Ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών χωρών μετά τις πολεμικές συγκρούσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, η Αυστραλία θέλει να αναπτύξει το δικό της ενιαίο δίκτυο αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής «ασπίδας» και εξετάζει την προμήθεια συστημάτων αεράμυνας μεταξύ των οποίων και το ισραηλινό Iron Dome, αλλά με μια ειδική συνθήκη.
Τα συστήματα αεροπορικής άμυνας τύπου Iron Dome «πρωταγωνίστησαν» στις αμυντικές επιχειρήσεις του Ισραήλ απέναντι σε επιθέσεις της Χαμάς και της Χεζμπολάχ μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023, με αποτέλεσμα να «κερδίσουν τις εντυπώσεις» πολλών χωρών και η εμπορική τους αξία «εκτοξεύτηκε», με την Αυστραλία να εξετάζει την αγορά τους.
Ωστόσο, αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι λόγω των κακών σχέσεων που έχει η Καμπέρα με το Τελ Αβίβ, αφού έχει καταδικάσει τις επιχειρήσεις των IDF στη Γάζα, η αυστραλιανή κυβέρνηση στρέφεται στην αγορά της αμερικανικής έκδοσης των ισραηλινών Iron Dome, γνωστά και ως συστήματα «Medium Range Intercept Capability» που βρίσκονται σε υπηρεσία με το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
Με αυτόν τον τρόπο, η Αυστραλία μπορεί να αποκτήσει ουσιαστικά τα συστήματα Iron Dome, παρακάμπτοντας το Ισραήλ, αφού η όποια συμφωνία θα γίνει με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, στον διαγωνισμό που προκήρυξε η Καμπέρα συμμετέχουν και άλλες αμερικανικές προτάσεις για Patriot και Aegis, αλλά και υποψηφιότητες από εταιρείες τρίτων χωρών, όπως η νορβηγική Kongsberg και η νοτιοκορεατική Hanwha.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Αυστραλία θέλει μέσω του διαγωνισμού να προμηθευτεί «battle proven» συστήματα αεράμυνας, τα οποία θα μπορούν να τεθούν σε επιχειρησιακή λειτουργία μέχρι το τέλος του 2027, ενώ προβλέπεται η διεξαγωγή βολών με πραγματικά πυρά στο πλαίσιο της άσκησης «Talisman Sabre» έως το 2029.
Σημειώνεται πως το σύστημα «Medium-Range Intercept Capability» των ΗΠΑ χρησιμοποιεί τα ισραηλινά αντιαεροπορικά βλήματα τύπου Tamir με μέγιστη εμβέλεια εμπλοκής τα 70 χιλιόμετρα και μπορεί να εξουδετερώσει πυραύλους cruise, drones, UAV, περιφερόμενα πυρομαχικά, ρουκέτες πυροβολικού και ελικόπτερα.
Είναι ιδανικό για υποηχητικές απειλές, όχι τόσο απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους, χρησιμοποιεί ραντάρ τύπου AN/TPS-80 (G/ATOR), ολοκληρωμένο σύστημα διοίκησης – ελέγχου και διαχείρισης μάχης, ενώ τοποθετείται σε ειδικά διαμορφωμένο όχημα που μεταφέρει πλατφόρμα εκτόξευσης με χωρητικότητα 20 βλημάτων τύπου Tamir.
Με πληροφορίες από: Jerusalem Post / Army Recognition
