Το άρθρο είναι από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα AFRIKA. Ο συντάκτης της παρακολούθησε τις διαδηλώσεις της Κυριακής κι έγραψε ένα άρθρο το οποίο επικέντρωσε στον Μίκη Θεοδωράκη:
«Όταν ανέβηκα στο αυτοκίνητο του Αντρέα έπαιζε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη… Ένα από τα πιο λυπημένα αλλά ενθουσιώδη και αγαπημένα μου κομμάτια…
Η θεία μουσική του Θεοδωράκη…
Που κατέκτησε τις καρδιές όλων…
Σαν τον Μότσαρτ….
Σαν τον Μπετόβεν…
Αλλά το μυαλό τους δεν μπόρεσε να το κατακτήσει. Διότι στην καρδιά του ελληνικού λαού υπάρχει ο Θεοδωράκης, αλλά ο Μαρξ όχι…
Ο Έγκελς όχι
Ο Λένιν όχι…
Και κάπου εδώ χωρίζουν οι δρόμοι…
Ο Θεοδωράκης είναι κομμουνιστής…Όχι ένας δογματικός κομμουνιστής, αλλά ένας ο οποίος ανανεώνει τον εαυτό του…Ένας ο οποίος κατά μήκος της ζωής του πάλεψε με τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία… Πάντα έπαιρνε το μέρος των καταπιεσμένων απέναντι στους καταπιεστές. Καθώς μάλιστα δεν δεχόταν πιέσεις συγκρούστηκε και με το κόμμα του…
Δεν με εξέπληξε καθόλου ότι παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ηγείται στην οργάνωση ενός Κινήματος εθνικής αντίστασης στη Ελλάδα.
Υπήρξαν βέβαια και αυτοί που το βρήκαν κωμικό και τον κορόιδεψαν….
Δεν είναι σημαντικό αυτό…
Μα υπάρχει κάτι πιο τιμημένο από το να αγωνίζεσαι μέχρι την τελευταία σου ανάσα ανάμεσα στον λαό, αντί να κάθεσαι γερός στην πολυθρόνα και να κοιτάς με άδειο βλέμμα έξω ;
Την νύχτα που πέρασε όταν οι φλόγες πετάγονταν στην Αθήνα, αυτός ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές…Και πήρε κι αυτός το μερίδιο του από τα σπρέι πιπεριού της αστυνομίας….
Σκεφτείτε… Εάν ο Θεοδωράκης σε αυτή την ηλικία διαδηλώνει μαζί με τους άλλους διαδηλωτές, αυτό σημαίνει πως η κατάσταση είναι πολύ απελπιστική…
Σενέρ Λεβέντ»
