Του Λουκά Δημάκα
Να …ξεσκουριάσουμε λίγο την μνήμη…Βρήκα το ρεπορτάζ μου στα ΝΕΑ πριν 22 χρόνια, για τον τραγικό δυστύχημα της σύγκρουσης στο Αιγαίο δυο μαχητικών της Π.Α. (Μιράζ 2000 και F-16) όπου βρήκε το θάνατο ένας πιλότος μας, ο (Κωνσταντινοπουλίτης) Αλέξης Μπρίντακ.
Έγραφα την επομένη-σαν σήμερα (27-11-1992):
Σε μια εξαιρετικά ρεαλιστική άσκηση ο »επιτιθέμενος»-άτυχος τελικά- χειριστής του F-16 Αλ.Μπρίντακ, φαίνεται ότι δεν τηρούσε το ελάχιστο όριο ασφαλείας από το »αμυνόμενο» Μιράζ 2000 , με αποτέλεσμα, όταν με ωριαία ταχύτητα 2,5 χιλιάδων χιλιομέτρων, έκανε,με μια ιδιαίτερα κλειστή στροφή, τον ύστατο χειρισμό αποφυγής »γαζώματος» από τα πολυβόλα του αντιπάλου , να προσκρούσει η μύτη του F-16 στο κάτω μέρος του Μιράζ…
»Πράγματα πιο προωθημένα και από το Τοπ Γκαν», μου είχε πει τότε έμπειρος πιλότος- να προσθέσω τώρα ότι ήταν πρώην διοικητής του Ελληνικού »Τοπ Γκαν » (του ΚΕΑΤ).
Τώρα επίσης θα έλεγα – μαζί με το »αιωνία η μνήμη» για τον πιλότο Μπρίντακ – ότι τα όρια ασφαλείας είναι για να τηρούνται!
Έγραφα όμως στο ίδιο ρεπορτάζ (27-11-1992) και κάτι άλλο : Ότι εκείνη την χρονιά είχαν πέσει 10(!) μαχητικά και ότι το νέο δυστύχημα πολλαπλασίαζε τα ερωτηματικά για το επίπεδο επίβλεψης στην Πολεμική Αεροπορία…Κάτι που μετά από 22 χρόνια ισχύει και θα ισχύει πάντα- και μετά από …222 χρόνια: Ότι η επίβλεψης και ο έλεγχος από την Διοίκηση είναι »κλειδί» για πολλά.
Ρίξτε μια μάτια στο δημοσίευμα (ρεπορτάζ, αντιδράσεις, γράφημα για την άσκηση τύπου »Ιέραξ 4» και την μοιραία εναέρια σύγκρουση:
