Ανάμεσα στα έθνη που τάσσονται ενάντια στη Συρία η Τουρκία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή ενδεχομένως μπλέκοντας και το ΝΑΤΟ σε μια σύγκρουση που πολλοί στην περιοχή ήλπιζαν οτι θα λύθει σε τοπικό επίπεδο.
Οι περισσότεροι αναλυτές είναι πεπεισμένοι ότι η Άγκυρα δεν θα ακολουθήσει αυτή την οδό, παρά το προσφατο περιστατικό στα σύνορα.
Ενας ερευνητης στο Λονδίνο ο Nadim Shehadi δήλωσε οτι η Τουρκία δεν θα κηρύξει πόλεμο καθώς θα πρέπει να έχει, οχι μόνο διεθνή αλλα και αραβική υποστήριξη και στην συγκεκριμένη περίπτωση η αραβική υποστήριξη είναι αμφιβολη.
Αν και ο Αραβικός Σύνδεσμος επιδιώκει τον τερματισμό της σύγκρουσης, κανένα Αραβικό κράτος δεν θέλει να συμφωνήσει με την έκκληση του Κατάρ για άμεση Αραβική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία.
Όσον αφορά τους Δυτικούς εταίρους της Τουρκίας, ο Shehadi πιστευει οτι η Άγκυρα επεξεργάζεται ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο. Στην εξηγηση του ο Shehadi ισχυρίζεται οτι η Τουρκία αφήνει την Συριακή κρίση να «καίει σε χαμηλή φωτιά» αφήνοντας την επιλογή συνεργασίας στο ΝΑΤΟ, γνωρίζοντας όμως οτι το ΝΑΤΟ δεν θα θελήσει να συνεργαστεί μαζί της τωρα. Ωστόσο αυτο λειτουργεί ως μοχλός για την εξωτερική της πολιτική.
Ας μην ξεχνάμε οτι κατα την διάρκεια της περασμένης δεκαετίας, η Άγκυρα προσπαθησε να ανεβάσει το προφίλ της στην περιοχή καλλιεργώντας δεσμούς με, μεταξύ άλλων, τη συριακή κυβέρνηση δημιουργώντας έτσι πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με ολη την περιοχή.
Η Τουρκια εδω και καιρό φιλοξενεί δεκάδες χιλιάδες προσφυγες απο την Συρια και βοηθάει την Συριακή αντιπολιτευσή. Ολα αυτα επιβεβαιώνουν τον ρόλο της Τουρκίας ως περιφερειακή δύναμη κάτι ομως που εχει εξοργίσει κάποιους στην Δαμασκό.
Ο Bassam Abu Abdullah, ο οποίος διευθύνει μια ιδιωτική πολιτική ερευνητική ομάδα στη Συριακή πρωτευουσα, είναι ενας απο αυτους. Ο Abdullah εχει πει οτι η Τουρκία προσπάθησε να στείλει περισσότερους αντάρτες και περισσότερα όπλα.
Την άποψη του Abdullah, την συμμερίζεται και η κυβέρνηση της Συρίας, και συμφωνα με τα λεγόμενα του η Τουρκία ειναι μέρος μιας ευρύτερης συνομωσιας για την απομόνωση της Συρίας και του Ιράν. O Abdullah δήλωσε οτι η Τουρκία ειναι μέρος ενος «προαποφασισμένου πολέμου. Ομως ποιος συμμετεχει σε αυτόν τον πολεμο και ποιος τον ελεγχει κανεις δεν ξερει.»
Ο πολιτικός αναλυτής θεωρεί ως θεμελιώδη τον διαχωρισμό μεταξύ Σιιτών υπό την ηγεσία της Συρίας και του Ιράν, και την ηγεσία σουνιτών στην Τουρκία και στον Κόλπο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη χρησιμοποιούν αυτον τον διαχωρισμό εν μέρει, για να σπάσει η ‘Νεμεσης’ τους-όπως χαρακτηρίζει το Ιράν ο αναλυτης- και το «μισοφέγγαρο των Σιιτών», που διασχίζει ολόκληρη την περιοχή.
Βεβαια υπαρχει πάντα και η αλλη πλευρα. Ο Nadim Shehadi διαφωνεί με αυτή την άποψη και θεωρεί οτι οι τρέχουσες εντάσεις, οφείλονται στην εσωτερική πολιτική της Τουρκίας με την αντιπολίτευση να κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν οτι κακώς ενήργησε μόνη της στο θέμα της Συρίας, δηλαδή χωρίς την βοήθεια του ΝΑΤΟ. Αυτο λεει ειναι το πραγματικό δίλημμα της Τουρκικης κυβέρνησης.
Το ΝΑΤΟ έχει αντισταθεί στην ιδέα της παρέμβασης, όπως έκανε πέρυσι στη Λιβύη. Αν θα ζητήσει η Τουρκία απο το ΝΑΤΟ να αλλάξει θέση είναι μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστο.
Πηγη: Voice of America
