ταχύτητα αντίδρασης και η ακρίβεια των PULS μετατρέπουν τον Έβρο σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά επικίνδυνο για οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια.

Το Αιγαίο και η «κάθετη αποτροπή»

Στο νησιωτικό περιβάλλον, οι PULS αποκτούν έναν διαφορετικό αλλά εξίσου κρίσιμο ρόλο.

Η ανάπτυξή τους σε νησιά επιτρέπει:

• Κάλυψη μεγάλων θαλάσσιων περιοχών
• Πλήγματα σε αποβατικές δυνάμεις
• Υποστήριξη ναυτικών επιχειρήσεων

Η έννοια της «κάθετης αποτροπής» ενισχύεται σημαντικά. Ο αντίπαλος δεν απειλείται μόνο από αέρα και θάλασσα, αλλά και από ξηρά, ακόμη και από μικρά νησιά.

Συνδυασμός με loitering munitions

Η ένταξη των PULS δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένα από τα loitering munitions, όπως τα Switchblade. Ο συνδυασμός τους δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα:

• Τα UAV εντοπίζουν και επιβεβαιώνουν στόχους
• Τα loitering munitions αναλαμβάνουν άμεσες προσβολές υψηλής ακρίβειας
• Οι PULS εκτελούν μαζικά ή βαθιά πλήγματα

Αυτό το τρίπτυχο επιτρέπει συνεχή πίεση στον αντίπαλο και καταστροφή στόχων σε όλα τα επίπεδα.

Βιομηχανική συμμετοχή και τεχνογνωσία

Ένα από τα βασικά στοιχεία του προγράμματος είναι η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η απαίτηση για σημαντικό ποσοστό εγχώριας συμμετοχής δεν αφορά μόνο την κατασκευή, αλλά και:

• Συντήρηση και υποστήριξη
• Ανάπτυξη λογισμικού
• Ενσωμάτωση συστημάτων

Η μεταφορά τεχνογνωσίας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη εγχώριων δυνατοτήτων στο μέλλον.

Τα διδάγματα από τις σύγχρονες συγκρούσεις

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και οι επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, ανέδειξαν τον καθοριστικό ρόλο του πυραυλικού πυροβολικού.

Η ακρίβεια, η ταχύτητα και η δυνατότητα πλήγματος σε βάθος αποτελούν πλέον κρίσιμα στοιχεία. Οι PULS ενσωματώνουν αυτά τα διδάγματα και τα προσαρμόζουν στις ανάγκες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Αποτροπή και ισορροπία ισχύος

Η απόκτηση των PULS επηρεάζει άμεσα την ισορροπία ισχύος στην περιοχή και δικαιολογημένα προκαλεί εκνευρισμό στην Τουρκία.

Η δυνατότητα πλήγματος σε μεγάλο βάθος λειτουργεί αποτρεπτικά, καθώς αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας. Η αποτροπή δεν βασίζεται πλέον μόνο στην άμυνα, αλλά και στην ικανότητα άμεσης και αποφασιστικής αντεπίθεσης.

Το μέλλον του Πυροβολικού

Η ένταξη των PULS αποτελεί μόνο την αρχή.

Το Πυροβολικό μετασχηματίζεται σε ένα όπλο υψηλής τεχνολογίας, με έμφαση:

• Στην ακρίβεια
• Στη δικτύωση
• Στην ταχύτητα

Η επόμενη φάση περιλαμβάνει περαιτέρω ενσωμάτωση με άλλα συστήματα, ανάπτυξη νέων πυραύλων και βελτίωση των δυνατοτήτων διοίκησης και ελέγχου.

Οι PULS δεν είναι απλώς ένα νέο οπλικό σύστημα αλλά ο καταλύτης για μια συνολική αναδιάρθρωση του Πυροβολικού και, κατ’ επέκταση, της επιχειρησιακής φιλοσοφίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Απομένει τώρα η αξιοποίηση των MLRS-270 αλλά και των RM-70 στις σύγχρονες ανάγκες. Στο τραπέζι υπάρχουν μια σειρά από προτάσεις που εξετάζονται από το Στρατιωτικό Επιτελείο.

Το Πυροβολικό περνά σε μια νέα εποχή, όπου η ισχύς πυρός δεν μετριέται μόνο σε όγκο, αλλά κυρίως σε ακρίβεια, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.

The post Τι αλλάζει με τους PULS: Η αναδιάρθρωση του πυραυλικού Πυροβολικού appeared first on OnAlert.

Σκοπός της εθελοντικής αιμοδοσίας ήταν η δημιουργία αποθέματος για την Τράπεζα Αίματος της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα, προκειμένου να καλύψουν ανάγκες σε αίμα Κύπριων ασθενών, Κύπριων επισκεπτών και Κύπριων μόνιμων κατοίκων στην Ελλάδα. Συνολικά συμμετείχαν 39 Ευέλπιδες εκ των οποίων 25 Ελληνοκύπριοι καθώς και 55 Ελληνοκύπριοι μαθητές ΑΣΕΙ – ΑΣΣΥ.

Το παρόν έδωσαν, ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα κ. Σταύρος Αυγουστίδης, ο Διοικητής της Διακλαδικής Διοίκησης Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης Αντιστράτηγος Αναστάσιος Πολύχρονος, η Πρόξενος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κα Χριστίνα – Στέλλα Ζίγκα και ο Διοικητής της ΣΣΕ Υποστράτηγος Βασίλειος Λαμπρόπουλος.

The post ΓΕΣ: Εθελοντική Αιμοδοσία της Πρεσβείας της Κύπρου στην Ελλάδα στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων appeared first on OnAlert.

Η ώρα της τελικής ευθείας για ένα από τα κρισιμότερα εξοπλιστικά προγράμματα του Στρατού Ξηράς έχει πλέον φτάσει. Οι πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών και πυραύλων PULS, το ισραηλινό σύστημα που εδώ και μήνες είχε αναδειχθεί σε απόλυτη προτεραιότητα για το Γενικό Επιτελείο Στρατού, περνούν πλέον από τη φάση του σχεδιασμού και της πολιτικοστρατιωτικής έγκρισης στη φάση των υπογραφών και της υλοποίησης.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες του OnAlert, η διακρατική σύμβαση παρουσιάστηκε και εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ την περασμένη Δευτέρα, ανοίγοντας τον δρόμο ώστε μέσα στην επόμενη εβδομάδα να πέσουν οι τελικές υπογραφές μεταξύ της ΓΔΑΕΕ και της ισραηλινής SIBAT.

Πρόκειται για την εξέλιξη που ουσιαστικά οριστικοποιεί την απόκτηση των 36 εκτοξευτών, μαζί με το συνολικό πακέτο πυρομαχικών, υποστήριξης, εκπαίδευσης και δικτυοκεντρικών δυνατοτήτων, σε ένα πρόγραμμα που αλλάζει τον χάρτη του Πυροβολικού και αναβαθμίζει θεαματικά τη δυνατότητα στρατηγικής κρούσης του Στρατού Ξηράς.

Δεν πρόκειται απλώς για ακόμη μία αγορά οπλικού συστήματος, καθώς η απόκτηση  των PULS από το Στρατό Ξηράς συνιστά απόφαση δόγματος. Για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, το ελληνικό Πυροβολικό αποκτά τη δυνατότητα να λειτουργήσει όχι μόνο ως όπλο τακτικής υποστήριξης των σχηματισμών πρώτης γραμμής, αλλά ως αυτόνομος βραχίονας στρατηγικής αποτροπής με ικανότητα να πλήττει στόχους υψηλής αξίας σε μεγάλο βάθος. Αυτή είναι και η ουσία της ισραηλινής λύσης που προκρίθηκε  αφού δίνει άμεσα πλήρες φάσμα βολών, από την τακτική υποστήριξη μέχρι τη στρατηγική κρούση ακριβείας.

Από τις πρώτες αποκαλύψεις στην ώρα των υπογραφών

Η πορεία του προγράμματος δεν ήταν ούτε σύντομη ούτε απλή. Χτίστηκε βήμα-βήμα, με το OnAlert.gr να αναδεικνύει από νωρίς ότι το ισραηλινό σύστημα είχε αποκτήσει ισχυρό προβάδισμα στις εισηγήσεις του ΓΕΣ. Από το φθινόπωρο του 2024 είχε γίνει σαφές ότι το ελληνικό Επιτελείο δεν αναζητούσε απλώς αντικαταστάτη ή συμπλήρωμα των υφιστάμενων ΠΕΠ, αλλά ένα σύστημα που θα μπορούσε να δώσει στο Πυροβολικό νέα επιχειρησιακή ταυτότητα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025 οι διαπραγματεύσεις εντάθηκαν. Η εισήγηση υπέρ των PULS σταθεροποιήθηκε, το πακέτο διαμορφώθηκε στους 36 εκτοξευτές, επιλέχθηκε φορέας τροχοφόρου διαμόρφωσης τύπου IVECO, μπήκε στο τραπέζι πλήρης φόρτος πυρομαχικών για όλες τις κλίμακες εμβέλειας και παράλληλα εντάχθηκε στη δομή του προγράμματος πολυετής υποστήριξη και εκπαίδευση. Τον Δεκέμβριο του 2025, η Elbit ανακοίνωσε επίσημα ότι το PULS επιλέχθηκε από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, διευκρινίζοντας ότι η σύμβαση εξαρτάται από την ολοκλήρωση των εμπορικών διαπραγματεύσεων με το ελληνικό υπουργείο Άμυνας.

Σήμερα, το πρόγραμμα βρίσκεται στο σημείο που ουσιαστικά μετατρέπεται από επιλογή σε δεσμευμένη προμήθεια. Μετά το «πράσινο φως» του ΚΥΣΕΑ, απομένει η διακρατική υπογραφή μεταξύ ΓΔΑΕΕ και SIBAT, της αρμόδιας ισραηλινής διεύθυνσης διεθνούς αμυντικής συνεργασίας. Η κίνηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι προσδίδει στο πρόγραμμα τον χαρακτήρα διακρατικής συμφωνίας με πολιτική και στρατηγική βαρύτητα, περιορίζοντας τα περιθώρια εμπλοκών και επιταχύνοντας τη γραμμή υλοποίησης.

Το πακέτο των «game changer» 36 εκτοξευτών

Το πρόγραμμα των PULS συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα που έχουν εγκριθεί για τον Στρατό Ξηράς τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο για το ύψος του κόστους αλλά κυρίως για το επιχειρησιακό του αποτύπωμα.  Η καρδιά του προγράμματος είναι ακριβώς αυτή η λογική του πλήρους οικοσυστήματος. Οι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων PULS δεν έρχεται ως ένας μεμονωμένος εκτοξευτής αλλά ως πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων, που συνδυάζει διαφορετικές κατηγορίες πυρομαχικών, σύγχρονα συστήματα διοίκησης και ελέγχου, δυνατότητα ταχείας μετακίνησης και βολής, αλλά και προοπτική μελλοντικής αναβάθμισης χωρίς αλλαγή του βασικού φορέα.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στρατηγικό πλεονέκτημα του συστήματος. Το ελληνικό Πυροβολικό δεν αποκτά ένα μέσο για μία μόνο αποστολή αλλά μία ανοιχτή αρχιτεκτονική πυραυλικής ισχύος, πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί για δεκαετίες. Από τις ρουκέτες μικρότερης εμβέλειας μέχρι τα πυραυλικά όπλα ακριβείας των 300 χιλιομέτρων, το ίδιο σύστημα μπορεί να προσαρμόζεται στο εκάστοτε επιχειρησιακό ζητούμενο.

