Στο 6ο Φόρουμ των Δελφών στην Ουάσιγκτον, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Δένδιας, πραγματοποίησε την κεντρική ομιλία με θέμα «Ο ρόλος της Ελλάδας στη διαμόρφωση της αμυντικής πολιτικής σε ένα μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο».
Ο ΥΕΘΑ ξεκίνησε την ομιλία του σημειώνοντας ότι «μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο κόσμος πέρασε από μια διπολική σε μια πολυπολική τάξη πραγμάτων», ωστόσο, «η αισιόδοξη προοπτική δεν υλοποιήθηκε». Αναγνώρισε ότι υπήρξε «λάθος εκτίμηση πως η Ρωσία θα μπορούσε να ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας», με αποτέλεσμα «να συνειδητοποιούμε τώρα ότι ο κόσμος που νομίζαμε πως υπάρχει, έχει εξαφανιστεί».
Αναλύοντας τη νέα πραγματικότητα, ο κ. Δένδιας ανέδειξε τις αυξανόμενες προκλήσεις που «δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από μεμονωμένα κράτη», επισημαίνοντας την ανάγκη για «κοινή δράση στον δυτικό κόσμο».
«Ποιοί είναι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ;;»
Έθεσε το ερώτημα «τι εννοούμε με το ‘εμείς’; Ποιοι είναι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην προσπάθεια σταθεροποίησης του κόσμου;», παρουσιάζοντας δύο συγκριτικά παραδείγματα.
«Από τη μία πλευρά», περιέγραψε μια «αυταρχική χώρα που δεν νιώθει την ανάγκη να υπακούσει στους διεθνείς νόμους, δεν έχει επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία, διατηρεί στενές σχέσεις με τη Μόσχα, απειλεί με ‘casus belli’, αναπτύσσει drones και πυραύλους και προσεγγίζει τους BRICS». Χωρίς να αναφέρει όνομα χώρας, ο ΥΕΘΑ προφανώς εννοούσε την Τουρκία.
«Από την άλλη», μίλησε για μια χώρα που «στηρίζει τους διεθνείς νόμους, είναι μια σύγχρονη δημοκρατία, μέλος της ΕΕ, υπερασπίζεται τις δημοκρατικές αξίες, πολέμησε στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους στη σωστή πλευρά, υποστηρίζει την Ουκρανία, αλλά και τις βαλκανικές χώρες στην ένταξή τους στην ΕΕ». «Είναι μια χώρα με πλούσια δημοκρατική κληρονομιά που ενέπνευσε τους ιδρυτές των ΗΠΑ», τόνισε ο ΥΕΘΑ, περιγράφοντας ουσιαστικά την Ελλάδα.
Ο κ. Δένδιας παρουσίασε μια σειρά πρωτοβουλιών της Ελλάδας στον τομέα της άμυνας και της περιφερειακής σταθερότητας, υπογραμμίζοντας πως «η Ελλάδα έχει καθαρή στάση: σεβασμός των διεθνών κανόνων και του απαραβίαστου της εδαφικής ακεραιότητας». Παράλληλα, έκανε αναφορά στις πολυμερείς συνεργασίες της χώρας με κράτη της περιοχής αλλά και πέρα από αυτήν, δίνοντας έμφαση στις αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ, Γαλλία, Σαουδική Αραβία, Ιταλία και Αίγυπτο, καθώς και στην εμβάθυνση των σχέσεων με την Ινδία.
Η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ
Υπογράμμισε τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και τη συμβολή της στην ασφάλεια των γειτονικών της κρατών, αναφέροντας -μεταξύ άλλων- ότι «η Ελλάδα είναι παρούσα στα Δυτικά Βαλκάνια, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα». Μνημόνευσε ακόμα τις δύο ναυτικές αποστολές, στη Λιβύη και την Ερυθρά Θάλασσα.
Υπενθύμισε την εκλογή της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ εξέφρασε την ανάγκη για «ενίσχυση του ευρωπαϊκού αμυντικού πλαισίου», ασκώντας κριτική στη στάση της ΕΕ, την οποία χαρακτήρισε «σχιζοφρενική», καθώς «ζητά από τα κράτη να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει δημοσιονομικά τη δυνατότητα υλοποίησής τους».
Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας παρουσίασε το νέο αμυντικό οικοσύστημα της χώρας, περιγράφοντας τις μεταρρυθμίσεις που «εκσυγχρονίζουν τις Ένοπλες Δυνάμεις» και περιλαμβάνουν:
- Αναβάθμιση του ελληνικού στόλου,
- Ανάπτυξη συστημάτων αντι-drone και αντιπυραυλικής άμυνας,
- Αναδιοργάνωση της στρατιωτικής εκπαίδευσης, τόσο για τους μόνιμους στρατιωτικούς όσο και για τους κληρωτούς.
Ειδική αναφορά έκανε στη συμμαχία της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, επισημαίνοντας ότι η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών ήταν «εξαιρετική τόσο κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ όσο και κατά τη θητεία του Μπάιντεν».
Ανέπτυξε μια εναλλακτική προσέγγιση της ελληνικής στρατηγικής, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ήπιας ισχύος (soft power) της χώρας. Εξήγησε πως η Ελλάδα μπορεί «να προσφέρει βαθύτερη κατανόηση των χωρών και των κοινωνιών της περιοχής», αναφέροντας ως παράδειγμα:
- Τις ορθόδοξες κοινότητες των Βαλκανίων και τον ρόλο της Ρωσίας στην περιοχή,
- Τη γεωπολιτική της Αιγύπτου,
- Το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Συμπερασματικά, τόνισε ότι «οι Έλληνες, με τις σωστές πολιτικές, διαμορφώνουν ισχυρές αμυντικές δυνατότητες και αξιοποιούν την ήπια ισχύ τους για να λειτουργούν ως γέφυρα σταθερότητας και αντίληψης των πραγμάτων».
Κλείνοντας την ομιλία του, επισήμανε πως «οι ΗΠΑ, έχοντας αυτή την εικόνα, είναι πλέον σε θέση να επιλέξουν με ποιους συμμάχους θα πορευτούν για τη σταθερότητα του κόσμου».
