Όσα συστήματα μεταθέσεων κι αν αλλάξει ο κ.Μπεγλίτης δεν πρόκειται να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Που δεν είναι άλλο από το όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικές μεταθέσεις του προσωπικού. Κι αυτο ,γιατί δεν φταίνε τα συστήματα μεταθέσεων,αλλά οι άνθρωποι οι οποίοι τα εφαρμόζουν Εκεί είναι η ουσία του προβλήματος κι εκεί η λύση του.
Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι αν δεν πέσουν κεφάλια, αν δεν “χυθεί αίμα”, αν δεν πάει αύριο το πρωί κόσμος σπίτι του,αν δεν “πληρώσουν” όσοι με τον ένα η τον άλλο τρόπο δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους στο τομέα των μεταθέσεων, δεν πρόκειται ν΄αλλάξει τίποτα. Αν δεν καταλάβουν αυτοί που παίζουν με τις ζωές συναδέλφων τους ότι τα παραμύθια τελείωσαν, το διαχρονικό παραμύθι των αξιοκρατικών μεταθέσεων θα το ακούμε συνέχεια.
Αλλά βέβαια για να μην τα βάζουμε μόνο με τους ένστολους-κομισάριους, ποιος θα πάρει τα κεφάλια και ποιος θα ζητήσει το λογαριασμό; Οι πολιτικοί που παίζουν το ρόλο των “μπαρμπάδων στη Κορώνη”, ή οι υπουργοί Άμυνας που επίσης διαχρονικά υπέκυπταν στα κομματικά αιτήματα και μαζί μ΄ αυτά τακοποιούσαν και τα δικά τους .
Ο σημερινός ΥΕΘΑ Π.Μπεγλίτης, είναι ακόμη “φρέσκος” στη θέση του ΥΕΘΑ. Τις τελευταίες μεταθέσεις δεν τις “χρεώνεται” αυτός, ή τέλος πάντων δεν μπορεί να τις χρεωθεί ολοκληρωτικά. Αρκούσαν αυτά για να προχωρήσει δυναμικά και να σπάσει τη κακή παράδοση. Τον καλέσαμε αρκετές φορές με κείμενά μας να πάρει μέτρα εναντίον όσων παρατύπησαν. Του “σκιαγραφήσαμε” προκλητικές περιπτώσεις αξιωματικών που με επίπεδο αγγλικών παιδιών δημοτικού ,μετατέθηκαν σε ιδιαίτερα κρίσιμες για τα ελληνικά συμφέροντα θέσεις του εξωτερικού. Θα αρκούσε μία τηλεφωνική συνομιλία του με κάποιους απ΄ αυτούς για να καταλάβει τι ασυδοσία επικρατεί στις μεταθέσεις του προσωπικού. Δεν έκανε απολύτως τίποτα. Δεν θέλει ή δεν μπορεί,δεν έχει σημασία.
Τώρα θέλει να αλλάξει για μία ακόμη φορά το σύστημα μεταθέσεων. Δυσυτχώς χωρίς να αλλάξει η νοοτροπία δεν θα καταφέρει απολύτως τίποτα.
Κι επειδή μπορεί εμείς οι δημοσιογράφοι να μην το πείθουμε, αναδημοσιεύουμε τρία χαρακτηριστικά σχόλια αναγνωστών μας ,για το θέμα των μεταθέσεων. Αν μπορεί να εξηγήσει σ΄ αυτούς τους τρεις ανθρώπους,γιατί δεν ελήφθησαν υπόψη σοβαρά οικογενειακά τους προβλήματα,ας το κάνει ο κ.Μπεγλίτης. Μήπως καταλάβουν οι ενδιαφερόμενοι ,αλλά κι εμείς:
•“…Ποια μορια και αλλα ομορφα που λενε…ξερετε τι ειναι να ειναι εγκυος η γυναικα σου στον 7 μηνα μετα απο προσπαθειες πολλων ετων και εξοδα χιλαδων euro…με 2 ετη σε φρουρα να σε στελνουν σε ακριτικο νησι….να τους λες ρε συναδελφοι να παω αλλα σε μερικους μηνες…να κανεις ενδικοφανη προσφυγη και να σου απαντανε υπηρεσιακες αναγκες και μορια προσταζουν να πας χεστηκαμε για το προβλημα σου ….Τα κοινωνικα κριτηρια δεν υπαρχουν η οικογενεια σου ειναι βαρος για την υπηρεσια…Ομορφη στρατιωτικη κοινωνια αγγελικα πλασμενη :((…….. βαρεθηκα σιχαθηκα απελπιστηκα αγανακτησα….πως εγω λοιπον θα μπορω να κανω την δουλεια μου για αυτο τον πακτωλο χρηματων που παιρνω!!!……τι να πεις ,…. αμαν πια δεν παει αλλο”.
•“εγω φιλε εχω 5 χρονια παραμεθοριο με γυναικα εγκυο και παιδι 2 χρονων .η γυναικα μου να εχει μονιμη δουλεια στην ηπειρωτικη ελλαδα και ζει εκει με το παιδι μου και τους ζηταω να μετατεθω και ακομα μου λενε πως δεν εχω μορια !! η πλακα ειναι οτι εκει που ζηταω να παω υπαρχουν 17 (ναι καλα βλεπετε 17) συναδελφοι μου ιδιας ειδικοτητας και βαθμου που εχουν απο 8 εως 10 χρονια στην μοναδα και ακομα δεν φευγουν!!! στα 15-20 χρονια υπηρεσιας τους δεν εχουν παει ακομα παραμεθοριο και εγω με δευτερη φορα παραμεθοριο ακομα δεν εχω τα μορια !! ποια αξιοκρατια και π…. μας λενε , μαλλον αξιοκρατια ειναι να μεινω εγω 20 χρονια παραμεθοριο και 20 αυτοι στην ηπειρωτικη Ελλαδα και μετα να εχω τα μορια για να παω 2 χρονια κοντα στο σπιτι μου”.
•”Και συμπληρώνω κι εγώ συνάδελφοι , που υπηρετώ στην ΠΑ και έχοντας αντιστοιχο πρόβλημα εγκύου γυναίκας, τόλμησα και πήρα τηλέφωνο στον επιτελή μεταθέσεων του ΓΕΑ και του εξήγησα το πρόβλημα και έλαβα την εκπληκτική απάντηση : ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ !!!!! Εκ των υστέρων έμαθα ότι ό ιδιος σχολιαζε στους κολλητούς του επιτελείςς : Τα γαμ@@@@@τικα του καθενός δεν θα μοριοδοτήσουμε ούτε θα τρώμε την ώρες μας με αυτά. Ευχαρσιτώ τον ………. συνάδελφο ????? και εύχομαι να χαρεί τα παιδιά του συγνώμη τα γαμ@@@@@τικά του. Είναι το πιο πολύτιμο αγαθό για όλους όπως και τα ονομάζουμε”.
