Από την ώρα που έγινε γνωστό το αίτημα στρατιωτικής συνδρομής της Γαλλίας και η αποδοχή του από τους Ευρωπαίους εταίρους της ,πολλά και διάφορα ακούγονται και γράφονται . Πρόκειται για τον ευρωστρατό; Θα δημιουργηθεί ένας συνανσπισμός ευρωπαϊκών δυνάμεων,ανάλογα με το τι μπορεί κάθε χώρα να προσφέρει; Θα είναι ηγέτιδα δύναμη η Γαλλία, ή μήπως αυτό το ρόλο θα τον αναλάβουν οι Ρώσοι;
Λογικά τα ερωτήματα ,ασαφείς οι απαντήσεις,αφού τίποτα συγκεκριμένο δεν υπάρχει. Ούτε καν ο ευρωστρατός.
Πιθανότερη εξέλιξη όπως όλα δείχνουν από την ειδησεογραφία της ημέρας είναι να υπάρξει μια συντονισμένη προσπάθεια ΗΠΑ και Ρωσίας ,γι΄ αυτό που ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τ.Κέρι ονόμασε “πολιτική μετάβαση στη Συρία”. Η λύση αυτού του προβλήματος είναι το “κλειδί” για όλα τα υπόλοιπα. Δεν θα λυσει σε καμία περίπτωση το μέγα πρόβλημα του ισλαμικού φανατισμού ,αλλά σίγουρα θα βοηθήσει σημαντικά.Μετά απ΄ αυτή την πολιτική μετάβαση μπορούν να υπάρξουν και στρατιωτικές λύσεις.
Γιατί έγινε το αίτημα της Γαλλίας για την ενεργοποίηση του άρθρου 42. 7, του αντίστοιχου άρθορυ 5 του NATO που προβλέπει άμεση υποστήριξη ενός μέλους που δέχεται επίθεση; Γιατί η Γαλλία και ειδικότερα η ηγεσία της πρέπει να στείλει το μήνυμα και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ,ότι η επίθεση δεν μπορεί να περάσει έτσι. Και ασφαλώς θα αντιδράσει ,αλλά μέχρι να γίνει αυτό προφανώς “παίζει” και το επικοινωνιακό της παιχνίδι. Ο Γάλλος υπουργός Άμυνας είπε ότι η στήριξη της ΕΕ ήταν μια “πολιτική πράξη με μεγάλη σημασία». Απ΄ αυτό μέχρι να δούμε επιχειρήσεις από Ευρωπαίους σίγουρα…δεν είναι “ένα τσιγάρο δρόμος”. Οι διαδικασίες που προβλέπονται είναι πολύ αργές και οι μηχανισμοί δυσκίνητοι.
Συνοπτικά θα πρέπει να ζητηθούν από την στρατιωτική επιτροπή της ΕΕ σχέδια -αρκετά εναλλακτικά κι όχι ένα- τα οποία θα πρέπει να εγκριθούν σε πολλά διαφορετικά επίπεδα μέχρι να φθάσει στο συμβούλιο υπουργών και των ηγετών των χωρών μελών της ΕΕ.
Μπορεί να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός στρατιωτικός συνασπισμός που θα αναλάβει την όποια επέμβαση στη Συρία. Η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη και ο χρόνος πιέζει αφόρητα.Καμία ευρωπαϊκή χώρα,ακόμη και η Γαλλία δεν θα θέλει να αναλάβει το ρίσκο να ξεκινήσει μια επιχείρηση τα ποσοστά αποτυχίας της οποίας μπορεί να είναι πολύ υψηλά. Και η όποια επέμβαση στο έδαφος της Συρίας ,με αντίπαλο που δρα με “ασύμμετρες” τακτικές, είναι όπως και να το δούμε τεράστιο ρίσκο.
Συνεπώς ας μην θεωρούμε καθόλου βέβαιο ότι θα δούμε επέμβαση με στρατό στο έδαφος,σύντομα Το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξουν ακόμη πιο μαζικοί βομβαρδισμοί κατά των τζιχαντιστών με κύριο στόχο τις δραστηριότητες που αποφέρουν χρήματα στο Ισλαμικό Κρατος. Τον ρόλο των χερσαίων δυνάμεων θα τον αναλάβουν πιθανότατα οι Κούρδοι μαχητές ,οι οποίοι θα εξοπλιστούν ακόμη καλύτερα.
Σ΄ ότι αφορά στην Ελλάδα; ΥΕΘΑ και ΑΝΥΕΘΑ με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο απέκλεισαν οποιαδήποτε ενεργή στρατιωτική μας εμπλοκή. Κι αυτό είναι το πλέον λογικό.