Η εμβέλεια που αλλάζει τα πάντα

Ο βασικός λόγος που επελέγη το PULS είναι η δυνατότητα να προσφέρει σε μία μόνο πλατφόρμα όλο το φάσμα βολών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Elbit, το σύστημα μπορεί να αξιοποιεί πυρομαχικά όπως τα Accular με εμβέλεια έως 35 χιλιόμετρα, τα EXTRA με εμβέλεια έως 150 χιλιόμετρα και τα Predator Hawk με εμβέλεια έως 300 χιλιόμετρα. Το ίδιο το PULS περιγράφεται από την κατασκευάστρια ως πλατφόρμα που μπορεί να εκτοξεύει πολλούς τύπους πυρομαχικών από μία θέση σε αποστάσεις έως 300 χιλιομέτρων.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται η ποιοτική διαφορά για την Ελλάδα. Μέχρι σήμερα, η λογική του πυραυλικού Πυροβολικού ήταν σε μεγάλο βαθμό τακτική. Με τα νέα ισραηλινά συστήματα, ο Στρατός Ξηράς αποκτά για πρώτη φορά δυνατότητα βαθιάς κρούσης ακριβείας σε αποστάσεις που μέχρι πρότινος αποτελούσαν σχεδόν αποκλειστικό πεδίο δράσης της Πολεμικής Αεροπορίας.

Αυτό μεταφράζεται σε δύο κρίσιμα πλεονεκτήματα. Πρώτον, σε κατακόρυφη αύξηση της αποτρεπτικής ισχύος. Δεύτερον, σε αυξημένη επιβιωσιμότητα των εκτοξευτών, καθώς δεν απαιτείται να επιχειρούν κοντά στη γραμμή επαφής για να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μπορούν να βάλουν από ασφαλείς περιοχές, με γρήγορη εκτόξευση και άμεση αλλαγή θέσης, δυσκολεύοντας δραστικά τον αντίπαλο στον εντοπισμό και στην αντιμετώπισή τους.

Από τον Έβρο έως το Ανατολικό Αιγαίο

Το επιχειρησιακό αποτύπωμα των PULS είναι τεράστιο, ακριβώς επειδή η Ελλάδα έχει δύο διαφορετικά αλλά αλληλένδετα θέατρα: τον χερσαίο άξονα του Έβρου και τον νησιωτικό-θαλάσσιο χώρο του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων.

Στον Έβρο, οι PULS μπορούν να λειτουργήσουν ως όπλο άρνησης περιοχής και αποσύνθεσης επιθετικού σχεδίου. Με δυνατότητα προσβολής γεφυρών, συγκεντρώσεων δυνάμεων, αποθηκών, κέντρων διοίκησης, θέσεων πυροβολικού και υποδομών υποστήριξης σε μεγάλο βάθος, ανατρέπουν τον σχεδιασμό ενός αντιπάλου που θα βασιστεί στη μαζικότητα και στη γρήγορη κίνηση.

Στο Ανατολικό Αιγαίο, η αξία τους είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερη. Τα νησιά παύουν να είναι μόνο προκεχωρημένα φυλάκια άμυνας. Με όπλα μεγάλης εμβέλειας μετατρέπονται και σε σημεία στρατηγικής κρούσης. Αεροπορικές βάσεις, ναυτικές εγκαταστάσεις, κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές και κόμβοι διοίκησης στις μικρασιατικές ακτές εισέρχονται σε φάκελο πυρός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τουρκική σχεδίαση. Το μήνυμα είναι σαφές. Καμία επιθετική ενέργεια δεν μπορεί να θεωρείται χαμηλού ρίσκου όταν οι κρίσιμοι κόμβοι της υποστήριξής της είναι ευάλωτοι σε άμεσο, μαζικό και ακριβές πλήγμα.

Ο Predator Hawk ER και η επόμενη ημέρα του πυραυλικού Πυροβολικού

Στον σχεδιασμό που συνοδεύει την απόκτηση των PULS εντάσσεται και η προοπτική αποδέσμευσης του Predator Hawk ER, της νέας και ακόμη ισχυρότερης έκδοσης του Predator Hawk, η οποία αναμένεται να ανεβάσει περαιτέρω τον πήχη των δυνατοτήτων του ελληνικού Πυροβολικού.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρουν οι Ισραηλινοί, ο Predator Hawk ER θα προσφέρει εμβέλεια άνω των 300 χιλιομέτρων, ταχύτερη διαδικασία εκτόξευσης και ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια πλήγματος, ενισχύοντας αποφασιστικά τον στρατηγικό χαρακτήρα του συστήματος.

Η σημασία του δεν εξαντλείται μόνο στο αυξημένο βεληνεκές. Ο νέος πύραυλος έρχεται να προσδώσει στο Πυροβολικό δυνατότητες που μέχρι σήμερα συνδέονταν σχεδόν αποκλειστικά με την Πολεμική Αεροπορία, επιτρέποντας προσβολές στρατηγικών στόχων σε μεγάλο βάθος, με υψηλή ακρίβεια και σε ελάχιστο χρόνο αντίδρασης. Αεροπορικές βάσεις, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κέντρα διοίκησης, υποδομές υποστήριξης και άλλοι στόχοι υψηλής αξίας μπορούν να ενταχθούν σε ένα διευρυμένο πλέγμα πυρός, το οποίο θα προσφέρει στην Ελλάδα νέα δεδομένα αποτροπής.

Καθοριστικής σημασίας είναι και το γεγονός ότι ο Predator Hawk ER θα μπορεί να χρησιμοποιείται από τους ίδιους εκτοξευτές PULS, χωρίς να απαιτείται αλλαγή πλατφόρμας. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό Πυροβολικό αποκτά από τώρα μια ανοιχτή αρχιτεκτονική, με σαφή προοπτική αναβάθμισης, καθώς η ένταξη του νέου πυραύλου θα μπορεί να γίνει άμεσα μόλις ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του, η οποία σύμφωνα με τις ισραηλινές εκτιμήσεις μπορεί να έχει κλείσει ακόμη και εντός του 2026.

Όπως μάλιστα διαμηνύεται από ισραηλινής πλευράς, η αποδέσμευση του Predator Hawk ER προς την Ελλάδα θεωρείται δεδομένη, με στόχο να αποτελέσει μέρος της συνολικής συμφωνίας που θα πλαισιώσει το πρόγραμμα των PULS. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί και στην πράξη, τότε το ελληνικό Πυροβολικό δεν θα περιοριστεί απλώς σε μια νέα γενιά εκτοξευτών, αλλά θα αποκτήσει σταδιακά ένα πραγματικό στρατηγικό όπλο, ικανό να επηρεάζει καθοριστικά την ισορροπία ισχύος σε Έβρο και Αιγαίο.

Η αμερικανική πρόταση και γιατί δεν κάλυψε πλήρως το ελληνικό ζητούμενο

Στο τραπέζι της αξιολόγησης υπήρχε και η αμερικανική επιλογή, με πακέτο που συνδεόταν με τον εκσυγχρονισμό των M270, την προμήθεια HIMARS και πυρομαχικών της οικογένειας GMLRS. Πρόκειται αναμφίβολα για μια ιδιαίτερα σοβαρή λύση, με ισχυρή διαλειτουργικότητα εντός ΝΑΤΟ και με δοκιμασμένη επιχειρησιακή αξία.

Ωστόσο, η κρίσιμη παράμετρος για το ελληνικό Επιτελείο ήταν η διαθεσιμότητα όπλων στρατηγικής εμβέλειας. Χωρίς πλήρη και σαφή αποδέσμευση πολύ μεγάλου βεληνεκούς, η αμερικανική πρόταση δεν απαντούσε απόλυτα στο βασικό ζητούμενο: την άμεση απόκτηση δυνατότητας βαθιάς κρούσης.

Έτσι, η ισραηλινή πρόταση απέκτησε σαφές προβάδισμα, επειδή προσφέρει ήδη πιστοποιημένο και διαθέσιμο οπλοστάσιο έως τα 300 χιλιόμετρα, με επιπλέον περιθώριο εξέλιξης. Αυτό δεν σημαίνει ότι κλείνει οριστικά η πόρτα σε μελλοντικό συμπληρωματικό αμερικανικό πρόγραμμα για μέρος των MLRS ή για HIMARS. Σημαίνει όμως ότι η βασική επιλογή στρατηγικού πυραυλικού Πυροβολικού γίνεται τώρα προς την πλευρά των PULS.

Το βιομηχανικό αποτύπωμα και το στοίχημα της ελληνικής συμμετοχής

Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία της συμφωνίας είναι η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή. Πληροφορίες αναφέρουν  ότι ελληνικές εταιρείες καλύπτουν περίπου το 25% του έργου, ποσοστό που εάν αποτυπωθεί με δεσμευτικό και λειτουργικό τρόπο  έχει πραγματική αξία για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να υπάρξει κάποιο έργο συναρμολόγησης ή περιορισμένης υποστήριξης αλλά να εξασφαλιστεί μεταφορά τεχνογνωσίας, συντήρηση στην Ελλάδα, δυνατότητα υποστήριξης των εκτοξευτών και ηλεκτρονικών σε βάθος χρόνου και συμμετοχή σε κρίσιμα υποσυστήματα.

Εάν αυτό επιτευχθεί, το πρόγραμμα των PULS δεν θα είναι μόνο μια αγορά ισχύος αλλά και μια επένδυση στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Σε 18 μήνες οι πρώτες παραδόσεις, νέα εποχή για το Πυροβολικό

Το στοιχείο που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη αξία στο πρόγραμμα είναι ο χρόνος.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες του OnAlert.gr, ο σχεδιασμός προβλέπει ότι οι πρώτες παραδόσεις θα ξεκινήσουν σε 18 μήνες από την υπογραφή, εφόσον η διαδικασία κυλήσει χωρίς καθυστερήσεις. Δηλαδή, το ελληνικό Πυροβολικό θα μπορούσε να δει τα πρώτα ισραηλινά συστήματα επί ελληνικού εδάφους σε χρόνο αισθητά συντομότερο από ό,τι συνηθίζεται σε αντίστοιχα προγράμματα.

Δεν πρόκειται για μια θεωρητική ενίσχυση στο βάθος της δεκαετίας αλλά για ένα πρόγραμμα που θα  αρχίζει να παράγει απτό επιχειρησιακό αποτέλεσμα μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό ορίζοντα. Και μαζί με τους εκτοξευτές θα τρέχουν παράλληλα η εκπαίδευση χειριστών και τεχνικών, η προσαρμογή των δομών διοίκησης και η σταδιακή διασύνδεση με αισθητήρες, UAV και κέντρα ελέγχου, ώστε οι PULS να ενταχθούν πλήρως σε ένα δικτυοκεντρικό μοντέλο πυρών.

Η απάντηση απέναντι στην τουρκική πυραυλική ισχύ

Η απόκτηση των PULS δεν εξετάζεται σε κενό ασφαλείας. Απέναντι, η Τουρκία έχει επενδύσει συστηματικά σε συστήματα όπως οι Bora και οι TRG-300, αναπτύσσοντας δυνατότητες πυραυλικής κρούσης που επηρεάζουν ευθέως την ισορροπία ισχύος σε Έβρο και Αιγαίο.

