Η απουσία της πολιτικής ηγεσίας του ΥΕΘΑ από το Συνέδριο DEFENSEWORLD,προκάλεσε αίσθηση.Ειδικά αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο που οποιαδήποτε δυνατότητα ενίσχυσης και ανάπυξης σ΄ ότι έχει απομείνει από την ελληνική αμυντική βιομηχανία θα έπρεπε να είναι η απόλυτη προτεραιότητα της ηγεσίας του ΥΕΘΑ. Ο κ.Μπεγλίτης επέλεξε να μην παραστεί ,ίσως επειδή θα ήταν δύσκολο να δώσει κάποιες απαντήσεις,σε πολλά από τα ζητήματα που έθιξαν οι ομιλητές.
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Εταιρειών Αεροδιαστημικής και Άμυνας (ΕΕΛΕΑΑ) και διευθύνων σύμβουλος της INTRACOM Defense Electronics, Γιώργος Τρουλλινός,στην ομιλία του έκανε κάποιες συγκρίσεις που “πονάνε” με το τι συμβαίνει στο χώρο της αμυντικής βιομηχανίας στη γειτονική Τουρκία. Μέρα με τη νύχτα η διαφορά και ειδικά στον κρίσιμο τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης.
“Αν ρίξουμε μια ματιά στην πολιτική που εφαρμόζει η γειτονική μας Τουρκία, θα δούμε ότι η αμυντική της βιομηχανία έχει προσελκύσει το Πρωθυπουργικό ενδιαφέρον και έχει τοποθετηθεί στην κορυφή του οικονομικού της προγράμματος”,τόνισε ο κ.Τρουλιννος ο οποίος έδωσε και κάποια στοιχεία:
“ Σύμφωνα με στοιχεία που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας, η τουρκική αμυντική βιομηχανία παρουσίασε κατά το 2010 ανάπτυξη της τάξεως του 19% σε σχέση με το 2009, ενώ για το τρέχον έτος η πρόβλεψη είναι για ακόμη μεγαλύτερη αύξηση. Στην πράξη, το μεγαλύτερο μέρος των εξοπλιστικών αναγκών της γείτονας χώρας καλύπτεται σήμερα από την αμυντική της βιομηχανία, η οποία πρωτογενώς σχεδιάζει και παράγει οχήματα και άρματα μάχης, πυρομαχικά, συστήματα διαχείρισης μάχης πολεμικών πλοίων, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό και πολλά άλλα.
Αυτό όμως δεν είναι τυχαίο. Το 2010 επενδύθηκαν στην Τουρκία 666 εκ. $ στην Έρευνα και Ανάπτυξη, ποσό μεγαλύτερο κατά 32% από το 2009. Επίσης, το 2009 οι εξαγωγές ανήλθαν σε 832 εκ. $ ενώ οι εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσό αυτό σε 1,5 δις $ για το 2011.
Τι λείπει από μας που το έχουν οι Τούρκοι; Είναι απλά τα πράγματα και τα περιέγραψε ο πρόεδρος της ΕΕΛΕΑΑ:
“Η απουσία μακροπρόθεσμης στρατηγικής σε συνδυασμό με την διεθνή οικονομική συγκυρία θα οδηγήσουν την ελληνική αμυντική βιομηχανία σε παρακμή και μαρασμό, τα σημάδια των οποίων είναι πλέον ορατά. Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, η οποία με την εφαρμογή των ανωτέρω προτάσεων θα συμβάλει θετικά όχι μόνο στην άμυνα, την ασφάλεια και την οικονομική τόνωση της χώρας, αλλά θα προσφέρει τη δυνατότητα στις ίδιες τις βιομηχανίες να συνεργασθούν με σημαντικούς διεθνείς οίκους σε νέα και σύγχρονα τεχνολογικά συστήματα, διεκδικώντας ένα σημαντικό μερίδιο όχι μόνο των εγχώριων αλλά και των διεθνών προγραμμάτων”.
