Αμερικανικά ΜΜΕ καταγράφουν με εκτενείς ανταποκρίσεις, αναλύσεις και ραδιοτηλεοπτικές αναφορές τις εξελίξεις γύρω από την ελληνική οικονομία, με ορισμένα από αυτά να συνεχίζουν να προβάλλουν ισχυρισμούς περί χρεοκοπίας της χώρας μας και εξόδου από την ευρωζώνη.
Ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, με άρθρο του στη «Νιου Γιορκ Τάιμς», υποστηρίζει ότι «η ιστορία της ευρωπαϊκής οικονομικής ύφεσης απέχει πολύ από το τέλος της» και ότι «οι Αμερικανοί πολιτικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως παράδειγμα για εφαρμογή μέτρων λιτότητας στις ΗΠΑ».
Με αφορμή την «επίσημη, οργανωμένη χρεοκοπία της Ελλάδας έναντι των ιδιωτών επενδυτών της», όπως σημειώνει, εκτιμά ότι «και με την απομείωση του χρέους της, η Ελλάδα, όπως και άλλα ευρωπαϊκά κράτη που εξαναγκάστηκαν σε μέτρα λιτότητας εν μέσω ύφεσης, καταδικάζεται σε πολλά ακόμη χρόνια δεινών».
Στη συνέχεια, αναφέρει ότι «αυτό που πραγματικά δείχνει η ελληνική εμπειρία είναι ότι, ενώ τα ελλείμματα σε ανθηρές οικονομικά περιόδους μπορούν να προκαλέσουν πρόβλημα (περίπτωση που ισχύει για την Ελλάδα, αλλά όχι και για την Ισπανία, η οποία την παραμονή της κρίσης παρουσίαζε χαμηλό κρατικό χρέος και πλεόνασμα προϋπολογισμού), η προσπάθεια για μείωση του ελλείμματος, όταν έχεις ήδη πρόβλημα, συνιστά συνταγή για ύφεση».
Απαντώντας σε ερώτηση για τις εναλλακτικές επιλογές που έχουν μπροστά τους η Ελλάδα και η Ιρλανδία για ανάκαμψη, ο κ. Κρούγκμαν θεωρεί ότι «δεν είχαν και δεν έχουν καλές εναλλακτικές πέραν της αποχώρησής τους από την ευρωζώνη, ένα δραστικό βήμα που στην πραγματικότητα οι ηγέτες τους δεν μπορούν να λάβουν εκτός εάν έχουν αποτύχουν όλες οι άλλες επιλογές, κατάσταση που η Ελλάδα πλησιάζει γρήγορα», όπως υπογραμμίζει, προσθέτοντας ότι «η Γερμανία και η ΕΚΤ πρέπει να ενεργήσουν ούτως ώστε να αποφευχθεί η έξοδος των χωρών αυτών από το ευρώ, απαιτώντας λιγότερα μέτρα λιτότητας και λαμβάνοντας μέτρα προς ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομίας στο σύνολό της».
Η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», με κύριο άρθρο της, υποστηρίζει ότι «η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι απλώς ένα κεφάλαιο μιας πολύ μεγαλύτερης οικονομικής και πολιτικής τραγωδίας, αλλά στο συγκεκριμένο στάδιο, κάθε καλή είδηση είναι ευπρόσδεκτη», όπως σημειώνει με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση της ISDA περί χρεοκοπίας της Ελλάδας και την επακόλουθη ενεργοποίηση των CDS. «Κι αυτό», σημειώνεται χαρακτηριστικά «επειδή ο πραγματικός συστημικός κίνδυνος θα ερχόταν εάν οι πιστωτές εξαναγκάζονταν να υποστούν απώλειες της τάξεως του 70% χωρίς ενεργοποίηση των ασφαλίστρων, διότι στην περίπτωση αυτή το ελληνικό χρέος θα ήταν πλέον ανασφάλιστο».
Επίσης, η σύνταξη της εφημερίδας επισημαίνει ότι «η ενεργοποίηση των CDS στην Ελλάδα μπορεί ίσως να βοηθήσει την Ευρώπη να μειώσει τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης σε άλλες χώρες κατά τους ερχόμενους μήνες και αυτό γιατί καταδεικνύει ότι τα ιδιωτικά ασφάλιστρα ομολόγων έχουν κάποια αξία και ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν μπορούν να καταπατούν ιδιωτικά συμβόλαια, όταν αυτό εξυπηρετεί τους πολιτικούς τους στόχους».
Σε άρθρο στο περιοδικό «Φορμπς» διατυπώνεται η άποψη ότι η «αμφιλεγόμενη ελληνική αναδιάρθρωση» και ο Διεθνής Οργανισμός Ανταλλαγών και Παραγώγων με τους Οίκους Πιστοληπτικής Αξιολόγησης κατέληξαν στο γεγονός ότι «η Ελληνική Δημοκρατία χρεοκόπησε», επισημαίνοντας συγκεκριμένα ότι «η Ελλάδα θα λάβει το δεύτερο πακέτο βοήθειας ενώ οι όροι συλλογικής δράσης θα ενεργοποιηθούν. Η απόφαση περί χρεοκοπίας ανακούφισε την αγορά, καθώς ενίσχυσε τη σημασία των ασφαλίστρων κινδύνου. Κανείς δεν αναμένει ότι η ελληνική συμφωνία θα έχει συστημικό αντίκτυπο, θα λειτουργήσει ωστόσο ως προηγούμενο για μελλοντικές αναδιαρθρώσεις που θα έχουν μεγαλύτερη σημασία αν αφορούν σε μεγάλες περιφερειακές χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία», σημειώνεται.
Σε άλλο δημοσίευμα στο ίδιο αμερικανικό περιοδικό προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι «είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να χρειαστεί επιπλέον βοήθεια» και «ενδεχομένως και δεύτερη αναδιάρθρωση πριν το τέλος του χρόνου».
Τέλος, σε άρθρο στο πρακτορείο «Μπλούμπεργκ» εκτιμάται ότι «είναι προτιμότερη η κήρυξη χρεοκοπίας από την Ελλάδα και η αποχώρησή της από το ευρώ, παρά η συνέχιση μιας κοπιώδους και ατελέσφορης ίσως παραμονής της στην Ευρωζώνη, με μια μακροχρόνια και αντιδημοφιλή λιτότητα που έχει ως στόχο την εσωτερική υποτίμηση».
Όπως τονίζεται, «παρά την απελπισία και την οργή, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών και πολιτικών συνεχίζει να θεωρεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση ως προς τη λιτότητα και ότι η χρεοκοπία και η έξοδος από το ευρώ είναι το χειρότερο ενδεχόμενο», προσθέτοντας ότι «ωστόσο, η επιστροφή στη δραχμή θα έδινε στην Ελλάδα τη δυνατότητα να προβεί στις αναγκαίες δομικές μεταρρυθμίσεις, θεωρώντας ότι ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να αντέξει το μακροχρόνιο σχέδιο λιτότητας που προβλέπεται για τη χώρα».