Η ελληνική απάντηση, μέσω των PULS, είναι ότι το ισοζύγιο αυτό δεν θα μείνει μονόπλευρο. Η χώρα αποκτά ικανότητα αντίστοιχου ή και ανώτερου βεληνεκούς, με υψηλή ακρίβεια και μεγάλη ευελιξία χρήσης. Το Πυροβολικό παύει έτσι να είναι ο βραχίονας της εγγύς υποστήριξης μόνο. Μετατρέπεται σε παίκτη πρώτης γραμμής στη στρατηγική κρούση και στην αποτροπή. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή σελίδας που φέρνει το πρόγραμμα.

Η πραγματική σημασία των υπογραφών

Οι υπογραφές μεταξύ ΓΔΑΕΕ και SIBAT δεν θα είναι μια τυπική διοικητική πράξη, αλλά θα σηματοδοτήσουν την επίσημη είσοδο της Ελλάδας σε μια νέα εποχή για το πυραυλικό Πυροβολικό. Μια εποχή στην οποία η χώρα δεν θα στηρίζεται μόνο στα παραδοσιακά όπλα υποστήριξης, αλλά θα έχει στα χέρια της ένα πολυεπίπεδο σύστημα μακράς ακτίνας, ικανό να επηρεάζει τον αντίπαλο πριν ακόμη φτάσει στην κύρια φάση της αναμέτρησης.

Αυτός είναι και ο λόγος που το πρόγραμμα των PULS ξεπερνά το στενό πλαίσιο ενός ακόμη εξοπλιστικού φακέλου. Είναι ένα πρόγραμμα που επηρεάζει την επιχειρησιακή γεωγραφία του Αιγαίου και του Έβρου, αναβαθμίζει την αποτρεπτική αξιοπιστία της χώρας και στέλνει σαφές μήνυμα ότι η Ελλάδα επενδύει σε σύγχρονα μέσα πυρών μεγάλης εμβέλειας.

The post Ώρα υπογραφών για τους PULS: Σε 18 μήνες τα ισραηλινά συστήματα στην Ελλάδα appeared first on OnAlert.

Οι δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να γίνουν ως τις 31 Μαρτίου 2026 στην ιστοσελίδα του ΓΕΣ.

Η εθελοντική στράτευση γυναικών αφορά σε γυναίκες από 20 έως 26 ετών, για θητεία 12 μηνών και εκπαίδευση στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου στη Λαμία. Όπως είχε δηλώσει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, ο πιλοτικός στόχος για το 2026 αφορά σε 200 εθελόντριες.

Τα κίνητρα που θα δοθούν περιλαμβάνουν πρόσβαση σε νοσοκομεία, λέσχες και λοιπές παροχές των Ενόπλων Δυνάμεων, αναγνώριση χρόνου θητείας ως προϋπηρεσία, μοριοδότηση ΑΣΕΠ για πρόσληψη ως ΕΠΟΠ σε δεξιότητα θητείας και πρόσληψη κατά προτεραιότητα πτυχιούχων ως πολιτικό προσωπικό, νοσηλεύτριες, βρεφονηπιοκόμοι, διοικητικό προσωπικό κ.α.).

Δείτε το βίντεο του ΓΕΣ

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΓΕΣ:

Με τη Φ.422/15/560871/Σ.90/06 Μαρ 26 Απόφαση ΥΕΘΑ (Β΄ 1289) καθορίστηκε ο αριθμός των προσκαλουμένων για κατάταξη εθελοντριών Ελληνίδων στον Στρατό Ξηράς, για εκπλήρωση εθελοντικής στρατιωτικής υπηρεσίας για το έτος 2026, σε εκατό (100). Δύνανται να υποβάλουν αίτηση για κατάταξη ως εθελόντριες Ελληνίδες οι ενδιαφερόμενες που πληρούν σωρευτικά τις κάτωθι προϋποθέσεις:

α. Διανύουν κατά το τρέχον έτος το 20ό και δεν υπερβαίνουν το 26ο έτος της ηλικίας τους (γεννηθείσες από 1-1-2001 έως 31-12-2007).

β. Είναι ικανές κατηγορίας πρώτης (Ι/1) έως δεύτερης (Ι/2).

γ. Δεν έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα από οποιοδήποτε ποινικό δικαστήριο
σε κάθειρξη.

Οι αιτήσεις κατατίθενται στη Διεύθυνση Στρατολογικού του ΓΕΣ (ΓΕΣ/Β4) από την ανάρτηση της παρούσας στον διαδικτυακό τόπο του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) (https://army.gr) έως και την 31η Μαρτίου 2026 και πρέπει να συνοδεύονται από φωτοαντίγραφο του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας και υπεύθυνη δήλωση περί μη αμετάκλητης καταδίκης σε ποινή κάθειρξης. Η κατάθεση των αιτήσεων σε μορφή PDF γίνεται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση ges_dsl@stratologia.gr.

Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα 210 – 6553265 και 210 – 6552222, για την παροχή διευκρινιστικών οδηγιών από Δευτέρα έως Παρασκευή και ώρες από 08:00 έως 14:00. Όσες αιτήσεις υποβληθούν μετά την καταληκτική ημερομηνία θα απορρίπτονται ως εκπρόθεσμες και θα επιστρέφονται στις ενδιαφερόμενες.

Αν ο αριθμός των αιτήσεων υπερβαίνει τις εκατό (100), η επιλογή πραγματοποιείται βάσει της χρονικής σειράς κατάθεσης των αιτήσεων.

Η Διεύθυνση Στρατολογικού του ΓΕΣ:

α. Αναζητά αυτεπάγγελτα πιστοποιητικό γέννησης και αντίγραφο ποινικού μητρώου γενικής χρήσης των υποψηφίων.

β. Παραπέμπει στην πλησιέστερη στον τόπο διαμονής αρμόδια Στρατιωτική Υγειονομική Επιτροπή (ΣΥΕ) για κρίση της σωματικής και ψυχικής υγείας και ένταξη σε κατηγορία σωματικής ικανότητας αριθμό υποψηφίων, ίσο με τον καθορισμένο για κάθε ημερολογιακό έτος αριθμό κατατασσόμενων, προσαυξημένο κατά είκοσι τοις εκατό (20%).

Όσες παραπεμπόμενες εντάσσονται στις κατηγορίες σωματικής ικανότητας τρίτης (Ι/3) έως πέμπτης (Ι/5), καθώς και όσες δεν παρουσιάζονται στις αρμόδιες ΣΥΕ εντός της ταχθείσας προθεσμίας, αποκλείονται από τη διαδικασία. Σε περίπτωση ύπαρξης κενών θέσεων, μετά την ένταξη των υποψηφίων σε κατηγορίες σωματικής ικανότητας, η διαδικασία παραπομπής είναι δυνατόν να επαναλαμβάνεται και για λοιπές υποψήφιες που δεν είχαν παραπεμφθεί αρχικά, ώστε να πληρωθεί το σύνολο των καθορισθεισών θέσεων των προσκαλούμενων σε κατάταξη.

Η διαδικασία ολοκληρώνεται το αργότερο έως την 31η Μαΐου 2026.

Με την ολοκλήρωση των διαδικασιών παραπομπής:

α. Αναρτώνται άμεσα στον διαδικτυακό τόπο του ΓΕΣ κυρωμένοι πίνακες υποψηφίων που γίνονται δεκτές, ώστε να προσκληθούν ονομαστικά, και απορριφθεισών υποψηφίων, των οποίων οι υποψήφιες λαμβάνουν γνώση με μέριμνά τους.

β. Καθορίζεται από τη Διεύθυνση Στρατολογικού του ΓΕΣ ο χρόνος κατάταξης και αποστέλλονται στις αρμόδιες με βάση τα  δημοτολόγια εγγραφής Στρατολογικές Υπηρεσίες τα σχετικά Σημειώματα Κατάταξης, τα οποία επιδίδονται στις προσκαλούμενες σε κατάταξη αυτοπροσώπως ή δια του νόμιμου αντιπροσώπου ή μέσω μηνύματος στην προσωπική τους διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Η κατάταξη πραγματοποιείται εντός Ιουνίου 2026 στο ΚΕΝ ΛΑΜΙΑΣ (ΚΕΥΠ).

Οι μη παρουσιασθείσες για κατάταξη εμπρόθεσμα δεν γίνονται δεκτές και δεν υπέχουν περαιτέρω συνέπειες. Είναι δυνατή η παράταση της προθεσμίας κατάταξής τους έως πέντε (5) ημέρες, κατόπιν διαπίστωσης λόγων αντικειμενικής αδυναμίας από οποιαδήποτε στρατιωτική ή αστυνομική αρχή.

Με διαταγή της Διεύθυνσης Στρατολογικού του ΓΕΣ καλούνται σε κατάταξη υποψήφιες για πλήρωση τυχόν κενών θέσεων, λόγω μη κατάταξης των αρχικά προσκαλουμένων.

Οι εθελόντριες Ελληνίδες δύνανται να επιλέγονται ως Υποψήφιες ή Δόκιμες Έφεδροι Αξιωματικοί (ΥΕΑ – ΔΕΑ), κατά τις διατάξεις που ισχύουν για τους άρρενες και με τις επιλογικές διαδικασίες που θα καθοριστούν.

Η διάρκεια θητείας των εθελοντριών Ελληνίδων είναι, σε κάθε περίπτωση, δώδεκα (12) μήνες.

The post «Η ευθύνη για την πατρίδα αφορά και μένα»: Το βίντεο – πρόσκληση του ΓΕΣ για την εθελοντική στράτευση γυναικών appeared first on OnAlert.

Οι αρμόδιες αστυνομικές Αρχές διεξάγουν έρευνα σχετικά με την προέλευσή τους και τη διακίνησή τους, προσθέτουν οι ίδιες πηγές.

The post Παντελώς αβάσιμα τα fake μηνύματα SMS περί δήθεν «χορήγησης φύλλων πορείας», λένε πηγές του Στρατού appeared first on OnAlert.

Η πρώτη κυβέρνηση της Αντιβασιλείας επιδίωξε, μέσω αυστηρών μέτρων, να διαλύσει τα άτακτα σώματα, να απαγορεύσει την οπλοφορία και να ανασυγκροτήσει τον Τακτικό Στρατό, που είχε διαλυθεί μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια (1831).

Με τον νέο «Οργανισμό Στρατού» (Φεβρουάριος 1833) συγκροτήθηκαν: Πεζικό με οκτώ τάγματα, Πυροβολικό με έξι λόχους, ένα λόχο Ζευγιτών και ένα λόχο Τεχνικών, Μηχανικό με δύο λόχους Σκαπανέων, Ιππικό με ένα σύνταγμα Λογχοφόρων Ιππέων, Ακροβολιστές με δέκα τάγματα, από τα διαλυόμενα σώματα των άτακτων, Λόχος Απομάχων, στον οποίο εντάχθηκαν όσοι είχαν καταστεί ανίκανοι κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους. Ενώ, για πρώτη φορά συγκροτήθηκε η Χωροφυλακή.

