Μακρυά από τα…κέντρα αποφάσεων των Αθηνών και τις κομματικές -ούτε καν πολιτικές- ίντριγκες, στη μεθόριο και στα ακριτικά νησιά συναντάς πάντα την Ελλάδα που σε κάνει να νοιώθεις αισιόδοξος.Όχι μόνο με την ομορφιά της ,αλλά κυρίως για τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει την υποχρέωση να είναι εκεί ,απέναντι από έναν γείτονα δύστροπο και επιθετικό,έναν γείτονα που τα τελευταία 24ωρα έχει αρχίσει να δημιουργεί συνθήκες έντασης.
Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στις εσχατιές της Ελλάδας,μακρυά από το σπίτι ,την οικογένεια και το κοινωνικό τους περίγυρο,με αμοιβή που μετά βίας πλέον εξασφαλίζει τα απολύτως απαραίτητα,είναι ξεχασμένοι απ΄ όλους μας! Τους πολιτικούς που είναι απασχολημένοι με την επανεκλογή και την ανέλιξή τους στην διεφθαρμένη πολιτική πυραμίδα και από εμάς τους δημοσιογράφους οι οποίοι νομίζουμε ότι τα μεγάλα και τα σπουδαία ,έχουν να κάνουν μόνο με αυτούς που δηλώνουν πολιτικοί.
Έπρεπε να πάει ο Αβραμόπουλος και οι Αρχηγοί σε Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι για να τους θυμηθούμε. Ευτυχώς για εμάς η νοοτροπία του Έλληνα στρατιώτη ποτέ δεν συνέδεσε τη προσφορά του με την αναγνώριση την οποία βέβαια έχει από τον απλό πολίτη.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ-ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ
