17 Σεπτεμβρίου 1940. 600 μίλια μακρυά από τις βρετανικές ακτές ένα πλοίο το City of Benares μεταφέρει 90 παιδιά στον Καναδά. Ένα ταξίδι που θα τα οδηγούσε μακρυά από τη φρίκη του πολέμου.
Ένα γερμανικό υποβρύχιο βούλιαξε την ελπίδα.
Τον Ιούνιο του 1940, ο πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε συμφωνήσει σε ένα “υπερατλαντικό σχέδιο εκκένωσης” πολιτών και κυρίως παιδιών.Σε δύο εβδομάδες είχαν υποβληθεί 200.000 αιτήσεις από γονείς που προσπαθούσαν να βάλουν τα παιδιά τους σε λίστες αναμονής που δεν ξεπερνούσαν τις 20.000!
Στις 12 Σεπτεμβρίου, 90 παιδιά συγκεντρώθηκαν στην αποβάθρα στο Λίβερπουλ κρατώντας τις μικρές βαλίτσες και τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τους. Ένα απ΄αυτά τα παιδιά ο Κόλιν ξεχώριζε, ντυμένος με ένα φωτεινό κόκκινο σακάκι.
Δεν ήταν ένα συνηθισμένο σακάκι. Η μητέρα του είχε ράψει ένα σωσίβιο! Τον αποχαιρέτησε μ΄ ένα απλό “αντίο” μάλλον ανακουφισμένη επειδή πίστευε ότι έτσι θα γλίτωνε από τον εφιάλτη.
Τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα με το πλοίο.Πολλά δεν είχαν ταξιδέψει ποτέ.Πέντε μέρες μετά τον απόπλου το πλοίο συνοδευόταν από πολεμικά του Βασιλικού Ναυτικού.Ένα γερμανικό υποβρύχιο U 48 παρακολουθούσε και στη μέση του ωκεανού “χτύπησε”.
Οι δύο πρώτες τορπίλες του αστόχησαν , αλλά η τρίτη χτύπησε το πλοίο στο κέντρο! Τρόμος και πανικός!
Τα μεγαλύτερα παιδιά προσπάθησαν να συγκεντρώσουν τα μικρότερα στα προκαθορισμένα σημεία.Όσα είχαν επιβιώσει.Τα περισσότερα έκλαιγαν πανικόβλητα.
Το πλοίο δεν άντεξε πολύ.Τα παιδιά βρέθηκαν στη θάλασσα.
Το αυτοσχέδιο σωσίβιο που η μητέρα του είχε ράψει στο σακκάκι του ,στάθηκε σωτήριο για τον Colin.Κατόρθωσε μαζί μ΄ ένα ακόμη παιδί να κρατηθεί στην επιφάνεια μέχρι να πιαστεί από μία σωσίβια λέμβο.Μέσα στο σκοτάδι και το κρύο τα παιδιά έδιναν μάχη επιβίωσης,μέσα στη θάλασσα
Με το πέρασμα της ώρας τέσσερα μέλη του πληρώματος είχαν ξεψυχήσει. Μία ηλικιωμένη νοσοκόμα που κάθονταν δίπλα στο μικρό Colin προσπαθούσε να κρατηθεί στη ζωή,αλλά οι δυνάμεις της την εγκατέλειπαν.Ο Colin της έλεγε ότι σύντομα έρχεται βοήθεια.
Καθώς η νύχτα προχωρούσε, η θερμοκρασία του σώματος άρχισε να πέφτει. Εκείνοι που υπέκυψαν στη κούραση και στον ύπνο χάθηκαν.
Ο Colin εξακολουθούσε να κρατάει το κεφάλι της νοσοκόμας έξω από την επιφάνεια της θάλασσας,μέχρι κάποιος να να του πει ότι ήταν πια νεκρή.
Γύρω απο τις βάρκες τα πτώματα επέπλεαν.Από τα 38 άτομα που ήταν μέσα και γύρω από τη βάρκα από την οποία κρατιόταν ο Colin ,μόνο οι 14 επιβίωσαν.
Έπρεπε να ξημερώσει για να μπορέσει ένα αντιτορπιλικό του Βασιλικού Ναυτικού να αρχίσει να μαζεύει ναυαγούς.
Στη πρώτη λέμβο μόνο ένα παιδί είχε επιζήσει και 14 είχαν πεθάνει.Ανάλογη εικόνα συνάντησαν και στις υπόλοιπες λέμβους.
Υπήρξε οικογένεια που σ΄ αυτή τη τραγωδία είχε χάσει και τα πέντε παιδιά της!
Ο Colin γύρισε σώος στη Γλασκώβη.Οι γονείς του έμαθαν ότι ήταν ζωντανός,βλέποντας μια φωτογραφία του στις εφημερίδες. Ο μικρός έλαβε τον Ιανουάριο του 1941 μία επιστολή του ίδιου του Ο.Τσώρτσιλ, ο οποίος του έδινε συγχαρητήρια για το θάρρος του.
Παρά τη περιπέτεια ο Colin μόλις συμπλήρωσε τα 19 του χρόνια κατατάχθηκε παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του στο Βασιλικό Ναυτικό.
Όλη η φοβερή ιστορία αυτών των παιδιών αποτελεί θέμα στο βιβλίο “Ο πόλεμος των παιδιών εναντίον του Χίτλερ”, του Sean Longden, το οποίο παρουσίασε η Daily Mail.