Αργότερα, με τροποποιήσεις στον Οργανισμό Στρατού συγκροτήθηκαν: Φάλαγγα, τιμητικό σώμα στο οποίο εντάχθηκαν αξιωματικοί και οπλαρχηγοί του Αγώνα, που δεν κατατάχτηκαν στον Τακτικό Στρατό (1835), Οροφυλακή, δέκα ταγμάτων, με αποστολή τη φύλαξη των συνόρων και την τήρηση της δημόσιας ασφάλειας (1838) και Εθνοφυλακή, σε κάθε δήμο, με αποστολή την τήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Αποτελούνταν από άμισθους πολίτες, που δεν εκτελούσαν διαρκή υπηρεσία (1843).

Επίσης, θεσπίστηκαν, η θέση του Γενικού Επιθεωρητή Στρατού, το Σώμα των Γενικών Επιτελών (1833), Οικονομικοί Επιθεωρητές (1852), Αναθεωρητικό Δικαστήριο και δύο διαρκή Στρατοδικεία (1860), Στρατιωτικά Αρτοποιεία (1861) και Πειθαρχικός Λόχος για τους απείθαρχους οπλίτες (1861). Συγκροτήθηκε μπάντα για την Φρουρά των Αθηνών, με πενήντα ένα μουσικούς.

Τέλος, το «Κεντρικόν Πολεμικόν Σχολείον» (1829) μετονομάστηκε σε «Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων» (1834). Αν και μετά την εκθρόνιση του Όθωνα (1862), ανήλθε στον θρόνο ο Γεώργιος Α΄ (1863), ωστόσο, ο «Οργανισμός Στρατού» του 1833 ίσχυσε μέχρι το 1876.

Πηγή: ΓΕΣ

The post Ο Όθωνας συγκροτεί το 1833 τον τακτικό ελληνικό στρατό – Τα πρώτα μέτρα και εντολές της αντιβασιλείας appeared first on OnAlert.

Όπως έχει επισημάνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, «η νέα θητεία αποτελεί έναν από τους κύριους πυλώνες της μεταρρύθμισής «Ατζέντα 2030».

Εξάλλου, ο κ. Δένδιας έχει υπογραμμίσει ότι οι αλλαγές θεωρούνται επιβεβλημένες από την αναγκαιότητα προσαρμογής στα σύγχρονα δεδομένα, τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις, τεχνολογικές εξελίξεις και τη νέα προσέγγιση στρατιωτικών επιχειρήσεων στις πρόσφατες συρράξεις.

Στόχος των αλλαγών, υπογραμμίζουν πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, είναι η παροχή ουσιαστικής εκπαίδευσης και ειδικοτήτων/δεξιοτήτων που διαμορφώνουν έναν ικανό μαχητή για την εφεδρεία και αποδίδουν ένα χρήσιμο και καταρτισμένο πολίτη στην κοινωνία.

Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η μετάβαση από μια θητεία αγγαρεία σε μια θητεία με ουσία και αξία.

Κεντρικό πυλώνα των αλλαγών αποτελεί η βασική εκπαίδευση διάρκειας 10 πλέον εβδομάδων αποκλειστικά στον Στρατό Ξηράς.

Προβλέπει την ολοκληρωμένη εκπαίδευση του σύγχρονου μαχητή με την προσθήκη νέων αντικειμένων (από τον χειρισμό Drones έως τις Α’ Βοήθειες) και τη σημαντική αναβάθμιση των υφισταμένων (πολλαπλασιασμός βολών, πορειών, ασκήσεων).

Ουσιαστική αλλαγή στη νέα θητεία αποτελεί η παροχή εξειδικευμένων γνώσεων στα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης των Ενόπλων Δυνάμεων σε ειδικότητες που καθίστανται επαγγελματικές δεξιότητες και θα αποτελούν εφόδιο για την ζωή κάθε νέου που θα τις επιλέγει.

Οι βασικές αλαλαγές περιλαμβάνουν, επιπλέον, την ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση του συσσιτίου, το νέο σύστημα υγειονομικών εξετάσεων στα κέντρα κατάταξης, τη μετάθεση του συνόλου των στρατεύσιμων σε επιχειρησιακές μονάδες μετά την εκπαίδευση, τη σημαντική αύξηση της μηνιαίας αποζημίωσης από 8,80 σε 100 ευρώ σε όσους υπηρετούν σε Θράκη και νησιά Ανατολικού Αιγαίου και 50 ευρώ σε όσους υπηρετούν στην ενδοχώρα.

Αναλυτικά:  

* Οι ΕΣΣΟ μειώνονται από 6 σε 4 (Φεβρουάριο, Μάιο, Αύγουστο και Νοέμβριο).

* Το σύνολο των στρατευσίμων κατατάσσεται στον Στρατό Ξηράς. Μόνο οπλίτες με εξειδικευμένα επαγγελματικά προσόντα, θα μετατάσσονται εσωτερικά στους άλλους κλάδους, την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

* Οι στρατεύσιμοι κατατάσσονται σε 13 Κέντρα Εκπαίδευσης.

* Oι Οπλίτες υπηρετούν 12 μήνες εκτός όσων καταταγούν ως πρότακτοι ή πρωτόκλητοι και όσων επιλεγούν ή επιλέξουν να υπηρετήσουν σε Θράκη και νησιά Ανατολικού Αιγαίου, στην ΕΛΔΥΚ και στο Λόχο Ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς, οι οποίοι θα υπηρετήσουν 9 μήνες.

Στάδια εκπαίδευσης οπλιτών

Όπως είχαμε γράψει πρόσφατα στο OnAlert, το νέο μοντέλο εκπαίδευσης προβλέπει πρώτα Κέντρο Εκπαίδευσης, μετά εκπαίδευση μαχητή και κατόπιν προκεχωρημένη εκπαίδευση νεοτοποθετημένων μέσω ΣΠΕΝ, πριν ο οπλίτης αφομοιωθεί πλήρως στη Μονάδα του.

– Πρώτο στάδιο βασικής εκπαίδευσης, το οποίο πραγματοποιείται στα κέντρα κατάταξης και περιλαμβάνει: α) την αρχική εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της εβδομάδας κατάταξης, η οποία ολοκληρώνεται με την ορκωμοσία των οπλιτών και β) την εκπαίδευση μαχητή, στην οποία αναπτύσσεται πλήρως η επιχειρησιακή ικανότητα του οπλίτη ως μαχητή.

– Δεύτερο στάδιο ειδικής εκπαίδευσης, το οποίο πραγματοποιείται σε Μονάδες Εκπαίδευσης Ειδικοτήτων της Μείζονος Διοίκησης ή του Σχηματισμού, όπου υπάγονται οι μονάδες στις οποίες έχουν τοποθετηθεί, ή σε Κέντρα Διά Βίου Μάθησης. Κατά το στάδιο αυτό οι οπλίτες εκπαιδεύονται σε ειδικότητες και κάθετες δεξιότητες, αντίστοιχα.

– Τρίτο στάδιο εκπαίδευσης, το οποίο πραγματοποιείται στις μονάδες στις οποίες οι οπλίτες τοποθετούνται ή μετατίθενται για την εκπλήρωση του υπολοίπου της κύριας στρατιωτικής τους υποχρέωσης και αφορά στην επιχειρησιακή ένταξη των οπλιτών.

Βασική Εκπαίδευση με διάρκεια 10 εβδομάδες

– Αυξάνεται ο χρόνος της πρακτικής εκπαίδευσης.

– Αυξάνεται ο αριθμός και το είδος των βολών. Προστίθεται νυχτερινή βολή, βολή πιστολίου και ρίψη εκπαιδευτικής χειροβομβίδας.

– Αυξάνεται ο αριθμός αντικειμένων τακτικής, των πορειών, των ασκήσεων μικρών ομάδων, των νυχτερινών εκπαιδεύσεων ενώ παράλληλα επιχειρούνται συνδυαστικές εκπαιδεύσεις αυξανόμενης δυσκολίας όπως για παράδειγμα συνδυασμός πορείας με βολή, νυχτερινή πορεία – βολή και διανυκτέρευση στο ύπαιθρο.

– Εισάγεται εκπαίδευση σε οριζόντιες δεξιότητες, χρήσιμες στη μετέπειτα ζωή των οπλιτών στα αντικείμενα Α’ βοηθειών, πυροπροστασίας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

– Εισάγεται η εκπαίδευση στα Συστήματα μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ), η οποία περιλαμβάνει θεωρητική εκπαίδευση, μεθόδουςανίχνευσης-εντοπισμού-αντιμετώπισης και πρακτική εξάσκηση στον εξομοιωτή, ο οποίος διαθέτει σενάρια αυξανόμενης δυσκολίας. Όσοι περάσουν επιτυχώς τα αρχικά βασικά σενάρια στον εξομοιωτή, υποβάλλονται σε τελική δοκιμασία στο εκπαιδευτικό ΣμηΕΑ. Οι επιτυχόντες επιλέγονται να παρακολουθήσουν την εκπαίδευση των δύο τελευταίων εβδομάδων, αποκτούν τη δεξιότητα του χειριστή ΣμηΕΑ και λαμβάνουν ειδικό διακριτικό σήμα που φέρουν στη στολή τους.

Ειδική Εκπαίδευση με διάρκεια 4 εβδομάδες

– Πραγματοποιείται σε επιλεγμένες επιχειρησιακές Μονάδες με μέριμνα των Μειζόνων Διοικήσεων-Σχηματισμών, σε ειδικά εξειδικευμένα Κέντρα και Σχολές και στα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ). Υπάρχουν επίσης και ειδικότητες που μετατίθενται απευθείας σε Μονάδες (ιατροί, φαρμακοποιοί, νοσηλευτές, φυσικοθεραπευτές, μικροβιολόγοι, οπλίτες πληροφορικής, μουσικοί, χημικοί κλπ).

– Καταργούνται οι ειδικότητες που δεν συνάδουν με τις απαιτήσεις του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος και ομαδοποιούνται σε 19 εκπαιδευτικές ειδικότητες (από 46 κύριες).

– Ξεκινά η πιλοτική εφαρμογή ειδικοτήτων – δεξιοτήτων σε ΚΔΒΜ με προγράμματα εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης που θα παρέχουν στους οπλίτες πιστοποιημένη εξειδίκευση στα πεδία που έχουν επιλέξει. Για την Α’ ΕΣΣΟ προβλέπονται οι δεξιότητες Χειριστή Μηχανημάτων, Ναυαγοσώστη – Αυτοδύτη, Οπλουργού, Χειριστή Drone, καθώς και ειδικού προγράμματος Κυβερνοασφάλειας στη Σχολή Προγραμματιστών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών.

– Τα προγράμματα εκπαίδευσης – δεξιοτήτων θα αυξηθούν σε περισσότερα πεδία στις επόμενες ΕΣΣΟ.

Τοποθέτηση σε Μονάδες Επιχειρησιακής Ετοιμότητας (12 εβδομάδες) και Μονάδες Επιλογής (στον 7ο μήνα)

– Μετά την ολοκλήρωση της βασικής και ειδικής εκπαίδευσης, οι οπλίτες τοποθετούνται σε Επιχειρησιακές Μονάδες Ελιγμού – Υποστήριξης Μάχης – Υποστήριξης Διοικητικής Μέριμνας, υψηλών απαιτήσεων και κατά απόλυτη προτεραιότητα σε μονάδες της Θράκης και του Ανατολικού Αιγαίου (70% των οπλιτών).

