Γιατί το ΝΑΤΟ σχεδόν απέτυχε στη Λιβύη;Ποιες αδυναμίες εντοπίστηκαν.

Στο ΝΑΤΟ μπορεί στο προσκήνιο να πανηγυρίζουν για την λήξη της επιχείρησης στη Λιβύη και να την χαρακτηρίζουν μεγάλη επιτυχία,στο παρασκήνιο όμως,όπως γράφουν οι N.Y Times προβληματίζονται ιδιαίτερα για τα μεγάλα προβλήματα και τις ελλείψεις που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Το συμπέρασμα είναι ότι αν ο αντίπαλος ήταν ισχυρότερος τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα.

Ποια ήταν τα κυριότερα προβλήματα;

Πρώτον και κυριότερο όπως θα προκύψει και από τα παρακάτω, η απουσία των ΗΠΑ που προκάλεσε αρκετά προβλήματα με σημαντικότερα τα εξής δύο:

•Έλλειψη ικανού αριθμού μαχητικών,κατασκοπευτικών και ιπτάμενων τάνκερ αεροσκαφών
•Αρκετές έξυπνες βόμβες δεν αποδείχτηκαν και τόσο ακριβείς

Σε τέτοιου είδους προβλήματα απέδωσαν και την μεγάλη παράταση που δόθηκε στις επιχειρήσεις στη Λιβύη.

Οι ΗΠΑ δαπάνησαν πάνω από 1,1 δις δολάρια στη Λιβύη,χωρίς να χρειαστεί να αναπτύξει χερσαίες δυνάμεις. Αυτό είναι το θετικό μήνυμα για επιχειρήσεις του μέλλοντος καθώς οι αμερικανοί έχουν πειστεί ότι είναι εφικτό να ανατρέπουν ηγέτες …από μακρυά.

Οι Αμερικανοί θεωρούν επίσης μεγάλη πρόοδο ότι σε σχέση με τους 11 μήνες που χρειάστηκαν για να περάσει ένα ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για το Κοσσυφοπέδιο στη δεκαετία του 1990,τώρα χρειάστηκαν μόλις 10 ημέρες για να μπορέσει το ΝΑΤΟ να ενεργοποιηθεί.

«Το ΝΑΤΟ λειτουργεί και μπορεί να λειτουργήσει με ταχύτητα», δήλωσε ο ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης , Ανώτερος Στρατιωτικός διοικητής της Συμμαχίας. «Η διαφορά είναι ότι τα 10 χρόνια ολοκληρωμένων επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν έχουν δημιουργήσει μια συμμαχία που μπορεί να κινηθεί γρήγορα, μπορεί να κινηθεί με μεγάλη προθυμία – όχι χωρίς διαμάχες, όχι χωρίς κάποια έθνη να κινούνται πιο γρήγορα και κάποια να κινούνται πιο αργά και μερικά να λένε ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε αυτή τη λειτουργία. «

Οι ελλείψεις σε κατάλληλο εξοπλισμό για τις στρατιωτικές ικανότητες του ΝΑΤΟ αποτελούν βέβαια ένα πρόβλημα που είχε επισημάνει ο προηγούμενος αμερικανός ΥΕΘΑ Ρ.Γκέϊτς.

Μεγάλο πρόβλημα στη Λιβύη ήταν και οι ελλείψεις στη στοχοποίηση των επίγειων στόχων.

Χωρίς στρατεύματα στο έδαφος για να βοηθήσουν σ΄ αυτή την αποστολή, οι επιτελείς του ΝΑΤΟ και οι πιλότοι έπρεπε να αυτοσχεδιάσουν με άλλες συσκευές αναγνώρισης και πληροφοριοδότες στο έδαφος. Ακόμα, διοικητές αναγνώρισαν ότι συχνά δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τη μετατόπιση γραμμών μάχης σε αμφισβητούμενες περιοχές και πόλεις.

Οι ελλείψεις σε αεροσκάφη συλλογής πληροφοριών – τόσο επανδρωμένων και τηλεκατευθυνόμενων – ανέδειξε το μονοπώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών σ΄ αυτές τις τεχνολογίες αυτές, παρόλο που το ΝΑΤΟ εξετάζει την αγορά μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Καθόλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων μέχρι και τον εντοπισμό και εκτέλεση του Καντάφι το ΝΑΤΟ στηρίχθηκε στα αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Predator.Ένα απ΄ αυτά βοήθησε ένα γαλλικό πολεμικό αεροπλάνο στην επίθεση κατά της αυτοκινητοπομπής του συνταγματάρχη Καντάφι, στην προσπάθειά της να διαφύγει. Surt.

Αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να είχαν δώσει περισσότερα αεροσκάφη ανεφοδιασμού.

Το ίδιο ισχύει και για τα GPS, που μετατρέπουν τις “απλές” βόμβες σε βόμβες ακριβείας , ελαχιστοποιώντας -υποτίθεται τουλάχιστον- τις απώλειες αμάχων.

Για την ιστορία, μη-αμερικανικά αεροσκάφη πέταξαν το 75% του συνόλου των εξόδων και τα μη-αμερικανικά συμμαχικά πολεμικά πλοία εκτέλεσαν 100% των αποστολών για την επιβολή του εμπάργκο όπλων στη θάλασσα.