Ίσως ο καλύτερος τίτλος για να περιγραφεί ότι συνέβη στο χθεσινό Eurogroup, είναι η φράση που χρησιμοποίησε αρθρογράφος του Der Spiegel. Η απόφαση “μοιάζει περισσότερο με μία κατάπαυση πυρός παρά με ειρηνευτική συμφωνία».
Ο γερμανικός Τύπος και μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού ,επιχειρούν να παρουσιάσουν τα όσα συνέβησαν χθες ως μια “καθαρή γερμανική νίκη” έναντι της Ελλάδας και προσωπικά του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη , με τον οποίο είναι προφανές ότι υπάρχει …βεντέτα.
Από την άλλη πλευρά οι αμερικανοί αρθρογράφοι βλέπουν πιο ψύχραιμα τα αποτελέσματα του χθεσινού Eurogroup. Και είναι σίγουρο ότι τα βλέπουν πιο καθαρά.
Στην “κατάπαυση πυρός” κανείς δεν είναι “καθαρά” νικητής ή ηττημένος. Συνηθως οι αντιμαχόμενοι ανασυτάσσονται ,μετρούν δυνάμεις και ετοιμάζονται για μια νέα ενδεχόμενη σύγκρουση. Στην περίπτωσή μας μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή. Ακόμη και το βράδυ της Δευτέρας αν ο Σόϊμπλε δεν ικανοποιηθεί από τις μεταρρυθμίσεις που θα του παρουσιάσουμε.
Όμως κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι η ελληνική πλευρά κατόρθωσε να φύγει από τις Βρυξέλλες με κάτι που μέχρι πριν μερικές εβδομάδες έμοιαζε ακατόρθωτο. Έτσι μας έλεγαν τουλάχιστον. Έφυγε χωρίς να έχει φορτωμένες τις αποσκευές της με νέα μέτρα. Μέτρα που να αφορούν στην καθημερινότητα του μέσου πολιτη. Αυτό ανακοινώθηκε τουλάχιστον και είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι αυτή η κυβέρνηση θα μπορέσει να πάρει τέτοια μέτρα. Ο λόγος απλός . Δεν θα μπορέσει να σταθεί αν το κάνει.
Διαβάζοντας κάποιος τις “θριαμβολογίες” του γερμανικού Τύπου μπορεί να “διαγνώσει” έναν εκνευρισμό. Ο οποίος δεν πρέπει να μας κάνει χαρούμενους, αλλά μάλλον ανησυχους. Το Βερολίνο έχει κατανοήσει πολύ καλά ότι η κυβερνητική αλλαγή στην Ελλάδα έχει κάνει μεγάλη ζημιά στα σχέδιά της. Δεν έχει ίσως τόση σημασία πια αν θα κατορθώσει να νικήσει ολοκληρωτικά ή στα σημεία την ελληνική κυβέρνηση. Ίσως αυτό να είναι πια το μικρότερο πρόβλημά της. Η αλλαγή στάσης της Ελλάδας στο θέμα των διαπραγματεύσεων ,ακόμη και σε φραστικό επίπεδο, έχει “αποσυντονίσει” την κυρίαρχη στην ΕΕ Γερμανία που ανησυχεί πλέον δικαιολογημένα .Γιατί αν παγιωθεί η αίσθηση πως η Ελλάδα “κάτι κέρδισε” θα προκαλέσει “τσουνάμι” αντιδράσεων σ΄όλους τους αδύναμους ευρωπαίους οι οποίοι υποφέρουν από την γερμανική εμμονική πολιτική.
Αυτό που προσπαθεί πια το Βερολίνο δεν είναι απλά να μας βάζει να πιάνουμε …άπιαστους οικονομικούς στόχους. Είναι να μας μετατρέψει σε παράδειγμα προς όσους σκέφτονται να αρθρώσουν αντιρρήσεις ως ένα παράδειγμα για το τι παθαίνει όποιος το σκέφτεται. Θα τα καταφέρει; Δεν είναι πια ούτε τόσο απλό, ούτε εύκολο. Οι αντιδράσεις που υπήρξαν από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, ακόμη και οι χλιαρές δηλώσεις ευρωπαίων κατά του Σόϊμπλε δείχνουν ότι ο “γερμανικός κεραυνοβόλος οικονομικός πόλεμος” κάπου θα φρενάρει. Αυτό που προσπαθεί να αποφύγει τώρα το Βερολίνο είναι η “αντεπίθεση” των “συμμάχων” οι οποίοι “συνασπίζονται” για να γλιτώσουν από τις συνέπειες της επιβαλλόμενης γερμανικής λιτότητας.
Διαβάζοντας ακόμη:
Το πλήρες κείμενο του ανακοινωθέντος της συμφωνίας του Eurogroup