– Οι οπλίτες δικαιούνται τακτική μετάθεση από τη μονάδα αρχικής τοποθέτησής τους μετά την συμπλήρωση 6 μηνών από την ημερομηνία κατάταξης, μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας τους για 12 εβδομάδες (9μηνη θητεία) ή 26 εβδομάδες (12μηνη θητεία). Οι τοποθετήσεις γίνονται με μοριοδότηση (γνώσεις, δεξιότητες, τόπος προτίμησης-εντοπιότητα).

Αύξηση μηνιαίας αποζημίωσης    

Οι οπλίτες θητείας θα λαμβάνουν 100 ευρώ όταν υπηρετούν στην παραμεθόριο και 50 ευρώ όταν υπηρετούν στην ενδοχώρα, από 8,80 που ήταν ευρώ έως σήμερα.

Οι οπλίτες τέκνα πολύτεκνων οικογενειών θα λαμβάνουν 150 ευρώ από 35 ευρώ, ενώ σημαντικές αυξήσεις θα λάβουν οπλίτες γονείς (150 ευρώ για ένα τέκνο, 200 ευρώ για δύο, με προσαύξηση 50 ευρώ για κάθε επιπλέον τέκνο). Τέλος, οι άγαμοι ορφανοί και από τους δύο γονείς οπλίτες θα λαμβάνουν 200 ευρώ από τα 100 που λάμβαναν έως σήμερα.

Αναβάθμιση Συσσιτίου

Η ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση του συσσιτίου συνίσταται στην εφαρμογή του νέου κανονισμού τροφοδοσίας,σύμφωνα με τα σύγχρονα διατροφικά πρότυπα, και την αύξηση του αντιτίμου της τροφοδοτικής μερίδας από 4,50 ευρώ σε 6,40 ευρώ.

Το νέο διατροφολόγιο έχει εμπλουτιστεί με νέα είδη στη βάση της απαραίτητης ημερήσιας θερμιδικής αξίας για τις ανάγκες κάθε οπλίτη, παρέχει δυνατότητα εξατομικευμένων μερίδων, ενώ θα χορηγείται ταυτόχρονα σε όλα τα κέντρα εκπαίδευσης.

The post Όλες οι αλλαγές στη θητεία: Εκπαίδευση 10 εβδομάδων και αποζημίωση 100 ευρώ στη μεθόριο appeared first on OnAlert.

Με στόχο το πρόγραμμα να υλοποιηθεί μέσω του χρηματοδοτικού εργαλείου SAFE και κόστος που αγγίζει τα 300 εκατομμύρια ευρώ, το Γενικό Επιτελείο Στρατού κινείται προς έναν στοχευμένο εκσυγχρονισμό των περίπου 170 αρμάτων μάχης Leopard 2A4, που υπηρετούν ως βασικός κορμός των τεθωρακισμένων στον Έβρο.

Η φυσιογνωμία του προγράμματος έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν αφορά γενική ανακατασκευή, αλλαγή κινητήρα, ανασχεδιασμό πύργου ή μετατροπή σε νεότερη έκδοση.

Η κύρια και καθοριστική αλλαγή αφορά αποκλειστικά το Σύστημα Ελέγχου Πυρός, δηλαδή το υποσύστημα που μετατρέπει την ισχύ πυρός του άρματος σε πραγματική ικανότητα έγκαιρης στοχοποίησης και πρώτης εύστοχης βολής ημέρα, νύχτα και σε κίνηση.

Τα Leopard 2A4 και η διάταξη τους στον Στρατό Ξηράς

Τα Leopard 2A4 αποτελούν μία από τις πιο διαδεδομένες εκδόσεις της οικογένειας Leopard 2. Η ελληνική ένταξη το 2005 έδωσε στον Στρατό Ξηράς έναν μεγάλο αριθμό κύριων αρμάτων μάχης δυτικής τεχνολογίας, ικανών να επιχειρούν σε σενάρια υψηλής έντασης, με υψηλή αξιοπιστία πλατφόρμας και με ισχυρό πυροβόλο 120 χιλιοστών.

Η έκδοση A4 συνδέεται διεθνώς με την ωρίμανση του Leopard 2 ως μαζικού άρματος μάχης και χαρακτηρίζεται από τον συνδυασμό θωράκισης, ισχύος κινητήρα και ισχύος πυρός που παρέμεινε ανταγωνιστικός για δεκαετίες.

Σε επίπεδο βασικών τεχνικών χαρακτηριστικών, το Leopard 2A4 φέρει λείοκαννο πυροβόλο 120mm L/44, ισχύ κινητήρα της τάξης των 1.500 ίππων, ταχύτητα έως 70 χλμ/ώρα και επιχειρησιακή ακτίνα περίπου 450 χλμ, με βάρος γύρω στους 55 τόνους. Αυτά τα στοιχεία εξηγούν γιατί η πλατφόρμα παραμένει χρήσιμη και σήμερα, ιδιαίτερα σε συνθήκες όπου το ανάγλυφο και τα δίκτυα ελιγμών επιβάλουν συνδυασμό ταχύτητας, αξιοπιστίας και ισχύος πυρός, όπως ακριβώς απαιτείται στο ελληνικό περιβάλλον των χερσαίων συνόρων της χώρας στον Έβρο.

Η επιχειρησιακή αξία των 2A4 δεν βρίσκεται μόνο στις επιδόσεις τους, αλλά και στον αριθμό τους. Σε ένα αρματικό δυναμικό όπου συνυπάρχουν διαφορετικές γενιές, η δυνατότητα να αναβαθμιστεί ο κύριος  κορμός είναι κρίσιμη για τη συνολική ομοιογένεια και για τη διατήρηση διαθεσιμοτήτων στον Έβρο. Στην ελληνική πραγματικότητα, τα 2A4 λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής ισχύος δίπλα στα Leopard 2A6HEL, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος των αναγκών πρώτης γραμμής.

Σύστημα Ελέγχου Πυρός: Η «καρδιά» της μαχητικής ικανότητας

Το Σύστημα Ελέγχου Πυρός είναι το σύνολο αισθητήρων, σκοπευτικών, υπολογιστών και διεπαφών που επιτρέπουν στο πλήρωμα να εντοπίζει, να ταυτοποιεί, να μετρά απόσταση, να υπολογίζει βαλλιστική λύση και να εκτελεί βολή με υψηλή πιθανότητα επιτυχίας σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Στην πράξη, το ΣΕΠ είναι εκείνο που καθορίζει τον χρόνο από την παρατήρηση μέχρι την εμπλοκή, το ποσοστό εύστοχης βολής, την αποτελεσματικότητα τη νύχτα και την ικανότητα βολής σε κίνηση.

Στα Leopard 2 η κλασική αρχιτεκτονική ΣΕΠ συνδέεται με το EMES 15, ένα σταθεροποιημένο κύριο σκοπευτικό του πυροβολητή, με ενσωματωμένο αποστασιόμετρο λέιζερ και θερμική διόπτρα, σε σύνδεση με υπολογιστή ελέγχου πυρός που υπολογίζει τη λύση βολής.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση ήταν πρωτοποριακή την εποχή της, όμως τα σύγχρονα πρότυπα έχουν μετατοπιστεί σε αισθητήρες υψηλότερης ανάλυσης, ταχύτερη επεξεργασία, βελτιωμένες λειτουργίες hunter-killer και καλύτερη ψηφιακή διασύνδεση με συστήματα διοίκησης και ελέγχου.

Για το πλήρωμα άρματος, η διαφορά ανάμεσα σε παλαιότερο και σύγχρονο ΣΕΠ αποτυπώνεται σε πολύ συγκεκριμένους δείκτες. Πόσο γρήγορα εντοπίζεται στόχος σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας, μετριέται απόσταση και ολοκληρώνεται ο βαλλιστικός υπολογισμός. Πόσο γρήγορα περνά το άρμα από τον έναν στόχο στον επόμενο.

Ο βαθμός αξιοπιστίας στη δυνατότητα να εμπλέξει τον στόχο ενώ κινείται. Και αυτά είναι ακριβώς τα πεδία όπου το ΓΕΣ επιδιώκει να κερδίσει, αναβαθμίζοντας εκείνο που μετατρέπει την ισχύ πυρός σε πραγματικό αποτέλεσμα.

Τα οφέλη από τον νέο ΣΕΠ

Η επιλογή να αλλάξει μόνο το Σύστημα Ελέγχου Πυρός, με το υπόλοιπο άρμα μάχης να παραμένει ως έχει, υπηρετεί μια καθαρή επιχειρησιακή και τεχνικοοικονομική λογική. Η πλατφόρμα των 2A4 παραμένει αξιόπιστη, με ισχυρό κινητήρα και επαρκή ισχύ πυρός. Το κύριο μειονέκτημα εντοπίζεται στον συνδυασμό αισθητήρα–σκόπευτρο–υπολογιστή, δηλαδή στο τμήμα που καθορίζει την ικανότητα προσβολής στόχων σε όλες τις συνθήκες.

Η αντικατάσταση του ΣΕΠ δίνει απόδοση χωρίς να απαιτεί βαθιές επεμβάσεις, χωρίς να ανοίγει ζητήματα πιστοποίησης κινητήρα ή μετάδοσης, και χωρίς να παρατείνει υπερβολικά τον χρόνο παραμονής κάθε άρματος στο εργοστάσιο.

Το αναμενόμενο αποτέλεσμα είναι αναβάθμιση της επίγνωσης και της ικανότητας στοχοποίησης. Σύγχρονη θερμική απεικόνιση σημαίνει καλύτερη απόδοση σε νύχτα, καπνό, σκόνη, βροχή. Βελτιωμένος υπολογιστής βολής σημαίνει μεγαλύτερη πιθανότητα πρώτης εύστοχης βολής σε πραγματικές αποστάσεις εμπλοκής. Βελτιωμένη συνεργασία αρχηγού πληρώματος και πυροβολητή σημαίνει ταχύτερη εναλλαγή στόχων και καλύτερη εκμετάλλευση της διαδικασίας hunter-killer, δηλαδή ο αρχηγός πληρώματος να αναζητά και να προετοιμάζει νέο στόχο ενώ ο πυροβολητής εμπλέκει τον προηγούμενο.

Η στοχοποίηση για τα άρματα μάχης αποτελεί το μυστικό της επιβιωσιμότητας. Σε ένα πεδίο όπου η απειλή από αντιαρματικά όπλα και UAV μειώνει τα χρονικά περιθώρια, ο χρόνος που μένει ένα άρμα εκτεθειμένο αυξάνεται όταν καθυστερεί να εντοπίσει και να εμπλέξει. Το ΣΕΠ δεν είναι απλώς εργαλείο ακρίβειας αλλά εργαλείο χρόνου και πρωτοβουλίας.

Επιβιωσιμότητα και προσαρμογή στα διδάγματα της Ουκρανίας

Το πρόγραμμα λαμβάνει υπόψη την ευρύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ευρώπη μετά την Ουκρανία. Η παθητική προστασία ενισχύεται με πρακτικές όπως κλωβοί, επειδή ορισμένες απειλές, ειδικά από πάνω, αυξήθηκαν. Παράλληλα, εμφανίζεται ως ανάγκη η ενίσχυση της ενεργητικής άμυνας, με λύσεις που βελτιώνουν την προειδοποίηση, την επίγνωση απειλών και την αποτροπή προσβολών.

