Με μια επιστολή τους προς τις “θεσμικές ενώσεις” αποστράτων οι εν ενεργεία στρατιωτικοί που εκπροσωπούνται από τον ΣΥΣΜΕΔ , τους επαναφέρουν στην σκληρή πραγματικότητα. Στην οποία οι στρατιωτικοί όχι μόνο “δεν πήραν ανάσα” από τις πρωθυπουργικές υποσχέσεις ,όπως αναφέρουν οι απόστρατοι σε επιστολή τους προς το Σαμαρά, αλλά είναι θέμα χρόνου να “πεθάνουν” από οικονομική ασφυξία.
Η επιστολή του ΣΥΣΜΕΔ προς τους “θεσμικούς” απόστρατους έχει μεγάλο ενδιαφέρον.
Η επιστολή:
Με ενδιαφέρον αναγνώσαμε την από 2-10-2013 επιστολή σας, προς τον κ. Πρωθυπουργό της Ελλάδας, αναφορικά με φερόμενα σενάρια, από μερίδα Μ.Μ.Ε., σχετικά με περαιτέρω περικοπές στους μισθούς των ενεργεία Ελλήνων στρατιωτικών και την πρόσκλησή σας για δέσμευσή του να μη υλοποιηθούν οι περικοπές αυτές.
Αρχικά, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι οι Ενώσεις αποστράτων δεν μπορούν επ΄ ουδενί να εκφράσουν τα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδικότερα τα μέλη του Συνδέσμου μας και των Περιφερειακών Ενώσεων.
Περαιτέρω, οφείλουμε να σας γνωρίσουμε ότι, η συντριπτική πλειοψηφία των εν ενεργεία Ελλήνων στρατιωτικών δηλώνουν ότι:
– Για τα αυτονόητα δεν μπορεί κανείς να νοιώσει ικανοποίηση παρά μόνο υποχρέωση, αφενός για αυτούς που οφείλουν να τα τηρούν και αφετέρου υπενθύμισης τήρησής τους, με τελικό σκοπό και στόχο την ανάκτηση των πρόσκαιρα χαμένων.
– Ουδέποτε οι εν ενεργεία Έλληνες στρατιωτικοί πήραν οικονομική ανάσα. Τουναντίον, παρακρατούνται οφειλόμενα και δεδουλευμένα, πένονται και εξαθλιώνονται μέρα με τη μέρα, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια να διατηρήσουν πρώτ΄ απ΄ όλα την αξιοπρέπειά τους για το δικαίωμα στο όνειρο, την ελπίδα και τη ζωή, και τη δύναμη να αντικρίσουν τις επόμενες γενιές με υπερηφάνεια και καθαρότητα.
Σας υπενθυμίζουμε ότι οι περικοπές στο μισθολόγιο των εν ενεργεία στρατιωτικών, της τάξεως των 88,2 εκατομμυρίων ευρώ, έχουν ήδη προβλεφθεί με νόμο στο επικαιροποιημένο μεσοπρόθεσμο. Ο νόμος μόνο με νόμο καταργείται/τροποποιείται, ο οποίος μέχρι και σήμερα δεν έχει υπάρξει, και όχι με υποσχέσεις και δεσμεύσεις. Οι υποσχέσεις και οι δεσμεύσεις είναι όμορφα λόγια που τα παίρνει ο άνεμος στις πρώτες δυσκολίες και στην πρώτη αντάρα. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τι σημαίνουν. Το έχουμε ήδη νοιώσει στο πετσί μας και, πλέον, δεν μας αγγίζουν.
Τίποτα δεν μας χαρίστηκε και για τίποτα δεν νοιώθουμε υποχρεωμένοι. Μας οφείλουν και δεν τους οφείλουμε. Έχουν και έχουμε γνώση. Ο καθένας θα λάβει αυτό που του αναλογεί.
Επιλογή μας παραμένει η ανάδειξη των προβλημάτων και η διεκδίκηση με κάθε νόμιμο μέσο της επίλυσής τους. Συμμάχους μας εξακολουθούμε να έχουμε τη λογική, το εφικτό, το υλοποιήσιμο, το πρακτικό και το αληθινό. Όλα τα άλλα τα κάνουμε στην άκρη, δεν μας απασχολούν και τα προσπερνάμε ως ουδέποτε κεκτημένα μας. Μας ενθαρρύνει μόνο η υποστήριξη των χιλιάδων συναδέλφων μας και με αυτή κερδίζουμε ολοένα και περισσότερα. Θα συνεχίσουμε έτσι όπως αρχίσαμε, ανεξάρτητα αν στην πορεία μας συναντήσαμε κλειστές πόρτες και «φίλιες δυνάμεις» που στο τέλος στάθηκαν απέναντί μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
