του Αλέξανδρου Θεολόγου
Η καθέλκυση του δεύτερου αεροπλανοφόρου της Κίνας συνιστά μια εξέλιξη με ιδιαίτερη βαρύτητα. Αν και το πλοίο δεν είναι ακόμη έτοιμο για επιχειρήσεις καθώς θα πρέπει πρώτα να αποπερατωθεί και να εξοπλισθεί με τον απαραίτητο εξοπλισμό (ανελκυστήρες, αεροσκάφη, όπλα, ραντάρ, κλπ) καθίσταται σαφές ότι η Κίνα έχει και μακρόπνοο σχεδιασμό και μέθοδο για την ικανοποίηση των φιλοδοξιών της να καταστεί υπερπόντια ναυτική δύναμη (blue water navy) και δη ναυπηγώντας η ίδια τα σκάφη που θα της δώσουν αυτή την δύναμη.
Το πρώτο της αεροπλανοφόρο, το Liaoning, ήταν ένα μεταχειρισμένο σοβιετικό σκάφος κλάσης Κουζνέτσωφ που αγοράσθηκε το 1998 από την Ουκρανία. Ναυπηγηθέν το 1985 για το Σοβιετικό Ναυτικό ως Riga, καθελκύστηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1988 και μετονομάσθηκε σε Varyag το 1990. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης άλλαξε τα πάντα…
Η περάτωσή του διεκόπη και το σκάφος τέθηκε προς πώληση ολοκληρωμένο κατά 68%. Το πλοίο ρυμουλκήθηκε μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι ουσιαστικά αποψιλωμένο μέχρι τα ναυπηγεία Ντάλιαν, στην βορειοανατολική Κίνα, όπου κατόπιν εκτενών εργασιών αποκατάστασής του εντάχθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2012 στο Ναυτικό του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού ως “Τύπος 001”.
Τον Νοέμβριο του 2016 ο πολιτικός επίτροπος του Liaoning, Κυβερνήτης Λι Ντονγκγιου, δήλωσε ότι το μήκους 304 μέτρων αεροπλανοφόρο ήταν “ετοιμοπόλεμο”, εξοπλισμένο με 24 μαχητικά Shenyang J-15 (βασισμένα στο ρωσικό Su-33) οκτώ ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα Changhe Z-18F, τέσσερα ελικόπτερα Changhe Z-18J σε ρόλο έγκαιρης προειδοποίησης και τέσσερα ελικόπτερα Harbin Z-9C “Χαϊτου” (Δελφίνι) που είναι κινεζική έκδοση του Eurocopter AS365 Dauphin, κατασκευασμένη κατόπιν αδείας από την Harbin.
Η στρατηγική χτίζεται με μικρά, πολλές φορές, αλλά πάντα σταθερά βήματα. Και αυτό έκανε η Κίνα . Ως “εκπαιδευτικό σκάφος” το Liaoning ήταν ένα πρώτο βήμα για να εξοικειωθεί και να πειραματισθεί το κινεζικό Ναυτικό με τις απαιτητικές -και πρωτόγνωρες γι’ αυτό- επιχειρήσεις αεροπλανοφόρων. Μετά, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Το 2013 άρχισε η ναυπήγηση του δεύτερου σκάφους με την εμπειρία του πρώτου και πιθανότατα την ενσωμάτωση κινεζικών συστημάτων και βελτιώσεων ενώ η πρόωσή του εκτιμάται ότι θα είναι μάλλον συμβατικού τύπου και όχι πυρηνική.
Όταν θα χαρακτηρισθεί και το δεύτερο αεροπλανοφόρο ετοιμοπόλεμο κατά το 2020, η Κίνα θα έχει ολοκληρώσει την πρώτη φάση των στρατηγικών της σχεδίων στα οποία περιλαμβάνεται η απόλυτη κυριαρχία της στην πλούσια σε υδρογονάνθρακες Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Μια ισχυρή δύναμη αεροπλανοφόρων που θα λειτουργήσει ως προβολή ισχύος (projection of power) στην περιοχή θα κάνει τις όμορες χώρες που ερίζουν για το πλούσιο Αρχιπέλαγος των Spratlys να σκεφθούν δύο φορές πριν αντιδράσουν. Όχι πως μπορούσαν να κάνουν κάτι στην πανίσχυρη πυρηνική Κίνα…
Το μήνυμα θα φθάσει και στις Ηνωμένες Πολιτείες οι οποίες μάλλον θα γίνουν λίγο πιο προσεκτικές όσον αφορά την πολιτική τους στην Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η περαιτέρω στρατηγική αναβάθμιση του “Κόκκινου Δράκου” επιτυγχάνεται σε μια περίοδο που η ένταση στην βορειοκορεατική χερσόνησο έχει φέρει το Πεκίνο στο προσκήνιο των προσπαθειών για την διαχείριση της κρίσης με την Βόρειο Κορέα.
Η πολιτικοστρατηγική επιρροή που ασκεί το Πεκίνο στον Κιμ Γιονγκ Ουν, καθιστά την Κίνα βασικό παίκτη στο γεωστρατηγικό παίγνιο που λαμβάνει χώρα στην περιοχή αυτή του κόσμου. Και με ένα Ναυτικό ικανό σε -όχι πολύ μεγάλο- βάθος χρόνου για την ανάληψη αεροναυτικών επιχειρήσεων, η Κίνα θα γίνει αυτό που τόσο προσεκτικά σχεδίαζε όλα αυτά τα χρόνια: κυρίαρχος του παιχνιδιού. Τα αεροπλανοφόρα είναι το κατάλληλο εργαλείο για να αποκτήσει την ισχύ που πάντα ήθελε.
