«Η χώρα χρειάζεται νέα ηγεσία…χρειαζόμαστε έναν νέο πρωθυπουργό τον Οκτώβριο», δήλωσε ο Ντέιβιντ Κάμερον σχολιάζοντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ντάουνινγκ Στριτ, διευκρινίζοντας ότι θα παραιτηθεί.
«Η βούληση του λαού πρέπει να γίνει σεβαστή», είπε
«Αυτό είναι όλο. Οι Βρετανοί ακολούθησαν τις καρδιές τους και αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Ευρώπη διέρχεται τη χειρότερη κρίση στην ιστορία της. Η αποσύνθεση είναι γεγονός», γράφει η βελγική εφημερίδα De Standaard στην ηλεκτρονική της έκδοση, σχολιάζοντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία.
«Ο Bρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Εσκαψε και τον δικό του τάφο, εκτός από εκείνον της Βρετανίας. Όλοι οι πολιτικοί αναλυτές συμφωνούν ότι διηύθυνε μια κακή εκστρατεία. Ποτέ δεν πήγε στην Ευρώπη για να προτείνει κάτι θετικό. Ακόμη και την «ενιαία αγορά» δεν την χρησιμοποίησε ως ατού», γράφει η βελγική εφημερίδα.
Ακόμη και ηγέτης των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν φέρει βαριά ευθύνη. Ηγήθηκε μια πολύ χλιαρής εκστρατείας «Οι μισοί από τους ψηφοφόρους των Εργατικών δεν γνώριζαν μέχρι χθες ακόμα με ποια πλευρά ήταν το κόμμα τους», δήλωσε ο Μάθιου Γκούντγουιν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.
Ο πρωθυπουργός Κάμερον έπαιξε και έχασε και το μέλλον του σήμερα φαίνεται εξαιρετικά αβέβαιο. Παρά το γεγονός ότι οι ηγέτες του στρατοπέδου Brexit – Μπόρις Τζόνσον και ο Μάικλ Γκόουβ – υπέγραψαν επιστολή με την οποία ζητούν από τον Κάμερον να παραμείνει στην θέση, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο νέος ηγέτης των Συντηρητικών και συνεπώς ο νέος πρωθυπουργός. Ολοι κοιτάζουν προς τον Τζόνσον.
Τι θα κάνει η ΕΕ;
Και τι θα κάνει μετά από αυτό το αποτέλεσμα η Ευρωπαϊκή Ένωση; Η Ευρώπη αγωνίζεται εδώ και χρόνια να βγει από τη μία κρίση και να περάσει στην ανάπτυξη , αλλά κάθε φορά που καταφέρνει κάτι, βγαίνουν διάφοροι Χουντίνι και την ξαναβυθίζουν στην απόλυτη κρίση. .
Μερικοί λένε ότι η Ευρώπη χωρίς τη Βρετανία θα είναι σε καλύτερη θέση. Αυτό είναι αμφίβολο. Η αποσύνθεση είναι γεγονός. Οι πιθανότητες είναι ότι και άλλες χώρες ακολουθήσουν το βρετανικό παράδειγμα.
