Γιατί το αμετάθετο στα 25 χρόνια υπηρεσίας πρέπει να γίνει τώρα

Τους λόγους για τους οποίους θα υπάρξει ωφέλεια τόσο για τα στελέχη όσοι και για τις Ένοπλες Δυνάμεις από την θέσπιση αμετάθετου μετά την παρέλευση 25ετίας, εξηγεί με επιστολή της προς τους βουλευτές της Ηπείρου, η Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ηπείρου.

Δείτε τι αναφέρει στην επιστολή:

  Μια από τις σημαντικότερες διεκδικήσεις των στρατιωτικών, αποτελεί η παραχώρηση δικαιώματος μετακίνησης σε Φρουρά της επιθυμίας τους ή πλησίον αυτής και εν συνεχεία παραμονή εκεί επ’ αόριστο («αμετάθετο»), μετά τη συμπλήρωση 25 ετών υπηρεσίας από κατατάξεως στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Οι στρατιωτικοί ως κοινωνική ομάδα, βρίσκονται υπό συνεχή μετακίνηση σε όλη την Ελλάδα και ιδίως σε απομακρυσμένες περιοχές της Θράκης και των νησιών του Αν. Αιγαίου, μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα, για την κάλυψη των εκάστοτε υπηρεσιακών αναγκών.

Απαιτείται ενδιαφέρον και βούληση από την πλευρά της Πολιτείας για την επίλυση προβλημάτων και την ανακούφιση του χαμηλόβαθμου κυρίως στρατιωτικού προσωπικού που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την οικονομική κρίση και τις συνεχείς μισθολογικές περικοπές, αδυνατώντας πλέον να συντηρήσει αξιοπρεπώς την οικογένεια του.

Πλεονεκτήματα που θα προκύψουν από την θέσπιση του αμετάθετου:

Η εν λόγω διακριτή μεταχείριση εις βάρος των Ελλήνων Στρατιωτικών, εγείρει ερωτήματα, ως προς τη στόχευση της πράξης αυτής, που επαγωγικά οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Πολιτεία, είτε υποτιμά το πολύτιμο (αλλά δυστυχώς μη εμφανές στην κοινωνική καθημερινότητα) έργο που παράγουν οι ΕΔ, είτε θεωρεί τους υπηρετούντες σε αυτές ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, βλέποντας μονάχα στο πρόσωπό τους πρόθυμους και δεδομένους λειτουργούς του κρατικού μηχανισμού, οι οποίοι θα κληθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε οποιοδήποτε τομέα της κρατικής μέριμνας αποτυγχάνει ο συμβατικός μηχανισμός (πολιτική προστασία κ.α) που έχει στη διάθεσή της η Πολιτεία (πρόσφατο παράδειγμα η αντιμετώπιση της προσφυγικής – μεταναστευτικής κρίσης), με δεδομένο μάλιστα ότι – εύλογα – δεν παρέχεται θεσμικά στην υπόψη κατηγορία εργαζομένων, το δικαίωμα της απεργίας.

Αρνούμενοι να αποδεχθούμε τη συλλογιστική της δεύτερης παραδοχής, η οποία υποκρύπτει διαχρονικές συμπλεγματικές αντιλήψεις, προτείνεται η λήψη μέτρων τα οποία εφαρμοζόμενα θα καταδείξουν το ενδιαφέρον της Πολιτείας για το προσωπικό των ΕΔ και θα άρουν χρόνιες αγκυλώσεις και παθογένειες. Κατόπιν τούτου, προτείνεται η ενσωμάτωση στο ισχύον νομικό πλαίσιο (Ν.3883/2010), τροποποιητικής προσθήκης, όπως παρακάτω:

«Μετά τη παρέλευση συνολικής πραγματικής υπηρεσίας 25 ετών, το στέλεχος που τυγχάνει έγγαμος/η με ανήλικα ή προστατευόμενα τέκνα, μετατίθεται υποχρεωτικά σε Μονάδα ή Υπηρεσία της πόλης προτίμησής του και εάν αυτό δεν είναι δυνατόν μετατίθεται σε Μονάδα ή Υπηρεσία του οικείου ή άλλου Κλάδου των ΕΔ που απέχει το ανώτερο 40 χιλιόμετρα οδικώς από αυτήν (την πόλη) και πάντα εντός της περιφερειακής ενότητας στην οποία υπάγεται ο τόπος πρώτης προτίμησης του στελέχους, με δυνατότητα παραμονής μέχρι τη συνταξιοδότηση ή την αποστρατεία του στελέχους.

Από την εφαρμογή της διάταξης αυτής εξαιρούνται απαρέγκλιτα οι Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί που έχουν αποφοιτήσει από τις ΑΔΙΣΠΟ, ΑΣΠ και ισότιμες αυτών, και προορίζονται σταδιοδρομικά για την κάλυψη θέσεων ευθύνης, όσοι έχουν εκπαιδευτεί με έξοδα της υπηρεσίας στο εσωτερικό ή εξωτερικό και δεν έχουν συμπληρώσει το προβλεπόμενο πρόσθετο χρόνο υποχρεωτικής παραμονής στην υπηρεσία».

Κατόπιν των παραπάνω παρακαλούμε για τις ενέργειές σας για την επίλυση του θέματος που θα βοηθήσει χιλιάδες συναδέλφους αλλά κυρίως στηρίξτε και ενισχύστε τις ίδιες τις οικογένειές τους.