Κορυφαία στελέχη του χριστιανοδημοκρατικού (CDU) και του σοσιαλδημοκρατικού (SPD) κόμματος εξέφρασαν τις τελευταίες ημέρες αποκλίνουσες απόψεις για την πορεία της Ευρώπης μετά το Brexit. Το περιοδικό Spiegel κάνει μάλιστα λόγο για ανεπίσημη έναρξη του προεκλογικού αγώνα στη Γερμανία.
Ο χριστιανοδημοκράτης Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τάχθηκε υπέρ μιας ισχυρής και αξιόμαχης Ευρώπης σε συνέντευξή του στο πρώτο δημόσιο τηλεοπτικό σταθμό (ARD), λέγοντας ότι μια κοινή αμυντική και εξοπλιστική πολιτική είναι επειγόντως αναγκαία. Πρόσθεσε όμως ότι σε περίπτωση ανάγκης θα πρέπει να βρίσκονται λύσεις μεταξύ μεμονωμένων χωρών, ανεξάρτητα δηλαδή από τις Βρυξέλλες, όπως στο παρελθόν. Η Γερμανία και η Γαλλία θα μπορούσαν να πρωτοστατήσουν σε τέτοια θέματα. Προηγουμένως είχε ταχθεί και σε άλλη συνέντευξή του στην κυριακάτικη Welt υπέρ μιας ταχείας επίλυσης των προβλημάτων στην Ευρώπη, εν ανάγκη και χωρίς της Κομισιόν, δια της διακυβερνητικής οδού.
Ο επίσης χριστιανοδημοκράτης και επίτροπος της Κομισιόν Γκίντερ Ετινγκερ συμφώνησε με την πρόταση Σόιμπλε σε συνέντευξή του στη σημερινή Bild : »Εχουμε και καλές εμπειρίες όταν ορισμένες χώρες συνεργάζονται και προχωρούν, ενώ άλλες ακολουθούν αργότερα… Αν τέτοιες μεμονωμένες πρωτοβουλίες προωθούν συνολικά την Κοινότητα, είμαι ασφαλώς υπέρ».
Η κριτική ήρθε από την πλευρά του προέδρου του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και υπουργού Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος κατηγόρησε τον Σόιμπλε ότι με την πρότασή του διχάζει την Ευρώπη και εκείνος με τη σειρά του ανταπάντησε δηκτικά ότι όταν ο Γκάμπριελ είναι σε ταξίδι στην Ευρώπη δεν τον αναγνωρίζει πλέον. Υποστηρίζει «το αντίθετο από αυτό που κάνουμε στην κυβέρνηση».
Σόιμπλε και Γκάμπριελ διαφωνούν ριζικά πλέον και στο θέμα των αναπτυξιακών κινήτρων για τις χώρες που περνάνε κρίση. Ο μεν Γκάμπριελ τάσσεται υπέρ ενός αναπτυξιακού πακέτου και μεγαλύτερης κοινωνικής δικαιοσύνης, ο δε Σόιμπλε είναι απολύτως αρνητικός, διότι κάτι τέτοιο απλώς «θα δημιουργούσε ανάπτυξη με πίστωση και νέα χρέη». Ο Γκάμπριελ τον αντικρούει με το επιχείρημα ότι οι υπουργοί Οικονομικών θα έπρεπε να φορολογήσουν τους φοροφυγάδες οπότε και θα βρίσκονταν περισσότερα χρήματα για τους 25 εκατομμύρια ανέργους της Ευρώπης.
ΠΗΓΗ: Der Spiegel
