Η Κίνα θα χάσει το «παχνίδι» της Νότιας Σινικής Θάλασσας

Στο «παιχνίδι» της Νότιας Σινικής Θάλασσας, η Κίνα παίζει εναντίον όλων, δηλαδή έχει απέναντί της τις Φιλιππίνες, το Μπρουνέι, την Ταϊβάν και το Βιετνάμ. Επίσης, η Κίνα ανταγωνίζεται τις ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αυστραλίας. Αυτές οι δυνάμεις θέλουν να εγγυηθούν την ελεύθερη μετακίνηση και πλοήγηση στην τεράστια έκταση της Θάλασσας. Σκεφτείτε πως εμπόριο αξίας περίπου 5 τρισ. δολ. διακινείται σε αυτόν τον θαλάσσιο διάδρομο κάθε χρόνο.

Γιατί η Κίνα έχει στραφεί εναντίον όλων αυτών; Για συγκεκριμένους λόγους. Ένας από αυτούς είναι πως η Νότια Σινική Θάλασσα αποτελεί ζωτικό κομμάτι του οράματός της να γίνει ο επόμενος παγκόσμιος ηγέτης.

Από εδώ ξεκινά ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού της Κίνας.

«Όσον αφορά την Κίνα, ο ναυτιλιακός δρόμος του μεταξιού ξεκινά από τη Νότια Σινική Θάλασσα», λέει ο Vijay Eswaran, επιχειρηματίας της Μαλαισίας και πρόεδρος του Ομίλου Εταιρειών QI. «Θεωρεί ότι θα διαδραματίζει ως χώρα σημαντικότερο ρόλο στο ναυτιλιακό εμπόριο μελλοντικά».

Ένας άλλος λόγος είναι πως η Κίνα βλέπει τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή ως δική της ιδιοκτησία. «Διαχρονικά η Κίνα πιστεύει ότι η Νότια Σινική Θάλασσα της ανήκει», συμπληρώνει ο Vijay. Τα πάντα, ακόμη και τα κοιτάσματα που κρύβονται στον βυθό της, τα οποία η Κίνα θέλει να εξορύξει. Γι’ αυτό και κατασκευάζει τεχνητά νησιά.

Και αυτό, με τη σειρά του, τροφοδοτεί τον κινεζικό εθνικισμό, που απαιτείται για να υποστηρίξει και να ενισχύσει το πολιτικό status quo της χώρας.

Και τι γίνεται με τις αξιώσεις των γειτονικών χωρών που ταυτίζονται με τις δικές της επιδιώξεις; «Η Κίνα δεν βλέπει κανένα από τα άλλα αιτήματα από τις γειτονικές χώρες στη θάλασσα της Νότιας Κίνας ως απειλή», προσθέτει ο Vijay.

Μάλιστα, χρησιμοποιεί το εργαλείο του εκφοβισμού για να βεβαιωθεί ότι αυτό δεν θα συμβεί. Όταν με την παρέμβαση του ΟΗΕ δικαιώθηκαν οι Φιλιππίνες στις διαφορές τους με την Κίνα για τη Νότια Σινική Θάλασσα πριν από ενάμιση χρόνο, το Πεκίνο έκανε μερικά βήματα για να βεβαιωθεί ότι ο Duterte δεν θα απειλούσε τα σχέδιά της.

Το πρώτο βήμα ήταν να απειλήσει με πόλεμο τον Duterte σε περίπτωση που οι Φιλιππίνες ασκούσαν το δικαίωμα που τους παρείχε η διαιτησία του ΟΗΕ. Το δεύτερο βήμα ήταν να υποσχεθεί μια γενναιόδωρη επένδυση για να βοηθήσει τους Φιλιππινέζους να αντιμετωπίσουν τα πολλά προβλήματά τους.

Και αυτή η στρατηγική είχε αποτέλεσμα. Ο Duterte δεν εφάρμοσε την απόφαση τελικά.

Πιο πρόσφατα, η Κίνα εφάρμοσε το «μοντέλο Duterte» για να εκφοβίσει το Βιετνάμ. Τον περασμένο Ιούλιο το Βιετνάμ ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει τις έρευνες πετρελαίου, προκαλώντας την έντονη προειδοποίηση από το Πεκίνο ότι θα επιτεθεί στις βάσεις πετρελαίου και αερίου του Βιετνάμ.

Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες ναυτικές δυνάμεις που είναι έτοιμες να αμφισβητήσουν τη φιλόδοξη αποστολή της Κίνας. «Είναι η δυτική επιρροή, δηλαδή οι ΗΠΑ, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην κινεζική πολιτική της περιοχής».

Είναι έτοιμη η Κίνα να απαντήσει σε αυτό το μέτωπο δυνάμεων; Η απάντηση είναι δύσκολη.

Αυτό που δεν είναι δύσκολο να πούμε είναι πως οι χώρες που στρέφονται εναντίον όλων, συνήθως χάνουν.

Αυτό έγινε πριν χρόνια με τη γειτονική Ιαπωνία, το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με την Κίνα.

Εν τω μεταξύ, οι επενδυτές των αγορών της περιοχής θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να παρακολουθούν τυχόν αντιπαραθέσεις της Κίνας με την Αμερική και τους δυτικούς συμμάχους της.

Πηγή: Capital