Σε αλβανική ιστοσελίδα, μέλη του UCPMB ανήγγειλαν το ενδεχόμενο ανάληψης ένοπλης δράσης στην περίπτωση που η σερβική αστυνομία επιχειρήσει να απομακρύνει με τη βία το μνημείο. «Κάθε προσπάθεια κατεδάφισης του μνημείου θα προκαλέσει την αντίδραση 500 Αλβανών στρατιωτών που υπηρετούν στη Δύση (σ.σ. στις ένοπλες δυνάμεις δυτικών χωρών) και είναι προτιμότερο να συναντηθούμε σήμερα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παρά αύριο να βρεθούμε αντιμέτωποι στο δάσος» αναφέρει στη δήλωσή του ο πρώην διοικητής του UCPMB Σεφκέτ Χασάνι, που είναι γνωστός με το ψευδώνυμο «ποιητής».
Στην ίδια ιστοσελίδα φιλοξενείται και δήλωση ενός άλλου στελέχους του UCPMB, του Λιουιζίμ Ιμπίζι, που αναφέρει ότι «υπάρχει η ετοιμότητα από την πλευρά των Αλβανών να αντισταθούν ακόμη και με τα όπλα σε κάθε προσπάθεια απομάκρυνσης του μνημείου».
Η απάντηση της Σερβίας
Ο πρωθυπουργός της Σερβίας Ίβιτσα Ντάτσιτς, απαντώντας στις απειλές αυτές δήλωσε ότι «κανένας δεν είναι ισχυρότερος από το κράτος».
«Στη Σερβία υπάρχει κράτος δικαίου και εφόσον το μνημείο αυτό τοποθετήθηκε παράνομα θα απομακρυνθεί» ανέφερε σε δήλωση του ο κ. Ντάτσιτς ζητώντας από τη δημοτική αρχή στο Πρέσεβο να απομακρύνει μόνη της το μνημείο γιατί ειδάλλως θα παρέμβει το κράτος.
Το μνημείο των πεσόντων του UCPMB τοποθετήθηκε πριν από περίπου έναν μήνα μπροστά από το δημαρχείο της πόλης Πρέσεβο με πρωτοβουλία βετεράνων μαχητών του Απελευθερωτικού Στρατού των Αλβανών. Στο μνημείο αναγράφονται τα ονόματα 27 Αλβανών ανταρτών που σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με τη σερβική αστυνομία στη νότια Σερβία.
Το UCPMB
Ο UCPMB είναι παρακλάδι του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2000 με στόχο, όπως αναφέρεται στην ιδρυτική διακήρυξη, την «υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Αλβανών στην κοιλάδα του Πρέσεβο» και απώτερο σκοπό την απόσχιση της περιοχής από τη Σερβία και την ένταξή της στη σύνθεση του Κοσόβου.
Την άνοιξη του 2001, ύστερα από εκτεταμένες ένοπλες συγκρούσεις με τη σερβική αστυνομία, ο UCPMB είχε μεγάλες απώλειες και στρατιωτικά κατατροπώθηκε. Προηγήθηκε η απόφαση του ΝΑΤΟ να επιτρέψει την είσοδο των σερβικών ενόπλων δυνάμεων στην ουδέτερη συνοριακή ζώνη Σερβίας – Κοσόβου, όπου έβρισκαν καταφύγιο οι Αλβανοί αντάρτες ύστερα από κάθε επίθεση κατά της σερβικής αστυνομίας.
Ταυτόχρονα, η διεθνής στρατιωτική δύναμη στο Κόσοβο (KFOR) πρόσφερε γενική αμνηστία στους μαχητές του UCPMB που θα δεχόταν να παραδώσουν τον οπλισμό τους. Έτσι, ο στρατιωτικός διοικητής Σεφκέτ Μουσλίου και άλλα 450 μέλη της οργάνωσης παρέδωσαν τα όπλα τους στην KFOR και βρήκαν καταφύγιο στο Κόσοβο.
Η οργάνωση, αν και τυπικά διαλύθηκε μετά τον αφοπλισμό της, συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα κι, όπως εκτιμούν οι σερβικές αρχές, αριθμεί περίπου 1500 μέλη.
