Το Ινστιτούτο για την επιστήμη και τη διεθνή ασφάλεια, μια ανεξάρτητη μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οργάνωση η οποία δημοσίευσε την έκθεση αυτή, έρχεται να υποστηρίξει τις δηλώσεις του αμερικανού υπουργού Άμυνας Λίον Πανέτα ο οποίος τον περασμένο μήνα είπε ότι το Ιράν χρειάζεται «περίπου ένα χρόνο» για να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα, αν η Τεχεράνη λάβει μια απόφαση προς την κατεύθυνση αυτή.
Βασισμένη σε στοιχεία που συγκέντρωσε η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), η έκθεση αναφέρει ότι «οι δύο έως τέσσερις μήνες» της πρώτης φάσης χρειάζονται για να μπορέσει η Τεχεράνη να συγκεντρώσει τα 25 κιλά εμπλουτισμένου σε υψηλό βαθμό ουρανίου που είναι απαραίτητα για την κατασκευή της πυρηνικής βόμβας. »Το Ιράν μπορεί να επιδιώκει να αποκτήσει την ικανότητα παραγωγής αρκετού ουρανίου (για την κατασκευή όπλων) ταχύτερα από ό,τι οι επιθεωρητές της ΙΑΕΑ θα μπορούσαν να εντοπίσουν», προειδοποιεί εξάλλου η έκθεση. »Αν το Ιράν καταφέρει να παραγάγει αρκετό ουράνιο για ένα πυρηνικό όπλο, η διαδικασία που θα ακολουθήσει για να κατασκευάσει το όπλο μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμη πριν το Ιράν προβεί σε υπόγεια δοκιμή του ή πριν αποκαλύψει ότι το κατασκεύασε», προσθέτει η έκθεση.
Οι συντάκτες της έκθεσης καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο καλύτερος τρόπος για να εμποδιστεί η Τεχεράνη να εξοπλιστεί με ένα τέτοιου είδους όπλο είναι να «εμποδιστεί να συγκεντρώσει αρκετή ποσότητα πυρηνικού εκρηκτικού υλικού».
Ωστόσο σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel που κυκλοφόρησε χθες Δευτέρα, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αλί Ακμπάρ Σαλεχί επανέλαβε το δικαίωμα της χώρας του να κάνει χρήση της πυρηνικής ενέργειας για μη στρατιωτική χρήση.
Πρότεινε επίσης για συμβιβασμό να περιορίσει «σε μια εθελούσια βάση» το επίπεδο εμπλουτισμού του πυρηνικού καυσίμου με αντάλλαγμα την προμήθεια εμπλουτισμένου ουρανίου από τρίτες χώρες.
Ο πρόεδρος του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ είχε δηλώσει την περασμένη εβδομάδα ότι το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα παρά τις κυρώσεις των χωρών της Δύσης που προκάλεσαν την ελεύθερη πτώση της αξίας του ιρανικού νομίσματος
