Τα πυρά που δέχεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος για τη στάση του στο θέμα της Συρίας είναι μαζικά. Και γι΄ αυτό θεώρησε ότι πρέπει να απαντήσει αναλυτικά. Το έκανε με μια ανακοίνωσή του στην οποία υποστηρίζει:
Το Υπουργείο Εξωτερικών, με αφορμή σημερινές ανακοινώσεις κομμάτων που αναφέρονται στην κατάσταση που επικρατεί στη Συρία και στην εν προκειμένω στάση της Ελλάδος, υπογραμμίζει τα κάτωθι:
Το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής δεν προσφέρεται για την άσκηση αντιπολίτευσης. Πολύ περισσότερο δε, είναι κατώτερη των περιστάσεων που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή μας, η εσκεμμένη αλλοίωση των επίσημων θέσεων που διατυπώνει ο Υπουργός Εξωτερικών εκ μέρους της Κυβέρνησης, απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα.
Η Ελλάδα καταδίκασε και καταδικάζει με καθαρό και απόλυτο τρόπο το έγκλημα της χρήσης χημικών όπλων. Η Ελλάδα επιμένει στην ανάγκη να διαφυλαχθεί η πολιτική διαδικασία (Γενεύη 2), με στόχο μια οριστική και βιώσιμη λύση στο δράμα της Συρίας.
Οι θέσεις της χώρας μας διαμορφώνονται με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την διαφύλαξη των εθνικών στρατηγικών συμφερόντων σε μια περιοχή με πολλά ανοικτά μέτωπα, την ανάγκη συγχρονισμού της στάσης μας σε άλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως η σταθερότητα στην Αίγυπτο, τη μέριμνα για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας, όλους τους χριστιανικούς πληθυσμούς, όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκεύματος, τις υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΟΗΕ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των διμερών μας συμβάσεων.
Από την Ελλάδα δεν έχει ζητηθεί ούτε συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ούτε παροχή διευκολύνσεων.
Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος κατά την πρόσφατη ενημέρωση της αρμόδιας Διαρκούς Επιτροπής για όλο το φάσμα των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, τόνισε την ετοιμότητα του να ενημερώνει συνεχώς την Επιτροπή, ενώ δήλωσε ότι είναι στη διάθεση των κομμάτων για κατ´ ιδίαν ενημέρωση οσάκις του ζητηθεί.
Κριτική από τη Δούρου
«Στη συνέντευξή του ο κ. Βενιζέλος ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η ελληνική στάση σε σχέση με τη Συρία ‘συγχρονίζεται με τη στάση μας σε σχέση με την Αίγυπτο’. Ωστόσο, η Αίγυπτος, δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Ναμπίλ Φάχμι, έχει απορρίψει τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, εμμένοντας στο ότι η μόνη λύση είναι η πολιτική. Αντιθέτως η Ελλάδα, δια στόματος του κ. Βενιζέλου, έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ στρατιωτικής επιχείρησης πριν καν αυτή συγκεκριμενοποιηθεί. Πώς θα εξηγήσει την ελληνική, υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης, θέση κατά την επίσκεψή του την Πέμπτη, στον αιγύπτιο ομόλογό του;
Δεύτερον, αναφέρεται σε ‘συνεχείς και έντονες διπλωματικές επαφές με στόχο την ειρήνη και τη σταθερότητα’: πώς επιτυγχάνεται ο στόχος αυτός από τη στιγμή που η χώρα μας έχει επιλέξει δημόσια το στρατόπεδο του πολέμου;
Τρίτον: είναι δικαίωμα της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου να μην ανακοινώνει τις ενέργειές της. Ωστόσο αυτή η αντιδημοκρατική στάση είναι αποκαλυπτική του πώς αντιλαμβάνεται την άσκηση (και) της εξωτερικής πολιτικής: εν κρυπτώ, μακριά από τη βάσανο της δημόσιας κριτικής, μακριά από τη Βουλή. Οι λόγοι είναι φανεροί κι έχουν να κάνουν με τη μαζική, λαϊκή απόρριψη μιας πολιτικής που καθιστά την Ελλάδα κρίκο της αλυσίδας του πολέμου.
Αντί για εν κρυπτώ διαβουλεύσεις περί πολεμικής εμπλοκής, η Ελλάδα χρειάζεται μια ενεργητική πολιτική ειρήνης, με σεβασμό του διεθνούς δικαίου, του ΟΗΕ, μακριά από τον ατλαντισμό, με πρωτοβουλίες που θα αναβαθμίζουν πραγματικά την διεθνή της θέση».