Σε τέτοιες αναβαθμίσεις το ρίσκο βρίσκεται στην «υπερφόρτωση» των απαιτήσεων. Όσο περισσότερα υποσυστήματα προστίθενται, τόσο αυξάνονται οι χρόνοι ολοκλήρωσης, οι δοκιμές, η εξάρτηση από διαφορετικούς προμηθευτές, ο κίνδυνος επιμέρους καθυστερήσεων και φυσικά το κόστος. Η επιλογή εστίασης στο ΣΕΠ λειτουργεί ως άξονας πειθαρχίας του προγράμματος.

Υλοποίηση στην Ελλάδα

Η κατεύθυνση της υλοποίησης στην Ελλάδα αποτελεί κρίσιμο σκέλος. Η δυνατότητα να γίνουν οι εργασίες εντός χώρας μειώνει τον επιχειρησιακό χρόνο απουσίας των αρμάτων από τις μονάδες, απλοποιεί την υποστήριξη, ενισχύει την εγχώρια τεχνογνωσία και δημιουργεί σταθερότητα στη συντήρηση.

Η επιλογή της εταιρείας METKA ως φορέα υλοποίησης συνδέεται με τη δυνατότητα ανάληψης έργου ολοκλήρωσης, με υποδομές και εμπειρία σε βαρέα οχήματα και σε βιομηχανικές διαδικασίες που απαιτούν ακρίβεια, διασφάλιση ποιότητας και ρυθμό παράδοσης.

Σε μια περίοδο όπου διεθνώς οι γραμμές παραγωγής αμυντικού υλικού δέχονται έντονη πίεση και οι χρόνοι παράδοσης έχουν επιμηκυνθεί, η εγχώρια υλοποίηση λειτουργεί ως ασφαλιστική δικλείδα. Επιπλέον, δημιουργεί βιομηχανικό αποτύπωμα που μπορεί να αξιοποιηθεί και στη συνέχεια για υποστήριξη, αναβαθμίσεις λογισμικού, διαχείριση ανταλλακτικών και βελτιώσεις διαθεσιμοτήτων.

SAFE, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός που διευκολύνει μεγάλα προγράμματα

Η χρηματοδότηση μέσω SAFE αποτελεί το στοιχείο που αλλάζει την οικονομική εξίσωση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιγράφει το SAFE ως εργαλείο δανείων μεγάλης διάρκειας και ανταγωνιστικού κόστους, έως 150 δισ. ευρώ συνολικά, για επενδύσεις σε αμυντικές δυνατότητες, με στόχο γρήγορες και μεγάλης κλίμακας προμήθειες. Αντίστοιχα, το Συμβούλιο της ΕΕ το παρουσιάζει ως μηχανισμό δανείων έως 150 δισ. ευρώ για ταχεία αύξηση αμυντικών επενδύσεων, συνδεδεμένων και με κοινές προμήθειες.

Για ένα πρόγραμμα 300 εκατ. ευρώ, το SAFE βοηθά ώστε να μην απαιτείται η υλοποίηση από τον ετήσιο δημοσιονομικό χώρο. Επιτρέπει να δομηθεί πολυετής ροή πληρωμών, συνδεδεμένη με ρυθμό εργασιών και παραδόσεων, κάτι που ταιριάζει σε εκσυγχρονισμό στόλου, όπου το τελικό αποτέλεσμα παραδίδεται τμηματικά.

Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών εργαλείων συνδέεται, επίσης, με τη συνολική τάση ενίσχυσης ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανικής βάσης και με την ανάγκη να κλείσουν γρήγορα κενά ικανοτήτων που έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια.

Το επιχειρησιακό πλαίσιο του Έβρου και η τουρκική παράμετρος

Τα Leopard 2A4 αποτελούν κρίσιμο στοιχείο στον Έβρο, εκεί όπου το αρματικό δυναμικό έχει ιστορικά ιδιαίτερη βαρύτητα. Η Ελλάδα διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο αρμάτων μάχης στην Ευρώπη ως απόθεμα πλατφορμών, όμως η πραγματική ισχύς δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς, αλλά στο επίπεδο των αισθητήρων, των ηλεκτρονικών, της εκπαίδευσης και της διαθεσιμότητας.

Η τουρκική πλευρά έχει κινηθεί νωρίτερα σε αναβαθμίσεις και σε αξιοποίηση εγχώριων δυνατοτήτων, κάτι που δημιουργεί πίεση στην ελληνική πλευρά να διατηρήσει τεχνολογική συνάφεια τουλάχιστον στα κρίσιμα υποσυστήματα που καθορίζουν την έκβαση εμπλοκής.

Εδώ το ΣΕΠ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Σε ένα περιβάλλον όπου οι αποστάσεις εμπλοκής, οι συνθήκες ορατότητας και η ανάγκη για ταχύτητα απόφασης καθορίζουν το αποτέλεσμα, η ικανότητα ενός άρματος να εντοπίζει στόχο, να μετρά απόσταση, να υπολογίζει λύση και να πυροβολεί με υψηλή πιθανότητα πρώτου πλήγματος είναι κρίσιμη. Η αναβάθμιση του ΣΕΠ μεταφέρει αυτή την ικανότητα στον «μαζικό» κορμό των τεθωρακισμένων, ώστε το συνολικό επιχειρησιακό αποτύπωμα να μην περιορίζεται μόνο στα νεότερα 2A6HEL.

Η ουσία του προγράμματος

Ο εκσυγχρονισμός των Leopard 2A4, όπως σχεδιάζεται, δεν επαναπροσδιορίζει το άρμα ως πλατφόρμα. Επαναπροσδιορίζει την ικανότητά του να μετατρέπει την ισχύ πυρός σε αποτέλεσμα, εκεί όπου κρίνεται η σύγχρονη μάχη. Η συγκέντρωση της παρέμβασης στο Σύστημα Ελέγχου Πυρός επιτρέπει να υπάρξει μετρήσιμο επιχειρησιακό κέρδος με ελεγχόμενο τεχνικό ρίσκο.

Η χρηματοδότηση μέσω SAFE διευκολύνει την οικονομική υλοποίηση ενός προγράμματος 300 εκατ. ευρώ σε πολυετή βάση. Η επιλογή υλοποίησης στην Ελλάδα στηρίζει διαθεσιμότητες και βιομηχανική δυνατότητα.

Σε μια περίοδο όπου το πεδίο μάχης έχει γίνει διάτρητο από αισθητήρες και όπου η επιβίωση εξαρτάται από χρόνο, επίγνωση και ακρίβεια, το ΣΕΠ είναι το υποσύστημα που καθορίζει αν το άρμα θα επιβάλει πρωτοβουλία ή θα ακολουθεί.

Για τον Στρατό Ξηράς, η αναβάθμιση των 170 Leopard 2A4 στο συγκεκριμένο πεδίο είναι παρέμβαση που επαναφέρει αξία σε ένα μεγάλο απόθεμα μάχης και ενισχύει τον κορμό των τεθωρακισμένων εκεί όπου έχει μεγαλύτερη επιχειρησιακή βαρύτητα στα χερσαία σύνορα της χώρας.

The post Εκσυγχρονισμός Leopard: Μέσω SAFE και με κόστος 300 εκατ. ευρώ για 170 άρματα LEO2A4 appeared first on OnAlert.

Η ένταξη και επιχειρησιακή αξιοποίηση των UAV V-BAT στον Στρατό Ξηράς ήδη καταδεικνύει ότι πρόκειται για ένα πραγματικά «value for money» σύστημα. Από τις πρώτες κιόλας πτήσεις, το μήνυμα που επιστρέφει στο Επιτελείο είναι σαφές και με απόλυτα θετικό πρόσημο, καθώς πρόκειται για ένα σύστημα που μπορεί να δώσει επίμονη επιτήρηση, εικόνα σε πραγματικό χρόνο και ταχεία στοχοποίηση, εκεί όπου η γεωγραφία και ειδικά στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Ανατολικού Αιγαίου επιβάλλει μέσα που αναπτύσσονται γρήγορα, λειτουργούν με «μικρό αποτύπωμα» και αντέχουν σε ηλεκτρονικά επιβαρυμένο περιβάλλον.

Η πρώτη εικόνα από την αξιοποίηση των V-BAT, όπως αποτυπώνεται από τα επιχειρησιακά συμπεράσματα, δείχνει ότι το σύστημα μπορεί να μεταφέρει εικόνα σε πραγματικό χρόνο σε βάθος που – ανάλογα με το σενάριο επικοινωνιών και την αρχιτεκτονική αναμετάδοσης – εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει έως και τα 180 χιλιόμετρα από τα χερσαία και κυρίως τα θαλάσσια σύνορα.

Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε ένα εργαλείο που «κλειδώνει» την επιτήρηση πάνω από κρίσιμους θαλάσσιους διαύλους, ακτές και νησιωτικές περιοχές ενδιαφέροντος, αλλά και στόχους στην τουρκική ενδοχώρα σε μεγάλο βάθος δημιουργώντας συνεχή τακτική εικόνα με κόστος και ρίσκο ασύγκριτα μικρότερα από επανδρωμένα μέσα.

Το ενδιαφέρον πλέον δεν περιορίζεται στη «μάχη της επιτήρησης». Ο σχεδιασμός, σύμφωνα με πληροφορίες, ανοίγει καθαρά την πόρτα στη μετάβαση από ISR σε ISR-Strike, καθώς εξετάζεται πλέον σοβαρά και η οπλισμένη έκδοση του συστήματος. Κι αυτό έρχεται να συνδυαστεί με μια διεθνή εξέλιξη που αλλάζει τα δεδομένα καθώς η Shield AI, που έχει πλέον υπό την ομπρέλα της το V-BAT, προχώρησε σε συνεργασία με τη νοτιοκορεατική LIG Nex1 για την ενσωμάτωση κατευθυνόμενου όπλου L-MDM (Laser-guided Missile for Drones) στο V-BAT.

Από τη δωρεά στην επιχειρησιακή ένταξη

Η Ελλάδα απέκτησε τα πρώτα V-BAT ως δωρεά του Ιδρύματος Αθανάσιου Λασκαρίδη, σε μια κίνηση που επιτάχυνε τη διαδικασία ένταξης νέων UAV χωρίς τον χρόνο που απαιτεί ένας κλασικός κύκλος προμήθειας. Η τελετή ένταξης είχε και ισχυρό συμβολισμό, με την πολιτική ηγεσία να αναδεικνύει τη σημασία της ενίσχυσης των δυνατοτήτων επιτήρησης και ευελιξίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

Κάθε «σύστημα» V-BAT δεν είναι απλώς ένα αερόχημα. Είναι μια ολοκληρωμένη ικανότητα που περιλαμβάνει UAV, επίγειο σταθμό ελέγχου, ζεύξεις επικοινωνιών, υποστήριξη και εκπαίδευση. Στον σχεδιασμό των Επιτελείων, αυτό που μετρά είναι ο ρυθμός παραγωγής εξόδων, η διαθεσιμότητα, η δυνατότητα πολλαπλών αποστολών και κυρίως η ένταξη στο διακλαδικό δίκτυο συλλογής και διαμοιρασμού δεδομένων.

