Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Βίτσας, σε συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2017, στο 1ο Πρόγραμμα του Ραδιοφώνου της ΕΡΤ και στους δημοσιογράφους Θάνο Σιαφάκα και Γιώργο Νερούτσο, ανάμεσα στα άλλα ανέφερε:
Για τη συμπεριφορά της Τουρκίας μετά την επίσκεψη Τ. Ερντογάν:
Εμείς στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, και σαν κυβέρνηση, δεν περιμέναμε ξαφνικά όλα τα πράγματα να ησυχάσουν. Μπορεί να υπάρχει αυτή η νευρικότητα που αναφέρετε από την πλευρά της Τουρκίας αλλά εμείς είμαστε σταθεροί. Είμαστε προσηλωμένοι στο καθήκον των Ενόπλων Δυνάμεων. Είμαστε αποφασιστικοί και βεβαίως είμαστε πάντοτε προετοιμασμένοι για οποιαδήποτε πιθανή απειλή.
Οι θέσεις μας, που είναι οι εθνικές θέσεις, είναι ότι δεν υπάρχουν «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο. Όλα καθορίζονται με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τα ζητήματα της κυριαρχίας μας – τα οποία μεγαλώνουν με την έννοια ότι δεν είναι μόνο η κυριαρχία της Ελλάδας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης – πρέπει να είναι απόλυτα σεβαστά.
Αυτή είναι και η μόνιμη σταθερή και στο δημόσιο λόγο μας αναφορά και στα διεθνή φόρα επισήμανσή μας. Είναι πάρα πολύ θετικό το γεγονός ότι αυτές οι θέσεις μας έχουν γίνει, όχι απλώς αντιληπτές και κατανοητές, αλλά συνεπικουρούνται και από όλες τις μεγάλες δυνάμεις και όλους τους μεγάλους οργανισμούς.
Εμείς θέλουμε όσον αφορά την Τουρκία να ακολουθήσει έναν ευρωπαϊκό δρόμο. Το θέμα είναι να το θέλει και η ίδια η Τουρκία, η πολιτική της ηγεσία. Αυτό είναι προς το συμφέρον και τη ίδιας της Τουρκίας και των σχέσεων μας με τη χώρα αυτή και των σχέσεων της με τον σύγχρονο κόσμο.
Οι ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις δεν λέμε απλώς, ότι είναι ισχυρές, αλλά είναι ισχυρές και θα ήταν λάθος σε οποιονδήποτε να ποντάρει σε σχέση με την ικανότητά τους και την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού.
Τι σημαίνει η αναγγελία του κ. Κοτζιά περί επέκτασης των χωρικών υδάτων:
Είναι ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής. Είναι ένα ανοικτό θέμα, το πως θα εξομοιωθούμε με το Διεθνές Δίκαιο, χωρίς να προκαλέσουμε καμία επιπλέον τριβή αλλά εκφράζοντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Με ποιο ακριβώς τρόπο θα ασκηθεί, είναι ένα άλλο θέμα, που έχει να κάνει με κυβερνητικές αποφάσεις. Τόσο αυτό των χωρικών υδάτων όσο και της ΑΟΖ.
Ευελπιστούμε και εργαζόμαστε, μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να ανακηρύξουμε την ελληνική ΑΟΖ. Είναι ένα ζήτημα που έχει να κάνει – επειδή όλα αυτά έχουν το χαρακτήρα των διμερών και πολυμερών σχέσεων – με τον καθορισμό και τη λειτουργία των ενεργειακών δρόμων και με την αξιοποίηση βέβαια του υποθαλάσσιου πλούτου.
Το ενδιαφέρον έχει να κάνει με ζητήματα γεωστρατηγικής από τη μια μεριά αλλά και οικονομικά συμφέροντα, που αναδεικνύονται από ζητήματα γεωπολιτικής, από την άλλη. Δηλαδή, μην μπλέκουμε μόνο κράτη. Μιλάμε και για μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Βεβαίως, στη δική μας της χώρα, στην προσπάθειά μας να ανασυγκροτήσουμε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο, έχει πολύ μεγάλη σημασία.
Για τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ και το ζήτημα του ονόματος:
Από την άποψη τη στρατιωτική, την κοινωνική κλπ, το κράτος αυτό δεν είναι κανένας κίνδυνος για την Ελλάδα. Το βασικό πρόβλημα είναι ο αλυτρωτισμός, που εκπέμπεται από ένα κομμάτι της ηγεσίας των Σκοπίων, ο οποίος υπάρχει στην ονομασία, στο Σύνταγμα και τις διάφορες εκδηλώσεις.
Εμείς λέμε, ότι αν αυτά δεν λυθούν και χωρίς τη δική μας ισχυρή θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, δεν μπορεί να προχωρήσει στα άλλα θέματα, παρά τον προσανατολισμό που μπορεί να έχει λαός των Σκοπίων.
Για τη χρήση του ονόματος Μακεδονία:
Να μείνουμε σε αυτό που είπε ο αρμόδιος υπουργός των Εξωτερικών. Βεβαίως, όταν γίνονται κάποιες συζητήσεις θα υπάρχει ενός είδους συμβιβασμός αλλά αυτός είναι πάνω σε ένα όριο που δεν μπορείς να το ξεπεράσεις εύκολα.
Υπάρχει η τελευταία απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών και η διαδικασία είναι θεσμοθετημένη κατά κάποιο τρόπο. Από ‘κει και πέρα έχει κανείς να μετρήσει πολλά πράγματα.
Αν για παράδειγμα, αλλάξει πλήρως το όνομα και είναι μια ονομασία για όλες τις χρήσεις αλλά παραμείνουν τα πάντα που αφορούν τον αλυτρωτισμό, τότε δεν λύνεται το πρόβλημα.
Αν πάλι φύγουν αυτά και σου μείνει το όνομα, λύνεται το πρόβλημα; Η απάντηση είναι πάλι όχι.
Άρα θα πρέπει να βρεθεί ένας κοινός τόπος, που να βοηθάει και τα Σκόπια που έχουν το πρόβλημα να ενταχθούν στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
