Του Χρήστου Καπούτση
Μετά το αιματοκύλισμα που έκαναν ολιγάριθμες ομάδες τρομοκρατών στο Παρίσι , τι ακολουθεί; Θα υπάρχει ανάλογη συνέχεια της δράσης τρομοκρατικών ομάδων στις Μεγάλες πόλεις της Ευρώπης; Εννοείται , ότι σε Ανθρωπιστικό επίπεδο, ο Ανθρώπινος πολιτισμός και ο Άνθρωπος ως αυταξία, υπέστησαν δεινή ήττα. Όμως σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, ποιοι είναι ωφελημένοι και ποιοι όχι; Τα σοκαριστικά γεγονότα στο Παρίσι, είναι απολύτως αναμενόμενο, ότι θα έχουν συνέπειες και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.
Το πρώτο είναι ότι, οι δυνάμεις της Δύσης (ΗΠΑ-ΕΕ), πιθανότατα και η Ρωσία, θα ενωθούν και θα αναλάβουν πρωτοβουλίες και πιο συντονισμένες δράσεις, αστυνομικού αλλά και στρατιωτικού περιχεομένου, προκειμένου να εξουδετερώσουν την απειλή από τους Τζιχαντιστές του Ισλαμικού κράτους, αλλά και από άλλες και μάλλον ανεξέλεγκτες τρομοκρατικές οργανώσεις. Πάντως, οι στρατιωτικοί μηχανισμοί της Δύσης, αποδεικνύονται ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την διεθνή τρομοκρατία, το αντάρτικο πόλεων και γενικά τις λεγόμενες «ασύμμετρες απειλές». Για παράδειγμα ήταν αρκετοί μόνο 8 αποφασισμένοι τρομοκράτες να μακελέψουν το Παρίσι, αχρηστεύοντας ΟΛΑ τα στρατιωτικά και αστυνομικά μέτρα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας.
Το δεύτερο είναι ότι, η αίσθηση φόβου απλώνεται σε όλη την Ευρώπη και οι ευρωπαίοι πολίτες αισθάνονται ανασφαλείς και ανυπεράσπιστοι απέναντι σε οποιονδήποτε ημιπαράφρονα τρομοκράτη. Να αναμένουμε ενίσχυση των Κρατικών μέτρων εσωτερικής ασφαλείας, που συνήθως, συνοδεύεται και από την περιστολή των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών. Η αστυνομική βία και αυθαιρεσία θα «αναγνωρίζονται» ως αποδεκτό καθεστώς, από τους τρομοκρατημένους πολίτες. Η Δημοκρατία και οι θεσμοί της θα απαξιώνονται, προκειμένου να επιβληθεί ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΑΞΗ.
Τρίτον, την μετεξέλιξη της προσφυγικής κρίσης, από ανθρωπιστικό μέγεθος σε μισαλλόδοξη ισλαμοφοβία και μισανθρωπία προς κάθε τι το διαφορετικό.
Τέταρτον, την άνοδο της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς και των κομμάτων που εκφράζουν ακραίες ρατσιστές και ξενοφοβικές απόψεις.
Πέμπτον, αναστοχασμός της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας , για βασικές επιλογές της, που δημιουργούν προβληματικές καταστάσεις και ευρωπαίους πολίτες να ωθούνται στο κοινωνικό περιθώριο και την εξαθλίωση. Θα πρέπει να αναρωτηθούν για παράδειγμα, τι έσπρωξε 11.800 ευρωπαίους (περίπου 3. 500 Γάλλοι) , σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, να καταταγούν ως εθελοντές- μαχητές στο Ισλαμικό Κράτος ( ISIS);