Οι πρώτες πτήσεις σε Ρόδο και Λέσβο λειτούργησαν ως δοκιμή σε  πραγματικές συνθήκες για το νησιωτικό περιβάλλον λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δεδομένα όπως άνεμος, υγρασία, αλλαγές καιρού, παρεμβολές σε περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και απαιτήσεις για σταθερή ροή εικόνας σε επιχειρησιακές αποστάσεις.

Οι αναφορές κάνουν λόγο για ιδιαίτερα θετική αξιολόγηση, με χαμηλές απαιτήσεις υποστήριξης και υψηλό επίπεδο αυτοματοποίησης στη μετάβαση από κάθετη σε οριζόντια πτήση και αντίστροφα. Σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται πλέον ότι η απόκτηση ακόμη 10 συστημάτων ώστε να δημιουργηθεί κρίσιμη μάζα για συνεχή επιχειρησιακή δράση περνά από τη σκέψη στην απόφαση.

Το V-BAT ιδανικό για το Αιγαίο: VTOL, μικρό αποτύπωμα, μεγάλη επιμονή

Το V-BAT ανήκει στην κατηγορία VTOL κάθετης απογείωσης-προσγείωσης με ιδιαίτερη σχεδίαση τύπου «tilt-body», όπου το αερόχημα αλλάζει προφίλ πτήσης στρέφοντας το σώμα του. Αυτό δίνει το κρίσιμο επιχειρησιακό πλεονέκτημα καθώς δεν χρειάζεται διάδρομο, δεν απαιτεί καταπέλτη ή ειδικό σύστημα ανάκτησης, και μπορεί να λειτουργήσει από μικρές επίπεδες επιφάνειες σε νησιά, προκεχωρημένες θέσεις ή ακόμα και καταστρώματα πλοίων.

Σε επίπεδο επιδόσεων, η πλατφόρμα προβάλλει υψηλή αυτονομία και ωφέλιμο φορτίο για την κατηγορία της. Η Shield AI αναδεικνύει το heavy-fuel προφίλ και την αντοχή πάνω από 13 ώρες, καθώς και δυνατότητες BLOS/SATCOM για επιχειρήσεις πέραν οπτικής επαφής.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά που αφορούν στα ελληνικά σενάρια επιτήρησης περιλαμβάνουν – με βάση τα στοιχεία της πλατφόρμας και τις διαμορφώσεις αποστολής – επιχειρησιακή εμβέλεια της τάξης των 100–130 χιλιομέτρων, ωφέλιμο φορτίο έως 18 κιλά, αυτονομία 12–13 ώρες, λειτουργία με καύσιμα JP-5/JP-8 και μέγιστο επιχειρησιακό ύψος γύρω στα 6.000 μέτρα.

Το κρίσιμο όμως δεν είναι οι τεχνικές προδιαγραφές ως «φυλλάδιο», αλλά τι σημαίνουν επιχειρησιακά: με ένα VTOL UAV που μένει στον αέρα για πολλές ώρες και μεταδίδει σταθερή εικόνα ημέρας/νύχτας, ο διοικητής αποκτά μονιμότερη επιτήρηση πάνω από περιοχές όπου μέχρι χθες βασιζόταν σε αποσπασματικά «παράθυρα» παρατήρησης ή σε μέσα υψηλότερου κόστους.

«Real time» εικόνα: από την επιτήρηση στην στοχοποίηση

Στον σύγχρονο τρόπο διεξαγωγής επιχειρήσεων, ειδικά σε περιβάλλον με έντονη παρουσία UAV και ηλεκτρονικού πολέμου, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η εικόνα αλλά το άμεσο πέρασμα από τον εντοπισμό στη σταθερή παρακολούθηση και στη στοχοποίηση.

Εδώ το V-BAT προσφέρει μια ευελιξία που το κάνει πολλαπλασιαστή ισχύος, καθώς μπορεί να λειτουργήσει ως αισθητήρας που δίνει εικόνα και συντεταγμένες σε πραγματικό χρόνο προς Κέντρα Επιχειρήσεων, Μονάδες επιφανείας, χερσαία κλιμάκια και – αναλόγως διασύνδεσης – προς πλατφόρμες που μπορούν να αναλάβουν προσβολή στόχου. Η ύπαρξη επιλογών για payloads, όπως laser designator ή ακόμη και φορτία ηλεκτρονικού πολέμου, ενισχύει ακριβώς αυτή τη λογική αφού το UAV αποτελεί ουσιαστικά κόμβο στο ευρύτερο δίκτυο.

Στο ελληνικό περιβάλλον, αυτό μπορεί να σημαίνει ταχύτατη στοχοποίηση σε θαλάσσιους διαύλους, παρακολούθηση ύποπτων κινήσεων κοντά σε ακτές ή νησίδες, αλλά και υποστήριξη σε σενάρια Έβρου, όπου απαιτείται ευέλικτη κάλυψη νεκρών σημείων ανάμεσα σε σταθερά παρατηρητήρια αλλά και εικόνα σε μεγάλο βάθος από το συνοριογραμμή.

Στροφή στο οπλισμένο V-BAT

Η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη, που δίνει νέο βάθος στη συζήτηση για την ελληνική αξιοποίηση, είναι η διεθνής πορεία προς οπλισμένη διαμόρφωση του V-BAT. Η Shield AI ανακοίνωσε ότι τα V-BAT θα εξοπλιστούν με κατευθυνόμενους πυραύλους L-MDM της νοτιοκορεατικής LIG Nex1.

Το L-MDM περιγράφεται ως ελαφρύ κατευθυνόμενο όπλο υπό ανάπτυξη, σχεδιασμένο για απλή ενσωμάτωση σε υπάρχουσες πλατφόρμες UAV, με καθοδήγηση λέιζερ και δυνατότητα προσβολής σταθερών και κινούμενων στόχων.

Για τα Επιτελεία, η σημασία είναι διπλή καθώς αφενός ανοίγει ο δρόμος για οργανική δυνατότητα κρούσης χαμηλού ρίσκου, αφετέρου η στοχοποίηση μπορεί να γίνει από το ίδιο μέσο που βλέπει, μειώνοντας τον χρόνο απόφασης και τον αριθμό ενδιάμεσων κρίκων.

Σε όρους αποτροπής, ένα οπλισμένο VTOL UAV που επιχειρεί από νησί ή πλοίο και μπορεί να παραμείνει στον αέρα επί ώρες αλλάζει την εξίσωση. Δεν αποτελεί αντικατάσταση των κλασικών μέσων κρούσης, αλλά ένα ακόμη εργαλείο που συμπληρώνει την «ομπρέλα» επιτήρησης και δίνει επιλεκτική ακρίβεια εκεί όπου απαιτείται άμεση αντίδραση, με μικρότερο ίχνος και υψηλή επιβιωσιμότητα για το προσωπικό.

V-BAT και Πολεμικό Ναυτικό: UAV πάνω από Μονάδες του Στόλου

Η συζήτηση πλέον δεν περιορίζεται στον Στρατό Ξηράς. Εξετάζεται σοβαρά η απόκτηση V-BAT και από το Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να επιχειρούν πάνω από Μονάδες του Στόλου. Η λογική αφορά ένα πλοίο που έχει οργανικό UAV αποκτά αυτόνομη εναέρια εικόνα χωρίς να περιμένει εξωτερική υποστήριξη, ειδικά σε αποστολές επιτήρησης, συνοδείας, ελέγχου θαλασσίων περιοχών ή σε επιχειρήσεις περιορισμένου χώρου όπου ο χρόνος απόκρισης μετράει λεπτό προς λεπτό.

Το V-BAT, λόγω VTOL, δεν απαιτεί καταπέλτη ή ειδικό σύστημα ανάκτησης και μπορεί να αξιολογηθεί για χρήση από φρεγάτες, κανονιοφόρους και ακόμη και από μικρότερες πλατφόρμες, όπως περιπολικά ανοικτής θαλάσσης. Σε μια θάλασσα όπως το Αιγαίο, όπου η τακτική εικόνα μπορεί να αλλάζει πολύ γρήγορα, η δυνατότητα απονήωσης UAV από πλοίο δίνει στο πλήρωμα κάτι που μέχρι χθες απαιτούσε ελικόπτερο και δεν είναι άλλο από την συνεχή εικόνα, χαμηλότερο κόστος και μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στον αέρα.

Αυτονομία και αντοχή σε παρεμβολές

Ένα από τα στοιχεία που αναδεικνύονται διεθνώς για την οικογένεια V-BAT είναι η έμφαση σε αυτονομία και λειτουργία σε περιβάλλοντα με παρεμβολές, μέσω λογισμικού και αρχιτεκτονικής που μειώνει την ανάγκη συνεχούς χειρισμού.

Η Shield AI προβάλλει το οικοσύστημα Hivemind ως καταλύτη για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα όπου GPS ή επικοινωνίες υποβαθμίζονται. Για τα ελληνικά δεδομένα αυτό είναι κομβικό, καθώς το Ανατολικό Αιγαίο είναι χώρος όπου οι ηλεκτρονικές παρεμβολές δεν αποτελούν θεωρία. Η αξία ενός UAV δεν κρίνεται μόνο από την κάμερα, αλλά από το κατά πόσο μπορεί να παραμείνει στην  αποστολή και να επιστρέψει ασφαλές, όταν η αντίπαλη πλευρά επιχειρεί να παρεμβάλλει τη ζεύξη.

Το ζητούμενο τώρα είναι η κλιμάκωση καθώς τα πρώτα συστήματα προσδίδουν εμπειρία, αλλά με επαρκή αριθμό δημιουργείται μοντέλο διαρκούς επιτήρησης. Γι’ αυτό και ο στόχος για απόκτηση επιπλέον 10 συστημάτων είναι ο ελάχιστος πρακτικός δρόμος ώστε να καλυφθούν πολλαπλοί τομείς, να υπάρξει εναλλαγή για συντήρηση και εκπαίδευση και να στηθεί ένα πλέγμα που θα υποστηρίζει τόσο νησιωτική άμυνα όσο και χερσαία μεθόριο.

Παράλληλα, εξετάζεται και η ανάγκη για πιο μόνιμη δομή εκπαίδευσης και τεχνικής υποστήριξης, ώστε να μην εξαρτάται η διαθεσιμότητα από μικρό αριθμό εξειδικευμένων στελεχών.

Φθηνότερη επιτήρηση, ταχύτερη απόφαση, ισχυρότερη αποτροπή

Σε επίπεδο καθημερινής επιχειρησιακής εικόνας, το V-BAT επιτρέπει πολλές ώρες επιτήρησης με συγκριτικά μικρότερο κόστος, απελευθερώνοντας άλλα μέσα για αποστολές που δεν μπορούν να καλυφθούν αλλιώς. Ταυτόχρονα, η ζωντανή εικόνα και ο διαμοιρασμός δεδομένων μειώνουν τον χρόνο λήψης απόφασης, αυξάνοντας την πιθανότητα έγκαιρης προειδοποίησης και έγκαιρης αντίδρασης.

