Αμετακίνητος ως προς τη στάση της Μόσχας απέναντι στη Συρία εμφανίσθηκε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ σήμερα πριν από τις συνομιλίες του με τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ Κόφι Αναν και κατηγόρησε τις δυτικές χώρες ότι ασκούν «εκβιασμό» για να πιέσουν τη Ρωσία να δεχθεί τη λήψη μέτρων κατά του καθεστώτος της Δαμασκού.
Παρά τις διεθνείς πιέσεις, ο Σεργκέι Λαβρόφ επανέλαβε ότι η Μόσχα είναι αντίθετη με την απόφαση που συζητείται στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την επέκταση της αποστολής των παρατηρητών στη Συρία, στην οποία περιλαμβάνεται η απειλή για επιβολή περαιτέρω κυρώσεων, και δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Μόσχα ότι οι απειλές αυτές έχουν «στοιχεία εκβιασμού».
«Δεν θα είμαστε σε θέση να επιτρέψουμε την έγκριση απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που δεν θα βασίζεται στις συμφωνίες της Γενεύης», είπε αναφερόμενος στο ειρηνευτικό σχέδιο που συμφωνήθηκε στις 30 Ιουνίου.
«Προς λύπη μας, διαπιστώνουμε στοιχεία εκβιασμού», δήλωσε ο Λαβρόφ και κάλεσε τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να υποστηρίξουν το σχέδιο απόφασης της Μόσχας, η οποία δεν περιέχει απειλή για την επιβολή κυρώσεων κατά της Δαμασκού σε περίπτωση μη τήρησής της.
«Εάν οι εταίροι μας αποφασίσουν να προβάλουν έτσι κι αλλιώς βέτο στην απόφασή μας, τότε η αποστολή του ΟΗΕ δεν θα διαθέτει εντολή και θα πρέπει να φύγει από τη Συρία. Θα είναι κρίμα», δήλωσε ο Σεργκέι Λαβρόφ, που δεν βλέπει «στοιχεία εκβιασμού» σε αυτή του τη δήλωση.
«Το να ελπίζει κανείς ότι η Μόσχα θα πείσει τον Ασαντ να αποχωρήσει δεν είναι ρεαλιστικό…Ο πρόεδρος Ασαντ δεν θα αποχωρήσει, όχι διότι τον υποστηρίζουμε, αλλά διότι απλώς ένα απολύτως σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της Συρίας τον υποστηρίζει», είπε ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών.
Ο Σεργκέι Λαβρόφ επανέλαβε ότι η πολιτική της Ρωσίας δεν διαμορφώνεται γύρω από ένα πρόσωπο και πρόσθεσε ότι η Μόσχα δεν θα εγκρίνει οποιαδήποτε πολιτική μετάβαση στη Συρία η οποία θα επιβληθεί και δεν θα υποστηρίζεται από τον συριακό λαό.
Η Ρωσία υποστήριξε το καθεστώς Ασαντ προβάλλοντας το βέτο της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποκλείοντας την επιβολή περαιτέρω κυρώσεων και τη χρήση έξωθεν στρατιωτικής βίας , ενώ παράλληλα συνέχισε να τροφοδοτεί τη συριακή κυβέρνηση με όπλα κατά τους 16 μήνες που διαρκεί η εξέγερση.
