Σκληρότατος πόλεμος που περιλαμβάνει και “χτυπήματα κάτω από τη μέση” για την Ελλάδα,έχει ξεσπάσει μεταξύ Αμερικανών και Γερμανών. Πεδίο μάχης,τι άλλο , οι ελληνικοί εξοπλισμοί,οι οποίοι ακόμη και την εποχή του ΔΝΤ ,αποτελούν “μήλον της έριδος” για τις μεγάλες χώρες-παραγωγούς οπλικών συστημάτων.
Η υπόθεση των 400 αρμάτων μάχης ABRAMS που οι Αμερικανοί “προσφέρουν” στην Ελλάδα,έχει προκαλέσει νευρική κρίση στο Βερολίνο. Μεγαλοστέλεχος της αντιπροσωπείας των γερμανικών αρμάτων μάχης στην Αθήνα,βρίσκεται στη Γερμανία για συσκέψεις από τις οποίες θα προκύψει το σχέδιο…γερμανικής αντεπίθεσης.Η οποία όμως έχει αρχίσει με τη μορφή…ανταρτοπολέμου. Γερμανικά ΜΜΕ -ακόμη και κρατικά- έχουν ζητήσει από τους ανταποκριτές τους στην Αθήνα ή από τους απεσταλμένους τους να ετοιμάσουν ρεπορτάζ για “τους Έλληνες που από τη μία δανείζονται και από την άλλη ξοδεύουν χρήματα για εξοπλισμούς”. Κάτι ανάλογο με ότι είχαν κάνει χρησιμοποιώντας όμως βουλευτές της Αυστρίας για να κάνουν θόρυβο και να προκαλέσουν τη πανικόβλητη αντίδραση της κυβέρνησης Παπανδρέου,η οποία έσπευσε μέσω του εκπροσώπου της Η.Μόσιαλου να διαψεύσει κατηγορηματικά ότι υπάρχει “θέμα ABRAMS”.
Βέβαια στα ρεπορτάζ που ετοιμάζονται,πιθανότατα δεν θα αναφερθεί ότι πρόκειται για παραχώρηση αρμάτων μάχης,ούτε θα αναφερθεί ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τ΄ άρματα,αλλά τ΄ ότι αυτά είναι Αμερικανικά κι όχι Γερμανικά,όπως συμβαίνει συστηματικά από το 1980.
Οι Αμερικανοί από την άλλη προσπαθούν να αξιοποιήσουν στο μέγιστο δυνατό το εξαιρετικά ψυχρό κλίμα που υπάρχει στο στρατιωτικό κατεστημένο εναντίον των Γερμανών , εξαιτίας της επαναλαμβανόμενης επί πολλά χρόνια αλλαζονικής συμπεριφοράς των γερμανικών εταιρειών. Δεν ήταν μόνο η υπόθεση των υποβρυχίων και των ναυπηγείων Σκαραμαγκά που οι Γερμανοί έδειξαν ένα ιδιαίτερα σκληρό πρόσωπο.Και στην υπόθεση των αρμάτων μάχης η συμπεριφορά τους δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε απέναντι σ΄ έναν από τους καλύτερους -αν όχι τον καλύτερο- πελάτη των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Παρόλα αυτά δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι όπως οι Αμερικανοί διαθέτουν ένα πανίσχυρο και μέχρι στιγμής ανίκητο “λόμπι” – αυτό της Lockheed Martin- στη ΠΑ, έτσι και οι Γερμανοί έχουν ισχυρότατα ερίσματα στο ΣΞ και ειδικά στα τεθωρακισμένα. Συνεπώς δεν πρόκειται να παραδώσουν τα όπλα έτσι απλά. Η αρματομαχία μόλις άρχισε και θα είναι σκληρότατη!
Το θέμα βέβαια δεν είναι τα 400 άρματα μάχης. Αυτό είναι η αρχή ενός πολέμου ο οποίος θα διαρκέσει αρκετά και θα κριθεί στο μέλλον ,όταν η Ελλάδα βγει από τη κρίση και αρχίζει να κάνει νέες αγορές. Το ζητούμενο είναι σε ποια «σφαίρα εξοπλιστικής επιρροής» θα περάσει η Ελλάδα. Το «μπάσιμο» των Αμερικανών σ΄ ένα προνομιακό για τους Γερμανούς χώρο ,όπως αυτός των αρμάτων μάχης, δείχνει ότι η Ουάσινγκτον επιστρέφει σε πεδία «εξοπλιστικής» μάχης στα οποία είχαν ηττηθεί. Οι ΗΠΑ είχαν «αποβληθεί» από το ΠΝ και τον ελληνικό στόλο και μόνο στη ΠΑ εξακολουθούν να είναι πανίσχυροι. Εκεί που η Γερμανία έφερε τα πάνω κάτω για να «εισβάλει» με το Eurofighter. Δεν τα κατάφερε και αυτό ήταν ένα πλήγμα.Το Βερολίνο δύσκολα μπορεί να δεχτεί ότι θα χάσει και στ΄ άρματα.