Η πιθανή προοπτική οπλισμένης έκδοσης προσθέτει μια ακόμη διάσταση καθώς ο αισθητήρας μπορεί να γίνει και μέσο κρούσης, με επιλογές ακριβείας και μειωμένο ρίσκο για προσωπικό.  Το V-BAT δεν αντιμετωπίζεται πια ως μεμονωμένη πλατφόρμα. Η αξία του πολλαπλασιάζεται όταν ενταχθεί σε ένα ενιαίο πλέγμα αισθητήρων και φορέων ισχύος. Η πρώτη επιχειρησιακή αξιοποίηση δείχνει ότι το σύστημα μπορεί να καλύψει κρίσιμα κενά και να δώσει πραγματικό χρόνο και πραγματική εικόνα σε κρίσιμες περιοχές.

The post V-BAT: Τα «μάτια» του ΓΕΕΘΑ στα σύνορα – Ενίσχυση με επιπλέον συστήματα και στον ορίζοντα η οπλισμένη έκδοση appeared first on OnAlert.

Το σημαντικότερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Αεροπορίας Στρατού την τελευταία δεκαετία έχει πλέον εισέλθει στη φάση της αντίστροφης μέτρησης. Τα 35 νέα ελικόπτερα UH-60M Black Hawk που αποκτά η Ελλάδα δεν αποτελούν απλώς αντικατάσταση των γερασμένων UH-1H Huey. Συνιστούν δομική αναβάθμιση της αεροκίνητης ισχύος του Στρατού Ξηράς, με άμεσο αντίκτυπο στις δυνατότητες της 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας και της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας.

Σύμφωνα με τον υφιστάμενο σχεδιασμό, τα πρώτα 10 ελικόπτερα αναμένονται στην Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2027. Όλα δείχνουν ότι το πρόγραμμα προχωρά βάσει αυστηρού χρονοδιαγράμματος, χωρίς παρεκκλίσεις, μετά την έγκριση μέσω FMS, την υπογραφή της LOA την άνοιξη του 2024 και την καταβολή της προκαταβολής.

Η σύμβαση για τα ελικόπτερα ανέρχεται σε περίπου 1,15 δισ. ευρώ, ενώ το συνολικό πακέτο με εκπαίδευση, εξοπλισμό και αρχική υποστήριξη αγγίζει τα 1,95 δισ. δολάρια. Στη γραμμή παραγωγής της Sikorsky έχει ήδη ξεκινήσει η κατασκευή των πρώτων ελληνικών Black Hawk, με στόχο η παράδοση να αρχίσει εντός του 2027.

Το καλοκαίρι ξεκινά η εκπαίδευση – Ο πυρήνας των 40

Το καλοκαίρι του 2026 θα σημάνει την έναρξη της πιο κρίσιμης φάσης του προγράμματος. Στις ΗΠΑ μεταβαίνει ο «πυρήνας» των 40 στελεχών της Αεροπορίας Στρατού, αποτελούμενος από χειριστές και τεχνικούς. Η πλειονότητα των χειριστών θα προέρχεται από τα Huey και τα OH-58D Kiowa Warrior, ώστε να μεταφερθεί η επιχειρησιακή εμπειρία σε ένα πολύ πιο σύγχρονο περιβάλλον.

Οι χειριστές θα εκπαιδευτούν στο Fort Novosel στην Αλαμπάμα, την ιστορική έδρα της αμερικανικής Army Aviation. Εκεί θα περάσουν από πλήρες πρόγραμμα μετάπτωσης στον τύπο UH-60M, με έμφαση σε σύγχρονα σενάρια επιχειρήσεων, νυχτερινή πτήση, συνεργασία με μη επανδρωμένα μέσα και επιχειρήσεις σε περιβάλλον απειλής.

Οι τεχνικοί θα εκπαιδευτούν στη Joint Base Langley–Eustis στη Βιρτζίνια, όπου εδρεύει η 128th Aviation Brigade, το κορυφαίο κέντρο εκπαίδευσης συντήρησης Black Hawk παγκοσμίως. Εκεί θα λάβουν εξειδικευμένη κατάρτιση σε κινητήρες, avionics, ηλεκτρολογικά συστήματα και δομική υποστήριξη.

Ο σχεδιασμός είναι σαφής. Οι 40 δεν θα είναι απλώς οι πρώτοι εκπαιδευμένοι. Θα αποτελέσουν τους πολλαπλασιαστές γνώσης, το ελληνικό «σχολείο μέσα στο σχολείο», που θα μεταφέρει τεχνογνωσία και θα δημιουργήσει εθνική αυτάρκεια εκπαίδευσης.

Παράδοση και εντατική μετάπτωση στην Ελλάδα

Η επιστροφή των στελεχών από τις ΗΠΑ θα συμπέσει με την άφιξη των πρώτων Black Hawk. Μαζί με τα ελικόπτερα θα έρθει και ομάδα Αμερικανών εκπαιδευτών, ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία μετάπτωσης.

Το μοντέλο προβλέπει δύο παράλληλες γραμμές:

• Πρώτον, εντατική εκπαίδευση στην Ελλάδα με τη συνδρομή Αμερικανών εκπαιδευτών, ώστε να αυξηθεί γρήγορα ο αριθμός πιστοποιημένων χειριστών και τεχνικών.
• Δεύτερον, σταδιακή ανάληψη της πλήρους εκπαιδευτικής ευθύνης από τον ελληνικό πυρήνα, με στόχο μέσα σε λίγα χρόνια η χώρα να διαθέτει πλήρως εθνική υποδομή εκπαίδευσης στον τύπο.

Η επιλογή αυτή περιορίζει μελλοντικά το κόστος και αυξάνει την επιχειρησιακή αυτονομία.

Σέδες Θεσσαλονίκης: Η νέα βάση των Black Hawk

Μετά τις ζημιές που υπέστη το Στεφανοβίκειο από τις πλημμύρες, η επιλογή μόνιμης έδρας αποτέλεσε κρίσιμο ζήτημα. Ο σχεδιασμός συγκλίνει πλέον στο αεροδρόμιο του Σέδες στη Θεσσαλονίκη.

Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Διαθέτει γεωστρατηγική αξία, καθώς επιτρέπει ταχεία ανάπτυξη προς τα βόρεια σύνορα, άμεση πρόσβαση στο Αιγαίο και ενίσχυση της παρουσίας της Αεροπορίας Στρατού στη Βόρεια Ελλάδα.

Προβλέπονται εκτεταμένα έργα υποδομής, με νέα υπόστεγα, χώρους στάθμευσης, αποθήκες, αίθουσες εκπαίδευσης και εγκαταστάσεις τεχνικής υποστήριξης προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις των Black Hawk.

Το Σέδες αναμένεται να εξελιχθεί σε σύγχρονο κόμβο αεροκίνητων επιχειρήσεων.

Τέλος εποχής για τα Huey

Τα Huey υπήρξαν επί δεκαετίες η ραχοκοκαλιά της Αεροπορίας Στρατού. Συμμετείχαν σε αεραποβατικές ασκήσεις, αποστολές έρευνας και διάσωσης, πυρόσβεση και υποστήριξη κρίσεων.

Ωστόσο, το κόστος συντήρησης, η παλαιότητα και οι περιορισμένες δυνατότητές τους δεν επιτρέπουν περαιτέρω επιχειρησιακή παράταση. Με την άφιξη των Black Hawk, η συντριπτική πλειονότητα θα αποσυρθεί, με ελάχιστα να διατηρούνται για δευτερεύοντες ρόλους.

Η μετάβαση σηματοδοτεί το πέρασμα από τεχνολογία δεκαετίας του ’60 σε πλήρως ψηφιακό περιβάλλον.

Το UH-60M ως πολλαπλασιαστής ισχύος

Το UH-60M είναι πολυδύναμο ελικόπτερο μεταφοράς προσωπικού και υλικών, με δυνατότητα ένοπλης συνοδείας και υποστήριξης Ειδικών Δυνάμεων.

Διαθέτει κινητήρες T700-GE-701D, βελτιωμένο σύστημα στροφείου, ψηφιοποιημένο κόκπιτ πολλαπλών οθονών, προηγμένα συστήματα πλοήγησης και επικοινωνιών και αυξημένη επιβιωσιμότητα.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, μπορεί να μεταφέρει πλήρως εξοπλισμένη ομάδα μάχης, να εκτελέσει αποστολές ταχείας ενίσχυσης νησιών, αεραποβατικές επιχειρήσεις, αεροκίνητη μεταφορά εφεδρειών και αποστολές σε ορεινό περιβάλλον.

Για την 71η και την 5η Ταξιαρχία, η απόκτηση Black Hawk αλλάζει τα δεδομένα ταχύτητας, εμβέλειας και ασφάλειας μεταφοράς.

Black Hawk και NH-90: Δίδυμος στόλος

Η είσοδος των Black Hawk, σε συνδυασμό με την αύξηση διαθεσιμότητας των NH-90, δημιουργεί για πρώτη φορά σύγχρονο δίδυμο στόλο μεταφορικών ελικοπτέρων.

Τα NH-90, με υψηλό τεχνολογικό επίπεδο και προηγμένα συστήματα, προορίζονται κυρίως για απαιτητικές αποστολές ειδικών επιχειρήσεων.

Τα Black Hawk, πιο ανθεκτικά και με χαμηλότερο κόστος χρήσης, θα σηκώσουν το κύριο βάρος των καθημερινών αποστολών.

Παράλληλα, η ύπαρξη «οικογένειας Hawk» με τα S-70B και MH-60R του Πολεμικού Ναυτικού δημιουργεί συνέργειες σε ανταλλακτικά, εκπαίδευση και διαλειτουργικότητα με αμερικανικές και νατοϊκές δυνάμεις.

Χρονοδιάγραμμα μέχρι το 2031

2026: Εκπαίδευση 40 στελεχών στις ΗΠΑ.

1ο εξάμηνο 2027: Άφιξη πρώτων 10 UH-60M.

2028–2030: Σταδιακές παραδόσεις, πλήρης ανάπτυξη δομής, επιχειρησιακή ωρίμανση.

2031: Ολοκλήρωση αποπληρωμής και πλήρης επιχειρησιακή ενσωμάτωση.

Παράλληλα «τρέχει» επταετής συμφωνία εν συνεχεία υποστήριξης, ύψους περίπου 125 εκατ. ευρώ, με στόχο υψηλές διαθεσιμότητες στα κρίσιμα πρώτα χρόνια.

Νέα φιλοσοφία επιχειρήσεων

Το πρόγραμμα Black Hawk δεν αφορά μόνο την αντικατάσταση ενός τύπου. Αλλάζει τη φιλοσοφία της Αεροπορίας Στρατού.

Η μετάβαση σε ψηφιακό, δικτυοκεντρικό περιβάλλον επιτρέπει καλύτερη διασύνδεση με επίγειες και αεροπορικές μονάδες, ταχύτερη λήψη αποφάσεων και αυξημένη επιβιωσιμότητα.

Με την εκπαίδευση του πυρήνα το 2026, την άφιξη των πρώτων 10 ελικοπτέρων το 2027 και τη δημιουργία νέας βάσης στο Σέδες, η Αεροπορία Στρατού εισέρχεται σε νέα εποχή.

Τα Huey που σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά περνούν στην ιστορία. Τα Black Hawk αναλαμβάνουν τον ρόλο του εργάτη και του πολλαπλασιαστή ισχύος στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

The post UH-60M Black Hawk: Αντίστροφη μέτρηση για τη νέα εποχή της Αεροπορίας Στρατού – Το 1ο εξάμηνο του 2027 τα πρώτα 10 στην Ελλάδα appeared first on OnAlert.